ऋषींच्या पवित्र उद्गारांनी, यज्ञस्थळी उपस्थित असलेल्या सर्व देवांना आवाहन करण्यात आले. अश्विनीकडून मदतीची याचना केली गेली, पुषणाला बोलावले गेले, कारण हे सर्व देव स्वतःमध्ये सामर्थ्यशाली आहेत. विष्णू, वात आणि कुशल ऋभू, जे शत्रुत्वापासून मुक्त आहेत, त्यांनीही देवांकडे कृपादृष्टीने वळावे, अशी प्रार्थना करण्यात आली. हे पूज्य देवहो, तुमचे तेज आमच्यासोबत असो, आमच्या वाढीस आणि सुरक्षित निवासासाठी लाभदायक असो. देवांमध्ये संपत्ती मिळविण्याचा प्रयत्न करताना, हे तेज आम्हाला लोकांमध्ये दीर्घकाळ टिकणारे लाभो. यानंतर ऋषी आपल्या पित्यास—जो धर्म आणि सामर्थ्यात महान आहे—त्याची स्तुती करतात. त्याच्या सामर्थ्यामुळेच त्रिताने अनेक स्तरांचा वृत्राचा वध केला. "गोड पित्या, मधुर पित्या, आम्ही तुलाच निवडले आहे; तू आमचा रक्षक हो," अशी साद दिली जाते. "पोषक पित्या, शुभ मार्गदर्शनासह आमच्याकडे ये, आनंददायक, द्वेषरहित, मित्रवत, कृपावंत आणि स्थिर असा असो," अशी प्रार्थना होते. पित्याचे ते रस, सर्व लोकांत पसरलेले आहेत, जणू आकाशात वाऱ्यासारखे स्थिर आहेत. त्याच्याच देणग्या, त्याच्याच सर्वात मधुर गोष्टी, रसातील गोडपणा, हे सर्व त्याचेच आहेत, आणि त्या गोड गोष्टींमध्ये बलवान, स्थिर प्राणी आनंद घेतात. महान देवतांचे मन पित्यामध्ये स्थिर आहे; त्याच्या चिन्हामुळेच त्रिताने सर्पाचा वध केला. पित्याने जेव्हा तेजस्वी पर्वतांमध्ये भ्रमण केले, तेव्हाही, मधुर पित्या, सर्वात उत्तम अन्न तेथेच शोधावे लागते. जेव्हा आम्ही जल आणि वनस्पतींचा सार चाखतो, तेव्हा, वातापी, तू आमच्यात पोषणकारी हो. तुझ्या सोमाचा, जो गाईच्या डोक्याचा आणि जवाच्या डोक्याचा आहे, आम्ही आस्वाद घेतो; वातापी, तू आमच्यात पोषणकारी हो. हे वनस्पती, तू पेज, मूत्राशय आणि मज्जा यांसारखी पोषणकारी हो; वातापी, आमच्यात पोषणकारी हो. पित्याला आम्ही प्रेमाने आमंत्रण देतो, जसे गायी इच्छित अर्पण स्वीकारतात; देवांकडून आम्ही त्याला सोबती म्हणून यज्ञात मागतो, आणि स्वतःसाठीही त्यालाच सोबती म्हणून मागतो. यज्ञकुंडात अग्नी प्रज्वलित केला जातो आणि तो देवांमध्ये विजयीपणे राज्य करतो. तो बुद्धिमान दूत अर्पण देवांकडे पोहोचवतो. जेव्हा तनूनपात यज्ञ मधुरतेने सजविला जातो, तेव्हा तो अगणित संपत्ती देतो. तो जणू आह्वान करणारा आहे, त्याची स्तुती केली जाते; तो हजारो सामर्थ्यांनी युक्त आहे आणि तो योग्य देवांना यज्ञासाठी बोलावतो. प्राचीन कुशा, तेजाने झळाळत, हजारो वीरांनी युक्त अशी, आदित्यांचे तेज दाखवते. उज्ज्वल, प्रभुत्वशाली, शक्तिशाली आणि विपुल नद्या, त्या सर्व, तुपासारख्या प्रवाहित होतात. सुंदर, सजवलेल्या आसनावर, तेजस्वी उषा येथे विराजमान होतात. सर्वप्रथम, वाग्मिता आणि दिव्यता असलेले ऋत्विज—ते ज्ञानी आमच्या या यज्ञाला स्वीकारो. भारती, इळा, सरस्वती आणि मी ज्या सर्व देवींचा आह्वान करतो, त्या आम्हाला कीर्तीप्राप्तीसाठी प्रेरणा देवोत. त्वष्टा, प्रभु, सर्व रूपे आणि सृष्टी घडवतो; त्यांच्या विपुलतेचे अर्पण आमच्यासाठी कर. हे वनराजा, तुझा सार