तीन थोर देवता, श्रम न करता, त्या दिव्य पुरुषासाठी अन्नाची तयारी करतात. त्या जलामध्ये कुशल हातांसारख्या फिरतात आणि तो आपल्या प्राचीन मातांचा गोड पोषणरस पितो. इथेच घोडा आणि सूर्याचा जन्म घडतो; आम्हाला संकटांपासून आणि कलहापासून वाचवा, आम्हाला एकता द्या; या सर्व कुळांमध्ये, तो अभेद्य तेजस्वी देव उजळून राहो, म्हणजे असत्य आणि वैर संपून जावोत. आपल्या घरात, ज्या गायी विपुल दूध देतात, तो स्वतःच्या अन्नाचा आस्वाद घेतो, उत्तम अन्न खातो; जणू जलांचे पुत्र, प्रवाहांमध्ये चमकत, धनदात्यास प्रकट होतो. तो, जो जलांमध्ये शुद्ध आणि दिव्य आहे, अखंड आणि व्यापक तेजाने उजळतो; त्याच्यापासूनच सर्व जीव जन्म घेतात, वनस्पतीही आपली संतती घेऊन वाढतात. जलांचे पुत्र नद्यांच्या कुशीत उभे राहतात, वीजेच्या वस्त्रात लपेटलेले; त्याची महान ऐश्वर्य सुवर्णवर्णी, वेगवान वाहनांनी वाहिली जाते, जी त्याच्या सभोवती प्रदक्षिणा घालतात. सुवर्णमूर्ती, सुवर्णतेजाने उजळणारा, जलपुत्र सुवर्णछटा घेऊन चमकतो; सुवर्णगर्भात बसलेला, तो सुवर्णअन्न देतो, जे त्याच्याकडे येतात. त्याचे सुंदर मुख आणि त्याचे मनोहारी नाव, हे नेहमी वाढत राहतात, जलांचे नातू म्हणून तो सत्कार्यास पात्र आहे; सुशोभित युवती, त्याला प्रज्वलित करतात—सुवर्णवर्णी, तुपाचा अर्पण त्याचा. अशा या अनेकांचा आधार आणि मित्र असलेल्या देवतेस, आपण श्रद्धेने, यज्ञाने, अर्पणांनी पूजन करू या; मी शिखर शुद्ध करतो, अर्पणांनी पोहोचण्याची इच्छा करतो, अन्न अर्पण करतो, स्तोत्रांनी गौरव करतो. तो, वृषभ, त्यांच्या गर्भात बीज उत्पन्न करतो; तोच बालकासारखा त्याचा पोषण करतो, त्या त्याची जपणूक करतात; जलांचा पुत्र, निष्कलंक स्वरूपाचा, जणू दुसऱ्या देहात येथे प्रवेश करतो. जिथे तो उंच स्थानी उभा आहे, सतत सोमरसाने उजळतो, त्या जलांनी, तुप अन्न घेऊन, आपल्या कृतीने त्याच्या सभोवती प्रवाहित होतात. हे अग्निदेव, आम्ही तुला लोकांसाठी शुभ निवासस्थानी नेऊ; तुला उदार स्तुतिसाठी नेऊ; सर्व शुभ गोष्टी, ज्या देवांनी रक्षित केल्या आहेत, त्या आमच्याकडे येऊ देत; आम्ही लोकसभेत सामर्थ्याने, मोठेपणाने बोलू दे. वसिष्ठा, तुझ्यासाठी पुरुषांनी जल ओतले, वाहिन्या आणि दगडांनी त्यांना दुधासारखे काढले; इंद्रा, स्वाहा म्हणत, उत्तम अर्पण, वषट्ने गौरवलेला सोम, पहिल्याने होतृकडून प्या, तूच स्वामी आहेस. यज्ञांनी, चित्ताकर्षक घोड्यांनी, भाले, तेजस्वी, अभिषिक्त आणि प्रिय, पवित्र कुशावर आसनस्थ, हे भरतपुत्रांनो, स्वर्गीय पुरुषांनो, पोत्रकडून सोम प्या. हे कृपाळू देवहो, आमच्याकडे या, पवित्र कुशावर बसा, आणि