അവോ ദ്വാഭ്യാം പര ഏകയാ ഗാ ഗുഹാ തിഷ്ഠന്തീരനൃതസ്യ സേതൌ । ബൃഹസ്പതിസ്തമസി ജ്യോതിരിച്ഛന്നുദുസ്രാ ആകര്വി ഹി തിസ്ര ആവഃ
രണ്ടു വാതിലുകൾ തുറന്നു, ഒന്ന് അപ്പുറത്ത് നില്ക്കുന്നു; പശുക്കൾ അസത്യത്തിന്റെ അതിരിൽ മറഞ്ഞു നിന്നു. ബൃഹസ്പതി ഇരുണ്ടതിൽ വെളിച്ചം അന്വേഷിച്ച്, മൂന്നു ഉഷസ്സുകൾ പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നു.
വിഭിദ്യാ പുരം ശയഥേമപാചീം നിസ്ത്രീണി സാകമുദധേരകൃന്തത് । ബൃഹസ്പതിരുഷസം സൂര്യം ഗാമര്കം വിവേദ സ്തനയന്നിവ ദ്യൌഃ
പശ്ചിമഭാഗത്ത് കിടന്ന കട്ടിടം തകർത്തു, സമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് മൂന്നു ഭാഗങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് വെട്ടി. ബൃഹസ്പതി, ആകാശം പോലെ ഗർജിച്ച്, ഉഷസ്സും സൂര്യനും പശുക്കളും പ്രകാശവും കണ്ടെത്തി.
ഇന്ദ്രോ വലം രക്ഷിതാരം ദുഘാനാം കരേണേവ വി ചകര്താ രവേണ । സ്വേദാഞ്ജിഭിരാശിരമിച്ഛമാനോഽരോദയത്പണിമാ ഗാ അമുഷ്ണാത്
ഇന്ദ്രൻ പശുക്കളുടെ രക്ഷകനായ വലനെ കൈകൊണ്ടതുപോലെ ഗർജനയോടെ അടിച്ചു. നെയ്യിൽ മൂടിയ ധനം ആഗ്രഹിച്ച്, പണിമാർക്ക് ദുഃഖം വരുത്തി, പശുക്കളെ മോചിപ്പിച്ചു.
സ ഈം സത്യേഭിഃ സഖിഭിഃ ശുചദ്ഭിര്ഗോധായസം വി ധനസൈരദര്ദഃ । ബ്രഹ്മണസ്പതിര്വൃഷഭിര്വരാഹൈര്ഘര്മസ്വേദേഭിര്ദ്രവിണം വ്യാനട്
സത്യവും പ്രകാശവും നിറഞ്ഞ കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം, ഇരുമ്പ് കോട്ട തകർത്തു. ബ്രഹ്മണസ്പതി, ശക്തരായ കാളകളും തിരഞ്ഞെടുത്തവരുമായും, ചൂടുള്ള വിയർപ്പോടെ ധനം വിതരണം ചെയ്തു.
തേ സത്യേന മനസാ ഗോപതിം ഗാ ഇയാനാസ ഇഷണയന്ത ധീഭിഃ । ബൃഹസ്പതിര്മിഥോഅവദ്യപേഭിരുദുസ്രിയാ അസൃജത സ്വയുഗ്ഭിഃ
സത്യമായ മനസ്സോടെ, അവർ പശുക്കളുടെ രക്ഷകനെ തേടി, ധ്യാനത്തോടെ ശ്രമിച്ചു. ബൃഹസ്പതി, പരസ്പര സ്തുതിയോടെ, ഉഷസ്സുകളെ അവരുടെ യോക്തോടൊപ്പം മോചിപ്പിച്ചു.
തം വര്ധയന്തോ മതിഭിഃ ശിവാഭിഃ സിംഹമിവ നാനദതം സധസ്ഥേ । ബൃഹസ്പതിം വൃഷണം ശൂരസാതൌ ഭരേഭരേ അനു മദേമ ജിഷ്ണുമ്
ശുഭമായ ചിന്തകളാൽ അവനെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നു; സഭയിൽ സിംഹം പോലെ ഗർജിക്കുന്നു. ബൃഹസ്പതി, ശക്തനും വിജയിയും ആയവനെ, ഓരോ മത്സരത്തിലും ഞങ്ങൾ ആദരിക്കട്ടെ.
