इंद्राने आपल्या सामर्थ्याने पृथ्वीला आधार दिला आणि ती सर्वदूर पसरवली. आपल्या वज्राने त्याने जलांना मुक्त केले, आणि महाकाय सर्पाचा वध केला. त्याने पर्वत फोडले, आणि आपल्या अमोघ शक्तीने मेघांचा नाश केला. हा इंद्र, सदैव तरुण आणि सामर्थ्यावर विश्वास ठेवणारा, पुढे पुढे गेला आणि दस्यूंच्या दुर्गांचा विध्वंस केला. त्याच्या वज्रास्त्राच्या प्रभावाने, आर्यांची कीर्ती आणि सामर्थ्य वाढवले गेले. मानवांनी अनेक युगांपासून या उदार इंद्राचे गोड नामस्मरण केले आहे. शत्रूंचा नाश करण्यासाठी जवळ येणारा हा वज्रधारी पुत्र, आपल्या कर्तृत्वामुळे प्रसिद्ध झाला आहे. त्याच्या विपुल ऐश्वर्यावर सर्वांनी लक्ष ठेवावे, त्याच्या सामर्थ्यावर विश्वास ठेवावा. त्याने गायी, घोडे, वनस्पती, जल आणि वन यांचा शोध लावला. आपण सर्वजण या महान वृषभासाठी, असंख्य कृत्यांनी युक्त अशा इंद्रासाठी, सोमरस पिळूया. तो खरा वीर आहे, सतत जागरूक असणारा, जो दुष्टांचा धन वाटतो. इंद्रा, तू जेव्हा वज्राने झोपलेल्या सर्पाला जागे केलेस, तेव्हा तुझे सर्व पत्न्या, पक्षी आणि देवतासुद्धा आनंदित झाले. शुष्ण, पिप्रू, कुयव आणि वृत्र यांचा वध केलास, शंबराच्या नव्वद दुर्गांचा विध्वंस केलास—त्यासाठी मित्र, वरुण, अदिती, सिंधू, पृथ्वी आणि द्यौ यांचा कोप आमच्यावर न होवो. इंद्रा, तुझे आसन आपल्या जागी स्थिर झाले आहे; तू त्या आसनावर वृषभासारखा गर्जना करीत बस. घोड्यांचे जू काढ, त्यांना विश्रांती दे; दिवसभर प्रवासाने थकलेली रथ सांजवेळी बाजूला ठेव. हे पुरुष उत्सुकतेने तुझ्या शोधार्थ आले आहेत; देवांनी दासांचा कोप दूर करून आर्यांना समृद्धीकडे नेले. आपल्या सामर्थ्याने इंद्र तेजस्वी प्रकाश निर्माण करतो, जलावर फेस उधळतो. दूधात स्नान केलेली कुयवाची वधू जशी, तसे हे यज्ञ फळ मिळो. त्याने दोन उच्च लोकांचा नाभी एकत्र जोडला; हा वीर पूर्वजांसोबत पुढे जातो. वज्रधारी, वेगवान वीरांच्या पत्न्या दूध ओततात, जलाने भरलेली भांडी वाहतात. इंद्रा, तुझे मार्गदर्शन दूरवरून दिसले की जाणकार थेट दस्यूंच्या घराकडे जातो. म्हणून, उदार इंद्रा, आम्हाला तुझ्या स्तुतीने रक्षण कर; कृपणासारखा आम्हाला तुझे वरदान न वंचित कर. सूर्य असो वा जल, आम्हाला निष्पाप समृद्धी व दीर्घायुष्य दे; तुझे सामर्थ्य आम्हाला लाभू दे. आम्ही विचार करतो—आमच्यावर विश्वास ठेवला गेला आहे; हे महाबलवान, मोठ्या संपत्तीकरिता स्वतःला प्रवृत्त कर. वारंवार आह्वान केलेल्या इंद्रा, तुझ्या आसनावर आम्हाला उपाशी ठेवू नकोस, आमच्यावर उपासमार आणू नकोस. इंद्रा, आम्हाला मारू नकोस, दूर जाऊ देऊ नकोस; आमचे प्रिय अन्न काढून घेऊ नकोस. आमची अंडी फोडू नकोस, आमची भांडी फोडू नकोस, तू आमच्यासोबत जन्मलेला आहेस. सर्वजण म्हणतात—सोमरसासाठी जवळ ये; तो पिळला गेला आहे—त्याचा आस्वाद घे. पोट भरून पी, आणि वडिलासारखा आमच्या प्रार्थना ऐक. चंद्र जलांत आहे, गरुड आकाशात उडतो; देवांनो, तुमच्या सुवर्णचक्रांचे माग कधीच सापडत नाहीत—विजा हेच तुमचे चिन्ह, आणि मी त्या दोन जगांना ओळखतो. शोधणारा शोधतो, नववधू पती शोधते; गाय दूध देते, तिच्या साराचा लाभ होतो—मी त्या दोन जगांना ओळखतो. देवांनो, तो सूर्यरहित कोणीही आकाशातून पडू नये; आम्ही आनंददायक सोमाच्या रिकामपणात कधीही जाऊ नये—मी त्या दोन जगांना ओळखतो. मी शेवटच्या यज्ञाबद्दल विचारतो; दूत त्याची घोषणा करेल. जुना विधी कुठे गेला? आता तो कोण सांभाळतो? मी त्या दोन जगांना ओळखतो. स्वर्गातील तीन तेजस्वी लोकांत असणारे हे देव—कधी योग्य, कधी