മധ്യാ യത്കര്ത്വമഭവദഭീകേ കാമം കൃണ്വാനേ പിതരി യുവത്യാമ് । മനാനഗ്രേതോ ജഹതുര്വിയന്താ സാനൌ നിഷിക്തം സുകൃതസ്യ യോനൌ
മധ്യത്തിൽ രഹസ്യമായി പ്രവർത്തി നടന്നപ്പോൾ, യുവതിയിൽ പിതാവിനെ ആഗ്രഹിച്ചപ്പോൾ; ആദിയിൽ രണ്ടു മനസ്സുകൾ വേർപെട്ടു, നല്ലതായി വിത്ത് ഗർഭത്തിൽ ഇടപ്പെട്ടു.
പിതാ യത്സ്വാം ദുഹിതരമധിഷ്കന്ക്ഷ്മയാ രേതഃ സംജഗ്മാനോ നി ഷിഞ്ചത് । സ്വാധ്യോഽജനയന്ബ്രഹ്മ ദേവാ വാസ്തോഷ്പതിം വ്രതപാം നിരതക്ഷന്
പിതാവ് തന്റെ സ്വന്തം മകളിൽ ആഗ്രഹത്തോടെ വിത്ത് വിതറിയപ്പോൾ, സ്വയം ജനിച്ച ദേവന്മാർ ബ്രഹ്മം സൃഷ്ടിച്ചു, വാസ്തോഷ്പതിയായ വ്രതപാലകനെയും രൂപപ്പെടുത്തി.
സ ഈം വൃഷാ ന ഫേനമസ്യദാജൌ സ്മദാ പരൈദപ ദഭ്രചേതാഃ । സരത്പദാ ന ദക്ഷിണാ പരാവൃങ്ന താ നു മേ പൃശന്യോ ജഗൃഭ്രേ
അവൻ കാളയെപ്പോലെ മത്സരത്തിൽ നുരയൊഴിച്ചു, ബുദ്ധിയില്ലാത്തവർ അകലെ പോയി; ദക്ഷിണഹസ്തം വഴിതിരിഞ്ഞു, പക്ഷേ പുള്ളിക്കുട്ടി എന്നെ പിടിച്ചു.
മക്ഷൂ ന വഹ്നിഃ പ്രജായാ ഉപബ്ദിരഗ്നിം ന നഗ്ന ഉപ സീദദൂധഃ । സനിതേധ്മം സനിതോത വാജം സ ധര്താ ജജ്ഞേ സഹസാ യവീയുത്
വേഗത്തിൽ ജനിച്ച അഗ്നിയെപ്പോലെ ഉപബ്ദി അടുത്തെത്തുന്നു; നഗ്നനായവൻ അഗ്നിക്കരികിൽ ഇരിക്കുന്നതുപോലെ. ഇദ്ദേഹം ഇന്ധനം തേടുന്നു, ശക്തിയും അന്വേഷിക്കുന്നു; എല്ലാം താങ്ങുന്നവൻ, ശക്തിയോടെ എപ്പോഴും പുതുതായി ജനിക്കുന്നു.
മക്ഷൂ കനായാഃ സഖ്യം നവഗ്വാ ഋതം വദന്ത ഋതയുക്തിമഗ്മന് । ദ്വിബര്ഹസോ യ ഉപ ഗോപമാഗുരദക്ഷിണാസോ അച്യുതാ ദുദുക്ഷന്
വേഗത്തിൽ നവഗ്വന്മാർ കനായയുമായി സ്നേഹത്തിനായി എത്തി; അവർ സത്യം സംസാരിച്ച് സത്യത്തിൽ ചേർന്നവരായിരുന്നു. ഇരട്ടാശ്രയമുള്ളവർ, പശുക്കളെ കാത്തിരിക്കുന്നവനോടു generous ആയും അചഞ്ചലമായും പാൽ പകർന്നെടുക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
മക്ഷൂ കനായാഃ സഖ്യം നവീയോ രാധോ ന രേത ഋതമിത്തുരണ്യന് । ശുചി യത്തേ രേക്ണ ആയജന്ത സബര്ദുഘായാഃ പയ ഉസ്രിയായാഃ
വേഗത്തിൽ കനായയുമായി പുതുതായി സ്നേഹത്തിനായി, ഒരു സമ്മാനത്തെപ്പോലെ, സത്യം ഒഴുകി കടന്നു. ശുദ്ധമായ വഴിയിലൂടെ അവർ നിന്നെ സമീപിച്ചു; എല്ലായ്പ്പോഴും പാൽ നൽകുന്ന വെളിച്ചമുള്ള പശു തന്റെ പാൽ നൽകി.
