വയം സോമ വ്രതേ തവ മനസ്തനൂഷു ബിഭ്രതഃ । പ്രജാവന്തഃ സചേമഹി
സോമനേ, നിന്റെ നിയമത്തിൽ, മനസ്സിനെ ശരീരത്തിൽ സൂക്ഷിച്ച്, സന്തതിയോടെ നാം ഒന്നാകട്ടെ.
യത്തേ യമം വൈവസ്വതം മനോ ജഗാമ ദൂരകമ് । തത്ത ആ വര്തയാമസീഹ ക്ഷയായ ജീവസേ
നിന്റെ മനസ് യമന്റെ അടുക്കളേക്കു ദൂരേ പോയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അതിനെ ഇവിടെ തിരിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് ജീവനും വാസത്തിനും നൽകുന്നു.
യത്തേ ദിവം യത്പൃഥിവീം മനോ ജഗാമ ദൂരകമ് । തത്ത ആ വര്തയാമസീഹ ക്ഷയായ ജീവസേ
നിന്റെ മനസ് ആകാശത്തിലേക്കോ ഭൂമിയിലേക്കോ ദൂരേ പോയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അതിനെ ഇവിടെ തിരിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് ജീവനും വാസത്തിനും നൽകുന്നു.
യത്തേ ഭൂമിം ചതുര്ഭൃഷ്ടിം മനോ ജഗാമ ദൂരകമ് । തത്ത ആ വര്തയാമസീഹ ക്ഷയായ ജീവസേ
നിന്റെ മനസ് നാലു ഭാഗങ്ങളുള്ള ഭൂമിയിലേക്കു ദൂരേ പോയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അതിനെ ഇവിടെ തിരിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് ജീവനും വാസത്തിനും നൽകുന്നു.
യത്തേ ചതസ്രഃ പ്രദിശോ മനോ ജഗാമ ദൂരകമ് । തത്ത ആ വര്തയാമസീഹ ക്ഷയായ ജീവസേ
നിന്റെ മനസ് നാലു ദിശകളിലേക്കു ദൂരേ പോയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അതിനെ ഇവിടെ തിരിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് ജീവനും വാസത്തിനും നൽകുന്നു.
യത്തേ സമുദ്രമര്ണവം മനോ ജഗാമ ദൂരകമ് । തത്ത ആ വര്തയാമസീഹ ക്ഷയായ ജീവസേ
നിന്റെ മനസ് സമുദ്രത്തിലേക്കോ മഹാസമുദ്രത്തിലേക്കോ ദൂരേ പോയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അതിനെ ഇവിടെ തിരിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് ജീവനും വാസത്തിനും നൽകുന്നു.
യത്തേ മരീചീഃ പ്രവതോ മനോ ജഗാമ ദൂരകമ് । തത്ത ആ വര്തയാമസീഹ ക്ഷയായ ജീവസേ
നിന്റെ മനസ് പ്രകാശമുള്ള നദികളിലേക്കു ദൂരേ പോയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അതിനെ ഇവിടെ തിരിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന് ജീവനും വാസത്തിനും നൽകുന്നു.
യത്തേ അപോ യദോഷധീര്മനോ ജഗാമ ദൂരകമ് । തത്ത ആ വര്തയാമസീഹ ക്ഷയായ ജീവസേ
നിന്റെ മനസ്സ് ജലങ്ങളിലും ഔഷധികളിലും ദൂരെയ്ക്ക് പോയാൽ, അതിനെ ഇങ്ങോട്ട് തിരിച്ചു കൊണ്ടുവരുന്നു, ഇവിടെ വാസത്തിനും ജീവനും വേണ്ടി.
യത്തേ സൂര്യം യദുഷസം മനോ ജഗാമ ദൂരകമ് । തത്ത ആ വര്തയാമസീഹ ക്ഷയായ ജീവസേ
നിന്റെ മനസ്സ് സൂര്യനിലേക്കും ഉഷസ്സിലേക്കും ദൂരെയ്ക്ക് പോയാൽ, അതിനെ ഇങ്ങോട്ട് തിരിച്ചു കൊണ്ടുവരുന്നു, ഇവിടെ വാസത്തിനും ജീവനും വേണ്ടി.
