ശശഃ ക്ഷുരം പ്രത്യഞ്ചം ജഗാരാദ്രിം ലോഗേന വ്യഭേദമാരാത് । ബൃഹന്തം ചിദൃഹതേ രന്ധയാനി വയദ്വത്സോ വൃഷഭം ശൂശുവാനഃ
മൂഷികം വെട്ടിക്കത്തിയെ മൂര്ച്ചയാക്കി, തിരിച്ച് പിടിച്ചു; തന്റെ കാല് കൊണ്ട് ദൂരത്ത് നിന്ന് പാറ പൊട്ടിച്ചു. വലിയവനെയും, പരുക്കേറ്റവനെയും, ഞാന് തുളച്ചു, കിടാവു കാളയെ നക്കുന്നതുപോലെ.
സുപര്ണ ഇത്ഥാ നഖമാ സിഷായാവരുദ്ധഃ പരിപദം ന സിംഹഃ । നിരുദ്ധശ്ചിന്മഹിഷസ്തര്ഷ്യാവാന്ഗോധാ തസ്മാ അയഥം കര്ഷദേതത്
പാറക്കിളി തന്റെ നഖം മൂര്ച്ചയാക്കി, സിംഹം പാതയില് തടയപ്പെട്ടതുപോലെ. മഹിഷി തടയപ്പെട്ടിട്ടും ഓടാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ടാണ് ഉരഗം ഇതു വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നത്.
തേഭ്യോ ഗോധാ അയഥം കര്ഷദേതദ്യേ ബ്രഹ്മണഃ പ്രതിപീയന്ത്യന്നൈഃ । സിമ ഉക്ഷ്ണോഽവസൃഷ്ടാഁ അദന്തി സ്വയം ബലാനി തന്വഃ ശൃണാനാഃ
അവരില് നിന്നാണ് ഉരഗം ഇതു വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നത്—വേദവാക്യത്തിന് വിരുദ്ധമായി ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവര് നിന്നു. കാളകളില് നിന്ന് വിട്ടുവിട്ട കിടാവുകളും തങ്ങളുടേതായ ശക്തിയില് തന്നെ വളരുന്നു.
ഏതേ ശമീഭിഃ സുശമീ അഭൂവന്യേ ഹിന്വിരേ തന്വഃ സോമ ഉക്ഥൈഃ । നൃവദ്വദന്നുപ നോ മാഹി വാജാന്ദിവി ശ്രവോ ദധിഷേ നാമ വീരഃ
ഇവര് ശമീമരത്തിന്റെ കൊമ്പുകള് കൊണ്ട് നന്നായി നിഴലുണ്ടാക്കി; മറ്റുള്ളവര് സോമഗാനങ്ങളാല് ശരീരം അലങ്കരിച്ചു. പുരുഷന്മാരെപ്പോലെ സംസാരിച്ച്, ശക്തിയോടെ ഞങ്ങളിലേക്ക് വരിക; സ്വര്ഗത്തില്, വീരനേ, നീ നിന്റെ കീര്ത്തിയും പേരും സ്ഥാപിച്ചു.
വനേ ന വാ യോ ന്യധായി ചാകഞ്ഛുചിര്വാം സ്തോമോ ഭുരണാവജീഗഃ । യസ്യേദിന്ദ്രഃ പുരുദിനേഷു ഹോതാ നൃണാം നര്യോ നൃതമഃ ക്ഷപാവാന്
കാടിലെ ഒരു വൃക്ഷംപോലെ, ആരെങ്കിലും ഇവിടെ നില്ക്കുമ്പോള്, നിന്റെ പുകഴ്ച, തെളിഞ്ഞതും ഉത്സാഹപൂര്വ്വവുമാണ് വളരുന്നത്. ആര്ക്ക് ഇന്ദ്രന് മനുഷ്യരില് യജ്ഞികനാണ്, മഹാനാണ്, ഏറ്റവും വീരനാണ്, രാത്രിയുടെ അധിപനാണ്.
പ്ര തേ അസ്യാ ഉഷസഃ പ്രാപരസ്യാ നൃതൌ സ്യാമ നൃതമസ്യ നൃണാമ് । അനു ത്രിശോകഃ ശതമാവഹന്നൄന്കുത്സേന രഥോ യോ അസത്സസവാന്
നിനക്കായി ഏറ്റവും ദൂരെയുള്ള ഉഷസ്സിലേക്ക് ഞങ്ങള് എത്തട്ടെ; പുരുഷന്മാരില് ഏറ്റവും വീരനായവന്റെ നൃത്തത്തില് ഞങ്ങള് ഉണ്ടാകട്ടെ. ത്രിശോകനെ പിന്തുടര്ന്ന്, നൂറ് പേരെ കൂട്ടി, കുത്സനോടൊപ്പം whose രഥം വിജയിച്ചിരിക്കുന്നു.
