एका पवित्र यज्ञस्थळी ऋषी आणि यजमान एकत्र आले आहेत. त्यांच्या मनात एकच तळमळ आहे—दूर असो वा जवळ, कुठेही असो, त्या महान, वज्रधारी इंद्राने इथे यावे. त्याला आवाहन करताना ते म्हणतात, "हे इंद्रा, तू सर्व शक्तिमान आहेस. आमच्या या यज्ञस्थळी ये, जिथेही तुझे निवासस्थान असो." त्या वेळी, जणू काही कुशल शिल्पकार आपल्या तेजस्वी कौशल्याने निर्माण करतो, तसा एक प्रेरित पुरुष, उत्तम जुंपलेल्या अश्वासारखा बलवान, पुढे जातो. ज्ञानीजन, ज्यांचे दृष्टी स्पष्ट आहे, ते प्रिय आणि दूरस्थ वस्तू शोधतात. आता ऋषी विचारतात—या ऋषींच्या उत्पत्तीबद्दल, ज्यांना मनाने आधार दिला गेला, ज्यांनी आकाश कुशलतेने घडवले. इंद्राच्या या वाढत्या स्तुतिगाथा, विचारांनी प्रेरित होऊन, धर्माच्या मार्गावर चालतात. इथे त्यांनी गूढ गोष्टी ठेवलेल्या आहेत; पृथ्वी आणि आकाश एकत्र जोडून त्यांनी सार्वभौमत्व स्थापन केले. आपल्या मोजमापांनी त्यांनी सर्व व्यापले, आणि हे विशाल, व्यापक असलेले स्वतःला पालनाच्या कार्यासाठी सिद्ध करतात. सर्वांनी त्याला अलंकारित केले, जेव्हा तो तेजाने नटलेला, प्रकाशमानतेने चालत उभा राहिला. तोच महान असुराचे नाव—अनेक रूपांचा तो, अमरांमध्ये उभा राहिला. पूर्वीचा वृषभाने मोठ्या वृषभाचा जन्म दिला; त्याचे पूर्वीचे अनेक शहाणे विचार आहेत. स्वर्गातील पुत्रांनी, बुद्धीने, सभेत, राजनांनो, सर्वोच्च स्वर्गातून राज्य प्रस्थापित केले. तीन राजे, विविध ठिकाणी सभेत, सर्व आसने अलंकृत करतात; येथे, मनाने गतीमान होऊन, त्यांनी व्रतस्थ गंधर्वांना त्यांच्या व्रतात, वाऱ्याने उडणाऱ्या केसांसह पाहिले. हे वृषभ आणि गायीचे कार्य आहे; त्यांच्या नावांनी त्यांनी गायीचा मार्ग मोजला; प्रत्येकाने वेगवेगळ्या दैवी शक्ती धारण केल्या, आणि त्या जादूगारांनी या एकामध्ये रूपे मोजली. हे खरंच सवितृचे कार्य आहे; त्याने देऊ केलेल्या सुवर्ण ज्ञानाची मला इच्छा नाही. उत्तम स्तुतीने, पृथ्वी आणि आकाश, सर्वकाही त्याने व्यापले—त्या कुमारिकेने आपल्या जन्मांची निवड केली. तू प्राचीन, महान कार्य साध्य करतोस, जेणेकरून दैवी कल्याण आमच्याभोवती असावे. सर्वजण त्या जादूगाराच्या विविध कृती पाहतात, जो गायीच्या जिव्हेसह उभा आहे. या स्पर्धेत आपण दानशूर इंद्राला पाचारण करूया—पुरस्कार मिळविण्यासाठी सर्वोत्तम वीर. तो रणांगणात मदतीसाठी कान देणारा, शत्रूंना ठार करणारा, संपत्ती जिंकणारा असो. माझ्या हृदयातून उत्पन्न झालेला विचार इंद्राची—प्रभूची—स्तुती करण्यासाठी ओढ घेतो, भक्तीने घडवलेल्या स्तोत्रांनी. जी जागृत आहे आणि सभेत प्रशंसित, हे इंद्रा, तुझ्यापासून जे काही जन्मते, ते सर्व तुझेच आहे, हे जाण. स्वर्गातूनही, तो प्राचीन जन्म घेतो, नेहमी जागरूक आणि सभेत प्रशंसित. शुभ्र वस्त्र परिधान केलेला, हा पितृपरंपरेतील, शाश्वत विचार आमच्यासोबत असो. इथे, अगदी यम, देवपुत्र, जिभेच्या टोकावर उभा राहिला, जशी ती खाली पडली. दोन रूपे, एकत्र जन्मलेली, एकत्र येतात—या शक्तीच्या मूळांमुळे अंधार दूर होतो. मृत्युलोकात, आमच्या पूर्वज—गवळ्यांसाठी लढणाऱ्यांना—कोणीही दोष देत नाही. इंद्र, अपार शक्तिमान, त्यांच्या वंशांची स्थापना करतो आणि त्यांना आपल्या शक्तीने पुन्हा निर्माण करतो. जिथे मित्र, नवीन सोबत्यांसह, ज्ञान आणि बळाने गायींच्या मागे