യദാ വാജമസനദ്വിശ്വരൂപമാ ദ്യാമരുക്ഷദുത്തരാണി സദ്മ । ബൃഹസ്പതിം വൃഷണം വര്ധയന്തോ നാനാ സന്തോ ബിഭ്രതോ ജ്യോതിരാസാ
അവൻ സർവ്വരൂപമുള്ള വിജയത്തെ നേടുമ്പോൾ, ആകാശത്തിന്റെ മേൽഭാഗങ്ങൾ മുഴങ്ങിച്ചു. ശക്തനായ ബൃഹസ്പതിയെ മഹത്വപ്പെടുത്തി, വിവിധരായി, അവർ വെളിച്ചം സ്വന്തമാക്കി വഹിച്ചു.
സത്യാമാശിഷം കൃണുതാ വയോധൈ കീരിം ചിദ്ധ്യവഥ സ്വേഭിരേവൈഃ । പശ്ചാ മൃധോ അപ ഭവന്തു വിശ്വാസ്തദ്രോദസീ ശൃണുതം വിശ്വമിന്വേ
ദീർഘായുസിന് സത്യമായ അനുഗ്രഹങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്ക് നൽകണം; പാടുന്നവനെയും നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹങ്ങൾകൊണ്ട് സഹായിക്കുന്നു. എല്ലാ വൈരങ്ങളും പിന്നിലാക്കപ്പെടട്ടെ; ആകാശവും ഭൂമിയും ഞങ്ങൾ തേടുന്നതൊക്കെയും കേൾക്കട്ടെ.
ഇന്ദ്രോ മഹ്നാ മഹതോ അര്ണവസ്യ വി മൂര്ധാനമഭിനദര്ബുദസ്യ । അഹന്നഹിമരിണാത്സപ്ത സിന്ധൂന്ദേവൈര്ദ്യാവാപൃഥിവീ പ്രാവതം നഃ
ഇന്ദ്രൻ തന്റെ മഹത്വത്തോടെ മഹാസർപ്പത്തിന്റെ തലയിൽ ഗർജിച്ചു. അവൻ അഹിയെ കൊല്ലുകയും ഏഴ് നദികൾ ഒഴുക്കുകയും ചെയ്തു; ദേവന്മാരോടൊപ്പം ആകാശവും ഭൂമിയും ഞങ്ങളെ സംരക്ഷിച്ചു.
ഉദപ്രുതോ ന വയോ രക്ഷമാണാ വാവദതോ അഭ്രിയസ്യേവ ഘോഷാഃ । ഗിരിഭ്രജോ നോര്മയോ മദന്തോ ബൃഹസ്പതിമഭ്യര്കാ അനാവന്
പക്ഷികൾ ഉയർന്ന് പറക്കുന്നപോലെ, സ്വയം സംരക്ഷിച്ച്, അവരുടെ ശബ്ദം ദുർബലരുടെ ഗൗഷംപോലെ മുഴങ്ങുന്നു. മലയിൽ ജനിച്ച ഉഗ്രന്മാർ, ആഹ്ലാദത്തോടെ, ബൃഹസ്പതിയെ സ്തുതികൾ സമീപിക്കുന്നു.
സം ഗോഭിരാങ്ഗിരസോ നക്ഷമാണോ ഭഗ ഇവേദര്യമണം നിനായ । ജനേ മിത്രോ ന ദമ്പതീ അനക്തി ബൃഹസ്പതേ വാജയാശൂഁരിവാജൌ
പശുക്കളോടൊപ്പം അങ്കിരസുമാർ പരിശ്രമിച്ചു, ഭഗനെപ്പോലെ അയാളെ അർയമനിലേക്ക് നയിച്ചു. സമൂഹത്തിൽ ദമ്പതികളെപ്പോലെ മിത്രൻ ഐക്യപ്പെടുത്തുന്നു; ബൃഹസ്പതേ, വേഗത്തിൽ, മത്സരത്തിൽ ഞങ്ങൾക്ക് ശക്തി നൽകണം.
