അയം സ്തുതോ രാജാ വന്ദി വേധാ അപശ്ച വിപ്രസ്തരതി സ്വസേതുഃ । സ കക്ഷീവന്തം രേജയത്സോ അഗ്നിം നേമിം ന ചക്രമര്വതോ രഘുദ്രു
ഇവൻ പുകഴ്ച ലഭിച്ച രാജാവും, ജ്ഞാനിയും, ഗായകനുമാണ്; അവൻ തന്റെ അതിരുകൾ കടന്ന് വെള്ളം തരണം ചെയ്യുന്നു. ഇദ്ദേഹം ശാഖകളാൽ അഗ്നിയെ ഉണർത്തുന്നു; ചക്രത്തിന്റെ അരയുപോലെ വേഗത്തിൽ ചലിക്കുന്ന അശാന്തനെ ഉണർത്തുന്നു.
സ ദ്വിബന്ധുര്വൈതരണോ യഷ്ടാ സബര്ധും ധേനുമസ്വം ദുഹധ്യൈ । സം യന്മിത്രാവരുണാ വൃഞ്ജ ഉക്ഥൈര്ജ്യേഷ്ഠേഭിരര്യമണം വരൂഥൈഃ
രണ്ടു അതിരുകളുള്ള വൈതരണനായ യജ്ഞികൻ, എല്ലായ്പ്പോഴും പാൽ നൽകുന്ന പശുവിനെയും കുതിരയെയും പാൽ പകർന്നു നേടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. മിത്രനും വരുണനും ഗാനംകൊണ്ട് ഒന്നിച്ചപ്പോൾ, മുതിർന്ന രക്ഷകരോടൊപ്പം അര്യമനും ചേർന്നിരിക്കുന്നു.
തദ്ബന്ധുഃ സൂരിര്ദിവി തേ ധിയംധാ നാഭാനേദിഷ്ഠോ രപതി പ്ര വേനന് । സാ നോ നാഭിഃ പരമാസ്യ വാ ഘാഹം തത്പശ്ചാ കതിഥശ്ചിദാസ
ആ ബന്ധുവും ജ്ഞാനിയുമായവൻ നിന്റെ ചിന്ത സ്വർഗ്ഗത്തിൽ, ഏറ്റവും അടുത്ത നാഭിയിൽ സ്ഥാപിച്ചു; ഗായകൻ അതു പ്രസ്താവിക്കുന്നു. ആ നാഭി ഞങ്ങൾക്കാകട്ടെ, അദൂരമോ അടുത്തോ എവിടെയായാലും; പിന്നെയും എങ്കിലും ഞാൻ അതിൽ എത്താൻ കഴിയട്ടെ.
ഇയം മേ നാഭിരിഹ മേ സധസ്ഥമിമേ മേ ദേവാ അയമസ്മി സര്വഃ । ദ്വിജാ അഹ പ്രഥമജാ ഋതസ്യേദം ധേനുരദുഹജ്ജായമാനാ
ഇതാണ് എന്റെ നാഭി, ഇതാണ് എന്റെ ഇരിപ്പിടം; ഇവരാണ് എന്റെ ദേവന്മാർ, ഞാൻ ഇതെല്ലാം തന്നെയാണ്. രണ്ടുതവണ ജനിച്ചവളും സത്യത്തിന്റെ ആദ്യജനനവുമാണ് ഈ പശു; പുതുതായി പ്രസവിച്ച അവൾ പാൽ നൽകി.
അധാസു മന്ദ്രോ അരതിര്വിഭാവാവ സ്യതി ദ്വിവര്തനിര്വനേഷാട് । ഊര്ധ്വാ യച്ഛ്രേണിര്ന ശിശുര്ദന്മക്ഷൂ സ്ഥിരം ശേവൃധം സൂത മാതാ
അപ്പോൾ സുന്ദരനും ചലനമുള്ളതുമായ പ്രകാശമുള്ളവൻ, ഇരട്ടചക്രം തിരിയുന്നവൻ, പുകഴ്ചയ്ക്ക് ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ആയിരിക്കും. നേരെ ഉയർന്ന വരി, കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ ജനിക്കുമ്പോൾ, അമ്മ സ്ഥിരവും വളരുന്ന സന്തതിയെ മുന്നോട്ട് വിടുന്നു.
