स्वर्ग आणि पृथ्वी, हे आपले वडील आणि आई, यांना एक भक्त आपल्या अंतःकरणातील सत्य भाषण अर्पण करतो—"हे माझे वचन खरे ठरो." तो प्रार्थना करतो की, आपण देवतांचे सर्वात जवळचे सहाय्यक व्हा आणि आम्हाला दीर्घायुष्य लाभलेली, बळकट प्रजा मिळू दे. नंतर, भक्त सर्वज्ञ देव सविता याला आशीर्वादांसह सभेत येण्याची विनंती करतो, त्याच्यासोबत समृद्धीच्या देव्या असाव्यात. जसे तरुण एकत्र येतात, तसेच संपूर्ण विश्व त्याच्या प्रज्ञेने आमच्या रक्षणासाठी एकत्र यावे, अशी इच्छा व्यक्त करतो. तो प्रार्थना करतो की मित्र, अर्यमन्, वरुण आणि इतर सर्व देवता सर्व दिशांनी आमच्याकडे येवोत आणि त्यांच्या सामर्थ्याने आम्हाला बळ मिळो. आग्नीला तो सर्वात प्रिय पाहुणा म्हणून आह्वान करतो आणि वरुणाकडून चांगली कीर्ती मागतो. तेजस्वी सूर्य आमच्यावर द्वेष व दारिद्र्य यांपासून रक्षण करो, अशी विनंती करतो. उषा आणि रात्र यांना तो आदराने नमस्कार करतो, विजयाची याचना करतो, जणू काही दूधाने भरलेली गाय आपल्या मालकाकडे येते. त्या दोघींच्या रूपात, त्या दिवसाचा स्तोत्राचा माप घेतात आणि त्या पात्रात दूध धरतात. त्यानंतर, अहिबुध्न्य या आनंददायक देवतेसाठी प्रार्थना करतो की, ती आईप्रमाणे आम्हाला पोसावी, आणि नदीने आम्हाला सुरक्षितपणे पलीकडे न्यावे, जसे जलसंततीला वेगवान व बलवान देवता वाहून नेतात. त्यानंतर, त्वष्टा आपल्या ज्ञानी लोकांसह यावा, एकत्रितपणे सहभागी व्हावा, आणि इंद्र, वृतत्राचा संहार करणारा, सर्व लोकांसह येथे यावा, असे तो मागतो. भक्त आपल्या विचारांना घोड्यांप्रमाणे जोखून त्या देवतेपर्यंत पोहोचवितो, जसे गायी आपल्या वासराला चाटतात. तो सुवासिक, सर्वात प्रिय देवतेकडे स्तुतिसुमने वाहतो, जणू स्त्रिया आपल्या पतीकडे प्रेमाने बोलतात. मग, मरुतगण त्यांच्या प्राचीन सैन्यासह आमच्याशी एकरूप व्हावेत, जसे मित्रत्वाने जोडलेले देव, तसे ते आमचे रक्षक व्हावेत. जेव्हा त्यांच्या महिमेचे तेज प्रकट होते, तेव्हा ते उत्तम प्रकारे सज्ज होऊन निघतात; त्यांच्या सैन्यांच्या गतीने, जणू ती धारदार शस्त्र आहे, सर्व विघ्ने दूर होतात. भक्त अश्विनीकडून, पुषणकडून सहाय्य मागतो, कारण ते स्वतः समर्थ आहेत. विष्णु, वात आणि कुशल ऋभु हे शत्रुत्वरहितपणे देवांच्या कृपेसाठी वळावेत, अशी प्रार्थना करतो. तो देवतांच्या तेजाचे स्वागत करतो, जे वाढ व सुरक्षित निवास देणारे आहे. हे तेज, देवांमध्ये धन मिळवण्यासाठी केलेल्या प्रयत्नांत, आम्हाला दीर्घकाळ टिकणारे सुख लाभू दे. यानंतर, भक्त पित्याचे—जो धर्म व सामर्थ्यात महान आहे—स्तोत्र करतो, ज्याच्या सामर्थ्याने त्रिताने अनेक स्तर असलेल्या वृत्राचा पराभव केला. तो म्हणतो, "गोड पित्या, मधुर पित्या, आम्ही तुला निवडले आहे; तू आमचा रक्षक हो." तो पोषण करणाऱ्या, सौम्य व मैत्रीपूर्ण पित्याला आमंत्रित करतो—जो आनंददायक, द्वेषरहित, व स्थिर आहे. त्या पित्याचे रस सर्व विश्वात विस्तारलेले आहेत, जणू आकाशात वारे विश्रांती घेतात तसे. त्याच्या दानांची, मधुरतेची स्तुती करतो, आणि म्हणतो की, त्या मधुर रसांमध्ये बलशाली