വിശ്വതശ്ചക്ഷുരുത വിശ്വതോമുഖോ വിശ്വതോബാഹുരുത വിശ്വതസ്പാത് । സം ബാഹുഭ്യാം ധമതി സം പതത്രൈര്ദ്യാവാഭൂമീ ജനയന്ദേവ ഏകഃ
എല്ലാ ദിക്കിലും കണ്ണുകളുള്ളവൻ, എല്ലാ ദിക്കിലും മുഖങ്ങളുള്ളവൻ, എല്ലാ ദിക്കിലും കൈകളും കാലുകളും ഉള്ളവൻ—രണ്ടുകൈകളും ഇരുപക്ഷികളും ചേർത്ത് ഊതി, ആകാശവും ഭൂമിയും സൃഷ്ടിക്കുന്ന ഏകദേവൻ.
കിം സ്വിദ്വനം ക ഉ സ വൃക്ഷ ആസ യതോ ദ്യാവാപൃഥിവീ നിഷ്ടതക്ഷുഃ । മനീഷിണോ മനസാ പൃച്ഛതേദു തദ്യദധ്യതിഷ്ഠദ്ഭുവനാനി ധാരയന്
ഏതാണ് ആ കാട്? ആരാണ് ആ വൃക്ഷം, അവയിൽ നിന്ന് ആകാശവും ഭൂമിയും നിർമ്മിച്ചത്? ജ്ഞാനികൾ മനസ്സോടെ അന്വേഷിക്കുന്നു—എന്താണ് ഈ ലോകങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നത്?
യാ തേ ധാമാനി പരമാണി യാവമാ യാ മധ്യമാ വിശ്വകര്മന്നുതേമാ । ശിക്ഷാ സഖിഭ്യോ ഹവിഷി സ്വധാവഃ സ്വയം യജസ്വ തന്വം വൃധാനഃ
സർവ്വസൃഷ്ടാവേ, നിന്റെ ഏറ്റവും ഉയർന്നതും താഴ്ന്നതും നടുവിലെയും വാസസ്ഥലങ്ങൾ—അവയെ നിന്റെ കൂട്ടുകാർക്ക് യജ്ഞത്തിൽ പഠിപ്പിക്കണം; സ്വയം വളർന്നു, സ്വയം ആരാധിക്കണം.
വിശ്വകര്മന്ഹവിഷാ വാവൃധാനഃ സ്വയം യജസ്വ പൃഥിവീമുത ദ്യാമ് । മുഹ്യന്ത്വന്യേ അഭിതോ ജനാസ ഇഹാസ്മാകം മഘവാ സൂരിരസ്തു
സർവ്വസൃഷ്ടാവേ, ഹോമത്തോടെ വളർന്ന്, ഭൂമിയെയും ആകാശത്തെയും സ്വയം ആരാധിക്കണം. ചുറ്റുമുള്ള മറ്റു ജനങ്ങൾ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാകട്ടെ; ഇവിടെ, ധന്യനും ജ്ഞാനിയുമായവൻ ഞങ്ങളുടേതാകട്ടെ.
വാചസ്പതിം വിശ്വകര്മാണമൂതയേ മനോജുവം വാജേ അദ്യാ ഹുവേമ । സ നോ വിശ്വാനി ഹവനാനി ജോഷദ്വിശ്വശമ്ഭൂരവസേ സാധുകര്മാ
വാക്കിന്റെ അധിപനെയും സർവ്വസൃഷ്ടാവിനെയും, വേഗമേറിയ മനസ്സുള്ളവനെയും, ഇന്ന് ഞങ്ങൾ സഹായത്തിനായി വിളിക്കുന്നു. അവൻ ഞങ്ങളുടെ എല്ലാ ഹോമങ്ങളും സ്വീകരിക്കട്ടെ; സകലമംഗളവും നല്ല പ്രവൃത്തിയും ഉള്ളവൻ ഞങ്ങൾക്ക് സഹായം നൽകട്ടെ.
ചക്ഷുഷഃ പിതാ മനസാ ഹി ധീരോ ഘൃതമേനേ അജനന്നമ്നമാനേ । യദേദന്താ അദദൃഹന്ത പൂര്വ ആദിദ്ദ്യാവാപൃഥിവീ അപ്രഥേതാമ്
ദർശനത്തിന്റെ പിതാവായ ജ്ഞാനി, മനസ്സുകൊണ്ട് നെയ്യ് സൃഷ്ടിച്ചു, വിനയത്തോടെ. ആദിയിൽ രണ്ടു അറ്റങ്ങൾ ഉറപ്പാക്കിയപ്പോൾ, ആകാശവും ഭൂമിയും വ്യാപിച്ചു.