അധാ ഗാവ ഉപമാതിം കനായാ അനു ശ്വാന്തസ്യ കസ്യ ചിത്പരേയുഃ । ശ്രുധി ത്വം സുദ്രവിണോ നസ്ത്വം യാളാശ്വഘ്നസ്യ വാവൃധേ സൂനൃതാഭിഃ
അപ്പോൾ പശുക്കൾ കനായയുടെ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശം പിന്തുടർന്നു, ഏതോ നായയുടെ കുരയ്ക്കലിന് ശേഷം. സമൃദ്ധിയുള്ളവനേ, ഞങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥന കേൾക്കണം; കുതിരയെ സംഹരിച്ചവന്റെ പുകഴ്ചയിൽ നീ വളർന്നവനാണ്, സത്യം നിറഞ്ഞ വാക്കുകളാൽ.
അധ ത്വമിന്ദ്ര വിദ്ധ്യസ്മാന്മഹോ രായേ നൃപതേ വജ്രബാഹുഃ । രക്ഷാ ച നോ മഘോനഃ പാഹി സൂരീനനേഹസസ്തേ ഹരിവോ അഭിഷ്ടൌ
ഇന്ദ്രനേ, മഹാരാജാവേ, ശക്തിയുള്ളവനേ, ഞങ്ങൾക്ക് വലിയ സമ്പത്തിനായി നീ പ്രഹരം നടത്തണം. ദാനശീലനായവനേ, ഞങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കണം; ഞങ്ങളുടെ വീരന്മാരെ കാത്തു രക്ഷിക്കണം; ഹരിവേ, നിന്റെ അനുഗ്രഹത്തിൽ, ഒരിക്കലും പരാജയപ്പെടാതിരിക്കുക.
അധ യദ്രാജാനാ ഗവിഷ്ടൌ സരത്സരണ്യുഃ കാരവേ ജരണ്യുഃ । വിപ്രഃ പ്രേഷ്ഠഃ സ ഹ്യേഷാം ബഭൂവ പരാ ച വക്ഷദുത പര്ഷദേനാന്
രാജാക്കന്മാർ പശുവിനായി മത്സരിക്കുമ്പോൾ, സരൺയു കവിക്ക് വേണ്ടി ഓടുന്നു, ജരൺയു. പ്രചോദനമുള്ളവനും ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടവനും അവരുടെവനായി മാറി; അവൻ മുന്നോട്ട് പോകും, അല്ലെങ്കിൽ അവരോടൊപ്പം കടന്ന് പോകും.
അധാ ന്വസ്യ ജേന്യസ്യ പുഷ്ടൌ വൃഥാ രേഭന്ത ഈമഹേ തദൂ നു । സരണ്യുരസ്യ സൂനുരശ്വോ വിപ്രശ്ചാസി ശ്രവസശ്ച സാതൌ
ഈ മഹാന്റെ സമൃദ്ധിയിൽ, നാം വെറുതെ വലിയ ശബ്ദത്തോടെ വിളിക്കുന്നു. സരൺയു അവന്റെ പുത്രനാണ്, കുതിരയും; നീ ജ്ഞാനിയുമാണ്, കീർത്തിയിലും പ്രശസ്തനുമാണ്.
