प्राचीन ऋषी आपल्या अंतःकरणातील श्रद्धेने देवांना आवाहन करतात. एकदा त्यांनी ठरवले, "ही सोमरसाची आहुती आम्ही देवाधिदेवांसह पुकारू," आणि त्या सत्यावर विश्वास ठेवून, त्यांनी इंद्र आणि अग्नीला आमंत्रित केले—"या आणि या द्रविण्यात आलेल्या सोमाचा आस्वाद घ्या." इंद्र आणि अग्नी, तुम्ही आपल्या निवासस्थानी किंवा राजाच्या यज्ञात जे आनंद उपभोगला असेल, तिथून या, हे सामर्थ्यशाली देवहो, आणि सोमरस प्या. तुम्ही यदू, तुर्वश, द्रुह्यू, अनु किंवा पुरु या कुठल्याही जनांमध्ये असाल, तिथून या आणि सोमरस प्या. पृथ्वीच्या तळातील, मधल्या किंवा उच्चतम स्थानी असाल, तिथून या. आकाश, पृथ्वी, पर्वत, वनस्पती किंवा जल या कुठल्याही ठिकाणी असाल, तिथून या. सूर्याच्या उदयात, स्वर्गमध्यभागी, आपल्या शक्तीने जिथे आनंद उपभोगता, तिथूनही या आणि सोमरस प्या. हे इंद्र आणि अग्नी, तुम्ही सोमरस पिऊन आम्हाला सर्व प्रकारचे धनलाभ मिळवून द्या. मित्र, वरुण, अदिती, नद्या, पृथ्वी आणि आकाश आमच्यावर कृपा करो. माझ्या मनात संपत्तीची इच्छा आहे, म्हणून मी जाणीवपूर्वक, प्रकट आणि गूढ अशा गोष्टी जाणून घेऊ इच्छितो; इंद्र आणि अग्नी, तुमच्यासारखा आनंद मला दुसरा नाही. म्हणून मी तुमच्यासाठी बळ देणारा विचार केला आहे. मी तुमच्या उदारतेच्या कथा ऐकल्या आहेत—ज्ञानींच्या वंशापासून किंवा इतर कोणाकडूनही—म्हणूनच मी सोमरस पिळून, नवीन स्तुतीरचना निर्माण केली आहे. आपल्या पूर्वजांच्या सामर्थ्याचा पाठपुरावा करताना आपण कधीच शिथिल होऊ नये; इंद्र आणि अग्नी, तुम्ही कुणात आनंद पावता? कारण ते दगड यज्ञवेदीच्या कुशीत आहेत. हे इंद्र आणि अग्नी, तुमच्यामुळे यज्ञवेदी सोमरसासाठी आतुरतेने पिळते; अश्विनीद्वय, शुभहस्तांनी धावून येऊन, पाण्यात गोडवा मिसळा. इंद्र आणि अग्नी, तुम्ही संपत्तीच्या वाटपात आणि वृत्रवधात सर्वात सामर्थ्यशाली म्हणून ओळखले जाता; म्हणून या यज्ञात, कुशावर विराजमान होऊन, सोमरसाचा आनंद घ्या. तुम्ही युद्धांत लोकांसाठी तेजस्वी होता, पृथ्वी व आकाश व्यापता; नद्या, पर्वतांमध्येही तुम्ही श्रेष्ठ आहात. वज्रधारी देवहो, या, आम्हाला शिकवा, मार्गदर्शन करा आणि रक्षण करा. हे नगरनाशक वज्रधारी देव, आम्हाला युद्धांत रक्षण करा. मित्र, वरुण, अदिती, नद्या, पृथ्वी आणि आकाश आमच्यावर कृपा करो. माझी प्रार्थना विस्तारली आहे आणि मला पुनःरक्षित करते; मधुर विचार स्तुतिस्वरूप आहे. हा तर सर्व देवांसाठीचा समुद्र आहे; रिभूहो, 'स्वाहा'ने अर्पण केलेल्या हविर्भागात संतुष्ट व्हा. कधी कधी, समृद्धीच्या इच्छेने, माझ्या काही नद्यांचे प्रवाह वळतात; सुधन्वानांच्या रिभूहो, मोठ्या कीर्तीने उपासकाच्या घरी या. सविता देव अमरत्व देईल, ती गूढ गोष्ट जी तुम्ही उघड केलीत; एकच प्याला चार केला. मर्त्य असूनही कौशल्याने अमरत्व मिळवले; सुधन्वान रिभू, सूर्यदृष्टीने, एक वर्ष एकत्र विचारले गेले. शेतासारखे मोजून, कौशल्याने एक भांडे चार केले; अमरांमध्ये कीर्तीसाठी सत्कार झाले. आपला विचार, जसे तुप अर्पण करतो तसे, आपण माणसांत, मध्यप्रदेशात ज्ञानाने अर्पण करू; वडिलांच्या वेगाने, रिभू, तुम्ही