ഋഗ്വേദഃ

അവ ദ്വകേ അവ ത്രികാ ദിവശ്ചരന്തി ഭേഷജാ । ക്ഷമാ ചരിഷ്ണ്വേകകം ഭരതാമപ യദ്രപോ ദ്യൌഃ പൃഥിവി ക്ഷമാ രപോ മോ ഷു തേ കിം ചനാമമത്

രണ്ടു തവണയും മൂന്നു തവണയും ഔഷധികൾ ആകാശത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്നു; ഒന്ന് ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു. എന്തെങ്കിലും ദോഷം ഉണ്ടെങ്കിൽ, സ്വർഗ്ഗം, ഭൂമി, നിലം അതു നീക്കട്ടെ; അതിൽ ഒന്നും നിന്നിൽ ശേഷിക്കരുത്.

സമിന്ദ്രേരയ ഗാമനഡ്വാഹം യ ആവഹദുശീനരാണ്യാ അനഃ । ഭരതാമപ യദ്രപോ ദ്യൌഃ പൃഥിവി ക്ഷമാ രപോ മോ ഷു തേ കിം ചനാമമത്

ഇന്ദ്രാ, പശുവിനെയും കാളയെയും നയിക്കണം, അവർ ഉഷീനരരുടെ രഥം കൊണ്ടുവന്നു. എന്തെങ്കിലും ദോഷം ഉണ്ടെങ്കിൽ, സ്വർഗ്ഗം, ഭൂമി, നിലം അതു നീക്കട്ടെ; അതിൽ ഒന്നും നിന്നിൽ ശേഷിക്കരുത്.

ആ ജനം ത്വേഷസംദൃശം മാഹീനാനാമുപസ്തുതമ് । അഗന്മ ബിഭ്രതോ നമഃ

മഹത്വമുള്ളവരുടെ സഭയിലേക്കും മഹാന്മാരിൽ പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നവരുടെ അടുത്തേക്കും നമസ്കാരം സഹിതം നാം എത്തി.

അസമാതിം നിതോശനം ത്വേഷം നിയയിനം രഥമ് । ഭജേരഥസ്യ സത്പതിമ്

അജയ്യനും പ്രകാശവാനുമായ ശക്തിയുള്ള രഥത്തെയും, രഥത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ഉടമയെയും നാം ആശ്രയിക്കുന്നു.

യോ ജനാന്മഹിഷാഁ ഇവാതിതസ്ഥൌ പവീരവാന് । ഉതാപവീരവാന്യുധാ

ശുദ്ധിയുള്ളവൻ, മഹിഷനെപ്പോലെ ജനങ്ങളെ അതിക്രമിച്ച് മുന്നേറുന്നു; ആയുധങ്ങൾ കൈവശമുണ്ടെങ്കിലും, അവൻ ശുദ്ധനാണ്.

യസ്യേക്ഷ്വാകുരുപ വ്രതേ രേവാന്മരായ്യേധതേ । ദിവീവ പഞ്ച കൃഷ്ടയഃ

യാരുടെ ആജ്ഞയിൽ ഇക്ഷ്വാകു സന്തോഷത്തോടെ വളരുന്നു, ആകാശത്തിലെ പോലെ അഞ്ചു ഗോത്രങ്ങൾ ദീർഘായുസ്സിന് സമൃദ്ധിയോടെ ജീവിക്കുന്നു.

ഇന്ദ്ര ക്ഷത്രാസമാതിഷു രഥപ്രോഷ്ഠേഷു ധാരയ । ദിവീവ സൂര്യം ദൃശേ

ഇന്ദ്രാ, സഭകളിലും രഥത്തിന്റെ സീറ്റിലും നീ ഭരണാധികാരം ഉറപ്പാക്കണം; ആകാശത്തിലെ സൂര്യനെപ്പോലെ എല്ലാവർക്കും കാണപ്പെടണം.

