आम्ही कोणत्याही देवतेला कमी लेखत नाही, किंवा कोणावरही शत्रुत्वाने वागत नाही; ऐकलेल्या मंत्रानुसार आम्ही जगतो. आम्ही पंखांनी—म्हणजे बाजूच्या पंखांसह—एकत्रितपणे प्रयत्न करतो. एका सुंदर पानांनी सजलेल्या वृक्षावर, यम देवता इतर देवांसोबत पान करतो; तिथेच आमचे प्राचीन स्वामी, आमचे पिता, त्यांचा पाठलाग करतात. हे प्राचीन पूर्वज, मागे चालत, त्या दुष्ट मार्गाने भटकणाऱ्याकडे ईर्ष्येने पाहतात; त्याच्यापासून मी दूर झालो, आता त्याची इच्छा नाही. हे तरुणा, तुझ्या मनात नवीन रथ तयार झाला आहे; काहींनी त्याला सर्व दिशांना पाहिले, आणि तू त्यावर उभा आहेस. हे तरुणा, तू ऋषींसाठी रथ चालू केलेस; गीताने त्याला एकत्रितपणे गती दिली, सभा मागे राहिली नाही. हा तरुण जन्माला कोण आणतो? रथ कोणी तयार केला? आज कोण सांगेल की ही क्रमशः कशी झाली? जेव्हा ही क्रमशः झाली, त्यातून पहिले जन्मले; पाया पुढे पसरवला, आणि अक्ष मागे केला. हे यमाचे आसन आहे, ज्याला दिव्य निवासस्थान म्हणतात; तिथे त्याचा मापाचा प्याला ठेवला आहे, शब्दांनी अलंकृत. दीर्घ केस असलेला ऋषी अग्नी वाहतो, विष वाहतो, पृथ्वी आणि आकाश वाहतो; तो सर्व जग पाहतो, आणि त्याला प्रकाशही म्हणतात. ऋषी, वायूला कटीबंध म्हणून घेऊन, तपकिरी रंगाचे मळलेले वस्त्र घालतात; ते वाऱ्याच्या मार्गावर चालतात, जेव्हा देवांनी त्यांना पाहिले. ऋषीच्या तपामुळे आम्ही आनंदित होऊन वाऱ्यावर आरूढ झालो; आमच्या शरीरात, तुम्ही मर्त्य आम्हाला पाहता. तो ऋषी, आकाशात उडत, सर्व रूपे पाहतो; देवाचा मित्र म्हणून तो देवाच्या कृपेचा भाग आहे. वायूचा घोडा, वायूचा मित्र, देवांनी प्रेरित झालेला ऋषी; तो दोन महासागरांत राहतो—एक पूर्वीचा, एक नंतरचा. दीर्घ केस असलेला, अप्सरांचा, गंधर्वांचा, वन्य प्राण्यांमध्ये फिरतो; चिन्ह जाणणारा, तो गोड आणि अत्यंत मोहक मित्र आहे. वाऱ्याने त्याला आमच्यासाठी घुसळले, स्त्री आपल्या बालकाला जसा दाबते, तसा तो दाबला; दीर्घ केस असलेला, विषाच्या प्याल्यासह, रुद्रासोबत पान करतो. देवांनी लपवले, आणि देवांनी पुन्हा उचलले; देवांनी दिवस केला, आणि देवांनी पुन्हा जीवन दिले. हे दोन वारे, हे वायू, नदीच्या दूर किनाऱ्यावरून वाहतात; एक तुझ्या कौशल्यासाठी, दुसरा जे हानिकारक आहे, ते दूर नेवो. हे वायू, आरोग्य घेऊन ये; हानिकारक दूर कर; तू विश्वाचा उपचारकर्ता आहेस, देवांचा दूत म्हणून तू जातो. मी तुझ्या शांती आणि सुरक्षिततेसाठी आशीर्वाद घेऊन आलो आहे; कौशल्य आणि सौभाग्य घेऊन ये, रोग दूर कर. देव येथे रक्षण करो, मरुतांचा समूह रक्षण करो; सर्व प्राणी रक्षण करो, जेणेकरून हा व्यक्ती हानीपासून मुक्त राहो. जल खरेच उपचार करणारे आहेत, जल रोग दूर करतात; जल सर्वांसाठी औषध आहेत, ते तुझ्यासाठी उपचार तयार करो. दोन हातांनी—दहा शाखांनी—आणि जीभ, वाणीची नेता, या दोन आजार दूर करणाऱ्यांनी, आम्ही तुझा स्पर्श करतो. हे इंद्र, तुझ्या मैत्रीमध्ये, अग्नीने सत्य विचारात, विस्तीर्ण जागा फोडली; जिथे आनंदाने, उषा आमच्या स्तुतीने आणि दातांनी कुत्सासाठी जल दूर केले. तू पर्वतांमधून वाहणारे गर्जनारे प्रवाह मुक्त केले; तू मधुर प्रिय मध पिले; तू तुझ्या