പശ്വാ യത്പശ്ചാ വിയുതാ ബുധന്തേതി ബ്രവീതി വക്തരീ രരാണഃ । വസോര്വസുത്വാ കാരവോഽനേഹാ വിശ്വം വിവേഷ്ടി ദ്രവിണമുപ ക്ഷു
പശുക്കൾ പിന്നിൽ നിന്ന് വേർതിരിഞ്ഞ് തിരിച്ചറിയപ്പെടുമ്പോൾ, സന്തോഷത്തോടെ പാടുന്നവൻ അങ്ങനെ പറയുന്നു. വസുക്കളുടെ പുത്രന്മാർ സമ്പത്ത് അന്വേഷിച്ച് സജീവമായി എല്ലാ ധനവും കണ്ടെത്തി അടുത്തെത്തിക്കുന്നു.
തദിന്ന്വസ്യ പരിഷദ്വാനോ അഗ്മന്പുരൂ സദന്തോ നാര്ഷദം ബിഭിത്സന് । വി ശുഷ്ണസ്യ സംഗ്രഥിതമനര്വാ വിദത്പുരുപ്രജാതസ്യ ഗുഹാ യത്
അപ്പോൾ, അവനെ ചുറ്റിയിരുന്നവർ പലരും ഒന്നിച്ചു ചേർന്ന്, വൃദ്ധിയില്ലാത്ത സമ്മാനം ആഗ്രഹിച്ചു എത്തി. അവർ അനേകം ജനിച്ചവന്റെ രഹസ്യബന്ധം കണ്ടെത്തി; ശുഷ്ണന്റെ മറഞ്ഞ ബന്ധം, ഒടിയ്ക്കാനാകാത്തത്.
ഭര്ഗോ ഹ നാമോത യസ്യ ദേവാഃ സ്വര്ണ യേ ത്രിഷധസ്ഥേ നിഷേദുഃ । അഗ്നിര്ഹ നാമോത ജാതവേദാഃ ശ്രുധീ നോ ഹോതരൃതസ്യ ഹോതാധ്രുക്
ദേവന്മാർക്കും പ്രകാശത്തിനും ഉള്ളത് ആ ഭർഗ്ഗം എന്ന പേരാണ്; അവർ മൂന്നു ലോകത്തും ഇരിക്കുന്നു. അഗ്നിയാണ് അവന്റെ പേര്, ജാതവേദാസാണ്; സത്യത്തിൽ ഉറച്ച യജ്ഞികാ, ഞങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥന കേൾക്കണം.
ഉത ത്യാ മേ രൌദ്രാവര്ചിമന്താ നാസത്യാവിന്ദ്ര ഗൂര്തയേ യജധ്യൈ । മനുഷ്വദ്വൃക്തബര്ഹിഷേ രരാണാ മന്ദൂ ഹിതപ്രയസാ വിക്ഷു യജ്യൂ
കഠിനമായ പ്രകാശമുള്ള ആ ഇരുവരേയും, അശ്വിനിമാരേയും, ഇന്ദ്രനേയും, പുകഴ്ചയ്ക്കായി ഞങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്നു. മനുഷ്യരിൽ, പുകർന്നു വിരിച്ച ദർഭയിൽ സന്തോഷത്തോടെ ഇരുന്നു, നല്ലപോലെ അർപ്പിച്ച മധുരപാനത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു; ഗോത്രങ്ങളിൽ യജ്ഞയോഗ്യരാണ്.
