ഊര്ജം ഗാവോ യവസേ പീവോ അത്തന ഋതസ്യ യാഃ സദനേ കോശേ അങ്ഗ്ധ്വേ । തനൂരേവ തന്വോ അസ്തു ഭേഷജമാ സര്വതാതിമദിതിം വൃണീമഹേ
പശുക്കൾ സമൃദ്ധമായ പുല്ലും പോഷണവും കുടിക്കട്ടെ, സത്യത്തിന്റെ വാസസ്ഥലത്തും പാത്രത്തും കഴിയുന്നവ. നമ്മുടെ ശരീരത്തിന് തന്നെ പോലെ ഔഷധം ലഭിക്കട്ടെ; അതിനാൽ ഞങ്ങൾ എല്ലാം അതിക്രമിക്കുന്ന അദിതിയെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു.
ക്രതുപ്രാവാ ജരിതാ ശശ്വതാമവ ഇന്ദ്ര ഇദ്ഭദ്രാ പ്രമതിഃ സുതാവതാമ് । പൂര്ണമൂധര്ദിവ്യം യസ്യ സിക്തയ ആ സര്വതാതിമദിതിം വൃണീമഹേ
ഗായകൻ സ്ഥിരമായ ശക്തിയോടെ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടിരിക്കട്ടെ; ഇന്ദ്രന്റെ അനുഗ്രഹവും ജ്ഞാനവും സോമം പിഴിയുന്നവർക്കുണ്ടാകട്ടെ. ആരുടെ ദിവ്യപാത്രം പൂർണ്ണമായി നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, അവിടെയാണ് ഞങ്ങൾ എല്ലാം അതിക്രമിക്കുന്ന അദിതിയെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്.
ചിത്രസ്തേ ഭാനുഃ ക്രതുപ്രാ അഭിഷ്ടിഃ സന്തി സ്പൃധോ ജരണിപ്രാ അധൃഷ്ടാഃ । രജിഷ്ഠയാ രജ്യാ പശ്വ ആ ഗോസ്തൂതൂര്ഷതി പര്യഗ്രം ദുവസ്യുഃ
നിന്റെ പ്രകാശം മനോഹരമാണ്, നിന്റെ ശക്തി സമൃദ്ധി നൽകുന്നു; സഹായികൾ ഉണ്ട്, വേഗതയുള്ളവരും ജയിക്കാനാവാത്തവരുമാണ്. ഉത്തമമായ രഥത്തോടും പശുക്കളുടെ വാഴ്ത്തലോടും കൂടി, ഗായകൻ യജ്ഞം ചുറ്റി അനുഗ്രഹം തേടുന്നു.
ഉദ്ബുധ്യധ്വം സമനസഃ സഖായഃ സമഗ്നിമിന്ധ്വം ബഹവഃ സനീളാഃ । ദധിക്രാമഗ്നിമുഷസം ച ദേവീമിന്ദ്രാവതോഽവസേ നി ഹ്വയേ വഃ
സുഹൃത്തുക്കളേ, ഒരുമനസ്സോടെ ഉണരൂ; പലരും ഒന്നിച്ച് അഗ്നിയെ പ്രജ്വലിപ്പിക്കൂ. ദധിക്രാവ്, അഗ്നി, ഉഷസ് ദേവി, ഇന്ദ്രൻ എന്നിവരെ ഞാൻ സഹായത്തിനായി വിളിക്കുന്നു.
മന്ദ്രാ കൃണുധ്വം ധിയ ആ തനുധ്വം നാവമരിത്രപരണീം കൃണുധ്വമ് । ഇഷ്കൃണുധ്വമായുധാരം കൃണുധ്വം പ്രാഞ്ചം യജ്ഞം പ്ര ണയതാ സഖായഃ
നിങ്ങളുടെ ചിന്തകൾ സന്തോഷകരമാക്കൂ, അവ വിപുലമാക്കൂ; അപകടമില്ലാതെ കടക്കാൻ കഴിയുന്ന പടവണ്ടി ഒരുക്കൂ. പാതയും ഉപകരണങ്ങളും ഒരുക്കൂ; സുഹൃത്തുക്കളേ, യജ്ഞം മുന്നോട്ട് നയിക്കൂ.
യുനക്ത സീരാ വി യുഗാ തനുധ്വം കൃതേ യോനൌ വപതേഹ ബീജമ് । ഗിരാ ച ശ്രുഷ്ടിഃ സഭരാ അസന്നോ നേദീയ ഇത്സൃണ്യഃ പക്വമേയാത്
കാളകൾ കെട്ടി, ജുവകൾ നീട്ടി, തയ്യാറാക്കിയ കുഴിയിൽ വിത്ത് വിതറൂ. വാക്കും പരിശ്രമവുംകൊണ്ട് തൊഴിലാളികൾ സജ്ജരാകട്ടെ; അടുത്തുള്ള വയൽ പാകമായ വിള നൽകട്ടെ.