അഗസ്ത്യസ്യ നദ്ഭ്യഃ സപ്തീ യുനക്ഷി രോഹിതാ । പണീന്ന്യക്രമീരഭി വിശ്വാന്രാജന്നരാധസഃ

നീ അഗസ്ത്യന്റെ ചുവന്ന കുതിരകളെ നദികളോട് ചേർത്ത് കെട്ടുന്നു; രാജാവേ, പണിമാരെ നീ ജയിച്ചു, എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും നീ മറികടന്നു.

അയം മാതായം പിതായം ജീവാതുരാഗമത് । ഇദം തവ പ്രസര്പണം സുബന്ധവേഹി നിരിഹി

ഇവൻ അമ്മയോടും, ഇവൻ അച്ഛനോടും, ഇവൻ ജീവിക്കുന്നവരോടും എത്തി; സുബന്ധുവേ, നിന്റെ ഈ ചലനം മുന്നോട്ട് പോവട്ടെ, പുറത്തേക്കു വരിക.

യഥാ യുഗം വരത്രയാ നഹ്യന്തി ധരുണായ കമ് । ഏവാ ദാധാര തേ മനോ ജീവാതവേ ന മൃത്യവേഽഥോ അരിഷ്ടതാതയേ

യോക്കിനെ മൂന്ന് കയറുകൾ കൊണ്ട് കെട്ടുന്നതുപോലെ, ഞാൻ നിന്റെ മനസ്സിനെ ജീവിക്കാൻ, മരിക്കാതിരിക്കാൻ, സംരക്ഷിതനായി തുടരാൻ കെട്ടുന്നു.

യഥേയം പൃഥിവീ മഹീ ദാധാരേമാന്വനസ്പതീന് । ഏവാ ദാധാര തേ മനോ ജീവാതവേ ന മൃത്യവേഽഥോ അരിഷ്ടതാതയേ

ഈ വലിയ ഭൂമി മരങ്ങൾ എങ്ങനെ താങ്ങുന്നു, അതുപോലെ ഞാൻ നിന്റെ മനസ്സിനെ ജീവിക്കാൻ, മരിക്കാതിരിക്കാൻ, സംരക്ഷിതനായി തുടരാൻ കെട്ടുന്നു.

യമാദഹം വൈവസ്വതാത്സുബന്ധോര്മന ആഭരമ് । ജീവാതവേ ന മൃത്യവേഽഥോ അരിഷ്ടതാതയേ

യമനിൽ നിന്നും വൈവസ്വതനിൽ നിന്നും സുബന്ധുവിൽ നിന്നും ഞാൻ എടുത്ത മനസ്സിനെ, ജീവിക്കാൻ, മരിക്കാതിരിക്കാൻ, സംരക്ഷിതനായി ഞാൻ തിരികെ നൽകുന്നു.

ന്യഗ്വാതോഽവ വാതി ന്യക്തപതി സൂര്യഃ । നീചീനമഘ്ന്യാ ദുഹേ ന്യഗ്ഭവതു തേ രപഃ

കാറ്റ് താഴേക്ക് വീശുന്നു, സൂര്യൻ താഴേക്ക് അസ്തമിക്കുന്നു, പശു താഴേക്ക് പാൽ കയറുന്നു; അതുപോലെ നിന്റെ രോഗവും താഴേക്ക് ഇറങ്ങട്ടെ.

അയം മേ ഹസ്തോ ഭഗവാനയം മേ ഭഗവത്തരഃ । അയം മേ വിശ്വഭേഷജോഽയം ശിവാഭിമര്ശനഃ

എന്റെ ഈ കൈ ദൈവികമാണ്, എന്റെ ഈ കൈ അതിലും ദൈവികമാണ്; എന്റെ ഈ കൈ എല്ലായ്പ്പോഴും രോഗശാന്തിക്ക് ഉത്തമമാണ്, ഈ കൈ സ്പർശിക്കാൻ ശുഭമാണ്.