യുവോര്യദി സഖ്യായാസ്മേ ശര്ധായ സ്തോമം ജുജുഷേ നമസ്വാന് । വിശ്വത്ര യസ്മിന്നാ ഗിരഃ സമീചീഃ പൂര്വീവ ഗാതുര്ദാശത്സൂനൃതായൈ
നിങ്ങളുടെ സൗഹൃദത്തിനും സംഘത്തിനും വേണ്ടി, നമസ്കാരപൂർവ്വം ഞങ്ങൾ സ്തുതി അർപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, എല്ലായിടത്തും ഏകോപിതമായ വാക്കുകൾ, മുമ്പ് പോലെ, ദാനത്തിനും സത്യവാക്യത്തിനും വേണ്ടി ഒന്നിക്കുന്നു.
സ ഗൃണാനോ അദ്ഭിര്ദേവവാനിതി സുബന്ധുര്നമസാ സൂക്തൈഃ । വര്ധദുക്ഥൈര്വചോഭിരാ ഹി നൂനം വ്യധ്വൈതി പയസ ഉസ്രിയായാഃ
സ്തുതികൾ പാടുന്നവൻ, ദേവന്മാരോടൊപ്പം, വെള്ളംകൊണ്ടും, നല്ല ബന്ധുവായും, ഭക്തിയോടും ഗീതങ്ങളോടും കൂടി. സ്തുതികളാൽ, വാക്കുകളാൽ വളരട്ടെ; ഇപ്പോൾ അവൻ വെളിച്ചമുള്ള പശുവിന്റെ പാലിനരികിലേക്ക് എത്തുന്നു.
ത ഊ ഷു ണോ മഹോ യജത്രാ ഭൂത ദേവാസ ഊതയേ സജോഷാഃ । യേ വാജാഁ അനയതാ വിയന്തോ യേ സ്ഥാ നിചേതാരോ അമൂരാഃ
നമ്മുടെ സഹായത്തിനായി, ആരാധ്യനായ ദേവന്മാരേ, നിങ്ങള് ഐക്യത്തോടെ മഹത്വം പ്രാപിക്കട്ടെ. വിജയങ്ങള് നല്കുന്നവര്, സ്വതന്ത്രമായി സഞ്ചരിക്കുന്നവര്, ഉറച്ചുനില്ക്കുന്നവര്, ജ്ഞാനികളായ നിങ്ങള് ഒരിക്കലും പരാജയപ്പെടരുത്.
യേ യജ്ഞേന ദക്ഷിണയാ സമക്താ ഇന്ദ്രസ്യ സഖ്യമമൃതത്വമാനശ । തേഭ്യോ ഭദ്രമങ്ഗിരസോ വോ അസ്തു പ്രതി ഗൃഭ്ണീത മാനവം സുമേധസഃ
യാഗത്തിലും ദാനത്തിലും ഐക്യമായ് ഇന്ദ്രന്റെ സൗഹൃദവും അമരത്വവും ആഗ്രഹിച്ചവര്ക്ക്, അംഗിരസ്സന്മാര് അനുഗ്രഹം നല്കട്ടെ. ജ്ഞാനികളായവരേ, മനുഷ്യരുടെ ഈ സമ്മാനം സ്വീകരിക്കൂ.
യ ഉദാജന്പിതരോ ഗോമയം വസ്വൃതേനാഭിന്ദന്പരിവത്സരേ വലമ് । ദീര്ഘായുത്വമങ്ഗിരസോ വോ അസ്തു പ്രതി ഗൃഭ്ണീത മാനവം സുമേധസഃ
സത്യത്താല് പശുക്കളെക്കായുള്ള തടസ്സം ഭേദിച്ച്, ഒരു വര്ഷം മുഴുവന് പരിശ്രമിച്ച പിതാക്കന്മാര്ക്ക്, അംഗിരസ്സന്മാര് ദീര്ഘായുസ് നല്കട്ടെ. ജ്ഞാനികളായവരേ, മനുഷ്യരുടെ ഈ സമ്മാനം സ്വീകരിക്കൂ.