സീരാ യുഞ്ജന്തി കവയോ യുഗാ വി തന്വതേ പൃഥക് । ധീരാ ദേവേഷു സുമ്നയാ
കവികൾ കാളകൾ കെട്ടുന്നു, ജുവകൾ വേർതിരിച്ച് നീട്ടുന്നു; ജ്ഞാനികൾ ദേവന്മാരോടു സൗഹൃദത്തോടെ സമീപിക്കുന്നു.
നിരാഹാവാന്കൃണോതന സം വരത്രാ ദധാതന । സിഞ്ചാമഹാ അവതമുദ്രിണം വയം സുഷേകമനുപക്ഷിതമ്
കുഴി ഉണ്ടാക്കൂ, യോക്ക് ഒന്നിച്ച് വെക്കൂ; നാം വെള്ളം പാതയിലേക്കു ഒഴിക്കാം, നല്ലതായി നനഞ്ഞ, ഒടിയില്ലാത്ത ഒരു ഒഴുക്ക്.
ഇഷ്കൃതാഹാവമവതം സുവരത്രം സുഷേചനമ് । ഉദ്രിണം സിഞ്ചേ അക്ഷിതമ്
പാത ഒരുക്കൂ, നല്ലപോലെ നനയ്ക്കൂ, ഉരുള് സമൃദ്ധമാക്കൂ; കുഴിയിലേക്കു ഒടിയില്ലാത്ത ഒഴുക്ക് ഒഴിക്കൂ.
പ്രീണീതാശ്വാന്ഹിതം ജയാഥ സ്വസ്തിവാഹം രഥമിത്കൃണുധ്വമ് । ദ്രോണാഹാവമവതമശ്മചക്രമംസത്രകോശം സിഞ്ചതാ നൃപാണമ്
കുതിരകൾക്ക് ആഹാരം നൽകൂ, വിജയമെടൂ; ഐശ്വര്യം നൽകുന്ന രഥം ഒരുക്കൂ. കുഴിയും കല്ല് ചക്രവും ഒരുക്കൂ, പാത്രം നിറച്ച് നേതാക്കൾക്കായി ഒഴിക്കൂ.
വ്രജം കൃണുധ്വം സ ഹി വോ നൃപാണോ വര്മ സീവ്യധ്വം ബഹുലാ പൃഥൂനി । പുരഃ കൃണുധ്വമായസീരധൃഷ്ടാ മാ വഃ സുസ്രോച്ചമസോ ദൃംഹതാ തമ്
വളപ്പുര ഉണ്ടാക്കൂ, കാരണം അത് നിങ്ങളുടെ നേതാക്കൾക്കായാണ്; വീര്യം നിറഞ്ഞതും വീതിയേറിയതുമായ കവചം തുന്നൂ. ഇരുമ്പ് കോട്ട നിർമ്മിക്കൂ, അതിജയിക്കാനാവാത്തതായിരിക്കും; നിങ്ങളുടെ നല്ല പാത്രം ശത്രുക്കൾ തകർക്കരുത്.
ആ വോ ധിയം യജ്ഞിയാം വര്ത ഊതയേ ദേവാ ദേവീം യജതാം യജ്ഞിയാമിഹ । സാ നോ ദുഹീയദ്യവസേവ ഗത്വീ സഹസ്രധാരാ പയസാ മഹീ ഗൌഃ
ദേവന്മാരേ, ഞങ്ങൾ സഹായത്തിനായി നമ്മുടെ വിശുദ്ധമായ ചിന്തകൾ നിങ്ങൾക്കായി സമർപ്പിക്കുന്നു. ഇവിടെയാകെ ദൈവീകമായ, ആരാധനാർഹയായ ദേവിയെ ആരാധിക്കട്ടെ. ആ മഹത്തായ പശു ആയിരം പാതകളിലൂടെ പാൽ ഒഴുക്കുന്നതുപോലെ, അവൾ ഞങ്ങൾക്ക് സമൃദ്ധിയേകട്ടെ, നമ്മുടെ ഉപജീവനത്തിനായി.