ഇദമിത്ഥാ രൌദ്രം ഗൂര്തവചാ ബ്രഹ്മ ക്രത്വാ ശച്യാമന്തരാജൌ । ക്രാണാ യദസ്യ പിതരാ മംഹനേഷ്ഠാഃ പര്ഷത്പക്ഥേ അഹന്നാ സപ്ത ഹോതൄന്

ഇതാണ് ഭയങ്കരവും പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്ന വാക്ക്, ഈ ബ്രഹ്മം ഇരുവൻ രാജാക്കന്മാരുടെ ഇടയിൽ ശക്തിയോടും ഇച്ഛയോടും കൂടിയാണ്; അവന്റെ മാതാപിതാക്കൾ പരമദാനശീലികൾ ആയപ്പോൾ, അവൻ യാഗസ്ഥലത്ത് ഏഴു ഹോത്രുക്കളെ വീഴ്ത്തി.

സ ഇദ്ദാനായ ദഭ്യായ വന്വഞ്ച്യവാനഃ സൂദൈരമിമീത വേദിമ് । തൂര്വയാണോ ഗൂര്തവചസ്തമഃ ക്ഷോദോ ന രേത ഇതഊതി സിഞ്ചത്

അവൻ ദാനത്തിനും ജയത്തിനും ശക്തിയോടെ പരിശ്രമിച്ച്, യാഗങ്ങൾ നടത്തി യാഗവേദി അളന്നു; ഉത്സാഹത്തോടെ പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്ന വാക്ക് ഉച്ചരിച്ച്, അവൻ വിത്ത് ഒഴുക്കുപോലെ ഒഴിച്ചു, ചുരുളുപാറ പോലെ.

മനോ ന യേഷു ഹവനേഷു തിഗ്മം വിപഃ ശച്യാ വനുഥോ ദ്രവന്താ । ആ യഃ ശര്യാഭിസ്തുവിനൃമ്ണോ അസ്യാശ്രീണീതാദിശം ഗഭസ്തൌ

യാഗങ്ങളിൽ മനസ്സ് മൂർച്ചയോടെ കഴിവോടെ മുന്നേറുന്നവരിൽ, വേഗത്തിൽ അമ്പുകൾ കൊണ്ട് ശക്തൻ തന്റെ ഇരുവശത്തേക്കും കൈകൾ നീട്ടി പിടിച്ചു.

കൃഷ്ണാ യദ്ഗോഷ്വരുണീഷു സീദദ്ദിവോ നപാതാശ്വിനാ ഹുവേ വാമ് । വീതം മേ യജ്ഞമാ ഗതം മേ അന്നം വവന്വാംസാ നേഷമസ്മൃതധ്രൂ

കറുത്തവരായവർ പശുക്കളോടൊപ്പം ഇരിക്കുമ്പോൾ, സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ പുത്രന്മാരായ അശ്വിനീദേവന്മാരേ, ഞാൻ നിങ്ങളെ വിളിക്കുന്നു; എന്റെ യാഗത്തിലേക്കും ഭക്ഷ്യത്തിലേക്കും വരിക, ഉത്സാഹികളായ നേതാക്കളേ, എന്നെ മറക്കരുത്.

പ്രഥിഷ്ട യസ്യ വീരകര്മമിഷ്ണദനുഷ്ഠിതം നു നര്യോ അപൌഹത് । പുനസ്തദാ വൃഹതി യത്കനായാ ദുഹിതുരാ അനുഭൃതമനര്വാ

ആളുടെ വീര്യപ്രവൃത്തി ഉറപ്പുള്ളതും നന്നായി ചെയ്തതുമാണ്, പുരുഷന്മാർ അതിനെ ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടില്ല; വീണ്ടും, ആ സുന്ദരിയായ മകളാൽ ചുമന്നത് ഉയർത്തപ്പെടുന്നു, ചുമക്കുന്നവളുടെ ആധാരമായി.