യ ഋതേന സൂര്യമാരോഹയന്ദിവ്യപ്രഥയന്പൃഥിവീം മാതരം വി । സുപ്രജാസ്ത്വമങ്ഗിരസോ വോ അസ്തു പ്രതി ഗൃഭ്ണീത മാനവം സുമേധസഃ
സത്യത്താല് സൂര്യനെ ഉയര്ത്തി, ഭൂമിയെയും ആകാശത്തെയും വ്യാപിപ്പിച്ചവര്ക്ക്, അംഗിരസ്സന്മാര് നല്ല സന്താനങ്ങള് നല്കട്ടെ. ജ്ഞാനികളായവരേ, മനുഷ്യരുടെ ഈ സമ്മാനം സ്വീകരിക്കൂ.
അയം നാഭാ വദതി വല്ഗു വോ ഗൃഹേ ദേവപുത്രാ ഋഷയസ്തച്ഛൃണോതന । സുബ്രഹ്മണ്യമങ്ഗിരസോ വോ അസ്തു പ്രതി ഗൃഭ്ണീത മാനവം സുമേധസഃ
ദേവപുത്രന്മാരും ഋഷിമാരും, നിങ്ങളുടെ വീട്ടില് ഒരാള് മധുരമായി സംസാരിക്കുന്നു, അതു കേള്ക്കൂ. അംഗിരസ്സന്മാര് ഉത്തമമായ പ്രാര്ത്ഥനകള് നല്കട്ടെ. ജ്ഞാനികളായവരേ, മനുഷ്യരുടെ ഈ സമ്മാനം സ്വീകരിക്കൂ.
വിരൂപാസ ഇദൃഷയസ്ത ഇദ്ഗമ്ഭീരവേപസഃ । തേ അങ്ഗിരസഃ സൂനവസ്തേ അഗ്നേഃ പരി ജജ്ഞിരേ
വിവിധ രൂപങ്ങളുള്ള, ആന്തരികമായി വിറയുന്ന ആ ഋഷിമാര്, അഗ്നിയെ ചുറ്റി ജനിച്ച അംഗിരസ്സന്മാരുടെ പുത്രന്മാരാണ്.
യേ അഗ്നേഃ പരി ജജ്ഞിരേ വിരൂപാസോ ദിവസ്പരി । നവഗ്വോ നു ദശഗ്വോ അങ്ഗിരസ്തമോ സചാ ദേവേഷു മംഹതേ
അഗ്നിയെ ചുറ്റിയും ആകാശത്തെ ചുറ്റിയും ജനിച്ച വിവിധ രൂപങ്ങളുള്ളവര്, ഒമ്പത് പശുക്കളും പത്ത് പശുക്കളും ഉള്ള അംഗിരസ്സന്മാര്, ദേവന്മാരില് ഏറ്റവും മഹത്വമുള്ളവരായി ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
ഇന്ദ്രേണ യുജാ നിഃ സൃജന്ത വാഘതോ വ്രജം ഗോമന്തമശ്വിനമ് । സഹസ്രം മേ ദദതോ അഷ്ടകര്ണ്യഃ ശ്രവോ ദേവേഷ്വക്രത
ഇന്ദ്രന്റെ കൂട്ടുകാരായി, അവര് ധന്യമായ പശുക്കളെ അശ്വിനിമാരെ പുറത്ത് വിടുന്നു. എട്ട് ചെവിയുള്ളവര് ആയിരം ദാനം നല്കി, ദേവന്മാരില് പ്രശസ്തി നേടി.
പ്ര നൂനം ജായതാമയം മനുസ്തോക്മേവ രോഹതു । യഃ സഹസ്രം ശതാശ്വം സദ്യോ ദാനായ മംഹതേ
ഇപ്പോള് ഈ മനു ജനിക്കട്ടെ, കുട്ടിയായി ഉയര്ന്നുവരട്ടെ. ഒരുമിച്ച് ആയിരം ദാനവും നൂറു കുതിരകളും നല്കാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നവനാണ് അവന്.
