हे कथा ऋग्वेदातील पवित्र ऋचांवर आधारित आहे, ज्या इंद्राच्या स्तुती आणि यज्ञातील त्याच्या गौरवाच्या वर्णनाने भरलेली आहे. एकदा यज्ञासाठी तयारी होत होती. यज्ञकर्ते, श्रद्धेने आणि भक्तीने, इंद्राला आमंत्रित करत होते. त्यांनी तेजस्वी, शक्तिशाली घोड्यांना आणण्याची विनंती केली; हे घोडे, स्वयंपूर्ण आणि तेजाने भरलेले, रोजच्या कार्यात एकसारखे होते. लाल रंगाचे घोडे, यज्ञस्थळी मोकळे सोडले गेले आणि त्यांना चरायला परवानगी दिली गेली. प्रार्थनेने, यज्ञकर्त्यांनी इंद्राचे प्रार्थना-शासित घोडे योजले, जे यज्ञातील भोजनात सहभागी होते आणि अतिशय वेगवान होते. त्यांनी इंद्राला, ज्ञानवान आणि बुद्धिमान, सुखद आणि दृढ रथावर आरूढ होण्याचे आमंत्रण दिले आणि सोमपानासाठी येण्यास विनंती केली. इंद्राचे मजबूत आणि रुंद पाठ असलेले घोडे इतर उपासकांनी अडवू नयेत, अशी प्रार्थना करण्यात आली. इंद्राला लवकर येण्याची विनंती करत, त्यांनी नेहमीच दबलेल्या सोमाने त्याला आनंद देण्याची इच्छा व्यक्त केली. यज्ञस्थळी, इंद्रासाठी सोम तयार केला गेला. यज्ञकर्त्यांनी त्याला, उत्तम मनाने, सोमपानासाठी आमंत्रित केले. पवित्र कुशावर बसून, दबलेल्या सोमरसाचा आस्वाद घेण्यास सांगितले. सर्व तयारी इंद्र आणि त्याच्या घोड्यांसाठी होती; कुश पसरवले गेले, सोम दबवला गेला, आणि अर्पण तयार झाले. शक्तिशाली, विविध रूपातील, मारुतांसह येणाऱ्या इंद्राला या अर्पण अर्पित करण्यात आली. पर्वतांकडे पाणी आले आणि इंद्राच्या साहाय्याने गायींच्या मदतीने मधुर दूध तयार झाले. त्याच्या आगमनाने, ज्ञानवान आणि श्रेष्ठ इंद्राने, योग्य मार्गाने, यज्ञकर्त्यांचे रक्षण करण्याची विनंती केली. इंद्र, मारुत आणि सोम—जे इंद्राला बळकट करत होते आणि त्याचे साथीदार बनले—त्यांच्यासह, उत्सुकतेने, यज्ञकर्त्यांनी सोमपानासाठी इंद्राला आमंत्रित केले. अग्नीच्या जिह्वेने सोमपान करण्याची विनंती केली. इंद्राला दबलेल्या सोमाचा आनंद घेण्याचे, अग्नीच्या जिह्वेने किंवा पुरोहिताच्या हातून, किंवा होताराच्या अर्पणातून सोमपान करण्याचे अनुरोध करण्यात आले. यज्ञातील स्पर्धेत, इंद्राला पुकारण्यात आले; तो उदार आहे, आणि युद्धात मदतीसाठी ऐकतो, शत्रूंचा संहार करतो, आणि संपत्ती प्राप्त करतो. यज्ञकर्त्यांनी यज्ञाचा लाभ मिळवण्यासाठी अर्पण केले; इंद्र प्रत्येक दबल्यावर बळकट झाला, आणि त्याच्या महान कार्यांनी प्रसिद्ध झाला. इंद्रासाठी आकाशातून सोम रस दबला गेला; शक्तिशाली देव त्याच्या सहाय्याने वर चढतात. सोम ओतताना, इंद्राला त्याचा आस्वाद घेण्यास सांगितले. हे सोम इंद्रासाठी दबले गेले; जसे इंद्राने पूर्वीचे सोमपान केले, तसे आज नवीन सोमपान करण्याची विनंती केली. मोठा, अपरिमित इंद्र यज्ञात आपल्या तीव्र शक्तीने राज्य करतो; पृथ्वी त्याला सामावू शकली नाही, कारण सोमाने घोड्यांना आनंद दिला. महान, तीव्र इंद्र वीरत्वासाठी वाढला; बुद्धीने त्याने कार्य केले. इंद्र, संपत्तीचा दाता, त्याच्यामुळे गायी उत्पन्न होतात, त्याचे दान प्राचीन आणि विपुल आहे. नद्या वाहताना, पाण्याने महासागराकडे जातात, जणू रथावरून; यामुळे इंद्र सभा-समूहापेक्षा श्रेष्ठ ठरतो, कारण सोमरस भरल्यावर पोषण मिळते. नद्या महासागरासोबत सोमरस इंद्राला आणतात; सोम हत्तींच्या हातून दूध काढला जातो, मधाने शुद्ध केला जातो, आणि गाळणीतून गाळला जातो. तलावांसारखे पात्र सोम धरतात; अनेक सभा फैलावतात. इंद्राने प्रथम अन्न विभागले, सर्पाचा वध केला आणि सोम निवडला. यज्ञकर्त्यांनी सोम आणण्याची विनंती केली; इंद्र