विजयी व्हा; मग सोमपानात रमण करा, त्वष्टा, दिव्य संततींसह, आनंदमयी मंडळी. हे देवहो, प्रेरक, येथे या, होतृ म्हणून नेहमी तीन आसनांवर बसा; ओतलेला सोम स्वीकारा, अग्नीधाच्या भागातून मधुर सोम प्या, आपल्या वाट्याने तृप्त व्हा. हे तुमच्या स्वरूपातील सामर्थ्य, वाढती पुरुषार्थ, बळ आणि तेज तुमच्या भुजांत ठेवले आहे; तुमच्यासाठी सोम दाबला, तुमच्यासाठी अर्पण; ब्राह्मणाकडून तुम्ही घ्या आणि समाधानाने प्या. तुम्ही दोघेही यज्ञ स्वीकारा, माझ्या आह्वानाची जाणीव ठेवा, होतृ म्हणून, प्राचीन घोषणांचे अनुसरण करत; हे राजहो, तुमच्यासाठी ही श्रद्धा अर्पण आहे, या, वाचकाकडून मधुर सोम प्या. होतृला जशी सोमाची इच्छा असते, तशीच अर्पणात आनंद मान; अध्वर्यू सोमाची पूर्ण आहुती ओततात; म्हणून, हे भरत, त्याच्या इच्छेनुसार त्याला हे दे, होतृकडून सोम प्या, धनदायक, योग्य क्रमाने. ज्याला मी आधी बोलावले, त्यालाच आता पुन्हा बोलावतो—तोच बोलावण्यास पात्र, नावाने ओळखला जाणारा दाता; अध्वर्यूंनी दाबलेल्या मधुर सोमाचा पोत्रकडून प्या, धनदायक, योग्य क्रमाने. तुमची अग्निशिखा प्रज्वलित होऊ दे, ज्या द्वारे तुम्ही सुरक्षितपणे पुढे जाता, हे वनाधिपती, कृपाळू व्हा; दीर्घायुष्यासाठी, रक्षणासह, नेष्टरकडून सोम प्या, धनदायक, योग्य क्रमाने. होतृ, पोत्र, नेष्टरकडून त्यांनी पिले, तयार केलेल्या अर्पणाचा आस्वाद घेतला; चौथ्या पात्रातून, निर्मळ, अमर, धनदायक देव धनदायकाकडून प्या. आज, तुमचे उत्तम, मानवांना वाहणारे रथ जोडा, मुक्तीसाठी येथे आणा; अर्पणांना मध मिसळा, येथे या, मग सोम प्या, घोड्यांच्या संपत्तीचे स्वामी. अग्निदेव, समिधा स्वीकारा, अर्पण स्वीकारा, पवित्र उच्चार स्वीकारा, उत्तम स्तुती स्वीकारा; सर्व देवांसह, सर्व ऋतूंमध्ये, तेजस्वी देव, अर्पण प्रिय करा. सविता देवता प्रेरणेसाठी उगवला आहे; सदैव तेजस्वी अग्नी जलांमध्ये आपले स्थान घेतो; आता तो देवांना धन देतो, मग कल्याणासाठी यज्ञाचा भाग वाटतो. खरंच, हे देव, सर्वांच्या ऐकण्यासाठी, तो आपली विशाल हस्ते वर पसरतो; जलही त्याच्या नियमाचे पालन करतात, आणि हा वारा सुद्धा त्याच्या प्रदक्षिणेत आनंद मानतो. तो आता नक्कीच बंदिवानास मुक्त करतो, अगदी अस्थिर आणि आळशी असणाऱ्यांनाही; वेगवान, चंचलांमध्येही, तो सवितृच्या नियमानुसार मुक्त करतो. पुन्हा, त्या ज्ञानीने विणलेली जाळी एकत्र केली, मध्यभाग निर्मात्याच्या मध्ये ठेवली; झरा ओढून काढला, ऋतूंशेजारी उभा राहिला, सविता देवता आपल्या संकल्पाने जवळ आला. कुठलेही घर, कुठलेही दुष्ट, किंवा संपूर्ण आयुष्य, अग्नीच्या प्रचंड ज्वाळेला