ന തമശ്നോതി കശ്ചന ദിവ ഇവ സാന്വാരഭമ് । സാവര്ണ്യസ്യ ദക്ഷിണാ വി സിന്ധുരിവ പപ്രഥേ
ആകാശം പോലെ പ്രകാശമുള്ളവനെ ആര്ക്കും എത്തിച്ചേരാനാവില്ല. സാവര്ണ്യന്റെ ദാനം നദിപോലെ വ്യാപിക്കുന്നു.
ഉത ദാസാ പരിവിഷേ സ്മദ്ദിഷ്ടീ ഗോപരീണസാ । യദുസ്തുര്വശ്ച മാമഹേ
ദാസന്മാരും, അവര്ക്ക് നിശ്ചയിച്ച കര്മ്മങ്ങളിലും പശുക്കളെ സംരക്ഷിക്കലിലും, ഞങ്ങളെ ആദരിച്ചു. തുര്വശനും യദുവും എന്നെ പ്രശംസിച്ചു.
സഹസ്രദാ ഗ്രാമണീര്മാ രിഷന്മനുഃ സൂര്യേണാസ്യ യതമാനൈതു ദക്ഷിണാ । സാവര്ണേര്ദേവാഃ പ്ര തിരന്ത്വായുര്യസ്മിന്നശ്രാന്താ അസനാമ വാജമ്
ആയിരം ദാനം നല്കുന്ന നേതാവിന് ദോഷം സംഭവിക്കരുത്. മനുവിന്റെ ദാനം സൂര്യനോടൊപ്പം പോരാടട്ടെ. സാവര്ണ്യന്റെ ദേവന്മാര് ദീര്ഘായുസ് നല്കട്ടെ. അവനില് ഞങ്ങള് ക്ഷീണമില്ലാതെ വിജയിച്ചിരിക്കുന്നു.
പരാവതോ യേ ദിധിഷന്ത ആപ്യം മനുപ്രീതാസോ ജനിമാ വിവസ്വതഃ । യയാതേര്യേ നഹുഷ്യസ്യ ബര്ഹിഷി ദേവാ ആസതേ തേ അധി ബ്രുവന്തു നഃ
ദൂരത്ത് നിന്ന്, മനുവിന് പ്രിയമായ പുരാതനമായ വിവസ്വാന്റെ ജനനം അന്വേഷിക്കുന്നവര്, യയാതിയുടെയും നഹുഷന്റെ യാഗഭൂമിയിലും ഇരിക്കുന്ന ദേവന്മാരേ, നിങ്ങള് ഞങ്ങളുടെ വേണ്ടി സംസാരിക്കട്ടെ.
വിശ്വാ ഹി വോ നമസ്യാനി വന്ദ്യാ നാമാനി ദേവാ ഉത യജ്ഞിയാനി വഃ । യേ സ്ഥ ജാതാ അദിതേരദ്ഭ്യസ്പരി യേ പൃഥിവ്യാസ്തേ മ ഇഹ ശ്രുതാ ഹവമ്
ദേവന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ എല്ലാ പേരുകളും ആരാധനയ്ക്കും വന്ദനയ്ക്കും യോഗ്യമാണ്. യാഗങ്ങളില് നിങ്ങള് ചെയ്തതും. ആദിതിയില് നിന്നോ ജലങ്ങളില് നിന്നോ ഭൂമിയില് നിന്നോ ജനിച്ച നിങ്ങള് എന്റെ വിളി ഇവിടെ കേള്ക്കണം.
യേഭ്യോ മാതാ മധുമത്പിന്വതേ പയഃ പീയൂഷം ദ്യൌരദിതിരദ്രിബര്ഹാഃ । ഉക്ഥശുഷ്മാന്വൃഷഭരാന്സ്വപ്നസസ്താഁ ആദിത്യാഁ അനു മദാ സ്വസ്തയേ
അമ്മ മധുരമുള്ള പാലും പോഷകമായ അമൃതവും ഒഴുക്കുന്നവരില് നിന്ന്, ആകാശം, ആദിതി, യാഗഭൂമി എന്നിവയില് നിന്നുമാണ്. ഉത്തമഗാനങ്ങളാലും ശക്തിയാലും സമ്പന്നരായ ആ ആദിത്യന്മാര് ഞങ്ങള്ക്ക് സന്തോഷം നല്കട്ടെ.