ആ തൂ ഷിഞ്ച ഹരിമീം ദ്രോരുപസ്ഥേ വാശീഭിസ്തക്ഷതാശ്മന്മയീഭിഃ । പരി ഷ്വജധ്വം ദശ കക്ഷ്യാഭിരുഭേ ധുരൌ പ്രതി വഹ്നിം യുനക്ത
പച്ചപ്പുള്ള അർപ്പണം പാത്രത്തിൽ ഒഴിക്കൂ; അകത്തിരിപ്പുകൾ കൊണ്ട്, കല്ലുപകരണങ്ങൾ കൊണ്ട് അതിനെ രൂപപ്പെടുത്തൂ. പത്തു ബന്ധങ്ങളാൽ അതിനെ ചുറ്റി പിടിക്കൂ; ഇരുപക്ഷവും കെട്ടി, അഗ്നിയെ അതിന്റെ സ്ഥാനത്ത് സ്ഥാപിക്കൂ.
ഉഭേ ധുരൌ വഹ്നിരാപിബ്ദമാനോഽന്തര്യോനേവ ചരതി ദ്വിജാനിഃ । വനസ്പതിം വന ആസ്ഥാപയധ്വം നി ഷൂ ദധിധ്വമഖനന്ത ഉത്സമ്
ഇരുപക്ഷം കുടിയുള്ളതിൽ നിന്ന് അഗ്നി കുടിച്ചു, ഗർഭത്തിൽ ഇരിക്കുന്നതുപോലെ അകത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്നു. മരത്തിൽ മരക്കൊമ്പ് ഉറപ്പിച്ച് സ്ഥാപിക്കൂ; അതിനെ താഴെ വയ്ക്കൂ, ഉറവിടം തറയ്ക്കൂ.
കപൃന്നരഃ കപൃഥമുദ്ദധാതന ചോദയത ഖുദത വാജസാതയേ । നിഷ്ടിഗ്ര്യഃ പുത്രമാ ച്യാവയോതയ ഇന്ദ്രം സബാധ ഇഹ സോമപീതയേ
പുരുഷന്മാരേ, പ്രശസ്തനെയും പ്രശംസനീയനെയും ഉയർത്തൂ; ഉത്സാഹത്തോടെ, വിജയത്തിനായി കുഴിക്കൂ. ദണ്ഡം പിടിക്കുന്നവൻ കുട്ടിയെ ഉണർത്തട്ടെ; എല്ലാവരോടും കൂടി ഇന്ദ്രനെ ഇവിടെ സോമം കുടിക്കാൻ വിളിക്കൂ.
പ്ര തേ രഥം മിഥൂകൃതമിന്ദ്രോഽവതു ധൃഷ്ണുയാ । അസ്മിന്നാജൌ പുരുഹൂത ശ്രവായ്യേ ധനഭക്ഷേഷു നോഽവ
നന്നായി കൂട്ടിയ രഥത്തെ ഇന്ദ്രൻ തന്റെ ശക്തിയാൽ കാത്തിരിക്കട്ടെ. ഈ യുദ്ധത്തിൽ, അനേകം പ്രാർത്ഥനകൾ കേൾക്കുന്നവനേ, പ്രശസ്തിക്കും സമ്പത്തിനും വേണ്ടി ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ.
ഉത്സ്മ വാതോ വഹതി വാസോഽസ്യാ അധിരഥം യദജയത്സഹസ്രമ് । രഥീരഭൂന്മുദ്ഗലാനീ ഗവിഷ്ടൌ ഭരേ കൃതം വ്യചേദിന്ദ്രസേനാ
കാറ്റ് വീശുന്നു, അവന്റെ വസ്ത്രം രഥത്തിൽ വീശുന്നു, അവൻ ആയിരം നേടുമ്പോൾ. പശുക്കൾക്കായുള്ള മത്സരത്തിൽ മുദ്ഗലാനി രഥികയായി; യുദ്ധത്തിൽ ഇന്ദ്രന്റെ സൈന്യം ശത്രുവിനെ തകർത്തു.
അന്തര്യച്ഛ ജിഘാംസതോ വജ്രമിന്ദ്രാഭിദാസതഃ । ദാസസ്യ വാ മഘവന്നാര്യസ്യ വാ സനുതര്യവയാ വധമ്
ഹാനിക്കായി വരുന്നവന്റെ ആയുധം തടയൂ, ഇന്ദ്രനേ, ആക്രമിക്കുന്നവന്റെ നേരെ. ദാസനായാലും ആര്യനായാലും, ദാനശീലനായവനേ, ശത്രുവിന്റെ ആയുധം നശിപ്പിക്കപ്പെടട്ടെ.