കസ്തേ മദ ഇന്ദ്ര രന്ത്യോ ഭൂദ്ദുരോ ഗിരോ അഭ്യുഗ്രോ വി ധാവ । കദ്വാഹോ അര്വാഗുപ മാ മനീഷാ ആ ത്വാ ശക്യാമുപമം രാധോ അന്നൈഃ
നിന്റെ ആഹ്ലാദം ഏതാണ്, ഇന്ദ്രാ, ഏറ്റവും രസകരമായത്? ഭയങ്കരനേ, ദൂരത്ത് നിന്ന് ഞങ്ങളുടെ ഗാനം കേട്ടു ഓടിവരിക. ആരാണ് അടുത്ത് സഹായിക്കാനെത്തുന്നത്, എന്റെ ചിന്ത കൊണ്ടു നിന്നെ ആഹ്വാനിക്കാം, അങ്ങനെ ഞാന് നിന്റെ പരമാനുഗ്രഹം ഭക്ഷണത്തോടൊപ്പം നേടാം.
കദു ദ്യുമ്നമിന്ദ്ര ത്വാവതോ നൄന്കയാ ധിയാ കരസേ കന്ന ആഗന് । മിത്രോ ന സത്യ ഉരുഗായ ഭൃത്യാ അന്നേ സമസ്യ യദസന്മനീഷാഃ
ഏത് മഹത്വമാണ്, ഇന്ദ്രാ, നീ മനുഷ്യരില് നല്കുന്നത്, ഏത് ജ്ഞാനത്തിലൂടെയാണ് നീ പ്രവര്ത്തിക്കുന്നത്, ആരാണ് നിന്റെ അടുത്ത് വരുന്നത്? സത്യസന്ധനായ മിത്രനെപ്പോലെ, നീ വിശാലമായി പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു, ഞങ്ങളുടെ ചിന്തകള് ഭക്ഷണത്തില് ഒന്നിക്കുമ്പോള്.
പ്രേരയ സൂരോ അര്ഥം ന പാരം യേ അസ്യ കാമം ജനിധാ ഇവ ഗ്മന് । ഗിരശ്ച യേ തേ തുവിജാത പൂര്വീര്നര ഇന്ദ്ര പ്രതിശിക്ഷന്ത്യന്നൈഃ
സൂര്യനെ ദൂരെയുള്ള ലക്ഷ്യത്തിലേക്കു നീയയയ്ക്കുക, അവന്റെ ആഗ്രഹം മക്കളെപ്പോലെ പിന്തുടരുന്നവര്ക്കായി. നിന്റെ അനേകം ഗാനങ്ങള്ക്കു, ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ ശക്തിയില് ജനിച്ച പുരുഷന്മാര് ഭക്ഷണത്തോടെ മറുപടി പറയുന്നു.
മാത്രേ നു തേ സുമിതേ ഇന്ദ്ര പൂര്വീ ദ്യൌര്മജ്മനാ പൃഥിവീ കാവ്യേന । വരായ തേ ഘൃതവന്തഃ സുതാസഃ സ്വാദ്മന്ഭവന്തു പീതയേ മധൂനി
ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ അമ്മയ്ക്കും, നിനക്കും, സുമിത്രയ്ക്കും വേണ്ടി, പുരാതനമായ ആകാശവും ഭൂമിയും അവരുടെ ശക്തിയും ജ്ഞാനവുംകൊണ്ട് ഇവിടെ ഉണ്ടാവട്ടെ. നിന്റെ സന്തോഷത്തിനായി, നെയ്യും മധുരപാനങ്ങളും ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു; അവ നിനക്ക് ആസ്വദിക്കുവാൻ തയാറാണ്.
ആ മധ്വോ അസ്മാ അസിചന്നമത്രമിന്ദ്രായ പൂര്ണം സ ഹി സത്യരാധാഃ । സ വാവൃധേ വരിമന്നാ പൃഥിവ്യാ അഭി ക്രത്വാ നര്യഃ പൌംസ്യൈശ്ച
ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി പൂർണ്ണമായ മധുരപാനം ഒഴിച്ചിരിക്കുന്നു, കാരണം അവൻ സത്യമായും ദാനശീലനാണ്. ഭൂമിയുടെ വിശാലതയിൽ, തന്റെ ഉത്തമമായ പ്രവൃത്തികളാലും വീരത്വത്താലും അവൻ വളർന്നു.
