इंद्राच्या कृपाशक्तीला पुन्हा पुन्हा आळवणारे ऋषी म्हणतात – “हे महाबली इंद्रा, ज्या कृपेने तू आमच्या गीतकारांना सहाय्य केलेस, तीच कृपा आम्हा वरही होवो. आमच्या मोठ्या इच्छा अपूर्ण राहू नयेत, तुझ्या सर्व संपत्तीला आम्ही पात्र होवो.” इंद्राच्या सामर्थ्याला कोणीही राजा बाधा देऊ शकत नाही; अगदी त्याच्या भगिनीही त्याच्या स्थानाला स्पर्श करू शकत नाहीत. जलसुद्धा, वाहण्यासाठी आतुर, त्याच्याकडे येतात. इंद्राने मैत्री आणि बल प्राप्त केले आहे. इंद्र मानवांसोबत विजय मिळवणारा, युद्धात शूर, आणि विनम्र गायकाच्या आर्त हाकेला प्रतिसाद देणारा आहे. तो भक्तासाठी रथ सजवतो, स्तुतीचे गीत उंचावतो, आणि स्वतःस खर्या अर्थाने प्रकट करतो. अशा प्रकारे, इंद्र मानवांत प्रसिद्ध, तेजस्वी आणि आपल्या प्रतिस्पर्ध्यांहून श्रेष्ठ आहे. प्रत्येक सभेत त्याच्या सामर्थ्याची स्तुती होते; भक्ताची स्तुती त्याला दृढ बनवते. “हे दानशूर इंद्रा, तुझ्या सहाय्याने आम्ही आमच्या शत्रूंना—स्वतःला मोठे समजणाऱ्यांना—पराभूत करू. तूच आमचा रक्षक, तूच आमचे बल आहेस. आम्ही या लोकांना दीर्घायुषी म्हणून ओळखू दे.” मग एक ऋषी म्हणतो, “अनेक शरद ऋतू मी अनुभवल्या, दमलो, रात्री आणि पहाट माझे बल क्षीण करतात. वय शरीराचे सौंदर्य कमी करते, तरीही बळवान पुरुष आपल्या पत्नीपर्यंत पोहोचतात.” पूर्वी धर्मपालन करणाऱ्या देवतासुद्धा, कधी कधी असत्य बोलतात; तेही वृद्धत्वाने दुर्बल होतात, तरीही बळवान पुरुष आपल्या पत्नीपर्यंत पोहोचतात. “देवांनी थकलेल्या माणसांना मदत केली हे व्यर्थ नव्हते; मी सर्व स्पर्धकांवर विजय मिळवला. जेव्हा दोन योग्यरित्या जुळलेले एकत्र येतात, तेव्हा मी शंभरपट युद्ध जिंकले.” कोणतीही इच्छा, जरी ती रोखली गेली असेल, ती माझ्याकडे कुठूनही आली नाही. लोपामुद्रा त्या बळवानाला जवळ आणते; ती बुद्धिमती, दृढनिश्चयी स्त्री, धापा टाकणाऱ्या पुरुषाला वश करते. आता मी या सोमाला हाक मारतो, जो हृदयात पिळला आणि पिलेला आहे. आम्ही जे काही केले असेल, ते तो क्षमा करो, कारण मानवास सुखाची आस असतेच. अगस्ती ऋषी, फावड्यांनी खोदत, संतती, वंश आणि बल शोधत, या महर्षीने दोन वंशांना पोसले; त्याने देवांमध्ये खरे शुभ प्राप्त केले. आश्विनांच्या राज्यात, त्यांच्या उत्तम मार्गदर्शित घोड्यांमध्ये आणि रथात, जेव्हा ते मार्गक्रमण करतात तेव्हा त्यांच्या सुवर्ण झाऱ्यातून मधाचा वर्षाव होतो, आणि ते उषेसोबत एकरूप होतात. हे आश्विन, तुम्ही श्रेष्ठांच्या यज्ञाला कधीही दुर्लक्ष करत नाही; तुमची भगिनी, सामर्थ्य व मधुर पेयाची इच्छा करत, तुम्हाला सर्वत्र स्तुती