നൃചക്ഷസോ അനിമിഷന്തോ അര്ഹണാ ബൃഹദ്ദേവാസോ അമൃതത്വമാനശുഃ । ജ്യോതീരഥാ അഹിമായാ അനാഗസോ ദിവോ വര്ഷ്മാണം വസതേ സ്വസ്തയേ
മനുഷ്യരുപമമായ ദൃഷ്ടിയും, അശ്രാന്തതയും, ആരാധനയ്ക്ക് യോഗ്യമായ മഹത്തായ ദേവന്മാര് അമരത്വം ആഗ്രഹിച്ചു. പ്രകാശത്തില് സഞ്ചരിക്കുന്നവരും, വഞ്ചനയില്ലാത്തവരും, പാപരഹിതരുമായവര് സ്വര്ഗത്തിന്റെ ഉന്നതിയില് ഞങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി വസിക്കുന്നു.
സമ്രാജോ യേ സുവൃധോ യജ്ഞമായയുരപരിഹ്വൃതാ ദധിരേ ദിവി ക്ഷയമ് । താഁ ആ വിവാസ നമസാ സുവൃക്തിഭിര്മഹോ ആദിത്യാഁ അദിതിം സ്വസ്തയേ
സമൃദ്ധിയുള്ള ഭരണാധികാരികള്, യാഗത്തിനായി വന്നവരും, ജയിക്കാനാവാത്തവരും, സ്വര്ഗത്തില് തങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലം സ്ഥാപിച്ചവരും, ആ മഹത്തായ ആദിത്യന്മാരെയും ആദിതിയെയും ഞാന് ഭക്തിയോടും സ്തുതിയോടും കൂടി വിളിക്കുന്നു, ഞങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി.
കോ വ സ്തോമം രാധതി യം ജുജോഷഥ വിശ്വേ ദേവാസോ മനുഷോ യതി ഷ്ഠന । കോ വോഽധ്വരം തുവിജാതാ അരം കരദ്യോ നഃ പര്ഷദത്യംഹഃ സ്വസ്തയേ
മനുഷ്യര് അര്പ്പിക്കുന്ന, നിങ്ങള്ക്കിഷ്ടമായ സ്തുതിയെ ആരാണ് പാടുന്നത്? മഹാശക്തിയുള്ള ദേവന്മാരേ, ആരാണ് നിങ്ങളുടെ യാഗം പ്രീതികരമാക്കുന്നത്? നിങ്ങള് ഞങ്ങളെ കഷ്ടതകള് കടന്നുപോകാന് സഹായിക്കട്ടെ, ഞങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി.
യേഭ്യോ ഹോത്രാം പ്രഥമാമായേജേ മനുഃ സമിദ്ധാഗ്നിര്മനസാ സപ്ത ഹോതൃഭിഃ । ത ആദിത്യാ അഭയം ശര്മ യച്ഛത സുഗാ നഃ കര്ത സുപഥാ സ്വസ്തയേ
മനു ആദ്യമായി ഏഴു ഹോത്രുക്കളോടൊപ്പം മനസ്സോടെ അഗ്നി തെളിച്ച് യാഗം ചെയ്ത ദേവന്മാരെ, ആ ആദിത്യന്മാരെ, ഞങ്ങൾ ഭയമില്ലാത്ത ആശ്രയം നൽകണമേ. ഞങ്ങളുടെ വഴികൾ സുഗമമാക്കി, ഞങ്ങൾക്കു ക്ഷേമം ലഭിക്കുമാറാക്കണേ.