വ്യാനളിന്ദ്രഃ പൃതനാഃ സ്വോജാ ആസ്മൈ യതന്തേ സഖ്യായ പൂര്വീഃ । ആ സ്മാ രഥം ന പൃതനാസു തിഷ്ഠ യം ഭദ്രയാ സുമത്യാ ചോദയാസേ
ഇന്ദ്രൻ തന്റെ ശക്തിയാൽ ശത്രുസേനകളെ ചിതറിക്കുന്നു; അനേകം പേർ അവന്റെ സൗഹൃദം നേടാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. യുദ്ധങ്ങളിൽ, നീ ഒരു രഥംപോലെ ഉറപ്പോടെ നില്ക്കുക, നിന്റെ ദയയാൽ നീ അതിനെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നതുപോലെ.
പ്ര ദേവത്രാ ബ്രഹ്മണേ ഗാതുരേത്വപോ അച്ഛാ മനസോ ന പ്രയുക്തി । മഹീം മിത്രസ്യ വരുണസ്യ ധാസിം പൃഥുജ്രയസേ രീരധാ സുവൃക്തിമ്
ദേവന്മാരെ സ്തുതിക്കുന്ന ഈ ഗാനം, മനസ്സിന്റെ വേഗത്തിൽ, അവരിലേക്ക് എത്തട്ടെ. മിത്രനും വരുണനും ഉള്ള മഹത്തായ നിയമം നിനക്കുണ്ട്; നീ ഞങ്ങൾക്ക് വിശാലവും മനോഹരവുമായ സ്തുതികൾ നൽകണമേ.
അധ്വര്യവോ ഹവിഷ്മന്തോ ഹി ഭൂതാച്ഛാപ ഇതോശതീരുശന്തഃ । അവ യാശ്ചഷ്ടേ അരുണഃ സുപര്ണസ്തമാസ്യധ്വമൂര്മിമദ്യാ സുഹസ്താഃ
യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവരേ, നിങ്ങൾ ഹവികൾ ഒരുക്കി ഭക്തിയോടെ സമീപിക്കൂ. കനകവർണ്ണവും മനോഹരമായ ചിറകുള്ളവനും നിങ്ങളെ കാക്കുന്നു; നിങ്ങളുടെ ശക്തമായ കൈകളാൽ ആ പാനീയതരംഗം ഒഴിക്കൂ.
അധ്വര്യവോഽപ ഇതാ സമുദ്രമപാം നപാതം ഹവിഷാ യജധ്വമ് । സ വോ ദദദൂര്മിമദ്യാ സുപൂതം തസ്മൈ സോമം മധുമന്തം സുനോത
യജ്ഞകർ, നിങ്ങൾ ജലത്തെയും സമുദ്രത്തെയും സമീപിച്ച്, ജലപുത്രനു ഹവികൾ അർപ്പിച്ച് പൂജിക്കൂ. അവൻ നിങ്ങൾക്കായി ശുദ്ധമായ, അഴുകുന്ന തരംഗം നൽകും; അവനുവേണ്ടി മധുരവും മധു നിറഞ്ഞ സോമം ചുരണ്ടൂ.
യോ അനിധ്മോ ദീദയദപ്സ്വന്തര്യം വിപ്രാസ ഈളതേ അധ്വരേഷു । അപാം നപാന്മധുമതീരപോ ദാ യാഭിരിന്ദ്രോ വാവൃധേ വീര്യായ
ഇന്ധനം ഇല്ലാതിരുന്നിട്ടും ജലത്തിനിടയിൽ പ്രകാശിക്കുന്നവനെയാണ്, ജ്ഞാനികൾ യജ്ഞങ്ങളിൽ വിളിക്കുന്നു. ജലപുത്രാ, ഇന്ദ്രൻ ശക്തിയിൽ വളർന്നതുപോലെ, നീ ഞങ്ങൾക്ക് മധുരമുള്ള ജലധാരകൾ നൽകണം.
