एकदा यज्ञाच्या पवित्र स्थळी आम्ही सर्व भक्तजन एकत्र आलो. त्यावेळी अग्निदेवाला मोठ्या भक्तिभावाने आवाहन करण्यात आले. त्याच्या प्रचंड ज्वाळा गर्जना करत वर उंच जात होत्या, जणू काही sovereignty (राजसत्ता) मिळवण्यासाठी तो समिधा वहात होता. आम्ही आणि उदार दाते, या सर्वांना, सूर्य जसा अंध:कारावर विजय मिळवतो, तसा धुक्यावर मात करता यावी, अशी प्रार्थना आम्ही केली. अग्निदेव, तुझे तेज प्रज्वलित झाले. आम्ही सोमरस पिळून, जुना ऋतूचा धागा विस्तारला, आणि प्रार्थना केली—हे अग्निदेव, आज देवांना येथे बोलाव, यज्ञस्थळी आण. तूप आणि मधुर हविर्भागांनी युक्त अशी ही आहुती, बुद्धिमान यजमानासाठी, तुझ्या कृपेसाठी, भक्तासाठी, तू स्वीकार कर. पावित्र्य, तेज आणि अद्भुतता असलेला अग्निदेव, मधुर हविर्भागाचा आस्वाद घेण्यास इच्छुक असतो. स्वर्गातून तीनदा येणारा, नाराशंसा, देवांमध्ये श्रेष्ठ असलेला हा देव, आमच्या यज्ञात सहभागी होतो. आम्ही पुन्हा प्रार्थना केली—हे अग्निदेव, इंद्राला, तेजस्वी आणि प्रिय असलेल्या त्या देवाला येथे आण; कारण माझा हा विचार, हे वाक्य, मी तुझ्यासाठीच बोलतो. ज्यांनी यज्ञासाठी कुशाचे आसन पसरवले, त्यांच्यासाठी, मी इंद्रासाठी सर्वश्रेष्ठ, देवप्रिय आश्रय निवडतो—हे आश्रय विशाल आणि रक्षण करणारे असो. अमर, महान देवता देवांकडे जावोत; शुद्ध, इच्छित, दैवी द्वार सर्व दिशांना उघडोत. रात्री आणि उषा, दोघीही सुंदर अलंकारांनी सजलेल्या, एकत्र येवोत; सत्याच्या या दोन तरुण मातांना, आमच्या यज्ञकुशावर स्थान द्यावे. मधुर वाणी असलेल्या, दक्ष, दैवी होतार, हे ज्ञानी, आजचा यज्ञ आमच्यासाठी सुसंपन्नपणे, जलद, स्वर्गाला गाठणारा, पूर्ण करोत. शुद्ध आणि देवांमध्ये स्थान असलेला होतार, मरुतांमध्ये भारत्री, इला, सरस्वती, आणि मही—हे सर्व योग्य देवता यज्ञकुशावर विराजमान होवोत. त्या अद्भुत, सर्वांचे रक्षण करणाऱ्या, विविध रूप असलेल्या त्वष्ट्याने, आमच्या पोषणासाठी, भरपूर संपत्तीचे आश्रय निर्माण करावे. देवतांनी स्वतःच्या शक्तीने दैवी शक्ती पाठवल्या; अग्निदेव, देवांमध्ये ज्ञानी, आनंदाने आहुती स्वीकारतो. पूषण, मरुत, सर्व देव, वायू, गायत्र, आणि इंद्र यांना स्वाहा म्हणत आहुती अर्पण करण्यात आली. हे इंद्र, स्वाहा म्हणत केलेल्या या आहुतीस ये, आमच्या हाकेला प्रतिसाद दे, कारण या यज्ञात तुझे आवाहन केले आहे. आम्ही अग्निदेवासाठी एक नवा, सामर्थ्यशाली स्तोत्र गायला सुरुवात केली. तो बलाचा पुत्र, वाणी आणि विचारांचा