സാധ്വര്യാ അതിഥിനീരിഷിരാ സ്പാര്ഹാഃ സുവര്ണാ അനവദ്യരൂപാഃ । ബൃഹസ്പതിഃ പര്വതേഭ്യോ വിതൂര്യാ നിര്ഗാ ഊപേ യവമിവ സ്ഥിവിഭ്യഃ
യാഗത്തിൽ പങ്കാളികളായ സ്ത്രീകളും, അതിഥികളായവരും, കാന്തിയുള്ളവരും പൊന്നുപോലെയുള്ളവരും, ദോഷമില്ലാത്ത രൂപമുള്ളവരുമായ ഇവരെ, ബൃഹസ്പതി പർവ്വതങ്ങളിൽ നിന്ന് യവം പിഴിഞ്ഞതുപോലെ പുറത്താക്കി.
ആപ്രുഷായന്മധുന ഋതസ്യ യോനിമവക്ഷിപന്നര്ക ഉല്കാമിവ ദ്യോഃ । ബൃഹസ്പതിരുദ്ധരന്നശ്മനോ ഗാ ഭൂമ്യാ ഉദ്നേവ വി ത്വചം ബിഭേദ
അവൻ മധുരമായ സത്യത്തിന്റെ ഉറവിടം ഒഴുക്കി താഴെ വീഴ്ത്തി; സൂര്യൻ ആകാശത്തിൽ നിന്ന് ജ്വാലയെയെറിയുന്നതുപോലെ. ബൃഹസ്പതി കല്ലിൽ നിന്ന് പശുക്കളെ ഉയർത്തി, ഭൂമിയുടെ പുറംചർമ്മം വെള്ളം മറികടക്കുന്നതുപോലെ പിളർത്തി.
അപ ജ്യോതിഷാ തമോ അന്തരിക്ഷാദുദ്നഃ ശീപാലമിവ വാത ആജത് । ബൃഹസ്പതിരനുമൃശ്യാ വലസ്യാഭ്രമിവ വാത ആ ചക്ര ആ ഗാഃ
പ്രകാശംകൊണ്ട് ഇടനിലയിലെ ഇരുണ്ടതിനെ അകറ്റി, കാറ്റ് വെള്ളത്തിൽ നിന്നൊരു ഇടയനെ ഓടിക്കുന്നതുപോലെ; ബൃഹസ്പതി അന്വേഷിച്ച് വലനെ കാറ്റ് മേഘം പടർത്തുന്നതുപോലെ ചിതറിച്ചു, പശുക്കളെ പുറത്തെടുത്തു.
യദാ വലസ്യ പീയതോ ജസും ഭേദ്ബൃഹസ്പതിരഗ്നിതപോഭിരര്കൈഃ । ദദ്ഭിര്ന ജിഹ്വാ പരിവിഷ്ടമാദദാവിര്നിധീഁരകൃണോദുസ്രിയാണാമ്
ലോഭിയായ വലന്റെ കല്ലുപുരം ബൃഹസ്പതി അഗ്നിയുടെ ചൂടും സ്തുതികളുമുപയോഗിച്ച് തകർത്തപ്പോൾ, നാവു ചുറ്റുന്നതുപോലെ അവൻ മറഞ്ഞിരുന്നതെല്ലാം പിടിച്ചു, ഉഷസ്സുകളുടെ ഒളിഞ്ഞിരുന്ന നിധികൾ പുറത്താക്കി.
