एकदा ऋषी आणि यजमानांनी आपल्या यज्ञ मंडपात अत्यंत श्रद्धेने इंद्रदेवतेचे आह्वान केले. त्यांनी प्रेमपूर्वक म्हटले, “इंद्रा, माझ्या स्तोत्रासाठी ये; तुझ्या सुंदर अश्वांना रथाच्या जोख्यात बांध. कारण तू अनेक ठिकाणी आह्वान केला जातोस, पण आज या सोमरसाच्या द्रव्यात, या यज्ञात, तू आनंद घे, हे महाबलशाली!” मग त्यांनी प्रार्थना केली, “इंद्राशी असलेली आपली मैत्री कधीही तुटू नये. त्याच्या दयाळू कन्येने आम्हाला वरदान द्यावे. आम्ही जीवनाची इच्छा करतो, म्हणून पुन्हा पुन्हा त्या आद्य शरणाला, त्याच्या संरक्षणाला, त्या आलिंगनाला पोहोचू.” ते पुढे म्हणाले, “हे इंद्रा, तुझ्या उदारतेचे विशेष वरदान आम्हा उपासकांना मिळू दे. आम्ही गाणारे, आम्हा स्तोत्रकर्त्यांना सुख मिळू दे. आमचे भाग्य कधीही कमी पडू नये. आम्ही वीरपणे सभेत बोलू शकू.” त्या यज्ञात, जेथे सोमरस ओतला जातो, तेथील आनंददायी वातावरणात इंद्राने सर्वोच्च स्वर्गात आपले निवासस्थान निर्माण केले. तेथे भक्तगण पवित्र मंत्रांनी त्याची स्तुती करीत होते. इंद्र, आपल्या वज्रहस्ताने, गोड सोमरसाचा आस्वाद घेत, त्या सर्पाला फोडून टाकतो जो जलांना आच्छादून होता. तेव्हा नद्या पक्ष्यांसारख्या आपल्या भगिनींकडे धावल्या आणि त्यांच्या प्रवाहांना गती मिळाली. तो महाबलशाली इंद्राने सर्पाचा वध करून जलांना समुद्राकडे सोडले. त्याने सूर्याची निर्मिती केली, दिवस-रात्र निर्माण केली आणि काळाचे चक्र स्थिर केले. इंद्राने, कोणत्याही शत्रूला न जुमानता, मनु आणि भक्तांना अनेक वरदान दिली. तो लगेचच मानवांसाठी उपकारी ठरला आणि सूर्याच्या स्पर्धेत सर्वांना मागे टाकले. जो सोमरस पिऊन इंद्राचे स्तवन करतो, त्याला तो सूर्य देतो, संकटे दूर करतो. जो संपत्तीची इच्छा करतो, त्याला गुप्त किंवा उघड धन देतो आणि त्याच्यावर कृपा करतो. इंद्राने शुष्ण आणि कुयव या कोरड्या राक्षसांचा नाश केला, सारथ्य आणि कुत्सासाठी. दिवोदासासाठी त्याने शंबराच्या नव्वद-नऊ नगरी उद्ध्वस्त केल्या. म्हणून आम्ही, कीर्ती मिळवण्यासाठी, तुला योग्यतेने स्तुती करतो, हे इंद्रा. आम्ही त्या सातव्या प्रवाहाला पोहोचू, तुझ्या उदारतेला वंदन करू, शत्रूंचा नाश करणाऱ्या तुझ्या सामर्थ्याला नमस्कार करू. गृत्समदांनी भक्तिभावाने तुझ्यासाठी स्तोत्रे रचली, जशी कुशल कारागीर आपली कलाकृती घडवतो. हे इंद्रा, तू त्यांना नेहमीच कृपा, बल, समृद्धी आणि सौजन्य दे. पुन्हा एकदा त्यांनी प्रार्थना केली, “हे इंद्रा, तुझ्या उदारतेचे विशेष वरदान आम्हा उपासकांना मिळू दे. आम्ही गाणारे, आम्हा स्तोत्रकर्त्यांना सुख मिळू दे. आमचे भाग्य कधीही कमी पडू नये. आम्ही वीरपणे सभेत बोलू शकू.” ते म्हणाले, “इंद्रा, आम्ही तुझे सोबती आहोत, ओळख