അയം സ്തുതോ രാജാ വന്ദി വേധാ അപശ്ച വിപ്രസ്തരതി സ്വസേതുഃ । സ കക്ഷീവന്തം രേജയത്സോ അഗ്നിം നേമിം ന ചക്രമര്വതോ രഘുദ്രു
ഇവൻ പുകഴ്ച ലഭിച്ച രാജാവും, ജ്ഞാനിയും, ഗായകനുമാണ്; അവൻ തന്റെ അതിരുകൾ കടന്ന് വെള്ളം തരണം ചെയ്യുന്നു. ഇദ്ദേഹം ശാഖകളാൽ അഗ്നിയെ ഉണർത്തുന്നു; ചക്രത്തിന്റെ അരയുപോലെ വേഗത്തിൽ ചലിക്കുന്ന അശാന്തനെ ഉണർത്തുന്നു.
സ ദ്വിബന്ധുര്വൈതരണോ യഷ്ടാ സബര്ധും ധേനുമസ്വം ദുഹധ്യൈ । സം യന്മിത്രാവരുണാ വൃഞ്ജ ഉക്ഥൈര്ജ്യേഷ്ഠേഭിരര്യമണം വരൂഥൈഃ
രണ്ടു അതിരുകളുള്ള വൈതരണനായ യജ്ഞികൻ, എല്ലായ്പ്പോഴും പാൽ നൽകുന്ന പശുവിനെയും കുതിരയെയും പാൽ പകർന്നു നേടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. മിത്രനും വരുണനും ഗാനംകൊണ്ട് ഒന്നിച്ചപ്പോൾ, മുതിർന്ന രക്ഷകരോടൊപ്പം അര്യമനും ചേർന്നിരിക്കുന്നു.
തദ്ബന്ധുഃ സൂരിര്ദിവി തേ ധിയംധാ നാഭാനേദിഷ്ഠോ രപതി പ്ര വേനന് । സാ നോ നാഭിഃ പരമാസ്യ വാ ഘാഹം തത്പശ്ചാ കതിഥശ്ചിദാസ
ആ ബന്ധുവും ജ്ഞാനിയുമായവൻ നിന്റെ ചിന്ത സ്വർഗ്ഗത്തിൽ, ഏറ്റവും അടുത്ത നാഭിയിൽ സ്ഥാപിച്ചു; ഗായകൻ അതു പ്രസ്താവിക്കുന്നു. ആ നാഭി ഞങ്ങൾക്കാകട്ടെ, അദൂരമോ അടുത്തോ എവിടെയായാലും; പിന്നെയും എങ്കിലും ഞാൻ അതിൽ എത്താൻ കഴിയട്ടെ.
ഇയം മേ നാഭിരിഹ മേ സധസ്ഥമിമേ മേ ദേവാ അയമസ്മി സര്വഃ । ദ്വിജാ അഹ പ്രഥമജാ ഋതസ്യേദം ധേനുരദുഹജ്ജായമാനാ
ഇതാണ് എന്റെ നാഭി, ഇതാണ് എന്റെ ഇരിപ്പിടം; ഇവരാണ് എന്റെ ദേവന്മാർ, ഞാൻ ഇതെല്ലാം തന്നെയാണ്. രണ്ടുതവണ ജനിച്ചവളും സത്യത്തിന്റെ ആദ്യജനനവുമാണ് ഈ പശു; പുതുതായി പ്രസവിച്ച അവൾ പാൽ നൽകി.