മധ്യാ യത്കര്ത്വമഭവദഭീകേ കാമം കൃണ്വാനേ പിതരി യുവത്യാമ് । മനാനഗ്രേതോ ജഹതുര്വിയന്താ സാനൌ നിഷിക്തം സുകൃതസ്യ യോനൌ

മധ്യത്തിൽ രഹസ്യമായി പ്രവർത്തി നടന്നപ്പോൾ, യുവതിയിൽ പിതാവിനെ ആഗ്രഹിച്ചപ്പോൾ; ആദിയിൽ രണ്ടു മനസ്സുകൾ വേർപെട്ടു, നല്ലതായി വിത്ത് ഗർഭത്തിൽ ഇടപ്പെട്ടു.

പിതാ യത്സ്വാം ദുഹിതരമധിഷ്കന്ക്ഷ്മയാ രേതഃ സംജഗ്മാനോ നി ഷിഞ്ചത് । സ്വാധ്യോഽജനയന്ബ്രഹ്മ ദേവാ വാസ്തോഷ്പതിം വ്രതപാം നിരതക്ഷന്

പിതാവ് തന്റെ സ്വന്തം മകളിൽ ആഗ്രഹത്തോടെ വിത്ത് വിതറിയപ്പോൾ, സ്വയം ജനിച്ച ദേവന്മാർ ബ്രഹ്മം സൃഷ്ടിച്ചു, വാസ്തോഷ്പതിയായ വ്രതപാലകനെയും രൂപപ്പെടുത്തി.

സ ഈം വൃഷാ ന ഫേനമസ്യദാജൌ സ്മദാ പരൈദപ ദഭ്രചേതാഃ । സരത്പദാ ന ദക്ഷിണാ പരാവൃങ്ന താ നു മേ പൃശന്യോ ജഗൃഭ്രേ

അവൻ കാളയെപ്പോലെ മത്സരത്തിൽ നുരയൊഴിച്ചു, ബുദ്ധിയില്ലാത്തവർ അകലെ പോയി; ദക്ഷിണഹസ്തം വഴിതിരിഞ്ഞു, പക്ഷേ പുള്ളിക്കുട്ടി എന്നെ പിടിച്ചു.

മക്ഷൂ ന വഹ്നിഃ പ്രജായാ ഉപബ്ദിരഗ്നിം ന നഗ്ന ഉപ സീദദൂധഃ । സനിതേധ്മം സനിതോത വാജം സ ധര്താ ജജ്ഞേ സഹസാ യവീയുത്

വേഗത്തിൽ ജനിച്ച അഗ്‌നിയെപ്പോലെ ഉപബ്ദി അടുത്തെത്തുന്നു; നഗ്നനായവൻ അഗ്‌നിക്കരികിൽ ഇരിക്കുന്നതുപോലെ. ഇദ്ദേഹം ഇന്ധനം തേടുന്നു, ശക്തിയും അന്വേഷിക്കുന്നു; എല്ലാം താങ്ങുന്നവൻ, ശക്തിയോടെ എപ്പോഴും പുതുതായി ജനിക്കുന്നു.

മക്ഷൂ കനായാഃ സഖ്യം നവഗ്വാ ഋതം വദന്ത ഋതയുക്തിമഗ്മന് । ദ്വിബര്ഹസോ യ ഉപ ഗോപമാഗുരദക്ഷിണാസോ അച്യുതാ ദുദുക്ഷന്

വേഗത്തിൽ നവഗ്വന്മാർ കനായയുമായി സ്നേഹത്തിനായി എത്തി; അവർ സത്യം സംസാരിച്ച് സത്യത്തിൽ ചേർന്നവരായിരുന്നു. ഇരട്ടാശ്രയമുള്ളവർ, പശുക്കളെ കാത്തിരിക്കുന്നവനോടു generous ആയും അചഞ്ചലമായും പാൽ പകർന്നെടുക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.