ബൃഹസ്പതിരമത ഹി ത്യദാസാം നാമ സ്വരീണാം സദനേ ഗുഹാ യത് । ആണ്ഡേവ ഭിത്ത്വാ ശകുനസ്യ ഗര്ഭമുദുസ്രിയാഃ പര്വതസ്യ ത്മനാജത്
ആ ഗായകരുടെ പേരുകൾ അവരുടെ ഗുഹ്യസ്ഥലങ്ങളിൽ ഒളിഞ്ഞിരുന്നതെല്ലാം ബൃഹസ്പതി മാത്രം അറിഞ്ഞിരുന്നു; പക്ഷിയുടെ മുട്ടയുടെ പുറംപാളി തകർക്കുന്നതുപോലെ അവൻ തന്റെ ശക്തിയാൽ പർവ്വതത്തിൽ നിന്ന് ഉഷസ്സുകളെ പുറത്ത് കൊണ്ടുവന്നു.
അശ്നാപിനദ്ധം മധു പര്യപശ്യന്മത്സ്യം ന ദീന ഉദനി ക്ഷിയന്തമ് । നിഷ്ടജ്ജഭാര ചമസം ന വൃക്ഷാദ്ബൃഹസ്പതിര്വിരവേണാ വികൃത്യ
അവർ കാവലിട്ടു മൂടിയിരുന്ന മധു, വെള്ളത്തിൽ കഴിയുന്ന ദുർബലമായ മീനിനെപ്പോലെ, കണ്ടു; ബൃഹസ്പതി വലിയ ശബ്ദത്തോടെ അതിനെ, മരത്തിൽ നിന്ന് ചമച് ചലിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, പുറത്തെടുത്തു.
സോഷാമവിന്ദത്സ സ്വഃ സോ അഗ്നിം സോ അര്കേണ വി ബബാധേ തമാംസി । ബൃഹസ്പതിര്ഗോവപുഷോ വലസ്യ നിര്മജ്ജാനം ന പര്വണോ ജഭാര
അവൻ പ്രകാശവും അഗ്നിയും കണ്ടെത്തി, തന്റെ സ്തുതികളാൽ ഇരുണ്ടതെല്ലാം അകറ്റി; ബൃഹസ്പതി വല എന്ന പശുവിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന്, അസ്ഥിയിൽ നിന്ന് സംയുക്തം എടുത്തുപോലെയാണ്, അതിന്റെ സാരം പിടിച്ചു.
ഹിമേവ പര്ണാ മുഷിതാ വനാനി ബൃഹസ്പതിനാകൃപയദ്വലോ ഗാഃ । അനാനുകൃത്യമപുനശ്ചകാര യാത്സൂര്യാമാസാ മിഥ ഉച്ചരാതഃ
തണലാൽ ഇലകൾ മരങ്ങളിൽ നിന്ന് വീഴുന്നതുപോലെ, ബൃഹസ്പതി കരുണയില്ലാതെ വലനിൽ നിന്നു പശുക്കളെ എടുത്തു; സൂര്യനും ഉഷസ്സും തമ്മിൽ വേർപിരിയുന്നതുപോലെ, ഒരിക്കൽ മാത്രം സംഭവിക്കേണ്ടതെല്ലാം അവൻ ചെയ്തു.
അഭി ശ്യാവം ന കൃശനേഭിരശ്വം നക്ഷത്രേഭിഃ പിതരോ ദ്യാമപിംശന് । രാത്ര്യാം തമോ അദധുര്ജ്യോതിരഹന്ബൃഹസ്പതിര്ഭിനദദ്രിം വിദദ്ഗാഃ
കറുത്ത കുതിരയെ വെള്ള പാടുകളാൽ അലങ്കരിക്കുന്നതുപോലെ, പിതാക്കന്മാർ നക്ഷത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് ആകാശം അലങ്കരിച്ചു; അവർ രാത്രിയിൽ ഇരുണ്ടതും പകലിൽ പ്രകാശവും സ്ഥാപിച്ചു; ബൃഹസ്പതി പാറ പൊട്ടിച്ച് പശുക്കളെ പുറത്തെടുത്തു.