अधिपती, वसुंसह प्रियतमा होतार म्हणून पृथ्वीवर स्थिर झाला आहे. तो सर्वांत उच्च स्वर्गात जन्म घेऊन, मातरिश्वानसाठी अग्निरूपाने प्रकट झाला. त्याच्या ज्वाळांनी, प्रज्वलनाने, आकाश आणि पृथ्वी उजळून निघाली. त्याच्या प्रखर, अपराजित, सुंदर आणि तेजस्वी किरणांनी, जणू वेगवान नद्या वाहतात तशा, अग्निदेव नेहमी तरुण, कधीही न संपणारा, चमकत राहतो. भृगु ऋषींनी, सर्वज्ञानी असलेल्या, यमाला पृथ्वीच्या नाभीस्थानी, जगाच्या आधारस्थानी निवडले. स्वतःच्या घरात, धनाढ्य वरुणासारखा एकटा तेजस्वी असलेल्या, त्या अग्नीचे स्तवन करा. त्याचा आवाज, मरुतांच्या गर्जनेप्रमाणे, सैन्याच्या गतीप्रमाणे, दैवी वज्राप्रमाणे, कुणीही मागे टाकू शकत नाही. अग्निदेव आपल्या जबड्यांनी, धारदार दातांनी, जणू शत्रूवर विजय मिळवणारा योद्धा, सर्व काही भक्षण करतो. हा वीर अग्निदेव आम्हाला संपत्ती देईल का? आमच्या इच्छा पूर्ण करील का? त्याच्या प्रेरणेने आमचे विचार यशस्वी होवोत, अशा शुद्ध बुद्धीने मी त्याचे स्तवन करतो. तुपाने उजळलेला, सत्यधर्माने स्थिर, अग्निदेव मित्रासारखा प्रज्वलित होतो; सभेत तो तेजाने चमकतो आणि आमचे विचार उंचावतो. अग्निदेव, आपल्या अपराजित, थकता न येणाऱ्या, शुभ रक्षकांनी आमचे सर्वत्र रक्षण कर; जे गेले नाहीत आणि जे गेले आहेत, असे निवडक, जागरण करणारे, अपराजित रक्षक आमच्या कुटुंबाचे चारही बाजूंनी रक्षण करो. यज्ञात होतार पुढे येतो, आपल्या कर्माचा धर्म पाळतो, तेजस्वी विचार उंचावतो. दक्षिण दिशेने वेष्टित, तो प्रथम आपल्या निवासस्थानाला स्पर्श करणाऱ्या चमच्यांकडे जातो. अमरतेचे दूध देणारे, देवाच्या आसनात, गर्भात वसलेले, पाण्याच्या कुशीत बसल्यावर, ते वाहत्या प्रवाहांसह हविर्भाग घेऊ लागतात. एकरूप होण्यासाठी, ते आपले रूप दर्शवतात, एकच हेतू असतो, आणि मग भागा प्रमाणे, योग्यतेने, वाहक लगाम गोळा करतो, सारथी त्यांना एकत्र बांधतो. दोन जुळे, एकाच गर्भातून जन्मलेले, एकत्र वास करणारे, दिवस-रात्रासारखे, एक जुना, एक तरुण, सतत चालणारे, मानवांच्या पिढ्यांमध्ये अमर असतात. दहा प्रेरणादायक विचार त्याला पुढे नेतात; आम्ही मर्त्य, देवाला मदतीसाठी हाक मारतो; तो धनुष्याच्या उतारावर, नव्याने सज्ज होऊन, कौशल्याने पुढे जाणाऱ्यांसह पुढे सरकतो. अग्निदेव, तू खरोखरच दैवींचा अधिपती आहेस, पृथ्वीवरील रक्षक आहेस; या सुवर्ण चमचे, मोठ्या तेजाने सजलेले, कुशाचे आसन पसरतात. हे अग्निदेव, हे वचन स्वीकार आणि आनंदाने ग्रहण कर; तू