യത്തേ പര്വതാന്ബൃഹതോ മനോ ജഗാമ ദൂരകമ് । തത്ത ആ വര്തയാമസീഹ ക്ഷയായ ജീവസേ
നിന്റെ മനസ്സ് വലിയ പർവതങ്ങളിലേക്കു ദൂരെയ്ക്ക് പോയാൽ, അതിനെ ഇങ്ങോട്ട് തിരിച്ചു കൊണ്ടുവരുന്നു, ഇവിടെ വാസത്തിനും ജീവനും വേണ്ടി.
യത്തേ വിശ്വമിദം ജഗന്മനോ ജഗാമ ദൂരകമ് । തത്ത ആ വര്തയാമസീഹ ക്ഷയായ ജീവസേ
നിന്റെ മനസ്സ് ഈ മുഴുവൻ ലോകത്തിലും ദൂരെയ്ക്ക് പോയാൽ, അതിനെ ഇങ്ങോട്ട് തിരിച്ചു കൊണ്ടുവരുന്നു, ഇവിടെ വാസത്തിനും ജീവനും വേണ്ടി.
യത്തേ പരാഃ പരാവതോ മനോ ജഗാമ ദൂരകമ് । തത്ത ആ വര്തയാമസീഹ ക്ഷയായ ജീവസേ
നിന്റെ മനസ്സ് അകലെ ഉള്ള ദേശങ്ങളിലേക്കു ദൂരെയ്ക്ക് പോയാൽ, അതിനെ ഇങ്ങോട്ട് തിരിച്ചു കൊണ്ടുവരുന്നു, ഇവിടെ വാസത്തിനും ജീവനും വേണ്ടി.
യത്തേ ഭൂതം ച ഭവ്യം ച മനോ ജഗാമ ദൂരകമ് । തത്ത ആ വര്തയാമസീഹ ക്ഷയായ ജീവസേ
നിന്റെ മനസ്സ് കഴിഞ്ഞതിലേക്കും വരാനിരിക്കുന്നതിലേക്കും ദൂരെയ്ക്ക് പോയാൽ, അതിനെ ഇങ്ങോട്ട് തിരിച്ചു കൊണ്ടുവരുന്നു, ഇവിടെ വാസത്തിനും ജീവനും വേണ്ടി.
പ്ര താര്യായുഃ പ്രതരം നവീയ സ്ഥാതാരേവ ക്രതുമതാ രഥസ്യ । അധ ച്യവാന ഉത്തവീത്യര്ഥം പരാതരം സു നിരൃതിര്ജിഹീതാമ്
നാം ജീവൻ അതിരുകൾ കടത്തിക്കൊണ്ടുപോകട്ടെ, ചാരിയൻ കഴിവോടെ രഥം നയിക്കുന്നതുപോലെ. ക്ഷയം അകറ്റപ്പെടട്ടെ, നാശം ദൂരെയ്ക്ക് പോവട്ടെ.
സാമന്നു രായേ നിധിമന്ന്വന്നം കരാമഹേ സു പുരുധ ശ്രവാംസി । താ നോ വിശ്വാനി ജരിതാ മമത്തു പരാതരം സു നിരൃതിര്ജിഹീതാമ്
ഗാനം, സമ്പത്ത്, അന്നം എന്നിവകൊണ്ട് നാം മഹതായ കീർത്തി നേടട്ടെ. പാടുന്നവൻ നമ്മെക്കായി എല്ലാം സംരക്ഷിക്കട്ടെ, നാശം ദൂരെയ്ക്ക് പോവട്ടെ.
അഭീ ഷ്വര്യഃ പൌംസ്യൈര്ഭവേമ ദ്യൌര്ന ഭൂമിം ഗിരയോ നാജ്രാന് । താ നോ വിശ്വാനി ജരിതാ ചികേത പരാതരം സു നിരൃതിര്ജിഹീതാമ്
നാം വീര്യത്തോടെ ആകാശം, ഭൂമി, പർവതങ്ങൾപോലെ ശക്തരാകട്ടെ. പാടുന്നവൻ നമ്മെക്കായി എല്ലാം മനസ്സിലാക്കട്ടെ, നാശം ദൂരെയ്ക്ക് പോവട്ടെ.