അധാസു മന്ദ്രോ അരതിര്വിഭാവാവ സ്യതി ദ്വിവര്തനിര്വനേഷാട് । ഊര്ധ്വാ യച്ഛ്രേണിര്ന ശിശുര്ദന്മക്ഷൂ സ്ഥിരം ശേവൃധം സൂത മാതാ
അപ്പോൾ സുന്ദരനും ചലനമുള്ളതുമായ പ്രകാശമുള്ളവൻ, ഇരട്ടചക്രം തിരിയുന്നവൻ, പുകഴ്ചയ്ക്ക് ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ആയിരിക്കും. നേരെ ഉയർന്ന വരി, കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ ജനിക്കുമ്പോൾ, അമ്മ സ്ഥിരവും വളരുന്ന സന്തതിയെ മുന്നോട്ട് വിടുന്നു.
അധാ ഗാവ ഉപമാതിം കനായാ അനു ശ്വാന്തസ്യ കസ്യ ചിത്പരേയുഃ । ശ്രുധി ത്വം സുദ്രവിണോ നസ്ത്വം യാളാശ്വഘ്നസ്യ വാവൃധേ സൂനൃതാഭിഃ
അപ്പോൾ പശുക്കൾ കനായയുടെ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശം പിന്തുടർന്നു, ഏതോ നായയുടെ കുരയ്ക്കലിന് ശേഷം. സമൃദ്ധിയുള്ളവനേ, ഞങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥന കേൾക്കണം; കുതിരയെ സംഹരിച്ചവന്റെ പുകഴ്ചയിൽ നീ വളർന്നവനാണ്, സത്യം നിറഞ്ഞ വാക്കുകളാൽ.
അധ ത്വമിന്ദ്ര വിദ്ധ്യസ്മാന്മഹോ രായേ നൃപതേ വജ്രബാഹുഃ । രക്ഷാ ച നോ മഘോനഃ പാഹി സൂരീനനേഹസസ്തേ ഹരിവോ അഭിഷ്ടൌ
ഇന്ദ്രനേ, മഹാരാജാവേ, ശക്തിയുള്ളവനേ, ഞങ്ങൾക്ക് വലിയ സമ്പത്തിനായി നീ പ്രഹരം നടത്തണം. ദാനശീലനായവനേ, ഞങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കണം; ഞങ്ങളുടെ വീരന്മാരെ കാത്തു രക്ഷിക്കണം; ഹരിവേ, നിന്റെ അനുഗ്രഹത്തിൽ, ഒരിക്കലും പരാജയപ്പെടാതിരിക്കുക.
അധ യദ്രാജാനാ ഗവിഷ്ടൌ സരത്സരണ്യുഃ കാരവേ ജരണ്യുഃ । വിപ്രഃ പ്രേഷ്ഠഃ സ ഹ്യേഷാം ബഭൂവ പരാ ച വക്ഷദുത പര്ഷദേനാന്
രാജാക്കന്മാർ പശുവിനായി മത്സരിക്കുമ്പോൾ, സരൺയു കവിക്ക് വേണ്ടി ഓടുന്നു, ജരൺയു. പ്രചോദനമുള്ളവനും ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടവനും അവരുടെവനായി മാറി; അവൻ മുന്നോട്ട് പോകും, അല്ലെങ്കിൽ അവരോടൊപ്പം കടന്ന് പോകും.
അധാ ന്വസ്യ ജേന്യസ്യ പുഷ്ടൌ വൃഥാ രേഭന്ത ഈമഹേ തദൂ നു । സരണ്യുരസ്യ സൂനുരശ്വോ വിപ്രശ്ചാസി ശ്രവസശ്ച സാതൌ
ഈ മഹാന്റെ സമൃദ്ധിയിൽ, നാം വെറുതെ വലിയ ശബ്ദത്തോടെ വിളിക്കുന്നു. സരൺയു അവന്റെ പുത്രനാണ്, കുതിരയും; നീ ജ്ഞാനിയുമാണ്, കീർത്തിയിലും പ്രശസ്തനുമാണ്.