വിശ്വകര്മാ വിമനാ ആദ്വിഹായാ ധാതാ വിധാതാ പരമോത സംദൃക് । തേഷാമിഷ്ടാനി സമിഷാ മദന്തി യത്രാ സപ്തഋഷീന്പര ഏകമാഹുഃ
സർവ്വസൃഷ്ടാവൻ മനസ്സോടെ താഴെയുള്ളതെല്ലാം വിട്ടു, സ്രഷ്ടാവും ക്രമീകരിക്കുന്നവനും, ഏറ്റവും ഉയർന്നവനും ദർശകനുമാണ്. അവരുടെയാഗങ്ങൾക്കും ആഗ്രഹങ്ങൾക്കും ഒരുമിച്ച് സന്തോഷം ലഭിക്കുന്നു, ഏത് സ്ഥലത്താണ് ഏഴ് ഋഷികളും അതിൽ ഒരുവൻ ഉണ്ട് എന്ന് പറയുന്നത്.
യോ നഃ പിതാ ജനിതാ യോ വിധാതാ ധാമാനി വേദ ഭുവനാനി വിശ്വാ । യോ ദേവാനാം നാമധാ ഏക ഏവ തം സമ്പ്രശ്നം ഭുവനാ യന്ത്യന്യാ
നമ്മുടെ പിതാവും സൃഷ്ടാവും നിയമം നിശ്ചയിക്കുന്നവനും ആയവൻ, എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും വാസസ്ഥലങ്ങളെയും അറിയുന്നവൻ, ദേവന്മാർക്ക് പേരുകൾ നൽകിയ ഏകദേവൻ — അവനിലേക്കാണ് മറ്റു ലോകങ്ങൾ എല്ലാം അന്വേഷിച്ച് എത്തുന്നത്.
ത ആയജന്ത ദ്രവിണം സമസ്മാ ഋഷയഃ പൂര്വേ ജരിതാരോ ന ഭൂനാ । അസൂര്തേ സൂര്തേ രജസി നിഷത്തേ യേ ഭൂതാനി സമകൃണ്വന്നിമാനി
ആ പുരാതന കവിൾ, പഴയ ഗായകർ, സമൃദ്ധി സമർപ്പിച്ചു, ദാനശീലനെന്നപോലെ അവനിൽ സമർപ്പിച്ചു; പ്രകാശമില്ലാത്തതിലും പ്രകാശമുള്ളതിലും അവർ ഈ സകല ജീവികളും ഒരുമിച്ച് സ്ഥാപിച്ചു.
പരോ ദിവാ പര ഏനാ പൃഥിവ്യാ പരോ ദേവേഭിരസുരൈര്യദസ്തി । കം സ്വിദ്ഗര്ഭം പ്രഥമം ദധ്ര ആപോ യത്ര ദേവാഃ സമപശ്യന്ത വിശ്വേ
അവൻ ആകാശത്തിനും ഭൂമിക്കും അതീതനാണ്, ദേവന്മാരിലും മഹത്വമുള്ളവരിലും ഉള്ളതിനെക്കാൾ അപ്പുറമാണ്; ജലങ്ങൾ ആദ്യം ഏത് ഗർഭത്തെ ധരിച്ചു, അവിടെ എല്ലാ ദേവന്മാരും ഒന്നിച്ചുകൂടി കണ്ടു?
തമിദ്ഗര്ഭം പ്രഥമം ദധ്ര ആപോ യത്ര ദേവാഃ സമഗച്ഛന്ത വിശ്വേ । അജസ്യ നാഭാവധ്യേകമര്പിതം യസ്മിന്വിശ്വാനി ഭുവനാനി തസ്ഥുഃ
അവരെല്ലാം ഒന്നിച്ചുകൂടിയ സ്ഥലത്ത് ജലങ്ങൾ ആദ്യം ആ ഗർഭത്തെ ധരിച്ചു; ജനനം ഇല്ലാത്തവന്റെ നാഭിയിൽ അതു സ്ഥാപിതമായിരിക്കുന്നു, അതിൽ എല്ലാ ലോകങ്ങളും നിലകൊള്ളുന്നു.
ന തം വിദാഥ യ ഇമാ ജജാനാന്യദ്യുഷ്മാകമന്തരം ബഭൂവ । നീഹാരേണ പ്രാവൃതാ ജല്പ്യാ ചാസുതൃപ ഉക്ഥശാസശ്ചരന്തി
ഈ സകലത്തെയും സൃഷ്ടിച്ചവനെ നിങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല; നിങ്ങളുടെ ഇടയിൽ മറ്റൊന്ന് ഉദിച്ചു. മൂടൽമഞ്ഞിലും ആശയക്കുഴപ്പമുള്ള വാക്കുകളിലും മൂടപ്പെട്ട്, ജീവിതത്തിൽ തൃപ്തിയില്ലാത്തവർ ഭക്തിഗാനങ്ങൾ ചൊല്ലി അലഞ്ഞു നടക്കുന്നു.