ഉദ്നോ ഹ്രദമപിബജ്ജര്ഹൃഷാണഃ കൂടം സ്മ തൃംഹദഭിമാതിമേതി । പ്ര മുഷ്കഭാരഃ ശ്രവ ഇച്ഛമാനോഽജിരം ബാഹൂ അഭരത്സിഷാസന്
അവൻ ആഴമുള്ള കുളത്തിലെ വെള്ളം ഉരുണ്ടു കുടിച്ചു; അവൻ ശക്തമായ കോട്ട തകർത്തു, ശത്രുവിനെ ജയിച്ചു. പ്രശസ്തി ആഗ്രഹിച്ച്, വേഗമുള്ള കൈകളാൽ ഭാരമേറ്റു, വിജയത്തിനായി ശ്രമിച്ചു.
ന്യക്രന്ദയന്നുപയന്ത ഏനമമേഹയന്വൃഷഭം മധ്യ ആജേഃ । തേന സൂഭര്വം ശതവത്സഹസ്രം ഗവാം മുദ്ഗലഃ പ്രധനേ ജിഗായ
അവർ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ട് അവനെ ചുറ്റി വന്നു, കാളപോലെ കൂട്ടത്തിനിടയിൽ മൂത്രം ചൊരിയുന്നു. ആ ശക്തിയാൽ, മുദ്ഗലൻ യുദ്ധത്തിൽ നൂറും ആയിരവും പശുക്കൾ നേടി.
കകര്ദവേ വൃഷഭോ യുക്ത ആസീദവാവചീത്സാരഥിരസ്യ കേശീ । ദുധേര്യുക്തസ്യ ദ്രവതഃ സഹാനസ ഋച്ഛന്തി ഷ്മാ നിഷ്പദോ മുദ്ഗലാനീമ്
കാക്കളിൽ കാളയെ കെട്ടി, അവന്റെ രഥസാരഥി താഴെ നിന്നു, നീണ്ട മുടിയോടെ. കെട്ടിയ പശു വേഗത്തിൽ ഓടുമ്പോൾ, അതിന്റെ ചക്രങ്ങൾ മുദ്ഗലാനിക്കായി ലക്ഷ്യത്തിലെത്തി.
ഉത പ്രധിമുദഹന്നസ്യ വിദ്വാനുപായുനഗ്വംസഗമത്ര ശിക്ഷന് । ഇന്ദ്ര ഉദാവത്പതിമഘ്ന്യാനാമരംഹത പദ്യാഭിഃ കകുദ്മാന്
മത്സരം അറിയുന്ന ജ്ഞാനി എതിരാളിയെ തട്ടി, വഴിയെ സമീപിച്ചു, ഇവിടെ പഠിച്ചു. കെട്ടിയിട്ടില്ലാത്തവരുടെ അധിപനായ ഇന്ദ്രൻ, ഉയർന്ന കിരീടം ധരിച്ച്, കാൽവെയിലാൽ കന്നുകാലികളെ ഉണർത്തി.
ശുനമഷ്ട്രാവ്യചരത്കപര്ദീ വരത്രായാം ദാര്വാനഹ്യമാനഃ । നൃമ്ണാനി കൃണ്വന്ബഹവേ ജനായ ഗാഃ പസ്പശാനസ്തവിഷീരധത്ത
കെട്ടിയ മുടിയുള്ളവൻ, സമ്മാനത്തിനായുള്ള മത്സരത്തിൽ, മരക്കൊണ്ടു പ്രേരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു, അഗ്രഹം പോലെ നീങ്ങുന്നു. അനേകം ജനങ്ങൾക്ക് വീരത്വം കാണിച്ചു, പശുക്കളെ തൊട്ടു, ശക്തി നേടി.
ഇമം തം പശ്യ വൃഷഭസ്യ യുഞ്ജം കാഷ്ഠായാ മധ്യേ ദ്രുഘണം ശയാനമ് । യേന ജിഗായ ശതവത്സഹസ്രം ഗവാം മുദ്ഗലഃ പൃതനാജ്യേഷു
ഇവനെ നോക്കൂ, കാളയുമായി കെട്ടിയിരിക്കുന്നവൻ, മരത്തിന്റെ നടുവിൽ, ചലനമില്ലാതെ വിശ്രമിക്കുന്നു. ഇതുവഴി, മുദ്ഗലൻ യുദ്ധ മത്സരങ്ങളിൽ നൂറും ആയിരവും പശുക്കൾ നേടി.