യുവോര്യദി സഖ്യായാസ്മേ ശര്ധായ സ്തോമം ജുജുഷേ നമസ്വാന് । വിശ്വത്ര യസ്മിന്നാ ഗിരഃ സമീചീഃ പൂര്വീവ ഗാതുര്ദാശത്സൂനൃതായൈ
നിങ്ങളുടെ സൗഹൃദത്തിനും സംഘത്തിനും വേണ്ടി, നമസ്കാരപൂർവ്വം ഞങ്ങൾ സ്തുതി അർപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, എല്ലായിടത്തും ഏകോപിതമായ വാക്കുകൾ, മുമ്പ് പോലെ, ദാനത്തിനും സത്യവാക്യത്തിനും വേണ്ടി ഒന്നിക്കുന്നു.
സ ഗൃണാനോ അദ്ഭിര്ദേവവാനിതി സുബന്ധുര്നമസാ സൂക്തൈഃ । വര്ധദുക്ഥൈര്വചോഭിരാ ഹി നൂനം വ്യധ്വൈതി പയസ ഉസ്രിയായാഃ
സ്തുതികൾ പാടുന്നവൻ, ദേവന്മാരോടൊപ്പം, വെള്ളംകൊണ്ടും, നല്ല ബന്ധുവായും, ഭക്തിയോടും ഗീതങ്ങളോടും കൂടി. സ്തുതികളാൽ, വാക്കുകളാൽ വളരട്ടെ; ഇപ്പോൾ അവൻ വെളിച്ചമുള്ള പശുവിന്റെ പാലിനരികിലേക്ക് എത്തുന്നു.
ത ഊ ഷു ണോ മഹോ യജത്രാ ഭൂത ദേവാസ ഊതയേ സജോഷാഃ । യേ വാജാഁ അനയതാ വിയന്തോ യേ സ്ഥാ നിചേതാരോ അമൂരാഃ
നമ്മുടെ സഹായത്തിനായി, ആരാധ്യനായ ദേവന്മാരേ, നിങ്ങള് ഐക്യത്തോടെ മഹത്വം പ്രാപിക്കട്ടെ. വിജയങ്ങള് നല്കുന്നവര്, സ്വതന്ത്രമായി സഞ്ചരിക്കുന്നവര്, ഉറച്ചുനില്ക്കുന്നവര്, ജ്ഞാനികളായ നിങ്ങള് ഒരിക്കലും പരാജയപ്പെടരുത്.
യേ യജ്ഞേന ദക്ഷിണയാ സമക്താ ഇന്ദ്രസ്യ സഖ്യമമൃതത്വമാനശ । തേഭ്യോ ഭദ്രമങ്ഗിരസോ വോ അസ്തു പ്രതി ഗൃഭ്ണീത മാനവം സുമേധസഃ
യാഗത്തിലും ദാനത്തിലും ഐക്യമായ് ഇന്ദ്രന്റെ സൗഹൃദവും അമരത്വവും ആഗ്രഹിച്ചവര്ക്ക്, അംഗിരസ്സന്മാര് അനുഗ്രഹം നല്കട്ടെ. ജ്ഞാനികളായവരേ, മനുഷ്യരുടെ ഈ സമ്മാനം സ്വീകരിക്കൂ.
യ ഉദാജന്പിതരോ ഗോമയം വസ്വൃതേനാഭിന്ദന്പരിവത്സരേ വലമ് । ദീര്ഘായുത്വമങ്ഗിരസോ വോ അസ്തു പ്രതി ഗൃഭ്ണീത മാനവം സുമേധസഃ
സത്യത്താല് പശുക്കളെക്കായുള്ള തടസ്സം ഭേദിച്ച്, ഒരു വര്ഷം മുഴുവന് പരിശ്രമിച്ച പിതാക്കന്മാര്ക്ക്, അംഗിരസ്സന്മാര് ദീര്ഘായുസ് നല്കട്ടെ. ജ്ഞാനികളായവരേ, മനുഷ്യരുടെ ഈ സമ്മാനം സ്വീകരിക്കൂ.