യസ്തേ മന്യോഽവിധദ്വജ്ര സായക സഹ ഓജഃ പുഷ്യതി വിശ്വമാനുഷക് । സാഹ്യാമ ദാസമാര്യം ത്വയാ യുജാ സഹസ്കൃതേന സഹസാ സഹസ്വതാ
വജ്രവും അമ്പും ആയുധമായ ക്രോധമേ, നിന്റെ ശക്തിയും ബലവും മനുഷ്യരെയെല്ലാം മിച്ചവയാണ് — നിന്റെ സഹായത്തോടെ, ശക്തിയും വിജയവും ഉള്ളവരായി ഞങ്ങൾ ശത്രുക്കളെയും സുഹൃത്തുക്കളെയും ജയിക്കട്ടെ.
മന്യുരിന്ദ്രോ മന്യുരേവാസ ദേവോ മന്യുര്ഹോതാ വരുണോ ജാതവേദാഃ । മന്യും വിശ ഈളതേ മാനുഷീര്യാഃ പാഹി നോ മന്യോ തപസാ സജോഷാഃ
ക്രോധം തന്നെയാണ് ഇന്ദ്രൻ, ക്രോധം തന്നെയാണ് ദേവൻ; ക്രോധം യാഗികനും വരുണനും അഗ്നിയും ആണ്. മനുഷ്യർ ക്രോധത്തെ ആരാധിക്കുന്നു; ക്രോധമേ, തപസ്സോടെ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണേ.
അഭീഹി മന്യോ തവസസ്തവീയാന്തപസാ യുജാ വി ജഹി ശത്രൂന് ।* അമിത്രഹാ വൃത്രഹാ ദസ്യുഹാ ച വിശ്വാ വസൂന്യാ ഭരാ ത്വം നഃ
ശക്തന്മാരെക്കാൾ ശക്തനായ ക്രോധമേ, മുന്നോട്ട് വരിക; നിന്റെ തപസ്സിന്റെ കൂട്ടുകാരനായി ഞങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളെ തോല്പിക്കൂ. ശത്രുക്കളെയും തടസ്സങ്ങളെയും ദാനവന്മാരെയും നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, എല്ലാ സമ്പത്തുകളും ഞങ്ങൾക്ക് നൽകൂ.
ത്വം ഹി മന്യോ അഭിഭൂത്യോജാഃ സ്വയമ്ഭൂര്ഭാമോ അഭിമാതിഷാഹഃ । വിശ്വചര്ഷണിഃ സഹുരിഃ സഹാവാനസ്മാസ്വോജഃ പൃതനാസു ധേഹി
ക്രോധമേ, നീ അതിജയശക്തിയുള്ളവൻ, സ്വയം ജനിച്ചവൻ, പ്രകാശമുള്ളവൻ, എതിരാളികളെ തകർക്കുന്നവൻ; എല്ലാ ജനങ്ങളുടെ രക്ഷകനും ശക്തനും വിജയിയുമാണ് നീ — യുദ്ധത്തിൽ നിന്റെ ശക്തി ഞങ്ങളോടൊപ്പം ചേർക്കൂ.
അഭാഗഃ സന്നപ പരേതോ അസ്മി തവ ക്രത്വാ തവിഷസ്യ പ്രചേതഃ । തം ത്വാ മന്യോ അക്രതുര്ജിഹീളാഹം സ്വാ തനൂര്ബലദേയായ മേഹി
എനിക്ക് ഭാഗ്യവും ശക്തിയും ഇല്ലാതെ ഞാൻ അകന്ന് നിൽക്കുന്നു; ക്രോധമേ, നീ ബുദ്ധിയുള്ളവനും ശക്തിയുള്ളവനും ആകയാൽ, ഞാൻ നിന്നെ അഭയർത്ഥിക്കുന്നു. ധൈര്യരഹിതനായ ഞാൻ നിന്നോട് അപേക്ഷിക്കുന്നു — വരിക, എന്റെ ശരീരത്തിൽ ബലം നൽകൂ.