कृपावान, स्वशक्तिमान, सत्यातून जन्मलेला, ज्ञानी आहेस; सर्वत्र फिरणारा, दृश्य, अद्भुत रूप असलेला, वडिलांच्या घरासारखा आनंददायक आहेस. त्याला विचारा—तो आला आहे, जाणतो, बुद्धिमान आहे, पुढे जातो आणि मागेही घेतो; त्याच्यात आज्ञा आहेत, त्याच्यात आहुती आहेत; तो शक्ती, तेज आणि सामर्थ्याचा अधिपती आहे. लोक त्याला विचारतात, पण कोणीही पूर्णपणे विचारू शकत नाही; ज्ञानी स्वतःच्या मनाने समजतो; त्याचे पहिले आणि शेवटचे वचन नाकारले जात नाही, तो दृढ इच्छाशक्तीने उभा असतो. त्याच्याकडे आहुती देणारे येतात, वेगवान येतात, तोच माझे सर्व शब्द ऐकतो; तो विविध प्रकारे पाठवला जातो, यज्ञ साध्य करतो, निर्दोष, बालक, उत्सुक, कार्य उचलतो. जेव्हा तो यज्ञस्थळी फिरतो, नव्याने जन्म घेतो, तेव्हा तो कार्य उचलतो आणि ज्या जुळलेल्या असतात त्यांच्यासह पुढे जातो; तेजस्वी येतात, योग्य आसनावर पोहोचल्यावर, आनंदाने त्याला स्पर्श करतात. तो जणू जंगली प्राणी, अरण्यात ठेवला आहे; त्याची कातडी वेदीवर ठेवलेली असते; अग्निदेव ज्ञानी, सत्य जाणणारा, मर्त्यांशी कौशल्याने संवाद साधतो. आम्ही त्या त्रिमुखी, सप्तकिरण असलेल्या, निर्दोष अग्निदेवाचे स्तवन करतो; तो आपल्या पालकांच्या कुशीत बसलेला आहे; स्थिर आणि गतिमान मार्गात बसलेला, तो सर्व तेजस्वी आकाश प्रदेश भरून टाकतो. तो वृषभ, नेहमी तरुण आणि श्रेष्ठ, सामर्थ्याने पुढे जातो; तो पृथ्वीच्या शिखरावर पाऊल ठेवतो; त्याच्या पिंडातून तांबड्या धारांनी प्रवाह वाहू लागतात. गायी, एकत्र फिरणाऱ्या, आपल्या वासराभोवती फिरतात; सर्वत्र उत्तम दूध देणाऱ्या, थकत नाहीत, मार्ग मोजतात, आपल्या विशाल देहावर सर्व चिन्हे बाळगतात. ज्ञानी, कवी, मार्ग दाखवतात, प्रत्येक वेगळ्या हृदयाने अमराचे रक्षण करतो; जाणून घेण्याची इच्छा ठेवून, त्यांनी नदीचे दर्शन घेतले; त्यांच्यासाठी सूर्य मानवांमध्ये प्रकट झाला. तो सीमांमध्ये दर्शन देण्यास योग्य आहे, मोठेपणासाठी, संततीच्या दीर्घायुष्यासाठी आवाहन करावा; कारण तो सूर्य, अनेक ठिकाणी प्रकट झाला, गर्भातून सर्वाधिक स्पष्ट दिसला, हे उदार अग्निदेव. अग्निदेव, कसे तुझ्या सेवकांनी, तेजस्वी देवांनी, हविर्भागांनी तुझे पूजन केले, बक्षिसाच्या इच्छेने? जेव्हा देवता, कुटुंबात आणि संततीत, सत्याच्या स्तोत्राला धरून, आनंद पावले. अशा प्रकारे, अग्निदेवाच्या तेजात, यज्ञाच्या पवित्र परंपरेत, सर्व देवता, ऋषी, आणि भक्त एकत्र येऊन, भक्तिभावाने, श्रद्धेने, आणि ज्ञानाने यज्ञ पूर्ण करतात.