इंद्राजवळ प्रार्थना करणारे ऋषी म्हणतात: “जो कोणी आमच्या जवळ लांडग्यासारखा वागतो, हे इंद्रा, त्याचा नाश कर. तू अडथळे दूर करणारा, विजयाचा दाता आहेस; रणांगणावर दुसऱ्यांचे धनुष्य तुटू दे. जो कोणी आपल्यावर, आप्त किंवा परका, हल्ला करतो, त्याची शक्ती कमी कर, जशी आकाश स्वतःच्या सामर्थ्याने क्षीण होते. रणभूमीत दुसऱ्यांचे धनुष्य तुटू दे. हे इंद्रा, आम्ही तुझ्या मैत्रीत येतो, ती घट्ट पकडतो. आम्हाला सत्याच्या मार्गावर ने, सर्व दोष दूर कर. रणांगणावर दुसऱ्यांचे धनुष्य तुटू दे. आम्हाला ते वर दे, जे दूध देणारे आहे, भक्तासाठी सर्वोत्तम दान. अखंड गाय हजारो धारांनी आम्हाला पोसू दे. इंद्रा, जेव्हा तू आकाश आणि पृथ्वी भरतोस, उषांच्या प्रमाणे, त्या दिव्य मातेनं तुला जन्म दिला, तू महान, बलशाली राजा, लोकांचा अधिपती. त्या पुण्यवान मातेनं तुला जन्म दिला. आमच्यासाठी मर्त्यांचे कठीण अडथळे दूर कर, जे घट्ट आहे ते सैल कर. जो विरोध करतो त्याला खाली आण. दिव्य मातेनं जन्म दिला, पुण्यवान मातेनं जन्म दिला. हे शत्रूनाशक इंद्रा, मोठ्या वैरभावना दूर कर, सर्व तेजस्वी शत्रू नष्ट कर. तुझ्या सामर्थ्याने, सर्व सहाय्यांसह त्यांना हादरव. दिव्य मातेनं जन्म दिला, पुण्यवान मातेनं जन्म दिला. हे इंद्रा, तू जेव्हा सर्व संकटे दूर करतोस, जसा सोम अर्पण करणाऱ्याला संपत्ती देतोस, हजारो सहाय्यांनी दिव्य मातेनं कल्याणकारक गोष्ट उत्पन्न केली. सर्व बाजूंनी शत्रुत्वाची भावना आमच्यापासून दूर जाऊ दे, जशी घाम पडतो तशी, किंवा गवताच्या तंतूंसारखी वेगळी होते तशी; वाईट हेतू दूर जाऊ दे, कारण दिव्य मातेनं कल्याणकारक गोष्ट उत्पन्न केली. जसा तू, ज्ञानी, दीर्घ अंकुश शस्त्र म्हणून धारण करतोस, तसेच आम्ही प्राचीन मार्गाने जाऊ, यमाने जसा गेला; दिव्य मातेनं कल्याणकारक गोष्ट उत्पन्न केली. आम्ही कोणत्याही देवाचा अपमान करत नाही, ना कोणावर शत्रुत्वाने जातो; आम्ही ऐकलेल्या मंत्रानुसार जगतो. पंखांनी, पार्श्वपंखांनी, येथे आम्ही एकत्र प्रयत्न करतो. एका सुंदर पानांच्या वृक्षावर, यम देवतांसह पेय पितो; तिथे आमचे प्राचीन अधिपती, वडील, त्याच्या मागे चालतात. त्या प्राचीनांनी, मागे चालताना, वाईट मार्गाने जाणाऱ्याकडे द्वेषाने पाहिले; मी त्याच्याकडून दूर झालो, आता इच्छा नाही. हे युवक, तुझ्या मनात नवीन रथ तयार केला आहेस; काहींनी तो सर्व दिशांना तोंड करून पाहिला, आणि तू त्यावर उभा आहेस. हे युवक, तू ऋषींसाठी रथ चालवतोस; गाण्याने तो चालवला, सभा मागे राहिली नाही. त्या युवकाचा जन्म कुणी घातला? रथ कुणी बनवला? आज कोण सांगेल, ही क्रमवारी कशी झाली? जसा क्रम निर्माण झाला, त्यातून पहिले जन्मले; पाया पुढे पसरवला गेला, अक्ष मागे बनवला गेला. हे यमाचे आसन आहे, जे दिव्य निवास म्हणून ओळखले जाते; इथे त्याचा मापाचा कप ठेवलेला आहे, शब्दांनी अलंकृत. जटा धारण केलेला, तो अग्नी वाहतो, विष वाहतो, पृथ्वी व आकाश वाहतो; जटाधारी सर्व जग पाहतो, तोच हे प्रकाश आहे. ऋषी, वाऱ्याचा मेख बांधून, फिकट वस्त्रे