ആരേ അഘാ കോ ന്വിത്ഥാ ദദര്ശ യം യുഞ്ജന്തി തമ്വാ സ്ഥാപയന്തി । നാസ്മൈ തൃണം നോദകമാ ഭരന്ത്യുത്തരോ ധുരോ വഹതി പ്രദേദിശത്
ദൂരെയായി, ആരാണ് അവനെ കണ്ടത്? ആരെ അവർ കെട്ടുന്നു, ആരെ അവർ സ്ഥാപിക്കുന്നു? അവനു പുല്ലോ വെള്ളമോ കൊണ്ടുവരുന്നില്ല; മുകളിലെ കെട്ട് ഭാരമേറ്റു മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നു.
പരിവൃക്തേവ പതിവിദ്യമാനട് പീപ്യാനാ കൂചക്രേണേവ സിഞ്ചന് । ഏഷൈഷ്യാ ചിദ്രഥ്യാ ജയേമ സുമങ്ഗലം സിനവദസ്തു സാതമ്
പതിയെ തേടുന്ന ഭാര്യയെപ്പോലെ, ഒഴുകുന്ന വെള്ളവഴിപോലെ, നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നു. ഈ രഥം പഴയതാണെങ്കിലും, അതിനാൽ നമുക്ക് ജയിക്കാം; നല്ല ഭാഗ്യവും വിജയവും ഉണ്ടാകട്ടെ.
ത്വം വിശ്വസ്യ ജഗതശ്ചക്ഷുരിന്ദ്രാസി ചക്ഷുഷഃ । വൃഷാ യദാജിം വൃഷണാ സിഷാസസി ചോദയന്വധ്രിണാ യുജാ
ഇന്ദ്രനേ, നീ സകല ചലിക്കുന്നതിന്റെയും കണ്ണാണ്; ദർശനത്തിന്റെ കണ്ണ് നീയാണു. കാളപോലെ, നീ ശക്തന്മാരുടെ മത്സരത്തിൽ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നു, കെട്ടിയിട്ടില്ലാത്തവരെ കൂട്ടുകാരനോടൊപ്പം ഉത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു.
ആശുഃ ശിശാനോ വൃഷഭോ ന ഭീമോ ഘനാഘനഃ ക്ഷോഭണശ്ചര്ഷണീനാമ് । സംക്രന്ദനോഽനിമിഷ ഏകവീരഃ ശതം സേനാ അജയത്സാകമിന്ദ്രഃ
വേഗത്തിൽ ചലിക്കുന്ന, ഭയങ്കരനായ കാളപോലെ, ഭയപ്പെടുത്തുന്നവൻ, കൂട്ടങ്ങളെ തകർക്കുന്നവൻ, ജനങ്ങളെ ഉണർത്തുന്നവൻ; ഉച്ചത്തിൽ വിളിക്കുന്ന, കണ്ണടയാത്ത, ഏക വീരൻ—ഇന്ദ്രൻ, നൂറ് സൈന്യങ്ങളുമായി ഒരുമിച്ച് ജയിച്ചു.
സംക്രന്ദനേനാനിമിഷേണ ജിഷ്ണുനാ യുത്കാരേണ ദുശ്ച്യവനേന ധൃഷ്ണുനാ । തദിന്ദ്രേണ ജയത തത്സഹധ്വം യുധോ നര ഇഷുഹസ്തേന വൃഷ്ണാ
ഉച്ചത്തിൽ വിളിക്കുന്നവനും, കണ്ണടയാത്തവനും, ജയശീലനും, യുദ്ധഘോഷത്തോടെയും, ധൈര്യത്തോടെയും, വേഗത്തോടെയും—അങ്ങനെയുള്ള ഇന്ദ്രനാൽ ജയിക്കൂ; യുദ്ധത്തിൽ, പുരുഷന്മാരേ, അമ്പ് പിടിക്കുന്ന ശക്തനോടൊപ്പം ഒരുമിച്ച് നിലകൊള്ളൂ.
സ ഇഷുഹസ്തൈഃ സ നിഷങ്ഗിഭിര്വശീ സംസ്രഷ്ടാ സ യുധ ഇന്ദ്രോ ഗണേന । സംസൃഷ്ടജിത്സോമപാ ബാഹുശര്ധ്യുഗ്രധന്വാ പ്രതിഹിതാഭിരസ്താ
അമ്പുകളും ക്വിവറും കൈവശമുള്ള വീരന്മാരോടൊപ്പം യുദ്ധത്തിൽ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ശക്തനായ ഇന്ദ്രൻ തന്റെ കൂട്ടരോടൊപ്പം ജയിക്കുന്നു. കൂട്ടായുള്ള പോരിൽ വിജയി, സോമം കുടിക്കുന്നവൻ, ബലമുള്ള ഭുജങ്ങൾ, ഭയങ്കരമായ വില്ല്, ആയുധങ്ങൾ കയ്യിൽ പിടിച്ച് ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നവൻ.