മക്ഷൂ കനായാഃ സഖ്യം നവീയോ രാധോ ന രേത ഋതമിത്തുരണ്യന് । ശുചി യത്തേ രേക്ണ ആയജന്ത സബര്ദുഘായാഃ പയ ഉസ്രിയായാഃ

വേഗത്തിൽ കനായയുമായി പുതുതായി സ്നേഹത്തിനായി, ഒരു സമ്മാനത്തെപ്പോലെ, സത്യം ഒഴുകി കടന്നു. ശുദ്ധമായ വഴിയിലൂടെ അവർ നിന്നെ സമീപിച്ചു; എല്ലായ്പ്പോഴും പാൽ നൽകുന്ന വെളിച്ചമുള്ള പശു തന്റെ പാൽ നൽകി.

പശ്വാ യത്പശ്ചാ വിയുതാ ബുധന്തേതി ബ്രവീതി വക്തരീ രരാണഃ । വസോര്വസുത്വാ കാരവോഽനേഹാ വിശ്വം വിവേഷ്ടി ദ്രവിണമുപ ക്ഷു

പശുക്കൾ പിന്നിൽ നിന്ന് വേർതിരിഞ്ഞ് തിരിച്ചറിയപ്പെടുമ്പോൾ, സന്തോഷത്തോടെ പാടുന്നവൻ അങ്ങനെ പറയുന്നു. വസുക്കളുടെ പുത്രന്മാർ സമ്പത്ത് അന്വേഷിച്ച് സജീവമായി എല്ലാ ധനവും കണ്ടെത്തി അടുത്തെത്തിക്കുന്നു.

തദിന്ന്വസ്യ പരിഷദ്വാനോ അഗ്മന്പുരൂ സദന്തോ നാര്ഷദം ബിഭിത്സന് । വി ശുഷ്ണസ്യ സംഗ്രഥിതമനര്വാ വിദത്പുരുപ്രജാതസ്യ ഗുഹാ യത്

അപ്പോൾ, അവനെ ചുറ്റിയിരുന്നവർ പലരും ഒന്നിച്ചു ചേർന്ന്, വൃദ്ധിയില്ലാത്ത സമ്മാനം ആഗ്രഹിച്ചു എത്തി. അവർ അനേകം ജനിച്ചവന്റെ രഹസ്യബന്ധം കണ്ടെത്തി; ശുഷ്ണന്റെ മറഞ്ഞ ബന്ധം, ഒടിയ്ക്കാനാകാത്തത്.

ഭര്ഗോ ഹ നാമോത യസ്യ ദേവാഃ സ്വര്ണ യേ ത്രിഷധസ്ഥേ നിഷേദുഃ । അഗ്നിര്ഹ നാമോത ജാതവേദാഃ ശ്രുധീ നോ ഹോതരൃതസ്യ ഹോതാധ്രുക്

ദേവന്മാർക്കും പ്രകാശത്തിനും ഉള്ളത് ആ ഭർഗ്ഗം എന്ന പേരാണ്; അവർ മൂന്നു ലോകത്തും ഇരിക്കുന്നു. അഗ്‌നിയാണ് അവന്റെ പേര്, ജാതവേദാസാണ്; സത്യത്തിൽ ഉറച്ച യജ്ഞികാ, ഞങ്ങളുടെ പ്രാർത്ഥന കേൾക്കണം.

ഉത ത്യാ മേ രൌദ്രാവര്ചിമന്താ നാസത്യാവിന്ദ്ര ഗൂര്തയേ യജധ്യൈ । മനുഷ്വദ്വൃക്തബര്ഹിഷേ രരാണാ മന്ദൂ ഹിതപ്രയസാ വിക്ഷു യജ്യൂ

കഠിനമായ പ്രകാശമുള്ള ആ ഇരുവരേയും, അശ്വിനിമാരേയും, ഇന്ദ്രനേയും, പുകഴ്ചയ്ക്കായി ഞങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്നു. മനുഷ്യരിൽ, പുകർന്നു വിരിച്ച ദർഭയിൽ സന്തോഷത്തോടെ ഇരുന്നു, നല്ലപോലെ അർപ്പിച്ച മധുരപാനത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു; ഗോത്രങ്ങളിൽ യജ്ഞയോഗ്യരാണ്.