देवांसाठी प्रवाहित होवो; अग्नी अर्पण देवतांकडे घेऊन जावो. अग्नी, देवांचा नेता, गायत्री छंदासह एकरूप आहे; तो 'स्वाहा'च्या घोषात तेजाने उजळतो. अग्नी, आम्हाला शुभ मार्गावर ने—समृद्धीकडे, कारण तू सर्व मार्ग जाणतोस; वाईट पापांपासून आम्हाला दूर ठेव. आम्ही तुला सर्वोच्च स्तुती अर्पण करतो. अग्नी, तुझ्या आशीर्वादाने आम्हाला सर्व संकटांतून पार ने; पूषाण आणि विशाल पृथ्वी आमच्या संततीवर कृपा करो. अग्नी, आमच्यापासून सर्व शत्रुत्व दूर कर, अग्निहीन वा शत्रू जमातींमधून असो; आमच्या कल्याणासाठी, सर्व अमरांसह, आम्हाला भूमी लाभू दे. अग्नी, आम्हाला अचूक रक्षणाने सुरक्षित ठेव; तुझ्या प्रिय आसनावर तेजाने झळक. तुझ्या भक्ताला भीती लागू नये; आम्ही तुझ्या पुढील सामर्थ्याचे ज्ञान मिळवू. अग्नी, वाईट करणारा, शत्रू, किंवा द्वेष करणारा आम्हाला जिंकू नये; चोर, फसवणारा, किंवा निंदक आम्हाला इजा पोहोचवू नये. तू त्यांना दूर लोट, हे सामर्थ्यशाली. सत्यातून जन्मलेला अग्नी, तू गायकाचे रक्षण करतोस; तू सर्व हानीपासून वाचवतोस, कारण तूच सार्वत्रिक रक्षक आहेस. अग्नी, तू दोन्ही बाजू जाणतोस; मानवासाठी प्राचीन मार्ग शोध. जो वरचढ व्हायला इच्छितो, त्याने तुला ऐकावे; तू प्रेरित ऋषींचा नेता आहेस. आम्ही हे उद्गार मनाच्या पुत्रासमोर, विशाल अग्नीसमोर उच्चारले; हजारो ऋषींमध्ये आम्ही सामर्थ्य मिळवू आणि या टिकाऊ, पोषण करणाऱ्या लोकांचा अनुभव घेऊ. नंतर, बृहस्पती—मृदू वाणी असलेला, वृषभ—त्याची स्तुती नव्या स्तोत्रांनी केली जाते. त्याची गीते तेजस्वी आहेत, देव आणि मनुष्य दोघेही त्याच्या स्तोत्रांकडे लक्ष देतात. याज्ञिक पुरोहित त्याला आपली वाणी जोडतात, जणू भक्तांनी प्रवाहित केलेला प्रवाह. बृहस्पती वेगवान, सामर्थ्यशाली, आणि मातरिश्वानने स्मरणात ठेवलेला आहे. त्याला स्तुती, आदर, आणि गौरव अर्पण केला जातो; त्याचे स्तोत्र सवितृच्या बाहूंप्रमाणे उंचावते. त्याच्या संकल्पाने तो अद्वितीय, रौद्र, आणि रक्षण करणारा आहे. त्याचे स्तोत्र आकाश आणि पृथ्वीवर घुमते; जणू रथिकाच्या गाण्याप्रमाणे अदृश्य भार वाहते. जसे वन्य प्राण्यांचे पाऊलवाट येथे जातात, तसे बृहस्पतीचे सामर्थ्य मेघांवर विजय मिळवते. जे तुला दुर्बल समजतात, तेही तुझ्याकडे कल्याणासाठी येतात आणि समृद्ध होतात; तू पात्रांना कधीच वंचित करत नाहीस, तर नम्रांनाही कृपा देतोस. उदारतेचा मार्ग मित्रासारखा सुलभ असावा; जे दुर्बल नाहीत, जे आम्हाला कृपादृष्टीने पाहतात, ते परिपूर्ण होतात, विपुलता प्राप्त करतात. गाण्यातील स्तुती कधीही व्यर्थ जात नाही, जसे पाणी अडथळ्यांशिवाय सागराकडे जाते; बृहस्पती दोन्ही बाजू जाणतो, आतून ओळखतो, आणि गिध्यासारखा पाण्यावरून पार जातो. अशा प्रकारे, बृहस्पती—महानतेत जन्मलेला, वृषभ, देव—स्थापित आहे; आम्ही त्याची स्तुती केली, तो आम्हाला वीर्य, गोधन देवो, आणि आम्ही या टिकाऊ, पोषण करणाऱ्या लोकांना जाणू. अशा रीतीने, ऋषींच्या स्तोत्रांनी देवांना वंदन करण्यात आले, त्यांची कृपा मागितली गेली, आणि यज्ञाच्या तेजात सर्व विश्वाचे मंगल साधले गेले.