नहुष राजांच्या सभेत प्रभूच्या आह्वानाने राजे आनंदाने एकत्र येतात. त्यावेळी सारथी स्तुतीसाठी दान घेऊन येतो आणि त्याची महिमा प्रकट होते. हीच राजांची मंडळी, प्रभूचे राज्य—असे नहुषांच्या सभेत सांगितले जाते. ज्या व्यक्तीत वैभव आणि संपत्तीची देणे आहेत, त्या सर्वांनी स्पर्धेत आपली शक्ती दाखवावी. नहुष राजाच्या राज्यात आम्ही आनंद घेतो. दहा दुधाळ जनावरांनी यजमान अन्नासाठी जातात. कोणते घोडे, कोणती तेजस्वी किरणे हव्या आहेत—हे सर्व प्रभू, उत्कंठेने, मनुष्यांना पुढे नेतात. अर्ण नावाच्या सोन्याच्या कानांनी, रत्नजडित गळ्यातील, सर्व देव आमच्या मार्गाला शुभत्व देवोत. श्रेष्ठ स्तोत्रे लवकर पोहोचली आहेत आणि तेजस्वी किरणे आम्हा दोघांसाठी चमकली आहेत. रथाचे चार वेगवान घोडे, विजयी राजाचे तीन सामर्थ्य, मित्र आणि वरुण यांच्या रथाला दीर्घ जलसिंचन मिळाले आहे, त्याचे जू मजबूत आहे आणि सूर्य त्याचा मार्गदर्शक आहे. दक्षिण दिशेचा विशाल रथ जुळवला गेला, देव अमर त्या रथावर उभे राहिले. आर्या अंधारातून बाहेर आली, ती मागे टाकून, मानवांच्या निवासासाठी मार्ग शोधू लागली. ती सगळ्या जगांपेक्षा आधी जागी झाली—विजयी, महान आणि उदार, बक्षीस घेऊन आली. तरुणी, तेजस्वी, पुन्हा उगवली; उषा प्रथम आह्वानात आली आहे. हे दिव्य उषे, उत्तम जन्माची, आजचे भाग मानवांमध्ये वाटताना, सविता देव येथे, ज्ञानी प्रभू, आम्हाला सूर्यापुढे पापरहित ठरवो. ती प्रत्येक घरात दररोज आपल्या नावाने येते; नेहमी उजळत, दान देण्याच्या इच्छेने, प्रत्येक ठिकाणी संपत्तीचे वाटप करते. भागाची बहीण आणि वरुणाची नातलग असलेल्या उषे, प्रथम गोड स्तुतित आनंद मान. जो दुष्टतेचा भाग वाटतो, तो मागे राहो—आम्ही उजव्या रथाने त्याच्यावर विजय मिळवू. गोड वाणी आणि उदार दाते उगवा; तेजस्वी अग्नी प्रज्वलित झाले आहेत. पूर्वी अंधाराने लपवलेली संपत्ती, आता उषा प्रकट करत आहे. एक उषा जाते, दुसरी येते—या दोन वेगळ्या रूपांनी एकत्र प्रवास करतात; एक आपल्या रथाने अंधार दूर करते, तर दुसरी उषा तेजाने प्रकट होते. आजसुद्धा, उद्याही, त्या वरुणाच्या अखंड नियमाचे पालन करतात; कुठलाही दोष नसून, प्रत्येक उषा तीस योजनांचा प्रवास वेगाने पूर्ण करते. तिला पहिल्या दिवसाचे नाव माहीत आहे; उजळ उषा अंधारातून जन्मते, शुभ्र प्रकाशमान होते. सत्याची कन्या आपल्या मार्गाचा भंग करत नाही, प्रत्येक दिवस न चुकता पुढे सरकते. एका अलंकारित कुमारिकेसारखी तू, हे देवी, देवाकडे जाण्यास येतेस; स्मरण करत, तरुणी पुढे येते, तू चमकतांना मार्ग स्पष्ट करतेस. वधू आपल्या आईने सजविल्याप्रमाणे, तू देखणी रूप घेतेस; हे शुभ उषे, आपला प्रकाश सर्वत्र पसरव—इतर उषा तुझ्यापूर्वी अदृश्य होऊ नयेत. घोड्यांनी, गायींनी समृद्ध, सर्वांना देणारी, सूर्याच्या किरणांसह स्पर्धा करणारी, उषा येते आणि पुन्हा परत जाते, शुभ नाव घेऊन. सत्याच्या मार्गावर चालणाऱ्या किरणांसह, हे उषे, आम्हाला उत्तम संकल्प दे; आज आम्हासाठी तेज पसरव—दात्यांमध्ये आम्हाला संपत्ती मिळू दे. उषा उगवल्यावर अग्नी प्रज्वलित झाला; सूर्य वर चढला आणि प्रकाश सर्वत्र पसरला. येथे सविता देवाने द्विपाद आणि चतुष्पादांसाठी कल्याण निश्चित केले. ती दैवी नियमांचा भंग करत नाही, न मानवांच्या मार्गांना तोडते; येणाऱ्या-जाणाऱ्यांमध्ये, उषा प्रथम, शाश्वततेच्या रूपाने चमकते. ही स्वर्गकन्या तेजस्वी, प्रकाशाने अलंकृत, पुढे येते; सत्याच्या चांगल्या मार्गावर