धनाढ्यांमध्ये संपत्तीचा स्वामी आहे, हे त्यांना ज्ञात होते. घोड्यांना प्रिय असलेल्या इंद्राने त्याच्या शक्तिशाली दानाचा लाभ यज्ञकर्त्यांना द्यावा, अशी प्रार्थना केली. उदार, विजयी इंद्राने सर्व प्रकारच्या संपत्तीचा लाभ द्यावा, शंभर शरदांचे आयुष्य आणि वीर द्यावे, अशी विनंती केली. यज्ञातील स्पर्धेत पुन्हा इंद्राला पुकारण्यात आले; तो उदार आहे, आणि युद्धात मदतीसाठी ऐकतो, शत्रूंचा संहार करतो, आणि संपत्ती प्राप्त करतो. शत्रूंचा वध आणि युद्धात विजयासाठी, यज्ञकर्त्यांनी इंद्राला प्रवृत्त केले. इंद्राच्या मन आणि दृष्टि यज्ञकर्त्यांकडे वळावी, आणि प्रार्थना त्याला अनुकूल बनवावी, अशी प्रार्थना केली. प्रत्येक स्तोत्राने, इंद्राच्या सर्व नावांना पुकारण्यात आले, शत्रूवर विजय मिळवण्यासाठी. शेकडो शक्ती असलेल्या इंद्राची स्तुती करण्यात आली; तो लोकांचा आधार आहे. वज्रधारी इंद्राला पुकारण्यात आले, वृत्राचा वध करण्यासाठी आणि युद्धात शक्ती मिळवण्यासाठी. स्पर्धेत, शेकडो शक्ती असलेल्या इंद्राने विजय मिळवावा, आणि वृत्राचा वध करावा, अशी विनंती झाली. यश, युद्धातील गती, स्पर्धा आणि कीर्ती मिळवण्यासाठी, इंद्राला संघर्षात उपस्थित राहण्याची विनंती केली. शक्तिशाली, सदैव जागरूक इंद्राने, यज्ञकर्त्यांना पोषण देणारा आणि तेजस्वी सोमरक्षण करावा, अशी प्रार्थना झाली. पंचजनांमध्ये असलेल्या इंद्राच्या शक्ती निवडण्यात आल्या; इंद्राने महान कीर्ती मिळवावी, अजेय गौरव स्थापन करावा, आणि शत्रूंवर विजय मिळवावा. इंद्राला जवळ किंवा दूर कुठूनही आमंत्रित करण्यात आले; तो वज्रधारी आहे, त्याचे निवास कुठेही असो, यज्ञस्थळी यावे, अशी विनंती झाली. कुशल कारागीरासारखा, प्रेरित, शक्तिशाली, आणि उत्तम युक्त घोड्याप्रमाणे, इंद्र पुढे सरकतो; ज्ञानी, स्पष्ट दृष्टिकोन असलेले, प्रिय आणि दूरच्या गोष्टी शोधतात. आता, ऋषींच्या उत्पत्तीची विचारणा करण्यात आली; मनाने समर्थित, त्यांनी आकाश कुशलतेने रचले. स्तोत्रे, विचाराने प्रेरित, धर्माच्या मार्गावर चालतात. तेथे त्यांनी अदृश्य गोष्टी ठेवल्या, आणि सार्वभौमत्वासाठी पृथ्वी आणि आकाश जोडले; त्यांच्या मोजमापांनी सर्व व्यापले, आणि विस्तृत, विशालांनी पोषणासाठी स्वतःला समर्पित केले. सर्वांनी त्याला शोभायुक्त केले, तेजस्वी वस्त्रात सज्ज, उज्ज्वल प्रकाशात चालत होता; हे महान नाव शक्तिशाली असुराचे आहे—तो, विविध रूपांचा, अमरांमध्ये उभा होता. पूर्वीचा वृषभाने मोठा वृषभ उत्पन्न केला; त्याच्या पूर्वीच्या अनेक बुद्धिमान विचार आहेत; स्वर्गातील पुत्रांनी, सभेत, ज्ञानाने, राजे म्हणून सर्वोच्च स्वर्गातून राज्य स्थापन केले. तीन राजांनी, सभेत आणि अनेक स्थळी, सर्व आसन शोभायुक्त केले; येथे, मनाने चालत, त्यांनी व्रतधारी गंधर्वांना वाऱ्याच्या झोताने पाहिले. हे वृषभ आणि गायीचे कार्य आहे; त्यांच्या नावांनी गायीचा मार्ग मोजला; प्रत्येकाने वेगवेगळ्या दैवी शक्ती धारण केली, आणि जादूगारांनी या एकामध्ये रूपे मोजली. हे सावितराचे कार्य आहे; त्याने देणारी सुवर्ण बुद्धी मला नको आहे; उत्कृष्ट स्तुतीने, पृथ्वी आणि आकाश, सर्वत्र, तो व्यापतो—कन्येने तिच्या जन्मांची निवड केली. तू प्राचीन, महान कार्य पूर्ण करतोस, जेणेकरून दैवी कल्याण आमच्याभोवती राहील; सर्वजण जादूगाराच्या विविध कार्यांना पाहतात, जो गायीच्या जिह्वेने उभा आहे. अशा प्रकारे, ऋषी, यज्ञकर्ते आणि भक्त, श्रद्धेने इंद्राची स्तुती करतात, त्याला यज्ञात आमंत्रित करतात, आणि त्याच्या कृपेची, शक्तीची, आणि दानाची अपेक्षा करतात.