आम्हाला. आम्ही तुझ्यासाठी रथ घेऊन येतो, वीरपणे. आम्ही बुद्धिमान, तेजस्वी, तुझ्या कृपेची इच्छा करतो, तुझ्या संरक्षणाची आस धरतो, हे मानवांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या प्रभो.” “तूच, इंद्रा, तुझ्या सहाय्याने, तुझ्या सामर्थ्याने लोकांचे रक्षण करतोस. तू उपासकाचा संरक्षक आहेस, शत्रूंपासून त्याचे रक्षण करतोस, जणू एक कुशल नेता.” “इंद्र, जो तरुण आहे, आह्वान केला जातो, तो आमचा मित्र असो, मानवांचा दयाळू रक्षक असो. तो स्तोत्र गाणाऱ्याला, संयमीला, यज्ञ करणाऱ्याला, गायकाला जवळ आणतो.” “तोच इंद्र मला प्रिय आहे, त्याची मी स्तुती करतो; पूर्वी ज्याच्यात बलाढ्यांनी आनंद घेतला. तो, आह्वान केला की, नवीन प्रार्थना करणाऱ्याच्या धनाची इच्छा पूर्ण करतो.” “इंद्र, अंगिरसांच्या गाण्यांना प्रिय मानतो, स्तुतीची आस धरतो, मार्ग शोधतो, त्याने सूर्यांसह उषा चोरली; प्राचीन गोष्टीही त्याने आपल्या सामर्थ्याने फोडल्या.” “तो प्रसिद्ध इंद्र, सर्व प्राण्यांमध्ये सर्वश्रेष्ठ, स्वतःच्या सामर्थ्यावर उभा राहतो; त्याने गर्विष्ठ दासाचा शिर कापला.” “वृत्राचा वध करणारा इंद्र, काळ्या गर्भांचा नाश करणारा, दास लोकांना पांगवणारा; त्याने मनूसाठी विस्तीर्ण भूमी निर्माण केली आणि भक्ताला आशीर्वाद दिला.” “त्याला, महाबलशाली इंद्राला, देवांनी संपत्तीच्या स्पर्धेत सामर्थ्य दिले. त्याने वज्र आपल्या हातात घेतला आणि शत्रूंचा वध केला, लोखंडी किल्ले फोडले.” “हे इंद्रा, तू आम्हा गायकांसाठी उदारतेचे फळ दे. आम्हाला शिकव, कृपानिधी, काहीही रोखू नकोस. आम्ही वीरपणे सभेत बोलू.” मग ऋषींनी इंद्राचे गुणगान केले, “तो सर्व विजयी, धनाचा जिंकणारा, प्रकाशाचा जिंकणारा, सत्याचा जिंकणारा, मानवांना वश करणारा, शेतांचा, घोड्यांचा, गायींचा, जलांचा जिंकणारा, त्याला सोम अर्पण करा.” “त्या विजयानंतर विजेता, बलवान, धैर्यशील, बुद्धिमान, प्रखर, सर्वांना जिंकणारा इंद्राला वंदन करा.” “तो सर्वांचा विजेता, सैन्यांचा संहार करणारा, मानवांना वश करणारा, युद्धाची आस असलेला, शत्रूंचा नाश करणारा, बलवान, जमातींना वश करणारा — अशा इंद्राची वीरकृती मी सांगतो.” “कोणतीही अडथळा न मानणारा, वृषभ, प्रहार करणारा, गूढ, उंच, अविजेय, बुद्धिमान, दुर्बलांना प्रेरणा देणारा, अडथळे फोडणारा, व्यापक — अशा इंद्राने उषा आणि प्रकाश निर्माण केले.” “यज्ञाने, उत्साही, बुद्धिमान, प्रेरित ऋषींनी मार्ग शोधला; उसिज पुरोहितांनी गाण्यांनी मदतीची प्रार्थना केली, इंद्राकडून संपत्तीची इच्छा केली.” “इंद्रा, आम्हाला सर्वोच्च धन, बुद्धी, कौशल्य, भाग्य दे. संपत्तीची वृद्धी, शरीराचे रक्षण, मधुर वाणी आणि तेजस्वी दिवस दे.” एकदा त्रिकद्रुक यज्ञात, वृषभासारखा बलवान