अयोग्य? जुना यज्ञ कुठे आहे? मी त्या दोन जगांना ओळखतो. सत्याचा आधार आम्ही कधी धरू? वरुणाचे दर्शन कधी मिळेल? आर्यमनाच्या महान मार्गावर कधी जाऊ? मी त्या दोन जगांना ओळखतो. पूर्वी मी यज्ञात जो काही बोललो, तो मीच होतो. श्रीमंत मला अडवत नाही, जसा लांडगा हरणाला तहानलेला नसतो; माझे हे दोन जग माझ्या मालकीचे आहेत. ते मला सर्व बाजूंनी जाळतात, जशा स्पर्धक पत्नी एकमेकींना कुरतडतात. उंदीर जसा काही कुरतडतो, तसे ते मला कुरतडतात, पण माझे हे दोन जग माझे आहेत. ते सात किरण येथे आहेत, आणि तिथे माझी नाभी ताणली गेली आहे. त्रिताला हे साध्य माहीत आहे; तो नात्याकरिता हाक देतो. माझे हे दोन जग माझे आहेत. पाच बैल महान आकाशाच्या मध्यभागी उभे आहेत. तिथेच देवांमध्ये बोलायचे आहे; ते एकत्र स्थिर झाले आहेत. माझे हे दोन जग माझे आहेत. सुंदर पंखधारी देव स्वर्गाच्या मध्यभागी बसले आहेत. ते मार्ग अडवतात, जसा लांडगा मोठ्या जलातून जातो. माझे हे दोन जग माझे आहेत. नवे, कल्याणकारी स्तोत्र देवांनी उत्तम प्रकारे म्हटले आहे. नद्यांनी सत्य वाहिले; सूर्याने सत्य पसरवले. माझे हे दोन जग माझे आहेत. अग्नी, तुझे स्तोत्र देवांमध्ये स्वीकारले जावे. तू, माणसासारखा, आम्हाला पुढे ने; तू देवांना उत्तम ओळखतोस. माझे हे दोन जग माझे आहेत. तो पुरोहित म्हणून स्थिर आहे, माणसासारखा पुढे नेणारा, देवांना जाणणारा. अग्नी आनंदाने यज्ञस्वीकार करतो; तो देवांमध्ये ज्ञानी देव आहे. माझे हे दोन जग माझे आहेत. पुरोहित कृती करतो; वरुण मार्गदर्शक आहे, ज्याचा आम्ही शोध घेतो. तो हृदयाने विचार उलगडतो; नवे सत्य जन्म घेऊ दे. माझे हे दोन जग माझे आहेत. तो मार्ग, जो सूर्याने स्वर्गात केला, तो बोलण्याचा आहे. देव त्याला ओलांडत नाहीत; मर्त्यांना तो दिसत नाही. माझे हे दोन जग माझे आहेत. त्रिताला विहिरीत ठेवले असता, त्याने देवांना मदतीसाठी हाक दिली. बृहस्पतीने ती हाक ऐकली, कठीण सोपे आणि विस्तृत केले. माझे हे दोन जग माझे आहेत. लालसर लांडग्याने एकदा मला मार्गावर पाहिले; तो खालच्या जागेतून वर आला, जसा रथाचा मागचा भाग सोडणारा कारागीर. माझे हे दोन जग माझे आहेत. या अंकुशाने, आम्ही इंद्रशक्तीने, सभेत पुढे जाऊ, सर्व वीर. मित्र, वरुण, अदिती, सिंधू, पृथ्वी आणि द्यौ आम्हाला त्रास देवो नयेत. आम्ही इंद्र, मित्र, वरुण, अग्नी, मरुत, अदिती, वसु, हे उदार देव, तुमची मदतीसाठी आळवतो. जसा रथ संकटातून सोडवतो, तसे वसु, दाते, आम्हाला प्रत्येक संकटातून सोडवा. आदित्य सर्वत्र संरक्षणासाठी येवोत; देव शत्रूंच्या वधात अनुकूल राहोत. जसा रथ संकटातून सोडवतो, तसे वसु, दाते, आम्हाला प्रत्येक संकटातून सोडवा. आमचे पूर्वज, सत्य भाषण करणारे, आम्हाला रक्षण करो; आणि सत्यात वाढलेल्या दैवी कन्या, देवांची मुले, आम्हाला रक्षण करो. जसा रथ संकटातून सोडवतो, तसे वसु, दाते, आम्हाला प्रत्येक संकटातून सोडवा. आम्ही नरशंस, पुरस्कार विजेता, बलदायक, वीरांचा रक्षक आणि पुषण, कल्याणकारी, यांचा शोध घेतो. जसा रथ संकटातून सोडवतो, तसे वसु, दाते, आम्हाला प्रत्येक संकटातून सोडवा. बृहस्पती, आमचा मार्ग नेहमी सुलभ कर; आम्हाला सुख प्रदान कर. मनुने जे इच्छिले, ते आम्ही मागतो. जसा रथ संकटातून सोडवतो, तसे वसु, दाते, आम्हाला प्रत्येक संकटातून सोडवा. अशा प्रकारे ऋषी, देव, वीर आणि मानव यांच्या संवादातून, इंद्राच्या आणि इतर देवांच्या सामर्थ्य, कृपा, आणि संरक्षणाची गाथा सतत गातात, आणि दोन जगांवरचा अधिकार, सत्य आणि समृद्धीची प्रार्थना करतात.