മോ ഷു ണഃ സോമ മൃത്യവേ പരാ ദാഃ പശ്യേമ നു സൂര്യമുച്ചരന്തമ് । ദ്യുഭിര്ഹിതോ ജരിമാ സൂ നോ അസ്തു പരാതരം സു നിരൃതിര്ജിഹീതാമ്
സോമ, ഞങ്ങളെ മരണത്തിന് ഏല്പിക്കരുത്; ഞങ്ങൾ ഉയർന്നുവരുന്ന സൂര്യനെ കാണട്ടെ. ദേവന്മാർ വൃദ്ധാവസ്ഥയെ ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് അകറ്റട്ടെ, നാശം ദൂരെയ്ക്ക് പോവട്ടെ.
അസുനീതേ മനോ അസ്മാസു ധാരയ ജീവാതവേ സു പ്ര തിരാ ന ആയുഃ । രാരന്ധി നഃ സൂര്യസ്യ സംദൃശി ഘൃതേന ത്വം തന്വം വര്ധയസ്വ
ജീവൻ നൽകുന്നവനേ, നമ്മുടെ മനസ്സിനെ ജീവിക്കാനായി നിലനിർത്തുക; ഞങ്ങളുടെ ആയുസ്സ് നീട്ടിക്കൊടുക്കുക. സൂര്യനെ കാണുന്നതിൽ സന്തോഷം നൽകുക; നെയ്യാൽ ഞങ്ങളുടെ ശരീരം പോഷിപ്പിക്കുക.
അസുനീതേ പുനരസ്മാസു ചക്ഷുഃ പുനഃ പ്രാണമിഹ നോ ധേഹി ഭോഗമ് । ജ്യോക്പശ്യേമ സൂര്യമുച്ചരന്തമനുമതേ മൃളയാ നഃ സ്വസ്തി
ജീവൻ നൽകുന്നവനേ, ഞങ്ങൾക്ക് കാഴ്ചയും ശ്വാസവും വീണ്ടും നൽകുക, ഇവിടെ സുഖത്തോടെ ജീവിക്കാൻ. നാം ദീർഘകാലം സൂര്യന്റെ ഉദയം കാണട്ടെ; അനുമതി ദേവതേ, ഞങ്ങൾക്ക് ക്ഷേമം നൽകണം.
പുനര്നോ അസും പൃഥിവീ ദദാതു പുനര്ദ്യൌര്ദേവീ പുനരന്തരിക്ഷമ് । പുനര്നഃ സോമസ്തന്വം ദദാതു പുനഃ പൂഷാ പഥ്യാം യാ സ്വസ്തിഃ
ഭൂമി വീണ്ടും ഞങ്ങൾക്ക് ജീവൻ നൽകട്ടെ, ദിവ്യമായ ആകാശവും അന്തരീക്ഷവും വീണ്ടും ജീവൻ നൽകട്ടെ. സോമൻ ഞങ്ങളുടെ ശരീരം വീണ്ടും നൽകട്ടെ, പൂഷൻ നല്ല വഴിയും ക്ഷേമവും വീണ്ടും നൽകട്ടെ.
ശം രോദസീ സുബന്ധവേ യഹ്വീ ഋതസ്യ മാതരാ । ഭരതാമപ യദ്രപോ ദ്യൌഃ പൃഥിവി ക്ഷമാ രപോ മോ ഷു തേ കിം ചനാമമത്
സ്വർഗ്ഗവും ഭൂമിയും സത്യത്തിന്റെ പ്രിയ അമ്മമാർ ആയിരിക്കും, അവർ അനുഗ്രഹം നൽകട്ടെ. എന്തെങ്കിലും ദോഷം ഉണ്ടെങ്കിൽ, സ്വർഗ്ഗം, ഭൂമി, നിലം അതു നീക്കട്ടെ; അതിൽ ഒന്നും നിന്നിൽ ശേഷിക്കരുത്.
അവ ദ്വകേ അവ ത്രികാ ദിവശ്ചരന്തി ഭേഷജാ । ക്ഷമാ ചരിഷ്ണ്വേകകം ഭരതാമപ യദ്രപോ ദ്യൌഃ പൃഥിവി ക്ഷമാ രപോ മോ ഷു തേ കിം ചനാമമത്
രണ്ടു തവണയും മൂന്നു തവണയും ഔഷധികൾ ആകാശത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്നു; ഒന്ന് ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു. എന്തെങ്കിലും ദോഷം ഉണ്ടെങ്കിൽ, സ്വർഗ്ഗം, ഭൂമി, നിലം അതു നീക്കട്ടെ; അതിൽ ഒന്നും നിന്നിൽ ശേഷിക്കരുത്.