सामर्थ्याने जंगलांना बळ दिले; सूर्याने सत्य वाणीने तेज दिले. सूर्याने आपला रथ आकाशात सोडला; श्रेष्ठाने दासाला संकेत दिला; इंद्राने चतुर असुराच्या दृढ कार्यांचा नाश केला, ऋजिश्वानासह कार्य केले. जिंकता न येणाऱ्यांना, जिंकून, त्याने विखुरले; देव, त्याचे सहकारी, त्याला रोखू शकले नाही; सूर्याच्या महिन्याप्रमाणे, त्याने शहरात संपत्ती ठेवली; स्तुती करून, त्याने शत्रूंना तेजस्वी संपत्तीने ऐकले. शस्त्रहीन सैन्याने, हे बलवान, तू विखुरले; हे वृत्रहंता, तू युद्धात चमकतो; इंद्राच्या वज्रापासून, बलवान तुटला नाही; वेगवान पुढे गेला, उषा रथ दूर घेऊन गेल्या. हे तुझे प्रसिद्ध, अद्वितीय कार्य आहेत, जेव्हा तू एकट्याने एका व्यक्तीसाठी यज्ञ केला; तू आकाशात महिन्यांचा क्रम स्थापित केला; तुझ्यामुळे, पिताने विस्तीर्ण जागा आधारली, ती विभागली. सूर्याची किरणे, तपकिरी केस असलेल्या, पुढे, सावितार सतत प्रकाश आणतो; त्याच्या प्रेरणेत, पूषण जातो, सर्व जग जाणतो, पाहतो, गोधनाचा रक्षक. तो, मानवदृष्टी असलेला, आकाशाच्या मध्यभागी बसतो, दोन जग आणि मध्यभागात आनंद घेतो; सर्व गोष्टी पाहतो, तुपाच्या तेजाने चमकतो, पूर्व आणि नंतरच्या प्रकाशाच्या मध्ये. संपत्तीचे आधार, धनाचा संग्रह, तो सर्व रूपे शक्तीने पाहतो; देवासारखा, सत्यधर्म सावितार, इंद्र धनाच्या स्पर्धेत स्थिर राहिला नाही. विश्वावसु, सोम, गंधर्व, जलांनी पाहिले, त्याच सत्यानुसार चालले; त्यानंतर, इंद्राने शोधून, त्यांची सीमा मिळवली, आणि सूर्याचे वर्तुळ पाहिले. विश्वावसु, दिव्य गंधर्व, जो विस्तीर्ण जागेत फिरतो, आमची स्तुती करो; ते सत्य आहे, किंवा जे आम्हाला माहित नाही, विचारांना मार्गदर्शन करून, तो आमच्या विचारांना सुरक्षितता देवो. त्याने नदीच्या ओढ्यात फेरी सापडली, दगडांच्या अडथळ्यातून मार्ग उघडला; गंधर्वाने अमर शब्द सांगितले, आणि इंद्राने यज्ञातील कौशल्य पूर्णपणे समजले. अग्नी, तुझी कीर्ती आणि शक्ती महान आहे; तुझे तेजस्वी ज्वाला उजळतात, हे प्रकाशमान; तुझ्या विशाल तेजाने आणि सामर्थ्याने, तू भक्ताला बळ आणि स्तुती देतोस, हे ऋषी. तू शुद्ध, चमकणारे, कमी न होणारे तेज घेऊन उगवतोस; पुत्र म्हणून, आई आणि वडील यांच्यात फिरतोस, पृथ्वी आणि आकाश दोन्ही realms भरतोस. पोषणातून जन्मलेला, हे जातवेदस, आमच्या उत्तम स्तुतीत आनंद घे, शहाण्या विचारांनी स्थापन केलेल्या; तुझ्यासाठी अर्पण केले जाते, हे विविध रूपांचा, अद्भुत जन्माचा, बळ देणारा. अग्नी, लोकांमध्ये पसर, अमर संपत्ती दे; तू दृश्य रूपाच्या सौंदर्याने चमकतोस, आम्हाला ज्ञान आणि शक्तीने भरतोस. तू यज्ञाचा शहाणा निर्माता, महान संपत्तीचा रक्षक; तू आनंददायक, विपुल दान देतोस, आणि आम्हाला टिकणारी संपत्ती देतोस. लोकांनी अग्नीला, बलवान, धर्मशील, सर्वज्ञ, आपल्या कल्याणासाठी स्थापित केले; attentive कानाने, सर्वात प्रसिद्ध, तू वाणीने आह्वान केला जातोस, मानवांच्या सर्व युगांत दिव्य आहेस. अशा प्रकारे, ऐकलेल्या मंत्रांच्या मार्गाने, देव, ऋषी, वायू, सूर्य, गंधर्व, अग्नी—सर्वांच्या कृपेने आणि शक्तीने—जगातील ज्ञान, आरोग्य, संपत्ती, आणि अमरत्वाचा प्रवाह सतत सुरू आहे.