प्राणी आनंद घेतात. सर्व देवतांचे मन त्या पित्याच्या ठिकाणी स्थिर झाले आहे; त्याच्या चिन्हाने त्रिताने सर्पाचा वध केला. जेव्हा तो पिता तेजस्वी पर्वतांतून गेला, तेव्हाही, मधुर पित्याच्या ठिकाणी, सर्वोत्तम अन्न मिळते. भक्त म्हणतो, "जेव्हा आम्ही जल आणि वनस्पतींचा सार अनुभवतो, तेव्हा वातार्पि, तू आमच्यात पोषण वाढव." तो सोमरसाचा, गायीच्या किंवा जवाच्या डोक्याचा उल्लेख करतो, आणि पुन्हा वातार्पिला पोषण वाढविण्याची विनंती करतो. वनस्पतींना, "तू आमच्यासाठी पेज, मूत्राशय, मज्जा यासारखी पोषक हो," असे म्हणतो. शेवटी, पित्या, आम्ही तुला शब्दांनी आमंत्रित करतो, जसे गायी इच्छित अर्पण स्वीकारतात; देवांसाठी आणि आमच्यासाठी, तू आमचा साथीदार व्हा. आता, अग्नी देवतेला पुन्हा प्रार्थना करतो—"आज प्रज्वलित झालेल्या अग्नी, तू देवांमध्ये विजयी आहेस; हे ज्ञानी दूत, तू आमच्या अर्पणांना पोहोचव." तानूनपात अग्नीला म्हणतो, "मधुर यज्ञ सिद्ध झाल्यावर तू अमाप संपत्ती देतोस." तो पुन्हा अग्नीचे स्तवन करतो, आणि त्याला सन्माननीय देवांना यज्ञासाठी बोलावण्यास सांगतो. आदित्यांसाठी प्राचीन कुशशय्ये पसरवल्या जातात, जिथे हजारो वीरांची शोभा असते. तेजस्वी, सार्वभौम, शक्तिशाली आणि विपुल नद्या तूपासारख्या वाहतात. त्या सुंदर, सुशोभित आसनावर उषा देवी बसतात. पहिले, वाक्पटू, दिव्य ऋत्विज आमच्या यज्ञाचा स्वीकार करोत. तो भारती, इळा, सरस्वती आणि इतर सर्व देवींना आह्वान करतो—"आम्हाला कीर्ती मिळविण्यासाठी प्रेरणा द्या." त्वष्टा, सर्व स्वरूपांचे व प्राण्यांचे रचनाकार, आमच्यासाठी त्यांची संपत्ती देओ. वनराजा, तुझ्या साराचा प्रवाह देवांसाठी वाहू दे, आणि अग्नी अर्पण पोचवो. अग्नी, देवांचा नेता, गायत्री छंदाशी जोडला आहे; तो स्वाहा उच्चारांत तेजाने प्रकट होतो. पुढे, अग्नीला प्रार्थना—"सर्व मार्ग जाणणाऱ्या अग्नी, आम्हाला शुभ मार्गाने समृद्धीकडे ने, पापापासून दूर ठेव. आम्ही तुला सर्वश्रेष्ठ स्तवन अर्पण करतो." अग्नीच्या आशीर्वादाने, पुषण व विस्तीर्ण पृथ्वी आमच्या संततीवर कृपा करो. अग्नी, आमच्यावर कोणतीही शत्रुता येऊ देऊ नकोस, अग्निहीन किंवा शत्रू जमातींपासूनही आम्हाला वाचव; सर्व अमरांसह आम्हाला सुखरूप भूमी मिळू दे. अग्नी, तू आम्हाला अयशस्वी होऊ देऊ नकोस, आपल्या प्रिय आसनावर तेजाने प्रकट हो, आणि भक्ताला भीती न वाटू दे. आम्ही तुझे पुढील सामर्थ्य जाणू इच्छितो. अग्नी, दुष्ट, शत्रू, कपटी, चोर, फसवणूक करणारा किंवा निंदा करणारा आम्हाला त्रास देऊ नये; तू त्यांना दूर लोट. शेवटी, अग्नी, सत्यातून उत्पन्न झालेला, गायकाचे रक्षण करतो; तो सर्व हानी किंवा इजा करणाऱ्यांपासून संरक्षण देतो, कारण तो सर्वांचा सार्वत्रिक रक्षक आहे. अशा प्रकारे, भक्त आपल्या देवांचा, पित्याचा, मातांचा, अग्नीचा, सविताचा, इंद्राचा, मरुतांचा, अश्विनांचा, आणि इतर सर्व देवांचा गौरव करतो, त्यांच्याकडे संरक्षण, समृद्धी, कीर्ती, आणि शांती यांची याचना करतो. या स्तोत्रांनी, तो आपले जीवन, समाज आणि संतती यांना आशीर्वादित करण्याची प्रार्थना करतो.