एकदा, ऋषी आपल्या आश्रमात यज्ञासाठी सज्ज झाले होते. त्यांनी मधुर, सोमरस तयार केला आणि आदराने अश्विनीकडून त्याचे पान करण्याची विनंती केली. अश्विनींचे भव्य रथ, कौशल्याने बांधलेले, सोमाच्या घोड्यांनी ओढले जाऊन प्रकट झाले आणि ते घरात आले. मित्रदेव आपल्या वाणीने सर्व लोकांना मार्गदर्शन करतो. पृथ्वी आणि आकाश यांना तो आधार देतो. मित्रदेव आपल्या अचूक, न झपकणाऱ्या डोळ्यांनी सर्व कुटुंबांचे रक्षण करतो. म्हणून, शुद्ध तुपाची आहुती मित्राला अर्पण करण्यात आली. माणसांनी मित्राच्या उपासनेसाठी आपली निष्ठा दाखवली, कारण तो उदार आहे, आदित्य आहे आणि आपल्या नियमांनी शिकवतो. ज्याला मित्राची कृपा लाभते, त्याला कोणतीही हानी होत नाही, तो कधीच नष्ट होत नाही; संरक्षणात राहतो आणि त्याच्यापर्यंत कोणतीही चिंता पोहोचत नाही. मित्राला ओळखणारे, आजाररहित आणि आनंदाने यज्ञ करतात, पृथ्वीच्या विस्तीर्ण पृष्ठभागावर विहरतात. आदित्याच्या नियमांचे पालन करून, मित्राच्या कृपेत आम्ही राहू दे. हा मित्र, पूज्य, सौम्य, राजा, उत्तम राज्याचा धनी, बुद्धिमान, जन्माला आलेला आहे. त्याच्या कृपेत आम्ही सुखी राहू दे. हा महान आदित्य, भक्तीने सहज मिळणारा, लोकांना मार्गदर्शन करणारा, स्तुत्य, सौम्य आहे. त्याला, सर्वात प्रिय मित्राला, तुपाची आहुती अग्नीत अर्पण करा. मित्राचे रक्षण, जो लोकांचा आधार आहे, देवाची कृपा, तेज आणि कीर्ती देते. मित्राने आपल्या महानतेने आकाश व्यापले आहे; आपल्या कीर्तीने पृथ्वी व्यापली आहे. पाच जातींनी मदतीसाठी मित्राला शरण गेले आहेत; तो सर्व देवांना वाहून घेतो. देवांमध्ये आणि माणसांच्या जीवनात, मित्र, तू जो पवित्र कुश पसरवतोस त्याचा मित्र झाला आहेस, आपल्या व्रताशी दृढ राहून. यज्ञाच्या वेळी, सर्व पुरुष आपल्या मनाने एकत्र आले, आपुलकीने एकत्र बसले. उसिज ऋषी ज्ञानासह आले, आणि सौधन्वनांनी ज्या कला व रूपांनी यज्ञातील आपला योग्य वाटा मिळवला, त्याच कौशल्याने त्यांनी यज्ञ सिद्ध केला. त्या शक्ती व कौशल्यांनी त्यांनी सोमपात्रे भरली, त्या विचाराने त्यांनी गायीला कातड्यातून बाहेर काढले; त्या मनाने दोन घोडे घडवले—अशा प्रकारे ऋभू देवता बनले. ऋभू, तुम्ही इंद्राचे सहचारी, मनुचे नातू, तुम्ही जलप्रवाह चालू केले; सौधन्वन ऋभूंनी आपली उत्तम कर्मे करून अमरत्व मिळवले, शमी वृक्षांसह कौशल्य दाखवले. इंद्रासोबत तुम्ही सोमपानाच्या वेळी रथात बसता; तुम्ही वैभवाचे स्वामी होता, तेजस्वी होता; सौधन्वन ऋभूंची कृत्ये व पराक्रम, कोणालाही जमत नाही. इंद्र, ऋभूंसह, सामर्थ्यसंपन्न, हातांनी शुद्ध, बलवान सोम प्या; प्रेरित मनाने, मगवान, उत्साही यजमानाच्या घरी सौधन्वनांसह आनंद मान. इंद्र, ऋभूंच्या वैभवासह, आमच्यासोबत या सोमपानात रममाण हो; या भगिनीसमान विधी, देव व मानवांच्या नियमांनी, तुमच्यासाठी सिद्ध केल्या आहेत. इंद्र, ऋभूंसह, सामर्थ्यदाते, या स्तुतीला या, या यज्ञात या; शंभर ध्वजांसह, याचकाला दानांसह, हजार सहाय्यांसह या यज्ञाच्या वेळी. उषा, विदुषी, उदार, ऋषीच्या स्तुतीला स्वीकार; प्राचीन असूनही, नेहमी तरुण, नेहमी उदार, तू नियमाचे पालन करणारी, सर्वव्यापी