അയം തേ അസ്മ്യുപ മേഹ്യര്വാങ്പ്രതീചീനഃ സഹുരേ വിശ്വധായഃ । മന്യോ വജ്രിന്നഭി മാമാ വവൃത്സ്വ ഹനാവ ദസ്യൂഁരുത ബോധ്യാപേഃ
ഇവിടെ ഞാൻ ഉണ്ട്, അടുത്തേക്ക് വരിക, സർവ്വജ്ഞനായ രക്ഷകനേ; ക്രോധമേ, വജ്രം പിടിച്ചവനേ, എന്നിലേക്കു തിരിയൂ. നാം ശത്രുക്കളെ തോല്പിക്കാം — എഴുന്നേറ്റു, വിളിയിലേക്കു ഉണരൂ.
അഭി പ്രേഹി ദക്ഷിണതോ ഭവാ മേഽധാ വൃത്രാണി ജങ്ഘനാവ ഭൂരി । ജുഹോമി തേ ധരുണം മധ്വോ അഗ്രമുഭാ ഉപാംശു പ്രഥമാ പിബാവ
വലതുവശത്ത് നിന്ന് മുന്നോട്ട് വരിക, എനിക്ക് കൂട്ടുകാരനാകൂ; നാം അനേകം തടസ്സങ്ങൾ നശിപ്പിക്കാം. ഞാൻ നിനക്ക് മധുരപാനത്തിന്റെ ആദ്യഭാഗം അർപ്പിക്കുന്നു — നാം ഇരുവരും ഒറ്റയ്ക്ക് ആദ്യം അതു കുടിക്കാം.
ത്വയാ മന്യോ സരഥമാരുജന്തോ ഹര്ഷമാണാസോ ധൃഷിതാ മരുത്വഃ । തിഗ്മേഷവ ആയുധാ സംശിശാനാ അഭി പ്ര യന്തു നരോ അഗ്നിരൂപാഃ
ക്രോധമേ, നിന്നോടൊപ്പം രഥത്തിൽ കയറി, സന്തോഷത്തോടെ ധൈര്യത്തോടെ, മരുതുകളോടൊപ്പം, തീപോലെ ജ്വലിക്കുന്ന, മൂർച്ചയുള്ള അമ്പുകളും ആയുധങ്ങളും എടുത്തു പുരുഷന്മാർ മുന്നോട്ട് പോവട്ടെ.
അഗ്നിരിവ മന്യോ ത്വിഷിതഃ സഹസ്വ സേനാനീര്നഃ സഹുരേ ഹൂത ഏധി । ഹത്വായ ശത്രൂന്വി ഭജസ്വ വേദ ഓജോ മിമാനോ വി മൃധോ നുദസ്വ
അഗ്നിപോലെ ജ്വലിക്കുന്ന ക്രോധമേ, ശക്തനായിരിക്കുക; ഞങ്ങളുടെ വിളിച്ചുവരുത്തിയ സേനാനായകനാകൂ, രക്ഷകനേ. ശത്രുക്കളെ തോല്പിച്ച ശേഷം, സമ്പത്ത് പങ്കിടൂ, ശക്തി അളക്കൂ, വൈരങ്ങൾ അകറ്റൂ.
സഹസ്വ മന്യോ അഭിമാതിമസ്മേ രുജന്മൃണന്പ്രമൃണന്പ്രേഹി ശത്രൂന് । ഉഗ്രം തേ പാജോ നന്വാ രുരുധ്രേ വശീ വശം നയസ ഏകജ ത്വമ്
ക്രോധമേ, എതിരാളികൾക്കെതിരെ ശക്തനായിരിക്കുക; അവരെ തകർക്കൂ, തറപ്പിക്കൂ, പൂർണ്ണമായും നശിപ്പിക്കൂ. നിന്റെ ഭയങ്കരമായ ശക്തി ഉണർന്നു; അധീനരായവരെ നീ ഏകാധിപതിയായി നയിക്കുന്നു.
ഏകോ ബഹൂനാമസി മന്യവീളിതോ വിശംവിശം യുധയേ സം ശിശാധി । അകൃത്തരുക്ത്വയാ യുജാ വയം ദ്യുമന്തം ഘോഷം വിജയായ കൃണ്മഹേ
ക്രോധമേ, നീ ഒരാളായിട്ടും അനേകരെ ജയിക്കുന്നവനാണ്; ഓരോ സേനയെയും യുദ്ധത്തിലേക്ക് നയിക്കൂ. നിന്നെ കൂട്ടുകാരനാക്കി, ഞങ്ങൾ സത്യവാക്യങ്ങൾ ഉച്ചരിക്കുന്നു, നിന്റെ സഹായത്തോടെ ഞങ്ങളുടെ വിജയം മുഴങ്ങട്ടെ.