യ ഋതേന സൂര്യമാരോഹയന്ദിവ്യപ്രഥയന്പൃഥിവീം മാതരം വി । സുപ്രജാസ്ത്വമങ്ഗിരസോ വോ അസ്തു പ്രതി ഗൃഭ്ണീത മാനവം സുമേധസഃ
സത്യത്താല് സൂര്യനെ ഉയര്ത്തി, ഭൂമിയെയും ആകാശത്തെയും വ്യാപിപ്പിച്ചവര്ക്ക്, അംഗിരസ്സന്മാര് നല്ല സന്താനങ്ങള് നല്കട്ടെ. ജ്ഞാനികളായവരേ, മനുഷ്യരുടെ ഈ സമ്മാനം സ്വീകരിക്കൂ.
അയം നാഭാ വദതി വല്ഗു വോ ഗൃഹേ ദേവപുത്രാ ഋഷയസ്തച്ഛൃണോതന । സുബ്രഹ്മണ്യമങ്ഗിരസോ വോ അസ്തു പ്രതി ഗൃഭ്ണീത മാനവം സുമേധസഃ
ദേവപുത്രന്മാരും ഋഷിമാരും, നിങ്ങളുടെ വീട്ടില് ഒരാള് മധുരമായി സംസാരിക്കുന്നു, അതു കേള്ക്കൂ. അംഗിരസ്സന്മാര് ഉത്തമമായ പ്രാര്ത്ഥനകള് നല്കട്ടെ. ജ്ഞാനികളായവരേ, മനുഷ്യരുടെ ഈ സമ്മാനം സ്വീകരിക്കൂ.
വിരൂപാസ ഇദൃഷയസ്ത ഇദ്ഗമ്ഭീരവേപസഃ । തേ അങ്ഗിരസഃ സൂനവസ്തേ അഗ്നേഃ പരി ജജ്ഞിരേ
വിവിധ രൂപങ്ങളുള്ള, ആന്തരികമായി വിറയുന്ന ആ ഋഷിമാര്, അഗ്നിയെ ചുറ്റി ജനിച്ച അംഗിരസ്സന്മാരുടെ പുത്രന്മാരാണ്.
യേ അഗ്നേഃ പരി ജജ്ഞിരേ വിരൂപാസോ ദിവസ്പരി । നവഗ്വോ നു ദശഗ്വോ അങ്ഗിരസ്തമോ സചാ ദേവേഷു മംഹതേ
അഗ്നിയെ ചുറ്റിയും ആകാശത്തെ ചുറ്റിയും ജനിച്ച വിവിധ രൂപങ്ങളുള്ളവര്, ഒമ്പത് പശുക്കളും പത്ത് പശുക്കളും ഉള്ള അംഗിരസ്സന്മാര്, ദേവന്മാരില് ഏറ്റവും മഹത്വമുള്ളവരായി ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
ഇന്ദ്രേണ യുജാ നിഃ സൃജന്ത വാഘതോ വ്രജം ഗോമന്തമശ്വിനമ് । സഹസ്രം മേ ദദതോ അഷ്ടകര്ണ്യഃ ശ്രവോ ദേവേഷ്വക്രത
ഇന്ദ്രന്റെ കൂട്ടുകാരായി, അവര് ധന്യമായ പശുക്കളെ അശ്വിനിമാരെ പുറത്ത് വിടുന്നു. എട്ട് ചെവിയുള്ളവര് ആയിരം ദാനം നല്കി, ദേവന്മാരില് പ്രശസ്തി നേടി.
പ്ര നൂനം ജായതാമയം മനുസ്തോക്മേവ രോഹതു । യഃ സഹസ്രം ശതാശ്വം സദ്യോ ദാനായ മംഹതേ
ഇപ്പോള് ഈ മനു ജനിക്കട്ടെ, കുട്ടിയായി ഉയര്ന്നുവരട്ടെ. ഒരുമിച്ച് ആയിരം ദാനവും നൂറു കുതിരകളും നല്കാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നവനാണ് അവന്.