आहेस. दिव्य, अमर उषा, तेजस्वी रथाने प्रकट हो, मधुर वाणी घेऊन ये; सुवर्णरंगी, सामर्थ्यशाली घोड्यांनी, तू येथे ये. उषा, तू आमच्यासमोर येऊन सर्व लोकांना प्रकट करतेस; अमरत्वाचे चिन्ह बनून वर उभी राहतेस; एकच उद्दिष्ट घेऊन, चाकासारखी, तू दररोज नव्याने वाढतेस. उषा, उदार, नवऱ्याचा शोध घेणाऱ्या पत्नीप्रमाणे येते, सकाळची स्वामिनी; तेजस्वी, भाग्यशाली, उजळ किरणांनी, ती दूरच्या आकाशातून पृथ्वीवर पसरते. हे उषा देवी, प्रकाशमान, तुझ्या स्तुतीसाठी आम्ही भक्तीने, सुंदर स्तोत्रांनी, तुझे गुण गातो; आकाशात उंच, तुझी शक्ती मधासारखी ओघळते, तुझे तेज दिव्य लोकात चमकते, पाहण्यास अद्भुत आहे. उषा, नियमाची पालनकर्ती, स्वर्गाच्या किरणांनी जागृत झाली आहे, सुंदरपणे पृथ्वी व आकाश यांच्यामध्ये उभी आहे; अग्नी, ही तेजस्वी उषा येथे आण, तिच्या कृपेची व संपत्तीची इच्छा बाळगून. सत्याच्या पायावर, उषा प्रज्वलित होते; महाशक्तीने तिने विशाल आकाश व पृथ्वी व्यापली आहेत; मित्र व वरुण यांच्या महिमेने, तिने आपले तेज सर्वत्र पसरवले आहे, जणू चंद्रासारखे. आमच्या या स्तुती, तुम्हाला तरुण मानून, नाकारल्या जाणार नाहीत; आता, हे इंद्र व वरुण, तुमची ती कीर्ती कुठे आहे, जिच्यामुळे तुम्ही शत्रूला मित्रांना देतात? हा, सर्वाधिक विपुल व नेहमी नूतन, तुम्हाला मदतीसाठी बोलावतो; इंद्र व वरुण, मरुतांसह, रात्री-दिवसा माझे आवाहन ऐका. ते धन, हे इंद्र व वरुण, आमचे होवो; मरुत आम्हाला सर्वपराक्रमी संपत्ती देवोत; रक्षण करणाऱ्या देवता आम्हाला आपल्या छायेत जपू देत, आणि पुरोहित भारती आपल्या दानाने आमचे पोषण करो. बृहस्पती, आमच्या आहुतींवर प्रसन्न हो, सर्व देवांचा देव; भक्ताला संपत्ती प्रदान कर. शुद्ध स्तुतींनी बृहस्पतीला यज्ञात सन्मानित करा; त्याचे अतुलनीय सामर्थ्य प्रकट झाले आहे. तो लोकांमध्ये वृषभ, अनेक रूपांचा, अजिंक्य—बृहस्पती निवडण्यास योग्य आहे. ही नवीन, सुंदर स्तुती, हे पूषण, हे तेजस्वी देव, आम्ही तुझ्यासाठी अर्पण करतो. माझे हे गाणे, सामर्थ्य देणारे, स्वीकार आणि माझ्या प्रार्थनेला आधार दे, जसा वर मुलीला जपतो. जो सर्व गोष्टी पाहतो, सर्व लोकांना जाणतो—तो पूषण आमचा रक्षक होवो. आम्ही त्या उत्तम तेजाचा ध्यान करतो, जो देव सविता आहे; तो आमच्या विचारांना प्रेरणा देवो. सामर्थ्यासाठी आम्ही भगाची कृपा मागतो, देव सविताची संपत्ती प्राप्त करण्याची इच्छा बाळगतो. ज्ञानी, भक्तिपूर्वक, देव सविताला यज्ञ व सुंदर स्तोत्रांनी सन्मानित करतात. सोम, मार्ग जाणणारा, देवांच्या सभेत पोहोचतो आणि सत्याच्या गर्भात स्थिर होतो. सोम आम्हाला, द्विपाद व चतुष्पादांसाठी, निरोगी संपत्ती देवो. सोम, आमचे आयुष्य वाढवतो, शत्रूंवर विजय मिळवतो, सभेत आपले स्थान घेतो. मित्र व वरुण, आम्हावर तुपाची वर्षा करा, गोड प्रदेश, गवताची संपत्ती, हे ज्ञानी, आम्हाला द्या. अशा प्रकारे, ऋषींच्या यज्ञात, देवतांना भक्तीने, स्तोत्रांनी, सोमरसाने आणि तुपाच्या आहुतींनी आमंत्रित केले गेले. त्यांच्या कृपेने पृथ्वी व आकाश सुरक्षित राहिले, संपत्ती, आरोग्य, तेज आणि सुख लाभले, आणि सर्व लोक धर्माच्या मार्गावर चालू लागले.