ഇദമകര്മ നമോ അഭ്രിയായ യഃ പൂര്വീരന്വാനോനവീതി । ബൃഹസ്പതിഃ സ ഹി ഗോഭിഃ സോ അശ്വൈഃ സ വീരേഭിഃ സ നൃഭിര്നോ വയോ ധാത്
ഈ പ്രവർത്തി മഹത്വമുള്ളവർക്കുള്ള നമസ്കാരമാണ്; പുരാതനന്മാരെ പിന്തുടരുന്നവൻ; ബൃഹസ്പതി, പശുക്കളോടും കുതിരകളോടും വീരന്മാരോടും മനുഷ്യരോടും കൂടി, ഞങ്ങൾക്ക് ദീർഘായുസ് നൽകട്ടെ.
ഭദ്രാ അഗ്നേര്വധ്ര്യശ്വസ്യ സംദൃശോ വാമീ പ്രണീതിഃ സുരണാ ഉപേതയഃ । യദീം സുമിത്രാ വിശോ അഗ്ര ഇന്ധതേ ഘൃതേനാഹുതോ ജരതേ ദവിദ്യുതത്
അഗ്നിയും വധ്ര്യശ്വനും നൽകുന്ന മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശം ശുഭകരമാണ്, അനുഗ്രഹം നൽകുന്നതാണ്; സുഹൃത്തായ ജനങ്ങൾ അഗ്നിയെ മുന്നിൽ വിളിച്ചപ്പോൾ, നെയ്യാൽ ആഹ്വാനിക്കപ്പെട്ട്, അവൻ എപ്പോഴും പ്രകാശിക്കുന്നു.
ഘൃതമഗ്നേര്വധ്ര്യശ്വസ്യ വര്ധനം ഘൃതമന്നം ഘൃതമ്വസ്യ മേദനമ് । ഘൃതേനാഹുത ഉര്വിയാ വി പപ്രഥേ സൂര്യ ഇവ രോചതേ സര്പിരാസുതിഃ
നെയ്യാണ് അഗ്നിയുടെയും വധ്ര്യശ്വന്റെയും വളർച്ച; നെയ്യാണ് അവന്റെ ആഹാരം, ശക്തിയും ആനന്ദവും; നെയ്യാൽ വിളിച്ചപ്പോൾ, അവൻ വ്യാപിച്ചു, അവന്റെ നെയ്യിന്റെ പ്രവാഹം സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്നു.
യത്തേ മനുര്യദനീകം സുമിത്രഃ സമീധേ അഗ്നേ തദിദം നവീയഃ । സ രേവച്ഛോച സ ഗിരോ ജുഷസ്വ സ വാജം ദര്ഷി സ ഇഹ ശ്രവോ ധാഃ
മനുവും അനീകനും സുഹൃത്തും അഗ്നിയെ വിളിച്ചപ്പോൾ അർപ്പിച്ചതെല്ലാം, അതെല്ലാം ഇപ്പോൾ പുതുക്കപ്പെടട്ടെ; സമ്പത്തോടെ പ്രകാശിച്ചുകൊൾക, ഞങ്ങളുടെ ഗാനം സ്വീകരിക്കൂ, ശക്തിയും കീർത്തിയും ഇവിടെ ഞങ്ങൾക്ക് നൽകൂ.
യം ത്വാ പൂര്വമീളിതോ വധ്ര്യശ്വഃ സമീധേ അഗ്നേ സ ഇദം ജുഷസ്വ । സ ന സ്തിപാ ഉത ഭവാ തനൂപാ ദാത്രം രക്ഷസ്വ യദിദം തേ അസ്മേ
പണ്ടു വധ്ര്യശ്വൻ അഗ്നിയെ വിളിച്ചപ്പോൾ അർപ്പിച്ചതും, ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾ അർപ്പിക്കുന്നതും നീ സ്വീകരിക്കണം; ഞങ്ങളുടെ സംരക്ഷകനും രക്ഷകനും ആയിരിക്കുക, നിന്റെ അനുഗ്രഹം ഞങ്ങളിൽ നിലനിൽക്കട്ടെ.