इंद्र, बार्ली मिश्रित सोमरस पिऊन, विष्णूच्या सोबतीने, मोठे कार्य करण्यासाठी आनंदित झाला. देवाने देवाशी संग केला — खरा इंद्र, खरा सोम. मग त्याने आपल्या सामर्थ्याने युद्धात विजेता बनून दोन्ही जगांना आपल्या बळाने भरले, वाढला; दुसऱ्याला आपल्या उदरात ठेवून तो तेजस्वी झाला — देवाने देवाशी संग केला — खरा इंद्र, खरा सोम. इच्छा आणि शक्तीने जन्मलेले, तुम्ही दोघेही एकत्र वाढले, शौर्यकृत्यांनी पराक्रमी, शत्रूंना जिंकणारे, मानवांत बुद्धिमान; स्तोत्र करणाऱ्याला हवे ते धन देणारे — देवाने देवाशी संग केला — खरा इंद्र, खरा सोम. “इंद्रा, तुझे ते प्राचीन वीरकृत्य, स्वर्गातील पहिले आणि श्रेष्ठ, आम्ही सांगू. जेव्हा देवत्वाच्या सामर्थ्याने तू प्राण आणि जलांना ठोकरलेस, सर्वव्यापी झालास, शंभरशक्तिमान, तू बळ व अन्न मिळवलेस.” यानंतर ऋषींनी बृहस्पतीचे स्मरण केले, “हे गणाधिपती, ऋषीमध्ये श्रेष्ठ, कीर्तीमान, प्रार्थनांचा राजा, आमचे ऐक आणि तुझ्या संरक्षणासह येथे ये.” “हे बृहस्पती, देवांनी तुझ्या दिव्य दृष्टिला यज्ञातील श्रेष्ठ भाग दिला आहे. उषेसारखा तू तेजाने प्रकाशित होतोस; सर्व स्तोत्रांचा तूच कर्ता आहेस.” “तू अंधकार आणि वेढा घालणाऱ्या गडदतेला दूर करतोस; सत्याच्या तेजस्वी रथावर उभा राहतोस; भयंकर, शत्रूंचा संहार करणारा, दुष्टांचा नाश करणारा, अडथळे फोडणारा, प्रकाशाचा ज्ञाता.” “नीतीने तू लोकांना मार्गदर्शन करतोस, रक्षण करतोस; जो तुझी सेवा करतो, त्याला काहीही वाईट घडू नये; प्रार्थनेचे द्वेष करणाऱ्यांवर तू कोपतोस; तुझी महानता खरोखर महान आहे.” “कोणतीही हानी, वाईट, शत्रू किंवा कपटी माणसे त्याच्यावर विजय मिळवू शकत नाहीत, ज्याचे तू चांगल्या रक्षकासारखे रक्षण करतोस, ब्रह्मणस्पती.” “तू आमचा रक्षक, मार्गदर्शक, आणि बुद्धिमान नेता आहेस; आम्ही तुझ्या धर्मात वृद्ध होतो. आमच्यावर जे काही वैर आहे, ते तुझ्या वेगवान आणि बलवान सामर्थ्याने फोड.” “कोणताही मनुष्य, आपल्यासह, आम्हाला कारण नसताना त्रास देईल, शत्रू असो वा माणसाच्या रूपातील लांडगा, ब्रह्मणस्पती, त्याला आमच्या मार्गावरून दूर कर. आमचा मार्ग या दैवी कृपेने सोपा कर.” “तुला आम्ही शरीराचा रक्षक, मदतगार, समर्थक म्हणून बोलावतो; ब्रहस्पती, अधर्मी लोकांना खाली पाड, वाईट विजयी होऊ देऊ नकोस, आम्हाला सर्वोच्च आशीर्वाद मिळू दे.” “तुझ्या सहवासाने, ब्रह्मणस्पती, आम्ही समृद्ध होऊन, लोकांत मौल्यवान दान मिळवू; जवळचे किंवा दूरचे जे काही संकट किंवा शत्रू आहेत, त्यांना तू परास्त कर, शक्तिहीन कर.” अशा प्रकारे, ऋषी आणि यजमानांनी इंद्र आणि बृहस्पती यांची भक्तीभावाने स्तुती केली, त्यांच्याकडून रक्षण, संपत्ती, कीर्ती आणि सदैव कृपा मिळावी, अशी प्रार्थना केली.