मिळवून देते. तुम्ही गायांच्या थनात दूध ठेवले, ते प्राचीन आणि परिपक्व दान. यजमान, शुद्ध आणि अर्पण करणारा, तुम्हाला वनात आमंत्रित करतो, आणि हविर्भाग देऊन पूजतो. पाहुण्यासाठी तुम्ही मधुर उष्णता निवडली, जसे जल वाहण्याचा मार्ग शोधतात; तसे, आश्विन, गोधनही तुम्हाला शोधते, आणि मधाचे प्रवाह मार्गावरून वाहतात. तुमच्या दानासाठी, हे अद्भुत आश्विन, मी बैलासारख्या बळाने वळेन; जल आणि पृथ्वी तुमच्या महिमेची साक्ष देतात, आणि जलद, भक्त तुम्हाला स्तुती करतो. जेव्हा तुम्ही तुमचे दानशूर घोडे जुंपता, तेव्हा तुमच्या शक्तीने पोषण करणारा पुढे पाठवता; वाऱ्यासारखे वेगवान, ज्ञानी श्रेष्ठतेसाठी देतो, आणि शुभेच्छुक बल प्रदान करतो. आम्ही, तुमचे गायक, तुमच्या सत्याचे स्तवन करतो, कारण फळ निश्चित आहे; म्हणून, आश्विन, हे मार्ग कधीही निंदनीय नाहीत, कारण बलवान नेहमी दैवीत्वाकडे नेतात. आश्विन, तुम्ही नेहमी दिवसांच्या मागे जाता, महाबलीच्या प्रवाहावर; अगस्ती, मानवांत प्रसिद्ध, कुशल कारागिराप्रमाणे हजारो प्रखरतेने चमकतो. जेव्हा तुम्ही तुमच्या रथाच्या महिमेसह पुढे जाता, तेव्हा तुम्ही पुरोहितासारखे वेगाने हालता; ज्ञानींना, तसेच स्वतःच्या घोड्यांना, नासत्य, खजिन्यांनी समृद्ध व्हावे असे वर द्या. आज आम्ही तुमच्या त्या रथाचे स्तोत्रांनी आह्वान करतो, आश्विन, नव्या समृद्धीसाठी; अखंड चाकांचा, आकाशात धावणारा, आम्ही या लोकांना दीर्घायुषी म्हणून ओळखू दे. “सर्वात प्रिय संपत्ती कोणती, जेव्हा यजमान जल उचलतात?” अशी विचारणा होते. हा यज्ञ, रक्षण करणाऱ्यांनो, तुमच्या स्तुतीचे कारण बनतो, तुम्ही लोकांचे रक्षक आणि धनदाते आहात. आश्विनांचे घोडे, शुद्ध, दूधाळ, वाऱ्यासारखे वेगवान, दिव्य आणि मजबूत, राजस, मनाने उत्साही, तुम्हाला येथे आणतात. तुमचा रथ, नदीसारखा, कधीच न थांबणारा, मजबूत जू असलेला, समृद्धीसाठी योग्य आहे; तो महाबली, उभा, विचारापेक्षा वेगवान, भक्तांत अग्रगण्य आहे. येथे जन्मलेले, तुम्ही एकत्र जमलेले, दोषरहित शरीराचे आणि स्वतःच्या नावाने ओळखले जाणारे आहात; एक विजयशील, शुभलाभाचा ज्ञानी, दुसरा स्वर्गाचा पुत्र, धन्य आहे. तुमच्या तपकिरी गायी, मार्गाचा पाठलाग करत, डागदार अंगाच्या, निवासस्थानांपर्यंत पोहोचतात; एकाचे घोडे बलाने परिपूर्ण आहेत, आश्विन, आणि रथ सर्व क्षेत्रात घुमतो. तुमचा बैल, शरद ऋतूप्रमाणे, प्राचीन दान वाटत पुढे जातो, मध शोधतो; म्हणून दुसऱ्याचे घोडे बलाने परिपूर्ण होतात, आणि नद्या, सरळ, येतात. पुरातन कवीने तुमचे स्तोत्र, आश्विन, त्रैगुण्याने, प्रवाही स्वरूपात पाठवले; तुम्ही स्तुतिकाराला