गेला—हे सत्य आहे: इंद्राने, दहा दहाच्या गायींसह, अंधारात वसणारा सूर्य सापडला. इंद्राने गायीमध्ये साठवलेले मध शोधले—गायीच्या खुरातून आणि गळ्यातून, गायीचे अन्न. ते लपलेले, गूढ, पाण्यात दडलेले होते; त्याने ते आपल्या उजव्या हातात ठेवले, देण्यात कुशलतेने. प्रकाशाची निवड करून, अंधार जाणून, आपण आपत्तीपासून दूर जाऊ. हे सोमपान करणाऱ्या इंद्रा, सोमाने वाढलेल्या, या बहुध्वनी कवीच्या गीते स्वीकार. यज्ञातून प्रकाश पृथ्वी आणि आकाश व्यापो; आपण विपत्तीपासून दूर राहू. अनेक शत्रू असलेला माणूस जरी असला, तरीही, हे वसुहो, तुमची उज्ज्वल रक्षणे महान आहेत. या स्पर्धेत आपण दानशूर इंद्राला पुन्हा पुकारू—पुरस्कार मिळविणाऱ्यांत श्रेष्ठ. रणांगणात मदतीसाठी ऐकणारा, शत्रूंना ठार करणारा, संपत्ती जिंकणारा. इंद्रा, आम्ही तुला, वृषभाला, सोमपानाच्या वेळी बोलावतो; ये, सोमरसाचे मधुरपान कर. इंद्रा, अनेकांनी स्तुतिलेला, या दाबलेल्या सोमामध्ये आनंद मान, संकल्प जाणणारा; प्या, तृप्त हो, आणि समाधान मान. इंद्रा, सर्व देवांसह, आमच्या प्रेरित यज्ञाचे नेतृत्व कर; स्तुतींमध्ये श्रेष्ठ हो, लोकांचा अधिपती. हे इंद्रा, हे दाबलेले सोमा तुला अर्पण केले आहे, सत्यस्वरूपा; तेजस्वी सोमाच्या धारा तुझ्या निवासासाठी आहेत. तुझ्या उदरात हे दाबलेले सोमा घे, श्रेष्ठ इंद्रा; सोमाच्या तेजस्वी धारा तुझ्याचसाठी आहेत. हे गायकप्रिय, आमचे दाबलेले सोमा प्या; तुझ्या गोड धारा तुला प्रिय आहेत, इंद्रा, या कीर्तीचा उगम तुझ्यापासूनच आहे. अखंड शक्ती इंद्राला, विजयी, बळासाठी शोधतात; सोम पिऊन तो वाढतो. दूर असो वा जवळ, वृत्स्राचा संहार करणारा, आमच्याकडे ये, आमच्या या गीते स्वीकार. कधीही, दूर किंवा जवळ, जेव्हा तुला आवाहन केले जाते, हे इंद्रा, तिथून इथे ये. हे इंद्रा, सोमासाठी उत्सुक, पिण्यासाठी बोलावलेला, वज्रधारी, तुझ्या दोन सुंदर अश्वांसह आमच्याकडे ये. पुरोहित, ऋत्विज म्हणून बसलेला, योग्य रीतीने कुशाचे आसन तयार करतो; सकाळी रथ जुंपले जातात. या प्रार्थना, स्तुती वाहणाऱ्या, सादर केल्या जात आहेत; हे वीर, पवित्र कुशावर बस, आणि हविर्भाग स्वीकार. या सोमरसात, या स्तोत्रात, या गीतात आनंद मान, वृत्स्राचा वध करणारा, गीतप्रिय इंद्रा. सोमपान करणाऱ्याचे विचार, मातेसारखे, बळशाली इंद्राकडे धाव घेतात. म्हणून, या सोमाने तृप्त हो, महान संपत्ती आणि बळ प्राप्त कर; तुझा स्तुतिकर्ता कधीही दीन होऊ नये. हे इंद्रा, आम्ही तुझ्या भक्तीने, हविर्भाग अर्पण करतो; तू, दानशूर, आमच्यावर कृपा कर. तुझे प्रिय अश्व आमच्यापासून दूर जाऊ नयेत; जवळ ये, इंद्रा, स्वयंपूर्ण, आमच्याशी आनंद मान. ते दोन दीर्घकेशी, तुला सुखद रथावर आणोत, इंद्रा; तुपाने अभिषिक्त कुशावर बस. आमच्या दाबलेल्या सोमावर ये, इंद्रा, गायींनी समृद्ध, तुझ्या प्रिय दोन अश्वांसह. ये, इंद्रा, या उत्तेजक, दाबलेल्या सोमावर, जो पवित्र कुशावर ठेवला आहे; कदाचित तू त्याने तृप्त होशील. अशा प्रकारे, हे ऋषी, यजमान आणि भक्तगण, आपल्या पवित्र भावनेने, सोमरसाच्या स्तुतींनी, यज्ञास सज्ज होऊन, इंद्राचे आवाहन करतात. त्याच्या आगमनाची, त्याच्या कृपेची, आणि त्याच्या विजयाची वाट पाहतात—ज्याच्या तेजाने, संरक्षणाने आणि दानशूरतेने, पृथ्वी आणि आकाश उजळतात, आणि मानवजातीचे जीवन मंगलमय होते.