आकाशातील सामर्थ्याच्या पारितोषिकावर पोहोचलात. रिभू म्हणजे इंद्र नव्हे, पण नव्या सामर्थ्याचा आहे; रिभू संपत्तीचा दाता आहे. देवहो, तुमच्या मदतीने आम्ही सोमरसपिळणाऱ्यांत विजय मिळवू. रिभूंनी कातड्यातून गाय निर्माण केली, पुन्हा माता व वासरू निर्माण केले; सुधन्वानांनी कौशल्याने आईवडिलांना पुन्हा तरुण केले. रिभू, आम्हाला विजय, संपत्ती मिळवून द्या; इंद्रालाही तुमची अद्भुत कृपा दिसली आहे. मित्र, वरुण, अदिती, नद्या, पृथ्वी आणि आकाश आमच्यावर कृपा करो. रिभूंनी कौशल्याने उत्तम रथ, बलशाली घोडे, इंद्राचे वाहक निर्माण केले; वडिलांसाठी तरुणपण, वासरासाठी आई व पृथ्वी निर्माण केली. रिभू, तुमचे ज्ञान, कौशल्य, संतती घेऊन या—आम्हाला अन्न, बळ, विवेक द्या, आम्ही सर्वश्रेष्ठ लोकांत राहू. आमच्या गटाला तुमच्या सामर्थ्याची ऊर्जा मिळू दे. रिभू, आमच्यासाठी संपत्ती निर्माण करा—रथासाठी, प्रवासासाठी, विजयासाठी. प्रत्येक ठिकाणी, प्रत्येक युद्धात कौशल्याने आम्ही जिंकू. इंद्र, रिभूंचा स्वामी, मदतीसाठी; रिभू, मरुत, सोमरसाच्या आनंदासाठी येवोत. मित्र, वरुण, अदिती, अश्विनीद्वय, आम्हाला विजय व समृद्धीसाठी प्रेरणा देवोत. रिभू, संपत्ती आमच्यासाठी एकत्र करा; विजयध्वज ती घेऊन येवो. मित्र, वरुण, अदिती, नद्या, पृथ्वी आणि आकाश आमच्या संपत्तीला बाधा आणू नये. स्वर्ग व पृथ्वी, प्राचीन स्मरणासाठी, अग्नी, उष्णता, तेज—यांचा मी प्रवासासाठी आवाहन करतो. अश्विनीद्वय, ज्यांनी श्रमिकाला कामास प्रवृत्त केले, त्या सहाय्यांनी या. तुमची उदारता, दानशूरता, तत्परता—त्यासाठी तुम्ही रथ सजवता, जसे सल्ल्याचे शब्द सजवतात. प्रवासातील विचारांना आधार देणाऱ्या सहाय्यांनी या. त्या दिव्य आज्ञेने तुम्ही अमरतेच्या मापाने जनांचे राज्य करता; गायी व घोड्यांना पोसणाऱ्या सहाय्यांनी या. परिज्मा, त्याचा पुत्र, वेगवान, दोन मातांचा—त्याच्या अलंकारासाठी ज्या सहाय्यांनी, त्या सहाय्यांनी या. त्रिमंतुर विवेकशील झाला, त्या सहाय्यांनी या. पाण्यात लपलेला, पांढरा रेभा, सूर्यदर्शनासाठी तुम्ही बाहेर काढला; कण्वाला तेजस्वी होण्यासाठी ज्या सहाय्यांनी वाचवले, त्या सहाय्यांनी या. अंटक, संकटात सापडलेला, भुज्यू, थकवाविरहित विजय मिळवला; कर्कंधू, वय्य यांना बळ दिले, त्या सहाय्यांनी या. शुचंती, धनाढ्य, स्तुतिप्राप्त, उष्ण, तेजस्वी—अत्रीसाठी ज्या सहाय्यांनी रक्षण केले, प्रिष्णिगु, पुरुकुत्स यांना ज्या सहाय्यांनी वाचवले, त्या सहाय्यांनी या. परावृजाला परत फिरवले, प्रंध, श्रौण यांना दृष्टी दिली, वर्तिका मुक्त केली, त्या सहाय्यांनी या. मधुर नदी प्रवाहित केली, वसिष्ठाला अमरत्व दिले, कुत्साला प्रतिष्ठा दिली, त्या सहाय्यांनी या. विष्पला, संपन्न अथर्वण, हजार दान दिले; वशा, प्रिय घोडेस्वार, त्याला ज्या सहाय्यांनी वाचवले, त्या सहाय्यांनी या. अशा प्रकारे, ऋषी आपल्या भक्तीने, श्रद्धेने आणि प्रेमाने देवांना पुन्हा पुन्हा आवाहन करतात, त्यांची कृपा, संरक्षण, संपत्ती आणि अमरत्व यांची याचना करतात. देवांच्या कृपेने मानवाला विजय, समृद्धी, आरोग्य आणि कल्याण लाभो हीच प्रार्थना.