വിജേഷകൃദിന്ദ്ര ഇവാനവബ്രവോഽസ്മാകം മന്യോ അധിപാ ഭവേഹ । പ്രിയം തേ നാമ സഹുരേ ഗൃണീമസി വിദ്മാ തമുത്സം യത ആബഭൂഥ
ഇന്ദ്രൻപോലെ യുദ്ധവിജയികൾക്ക് തലവനാകൂ, ക്രോധമേ, ഞങ്ങളുടെ രക്ഷകനാകൂ. പ്രിയപ്പെട്ട നിന്റെ നാമം ഞങ്ങൾ പാടുന്നു, രക്ഷകനേ, നീ എവിടുനിന്നാണ് ഉദിച്ചുവെന്നത് ഞങ്ങൾ അറിയുന്നു.
ആഭൂത്യാ സഹജാ വജ്ര സായക സഹോ ബിഭര്ഷ്യഭിഭൂത ഉത്തരമ് । ക്രത്വാ നോ മന്യോ സഹ മേദ്യേധി മഹാധനസ്യ പുരുഹൂത സംസൃജി
നിന്റെ ശക്തിയാൽ, ഒരുമിച്ച് ജനിച്ചവനേ, വജ്രവും അമ്പും കൈവശമുള്ളവനേ, നീ പരമശക്തി വഹിക്കുന്നു, ജയിക്കാനാവാത്തവനാണ് നീ. നിന്റെ മനസ്സുകൊണ്ട്, ക്രോധമേ, ഞങ്ങൾക്ക് സഹായം നൽകൂ; അനേകം പ്രാർത്ഥനകൾ ലഭിച്ചവനേ, വലിയ സമ്പത്ത് ഞങ്ങൾക്ക് നൽകൂ.
സംസൃഷ്ടം ധനമുഭയം സമാകൃതമസ്മഭ്യം ദത്താം വരുണശ്ച മന്യുഃ । ഭിയം ദധാനാ ഹൃദയേഷു ശത്രവഃ പരാജിതാസോ അപ നി ലയന്താമ്
സമൃദ്ധമായ സമ്പത്ത്, ഇരുവരും ചേർന്ന്, ഞങ്ങൾക്കു് വരുൺനും മന്യുവും നൽകി. ശത്രുക്കൾ ഭയത്തോടെ ഹൃദയത്തിൽ വച്ച്, പരാജയപ്പെട്ട് പിന്മാറട്ടെ.
സത്യേനോത്തഭിതാ ഭൂമിഃ സൂര്യേണോത്തഭിതാ ദ്യൌഃ । ഋതേനാദിത്യാസ്തിഷ്ഠന്തി ദിവി സോമോ അധി ശ്രിതഃ
സത്യത്താൽ ഭൂമി നിലനിൽക്കുന്നു, സൂര്യനാൽ ആകാശം നിലനിൽക്കുന്നു. ഋതം പാലിച്ചാണ് ആദിത്യർ നില്ക്കുന്നത്, സോമൻ സ്വർഗത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
സോമേനാദിത്യാ ബലിനഃ സോമേന പൃഥിവീ മഹീ । അഥോ നക്ഷത്രാണാമേഷാമുപസ്ഥേ സോമ ആഹിതഃ
സോമനാൽ ആദിത്യർ ശക്തരാണ്, സോമനാൽ മഹത്തായ ഭൂമി നിലനിൽക്കുന്നു. ഈ നക്ഷത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ സോമൻ ഇടയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.
സോമം മന്യതേ പപിവാന്യത്സമ്പിംഷന്ത്യോഷധിമ് । സോമം യം ബ്രഹ്മാണോ വിദുര്ന തസ്യാശ്നാതി കശ്ചന
സോമം കുടിച്ചവൻ ചെടി ചതച്ച് കുടിച്ചതാണെന്ന് കരുതുന്നു. എന്നാൽ ബ്രാഹ്മണന്മാർ അറിയുന്ന സോമം ആരും ആസ്വദിക്കാറില്ല.
ആച്ഛദ്വിധാനൈര്ഗുപിതോ ബാര്ഹതൈഃ സോമ രക്ഷിതഃ । ഗ്രാവ്ണാമിച്ഛൃണ്വന്തിഷ്ഠസി ന തേ അശ്നാതി പാര്ഥിവഃ
മൂടൽവസ്ത്രങ്ങളാൽ മറച്ചും ബാർഹിഷ് സംരക്ഷിച്ചും സോമം സൂക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു. നീ കല്ലുകളുടെ ശബ്ദം കേട്ട് നില്ക്കുന്നു, ഭൂമിയിലെ ആരും നിന്നെ ആസ്വദിക്കാറില്ല.