ഭവാ ദ്യുമ്നീ വാധ്ര്യശ്വോത ഗോപാ മാ ത്വാ താരീദഭിമാതിര്ജനാനാമ് । ശൂര ഇവ ധൃഷ്ണുശ്ച്യവനഃ സുമിത്രഃ പ്ര നു വോചം വാധ്ര്യശ്വസ്യ നാമ
വധ്ര്യശ്വാ, നീ മഹത്വമുള്ളവനും രക്ഷകനുമാകണം; മനുഷ്യരുടെ വൈരാഗ്യം നിന്നെ കീഴടക്കരുത്; ധൈര്യശാലിയായ വീരനെപ്പോലെ മുന്നേറുന്ന സുഹൃത്തേ, ഞാൻ ഇപ്പോൾ വധ്ര്യശ്വന്റെ നാമം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.
സമജ്ര്യാ പര്വത്യാ വസൂനി ദാസാ വൃത്രാണ്യാര്യാ ജിഗേഥ । ശൂര ഇവ ധൃഷ്ണുശ്ച്യവനോ ജനാനാം ത്വമഗ്നേ പൃതനായൂഁരഭി ഷ്യാഃ
മഹത്വമുള്ള പർവ്വതത്തോടൊപ്പം നീ സമ്പത്തുകൾ നേടി; ദാസന്മാരെയും ആര്യന്മാരെയും ജയിച്ചു; ധൈര്യശാലിയായ വീരനെപ്പോലെ മനുഷ്യരിൽ മുന്നിൽ നിന്ന് അഗ്നേ, നീ യുദ്ധത്തിൽ നായകനാണ്.
ദീര്ഘതന്തുര്ബൃഹദുക്ഷായമഗ്നിഃ സഹസ്രസ്തരീഃ ശതനീഥ ഋഭ്വാ । ദ്യുമാന്ദ്യുമത്സു നൃഭിര്മൃജ്യമാനഃ സുമിത്രേഷു ദീദയോ ദേവയത്സു
ദീർഘമായ ബന്ധമുള്ളവനും, വലിയ സമ്പത്തുള്ളവനും ആയ അഗ്നി, ആയിരം വഴികളുള്ളവനും നൂറു നേതാക്കളുള്ളവനും, കഴിവുള്ളവനും; മഹത്വമുള്ളവരിൽ പ്രകാശിക്കുന്നവനും, പുരുഷന്മാർ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവനും, സുഹൃത്തുക്കളിൽ ദേവന്മാരെ ആരാധിക്കുന്നവരിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു.
ത്വേ ധേനുഃ സുദുഘാ ജാതവേദോഽസശ്ചതേവ സമനാ സബര്ധുക് । ത്വം നൃഭിര്ദക്ഷിണാവദ്ഭിരഗ്നേ സുമിത്രേഭിരിധ്യസേ ദേവയദ്ഭിഃ
ജാതവേദാ, നിന്നിൽ പശു മധുരമായ പാലു നൽകുന്നു, ഒരു കാളക്കുട്ടിയുമായി ഒന്നിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ; അഗ്നേ, ദക്ഷിണയുള്ള പുരുഷന്മാരാൽ, സുഹൃത്തുക്കളാൽ, ദേവന്മാരെ ആരാധിക്കുന്നവരാൽ നീ വിളിക്കപ്പെടുന്നു.
ദേവാശ്ചിത്തേ അമൃതാ ജാതവേദോ മഹിമാനം വാധ്ര്യശ്വ പ്ര വോചന് । യത്സമ്പൃച്ഛം മാനുഷീര്വിശ ആയന്ത്വം നൃഭിരജയസ്ത്വാവൃധേഭിഃ
അമരന്മാരായ ദേവന്മാർ, ജാതവേദാ, വധ്ര്യശ്വയുടെ മഹത്വം പ്രഖ്യാപിച്ചു; നീ ചോദിക്കുമ്പോൾ, മനുഷ്യരാശികൾ ഇവിടെ വരട്ടെ, കാരണം നിന്നിൽ ശക്തരായ പുരുഷന്മാരോടൊപ്പം നീ ജയിച്ചു.