സമിന്ദ്രേരയ ഗാമനഡ്വാഹം യ ആവഹദുശീനരാണ്യാ അനഃ । ഭരതാമപ യദ്രപോ ദ്യൌഃ പൃഥിവി ക്ഷമാ രപോ മോ ഷു തേ കിം ചനാമമത്
ഇന്ദ്രാ, പശുവിനെയും കാളയെയും നയിക്കണം, അവർ ഉഷീനരരുടെ രഥം കൊണ്ടുവന്നു. എന്തെങ്കിലും ദോഷം ഉണ്ടെങ്കിൽ, സ്വർഗ്ഗം, ഭൂമി, നിലം അതു നീക്കട്ടെ; അതിൽ ഒന്നും നിന്നിൽ ശേഷിക്കരുത്.
ആ ജനം ത്വേഷസംദൃശം മാഹീനാനാമുപസ്തുതമ് । അഗന്മ ബിഭ്രതോ നമഃ
മഹത്വമുള്ളവരുടെ സഭയിലേക്കും മഹാന്മാരിൽ പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നവരുടെ അടുത്തേക്കും നമസ്കാരം സഹിതം നാം എത്തി.
അസമാതിം നിതോശനം ത്വേഷം നിയയിനം രഥമ് । ഭജേരഥസ്യ സത്പതിമ്
അജയ്യനും പ്രകാശവാനുമായ ശക്തിയുള്ള രഥത്തെയും, രഥത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ഉടമയെയും നാം ആശ്രയിക്കുന്നു.
യോ ജനാന്മഹിഷാഁ ഇവാതിതസ്ഥൌ പവീരവാന് । ഉതാപവീരവാന്യുധാ
ശുദ്ധിയുള്ളവൻ, മഹിഷനെപ്പോലെ ജനങ്ങളെ അതിക്രമിച്ച് മുന്നേറുന്നു; ആയുധങ്ങൾ കൈവശമുണ്ടെങ്കിലും, അവൻ ശുദ്ധനാണ്.
യസ്യേക്ഷ്വാകുരുപ വ്രതേ രേവാന്മരായ്യേധതേ । ദിവീവ പഞ്ച കൃഷ്ടയഃ
യാരുടെ ആജ്ഞയിൽ ഇക്ഷ്വാകു സന്തോഷത്തോടെ വളരുന്നു, ആകാശത്തിലെ പോലെ അഞ്ചു ഗോത്രങ്ങൾ ദീർഘായുസ്സിന് സമൃദ്ധിയോടെ ജീവിക്കുന്നു.
ഇന്ദ്ര ക്ഷത്രാസമാതിഷു രഥപ്രോഷ്ഠേഷു ധാരയ । ദിവീവ സൂര്യം ദൃശേ
ഇന്ദ്രാ, സഭകളിലും രഥത്തിന്റെ സീറ്റിലും നീ ഭരണാധികാരം ഉറപ്പാക്കണം; ആകാശത്തിലെ സൂര്യനെപ്പോലെ എല്ലാവർക്കും കാണപ്പെടണം.
അഗസ്ത്യസ്യ നദ്ഭ്യഃ സപ്തീ യുനക്ഷി രോഹിതാ । പണീന്ന്യക്രമീരഭി വിശ്വാന്രാജന്നരാധസഃ
നീ അഗസ്ത്യന്റെ ചുവന്ന കുതിരകളെ നദികളോട് ചേർത്ത് കെട്ടുന്നു; രാജാവേ, പണിമാരെ നീ ജയിച്ചു, എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും നീ മറികടന്നു.
അയം മാതായം പിതായം ജീവാതുരാഗമത് । ഇദം തവ പ്രസര്പണം സുബന്ധവേഹി നിരിഹി
ഇവൻ അമ്മയോടും, ഇവൻ അച്ഛനോടും, ഇവൻ ജീവിക്കുന്നവരോടും എത്തി; സുബന്ധുവേ, നിന്റെ ഈ ചലനം മുന്നോട്ട് പോവട്ടെ, പുറത്തേക്കു വരിക.