कथा सुरु होते आकाशाच्या गडद निळ्या रंगात, जेथे वीज चमकते आणि वाऱ्याचा गर्जना ऐकू येतो. त्या क्षणात, मारुत, वाऱ्यांचे देव, आपली कृपा दाखवून, आपल्या भक्तांचे रक्षण करतात. "हे मारुत," आम्ही प्रार्थना करतो, "आपण आम्हाला दयाळू बनवा." पुशन, ज्याचे तेजस्वी रूप आहे, तो एक हरिणासारखा हरवलेला प्राणी परत आणतो, आकाशाच्या भव्य आसनाकडे. पुशन आपल्या तेजाने एक गुप्त राजा शोधतो, जो गुप्तपणे ठेवला जातो, आणि त्याला त्या भव्य आसनावर आणतो. त्यानंतर, तो आपल्या भक्तांना मार्गदर्शन करण्यासाठी सहा गाड्यांमध्ये गाईंच्या मदतीने धान्य काढतो. पाण्याच्या मार्गावर, बहिणीप्रमाणे, त्या पाण्यांनी यज्ञात वापरण्यासाठी आपली गोड दूध ओतते. हे पाणी, जे सूर्याच्या उगवण्यास मदत करते, आमच्या यज्ञाला समृद्धी देईल, अशी आमची आशा आहे. "हे पाणी," आम्ही प्रार्थना करतो, "जिथे आमच्या गाई पाणी पितात, तिथे आम्ही अर्पण करतो." पाण्यात अमृत आहे, उपचार आहेत, आणि आशीर्वाद आहेत; "हे देव, विजय मिळवा." पाण्यात सोमाने मला सांगितले; "पाण्यात सर्व औषध आहेत." अग्नि, जो सर्व चांगल्या गोष्टींचा आणणारा आहे, आणि पाणी, जे सर्व उपचार देतात, यांच्यासोबत, आम्ही आमच्या शरीराचे संरक्षण आणि दीर्घायुष्य मागतो. "हे पाणी, माझ्यातील सर्व वाईट काढा, जसे मी चुकले आहे किंवा अपशब्द बोलले आहे." "हे अग्नि, मला तेज, संतती आणि दीर्घायुष्य दे." देवता आणि ऋषी यांना हे समजून घ्या. आता, आम्ही विचार करतो, "काय, कोणते अमर देवता, आम्हाला अदितीपर्यंत परत आणतील, जेणेकरून मी माझ्या आईवडिलांना पुन्हा पाहू शकेन?" अग्नि, अमरांचा राजा, याबद्दल विचार करतो. "हे सावित्री, संपत्तीचे स्वामी, आम्ही तुमच्याकडे येतो." "हे वरुण, तुमच्या ज्ञानात शुद्धता आहे. तुम्ही सूर्याला मार्ग दाखवला आहे, आणि तुमच्या शब्दांनी हृदयाला चिन्हांकित केले आहे." वरुण, आपल्या कृपेने, आम्हाला सर्व दु:ख दूर करा. आकाशातल्या ताऱ्यांचे गूढ, ज्यांना रात्री पाहता येते, परंतु दिवसा ते कुठे जातात? वरुणच्या नियमांचे उल्लंघन होत नाही. "हे वरुण," आम्ही प्रार्थना करतो, "कृपया आमचा जीवन घेऊ नका." शुनहशेप, ज्याला बांधले गेले, त्याला वरुण मुक्त करेल का? "हे वरुण, तुमच्या संतोषाने, आमच्या चुकांना माफ करा." "आम्ही तुमच्या नियमांचे पालन करतो," आम्ही म्हणतो. "तुमच्या कृपेने, आम्ही तुम्हाला भेटू." वरुण, जो सर्व गोष्टींचा ज्ञाता आहे, तो आमच्या जीवनात मार्गदर्शक आहे. "हे वरुण, तुमच्याबद्दलची सेवा आम्ही कधी करणार?" त्याच्या ज्ञानात, तो पंख असलेल्या पक्ष्यांचा मार्ग आणि समुद्रातील जहाजांचा मार्ग जाणतो. वरुण, आपली जागा घेतो, आणि सर्व आश्चर्ये पाहतो. "हे आदित्य, दररोज आम्हाला चांगल्या मार्गावर ने." तुम्ही आमच्या आयुष्यात सुरक्षिततेने सोडावे. ही कथा आहे, देवता आणि त्यांच्या भक्तांच्या परस्पर संबंधांची, ज्यात प्रार्थना, आशीर्वाद, आणि जीवनाच्या मार्गावर चालताना मिळालेल्या ज्ञानाचे महत्त्व आहे.