तोंड देऊ शकत नाही; आईने ज्येष्ठाचा भाग मुलाला दिला, सवितृच्या ठराविक चिन्हानुसार. एकत्र स्थापन होऊन, विजयाची इच्छा धरून, तो सर्व हालचाल करणाऱ्यांचा अभिलाष बनला; सदैव, जे विकृत आहे ते सोडून, तो दिव्य सवितृच्या नियमानुसार पुढे गेला. तुझ्याद्वारे, जलांमध्ये आणि मैदानांवर ठेवलेला भाग, शिकाऱ्यांनी वाटून घेतला; जंगलातही, कोणतेही सवितृच्या नियमांचे उल्लंघन करत नाहीत. वरुणाने जे आसन स्थापले, जे काही अनियंत्रित, थरथरणारे, किंवा डोळा मिचकावणारे, सूर्यसंतती, सर्व पशु, सवितृने त्यांची जन्मांची माला उलगडली. ज्याच्या नियमानुसार इंद्र, वरुण, मित्र, अर्यमान, रुद्र किंवा विरोधक काहीही करू शकत नाहीत—त्या सविता देवतेला मी कल्याणासाठी श्रद्धेने आळवतो. भग, बुद्धी, बल, उदारता, नरशंस आणि स्त्रियांचा स्वामी आम्हाला रक्षण करो; आम्ही देव सविताला सभेत, संपत्तीच्या गोष्टींमध्ये प्रिय होऊ. हे इच्छित वर, जो तू स्वर्गातून, जलातून, भूमीतून दिला आहेस, तो आमच्याकडे येऊ दे; स्तुतिकर्त्यास, रक्षणासाठी, जे शुभ आहे, ते सविताकडून, व्यापक कीर्ती मिळवण्यासाठी, आमच्याकडे येऊ दे. तुम्ही दगडांसारखे दाबले जाता, जणू खजिन्याने भरलेल्या झाडाकडे जाणारा गिधाड; यज्ञात स्तोत्र म्हणणाऱ्या ऋत्विजाप्रमाणे; दूताप्रमाणे, तुम्ही अनेक ठिकाणी मानवांची अर्पणं वाहता. वीरांसारखे रथावर येता, पहाटे; वर निवडणाऱ्या वरासारखे एकत्र होता; स्वतःच्या देहात रमण करणाऱ्याप्रमाणे, उजळता; लोकांमध्ये युक्तीने वागणाऱ्या जोडप्यासारखे. शिंगासारखे, जवळून प्रथम या; बेचैन जनावराच्या जबड्यासारखे, तुमच्या दातांसह या; चक्रवाक पक्ष्यासारखे, पहाटेच्या आगमनावेळी पुढे या; बलवान वीरांसारखे, रथावर या. होडीसारखे, आम्हाला पार घ्या; जुव्यासारखे, धुरीसारखे, आधारासारखे, टेकडीसारखे; कुत्र्यासारखे, आमच्या शरीराचे रक्षण करा; काटेसारखे, आम्हाला घसरू देऊ नका. वाऱ्यासारखे, वेगवान; नदीसारखे, वाहणारे; डोळ्यांसारखे, तुमच्या दृष्टिने जवळ या; हातांसारखे, आमच्या शरीराला सर्वात उपकारी व्हा; पायांसारखे, आम्हाला संपत्तीपर्यंत घ्या. ओठांसारखे, मधुर बोलणारे; स्तनांसारखे, आयुष्यासाठी पोषण करणारे; नासिकांसारखे, आमचे रक्षक व्हा; कानांसारखे, आमच्यासाठी उत्तम ऐकणारे व्हा. अशा रीतीने, ऋग्वेदातील या स्तोत्रांमधून, जल, अग्नी, सूर्य, सविता, इंद्र, अग्नी, आणि इतर देवतांचे दिव्य स्वरूप, त्यांचे पोषण, रक्षण, ऐश्वर्य, आणि मानवांसाठी केलेली कृपा, यांचे सुंदर वर्णन केले आहे. हे सर्व देव, आपल्या कृपेने, आम्हा भक्तांचे जीवन, आरोग्य, ऐश्वर्य आणि एकता याने उजळू देत.