कधीही सोडत नाही, त्याला मदत करता, आणि प्रवासात असताना त्याची हाक ऐकता. तुमचे तेजस्वी रूप, मानवांच्या सभेत, पवित्र कुशावर, गीतांनी स्तुतीला पात्र ठरते; तुमचा बलाढ्य मेघ, शक्तीने भरलेला, आणि गायीचे दूध लोकांना आनंद देते. आश्विन, जशी पूष्णा ही ज्ञानी स्त्री कधी वृद्ध होत नाही, तसेच तुमचा भक्त, अर्पणांनी परिपूर्ण, तुम्हाला हाक मारतो; मी स्तुती करत असताना, तुम्हाला मदतीसाठी बोलावतो, आणि दीर्घायुषी, समृद्ध या लोकांना मी ओळखू दे. आता ही कुशलता उदयास येते; तुमचा बलशाली रथ सजवा, ज्ञानी आनंदी होवोत; हे दिव्य सहाय्यक, विचारांना प्रेरणा देणारे, धनदाते, स्वर्गपुत्र, शुद्ध व्रती, शुभकर्मी. तुम्ही, दिव्य सहाय्यक, इंद्रासारखे, मरुतांसारखे, अद्भुत, बलवान, श्रेष्ठ रथस्वार आहात; तुम्ही मधाने भरलेला रथ वहाता, आणि त्याने, आश्विन, भक्ताकडे येता. “हे अद्भुत आश्विन, तुम्ही येथे काय करता? काय शोधता? आज कोणत्या मानवाचा सन्मान व्हावा? अडचणीत असलेल्यांना ओलांडून घेऊन जा, जीवन द्या, ऋषीला वाणीचे प्रकाश द्या.” गुरगुरणाऱ्या, लालची लांडग्याला दूर करा, शत्रूंना पराभूत करा, आश्विन, स्पर्धेत; प्रत्येक गायकाची वाणी दानांनी समृद्ध करा, नासत्य, माझी स्तुती आणि रक्षण दोन्ही द्या. तुम्ही नद्यांमध्ये ती नौका निर्माण केली, जी स्वयंचालित, पंखांनी युक्त, तुग्राच्या पुत्रासाठी; ज्या द्वारे, तुमच्या दिव्य मनाने, तुम्ही त्याला, वेगाने उडणारा, प्रचंड प्रवाहातून पार नेले. तुग्राचा पुत्र, जलात, अंधारात, आधार नसलेल्या ठिकाणी पडला असताना, गर्भातील बालकाच्या कृपेने, चार नौका, आश्विनांच्या मार्गदर्शनाने, त्याला पार नेतात. त्या जलमधील कोणते झाड स्थिर आहे, ज्याला तुग्राचा पुत्र, आश्रय शोधत, बिलगला? जसे प्राण्याच्या गळणाऱ्या पानाच्या फांद्या, तसे, आश्विन, तुम्ही त्याला ऐकण्यासाठी वाहून नेता. हे नर, हे नासत्य, तुमची ती मदत नेहमी जवळ असू दे, जशी तुमच्या मोजणीने ठरवली आहे; आज या सोमाच्या आसनावरून, मी या लोकांना दीर्घायुषी, समृद्ध म्हणून ओळखू दे. ते वेगवान, मनापेक्षा जलद, त्रियुक्त, बलशाली, त्रिचाकी रथ जुंपा; ज्याद्वारे तुम्ही सत्कर्म करणाऱ्यांच्या घरी येता, पंख असलेल्या पक्ष्यांसारखे तिप्पट वेगाने उडता. जेव्हा तुमचा सुंदर रथ पृथ्वीच्या नाभीवर उभा असतो, जेव्हा तुम्ही, ज्ञानी, सामर्थ्याच्या मार्गावर जाता; हे स्वर्गकन्या उषा, हे सुंदर गीत तुम्हाला लाभो, तुम्ही एकत्र रहा. अशा रीतीने, ऋषी, देवता आणि मानव यांच्या संवादाने, भक्ती, सामर्थ्य, प्रेम, आणि दिव्य सहाय्य यांची गाथा अखंड वाहत राहते.