घालतात; देवांनी त्यांना पाहिले, ते वाऱ्याच्या मार्गाने चालतात. ऋषीच्या तपाने भारावून आम्ही वाऱ्यावर आरूढ झालो; आमच्या शरीरात, हे मर्त्यांनो, तुम्ही आम्हाला पाहता. तो मध्ये आकाशात उडतो, सर्व रूपे पाहतो; देवाचा मित्र असलेला ऋषी, देवाच्या कृपेसाठी वेगळा ठेवला आहे. वाऱ्याचा घोडा, वायूचा मित्र, देवांनी प्रेरित केलेला ऋषी; तो दोन्ही समुद्रांत राहतो—एक मागे, एक पुढे. जटाधारी, अप्सरा, गंधर्व, व वन्य प्राण्यांमध्ये संचार करतो; चिन्ह ओळखणारा, गोड, अत्यंत मादक मित्र आहे. वाऱ्याने त्याला आमच्यासाठी घुसळले, स्त्री जसा मूल दाबते तसा; जटाधारी, विषाचा कप घेऊन, रुद्रासोबत प्याला. देवांनी लपवले, आणि देवांनी पुन्हा उंच केले; देवांनी दिवस निर्माण केला, आणि जीवन पुन्हा दिले. हे वायू, हे दोन वारे, नदीच्या दूर किनाऱ्यावरून वाहतात; एक कौशल्य आणतो, दुसरा जे हानिकारक आहे ते दूर नेतो. वायू, आरोग्य आण; वायू, हानिकारक गोष्टी दूर कर; तू सार्वत्रिक वैद्य आहेस, देवांचा दूत आहेस. मी तुझ्याकडे शांती व सुरक्षिततेच्या आशीर्वादांसह आलो आहे; मी तुला कौशल्य व शुभता देऊ, रोग दूर करू. इथे देव रक्षण करो, मरुतांचा समूह रक्षण करो; सर्व प्राणी रक्षण करो, म्हणजे हा सुरक्षित राहो. पाणी खरेच आरोग्यदायी आहे, पाणी रोग दूर करते; पाणी सर्वांसाठी औषध आहे, ते तुझे आरोग्य तयार करो. दोन हातांनी, दहा फांद्यांनी, आणि वाणीच्या अग्रगण्य जिभेने, या दोन आजार दूर करणाऱ्या गोष्टींनी आम्ही तुला स्पर्श करतो. इंद्राच्या मैत्रीत अग्नी, सत्याचा विचार करत, विस्तीर्ण जागा फोडतात; जिथे आनंदाने उषा, आमच्या स्तोत्राने आणि दातांनी, कुत्सासाठी पाणी दूर करतात. तू डोंगरातून गर्जणाऱ्या, वाढलेल्या नद्या सोडवल्यास; तू प्रिय मध प्यालास; तुझ्या सामर्थ्याने जंगलांना बळ दिलेस; सूर्याने सत्यातून जन्मलेल्या वाणीने तेज दिले. सूर्याने आपला रथ आकाशाच्या मध्ये सोडला; श्रेष्ठाने दासाला चिन्ह दिले; इंद्राने ऋजिश्वानासमवेत कुशल असुराचे कठीण कार्य उद्ध्वस्त केले. अजेय शत्रूंना त्याने पराभूत करून विखुरले; देव, त्याचे सहकारी, त्याला थांबवू शकले नाहीत; जसा सूर्य महिन्यात, तसा त्याने संपत्ती नगरीत ठेवली; स्तुती करत, त्याने शत्रूंना तेजस्वी संपत्तीने ऐकले. शस्त्रहीन सैन्याने, हे महाबली, तू शत्रूंचा नाश करतोस; हे वृत्रहंता, तू युद्धात चमकतोस; इंद्राच्या वज्रापासून बलवान तुटला नाही; वेगवान पुढे गेला, उषांनी रथ दूर केला. ही तुझी प्रसिद्ध, अद्वितीय कृत्ये आहेत, जेव्हा तू एकट्याने एखाद्यासाठी यज्ञ केला; तू आकाशात महिन्यांची व्यवस्था केली; तुझ्यामुळे पितृने विस्तीर्णता आधारली, तिला विभागून. सूर्याचा किरण, तांबूस केशधारी, पुढे, सविता अखंडपणे प्रकाश निर्माण करतो; त्याच्या प्रेरणेत, पूषण जातो, जाणणारा, सर्व जग पाहणारा, तो गायींचा राखणारा. तो, मानवी दृष्टी असलेला, आकाशाच्या मध्ये बसतो, दोन जग व मध्यप्रदेशात आनंद मानतो; तो सर्व गोष्टी पाहतो, तुपाने उजळतो, जुन्या आणि नव्या दीपांमध्ये.