चालते, दिशांचा विसर करत नाही. ती निर्मळ स्त्रीच्या उराप्रमाणे प्रकट होते, कौशल्यवान पत्नीप्रमाणे आपली रूपे दिसवते; झोपलेल्या लोकांना जागवते आणि परत-परत येते, सर्वांत सातत्याने परतणारी. प्रकाशमान क्षेत्राच्या पूर्वार्धात, गायींची माता चिन्ह करते; ती विस्तारते, विपुलता देते, दोन्ही पालकांच्या कुशीत भर घालते. हीच सर्वांत उदार, सर्वांना दिसते; ती नवजात किंवा जोडीदाराला नाकारत नाही. निष्कलंक, अलंकृत, ती बालकापासून मोठ्यापर्यंत कोणालाही घाबरत नाही. ती मेघासारखी मनुष्याजवळ येते, संपत्तीच्या शोधकासाठी विहिरीसारखी; पतीला सजलेली पत्नीप्रमाणे, उत्सुकतेने, उषा तेजस्वी कळपासारखी पाणी सोडते. ज्येष्ठ भगिनीच्या घराकडे येणाऱ्या धाकट्या बहिणीसारखी ती दिसते; स्वतःच्या घरी परतणारीसारखी; सूर्याच्या किरणांनी चमकत, स्त्रियांच्या समूहासारखी अलंकृत. या उषांमध्ये, आधीच्या भगिनींमध्ये, नंतरची उषा मागून येते; या नेहमी नवीन उषा, पूर्वीप्रमाणे, आता आम्हासाठी उगवोत आणि संपत्ती व शुभ दिवस घेऊन येवोत. आम्हाला जागव, हे उषे, तुझ्या दानाने; अजून न जागलेल्या लोकांना जागव; उदारांसाठी संपत्ती घेऊन उगव, स्तोत्र व सत्य वचनाला बक्षीस दे. ही तरुणी, घोड्यांनी समृद्ध, पुढे लाल गायी जुळवते, कळपातील श्रेष्ठ; ती उगवताच तिचा ध्वज फडफडतो आणि प्रत्येक घरी अग्नी प्रज्वलित होतो. पक्षीदेखील आपल्या घरट्यातून उडाले आहेत, आणि जे पुरुष आपल्या पित्यांसोबत सकाळच्या वेळी यज्ञ करतात; हे दिव्य उषे, तू पूजकाला, घरात राहणाऱ्याला विपुल संपत्ती देतेस. मी तुझी स्तुती स्तोत्र व गीताने केली आहे; हे उषांनो, तुम्ही वृद्धिंगत व्हा; तुमच्या कृपेने आम्हाला हजारो-शेकडो पटीने बक्षीस मिळो. प्रातःकाळी ज्ञानी पुरुष संपत्ती आणतो, ती स्वीकारतो आणि ठेवतो; त्यामुळे त्याची संतती व आयुष्य वाढते, तो संपत्ती व वीर्याने समृद्ध होतो. इंद्र त्याला उत्तम निवास, भरपूर सोने, सुंदर घोडे आणि विपुलता देतो, जो सकाळचे दान देतो आणि विजेत्यासारखा संपत्ती सोडवतो. आज सकाळचे दान घेऊन तो धनाने भरलेल्या रथासह येतो, जणू पुत्र पित्याजवळ येतो; तो सोमरस पितो आणि सत्य वचनांनी वीर्य वाढवतो. नद्या एकत्र वाहतात, आनंद आणतात, आणि गायी यज्ञ करणाऱ्याजवळ येतात; भरून देणारे व ओतणारे सर्व प्रसिद्ध, सर्वत्र तुपाचे प्रवाह येतात. जो दान देतो तो आकाशाच्या शिखरावर स्थापित होतो; जो भरतो तो देवांमध्ये जातो; त्याच्यासाठी पाणी तूप आणते, नद्या वाहतात, आणि त्याच्यासाठी यज्ञ नेहमी समृद्ध असतो. ही सर्व सुंदर गोष्टी दात्याच्या आहेत; जे देतात त्यांच्यासाठी सूर्य आकाशात चमकतात; दान करणारे अमरत्व प्राप्त करतात आणि आपले आयुष्य वाढवतात. दान करणाऱ्यांना कधीही दु:ख भोगू नये, त्यांच्या पुत्रांना इजा होऊ नये, हे श्रेष्ठांनो; इतरांसाठी काही सीमा असो, पण जो देत नाही त्याच्यावर दु:ख येवो. माझ्या विचारांनी मी विपुल स्तुती करत आहे—सिंधूच्या अधिपतीसाठी, धनसंपन्नासाठी; ज्याने मला हजार दिले, तो उदार राजा, कीर्तीची इच्छा करणारा. राजाचा, जो कधीच मागे ठेवत नाही, शंभर सोन्याच्या गळ्यातल्या, शंभर तयार घोडे, एकाच वेळी; कक्षीवंत या स्वामीच्या शंभर गायी, आणि त्याची कीर्ती स्वर्गात अमर आहे. अशा प्रकारे, ऋषींच्या वाणीप्रमाणे, प्रभू, उषा, देवता, दाते आणि राजे यांची महती, त्यांची कृपा, आणि उषेच्या तेजाने जागृत झालेल्या जगाचा दिव्य प्रवास या ऋचांमध्ये प्रकट झाला आहे.