യാഭിഃ സോമോ മോദതേ ഹര്ഷതേ ച കല്യാണീഭിര്യുവതിഭിര്ന മര്യഃ । താ അധ്വര്യോ അപോ അച്ഛാ പരേഹി യദാസിഞ്ചാ ഓഷധീഭിഃ പുനീതാത്
സോമൻ സന്തോഷിക്കുകയും ഉല്ലാസിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ജലങ്ങളാൽ, യുവതികളോടൊപ്പം ഒരു യുവാവിനെപ്പോലെ. യജ്ഞകർ, നിങ്ങൾ ജലത്തോട്ടു പോകൂ, നിങ്ങൾ ഔഷധികളാൽ ഒഴിക്കുന്ന സോമം അവ ശുദ്ധമാക്കട്ടെ.
ഏവേദ്യൂനേ യുവതയോ നമന്ത യദീമുശന്നുശതീരേത്യച്ഛ । സം ജാനതേ മനസാ സം ചികിത്രേഽധ്വര്യവോ ധിഷണാപശ്ച ദേവീഃ
ഇവിടെ, യുവതികൾ വിളിക്കുമ്പോൾ വിനയത്തോടെ വന്ന് നമിക്കുന്നു; അവർ ഉത്സാഹത്തോടെ എത്തുന്നു. അവർ മനസ്സിലും ലക്ഷ്യത്തിലും ഒന്നിക്കുന്നു; യജ്ഞകർയും ജ്ഞാനദായിനിയായ ജലദേവതകളും ഒരുമിക്കുന്നു.
യോ വോ വൃതാഭ്യോ അകൃണോദു ലോകം യോ വോ മഹ്യാ അഭിശസ്തേരമുഞ്ചത് । തസ്മാ ഇന്ദ്രായ മധുമന്തമൂര്മിം ദേവമാദനം പ്ര ഹിണോതനാപഃ
നിങ്ങൾക്കായി അടച്ചിടലുകളിൽ നിന്ന് വഴി തുറന്നവനും, മഹാശാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിച്ചവനുമാണ് അവൻ. ആ ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി, മധുരമുള്ള തരംഗവും ദൈവീയമായ ഉല്ലാസപാനവും, ജലങ്ങളേ, അർപ്പിക്കൂ.
പ്രാസ്മൈ ഹിനോത മധുമന്തമൂര്മിം ഗര്ഭോ യോ വഃ സിന്ധവോ മധ്വ ഉത്സഃ । ഘൃതപൃഷ്ഠമീഡ്യമധ്വരേഷ്വാപോ രേവതീഃ ശൃണുതാ ഹവം മേ
നദികളേ, അവനുവേണ്ടി മധുരമുള്ള തരംഗം ഒഴിക്കൂ, അതാണ് നിങ്ങളുടെ ഗർഭവും, മധുരം നിറഞ്ഞ ഉറവുമാണ്. നെയ്യും സമൃദ്ധിയുമുള്ള ജലങ്ങളേ, യജ്ഞങ്ങളിൽ സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നവരേ, എന്റെ വിളി കേൾക്കൂ.
തം സിന്ധവോ മത്സരമിന്ദ്രപാനമൂര്മിം പ്ര ഹേത യ ഉഭേ ഇയര്തി । മദച്യുതമൌശാനം നഭോജാം പരി ത്രിതന്തും വിചരന്തമുത്സമ്
ഇന്ദ്രൻ കുടിക്കുന്ന ആ ഉല്ലാസകരമായ തരംഗം, നദികളേ, നിങ്ങൾ ഒഴിക്കൂ; ഇരുവശവും അയയ്ക്കുന്നതാണത്. ആ പാനീയം ആനന്ദം നിറഞ്ഞതും ആകാശത്തിൽ നിന്നുമുള്ളതും, ഉറവിടം ചുറ്റി സഞ്ചരിക്കുന്നതും, തന്തു നെയ്യുന്നതുമാണ്.
ആവര്വൃതതീരധ നു ദ്വിധാരാ ഗോഷുയുധോ ന നിയവം ചരന്തീഃ । ഋഷേ ജനിത്രീര്ഭുവനസ്യ പത്നീരപോ വന്ദസ്വ സവൃധഃ സയോനീഃ
എപ്പോഴും ഒഴുകുന്ന, ഇപ്പോൾ ഇരുപാതികളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ട, പശുക്കൾ കറ്റിലേക്കു പോകുന്നതുപോലെ നീങ്ങുന്ന ജലങ്ങളേ, ഋഷിയുടെ മാതാക്കളും ലോകത്തിന്റെ ഭാര്യമാരുമായ നിങ്ങളെ, ഒരേ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവരേ, മഹാശക്തനായവൻ വന്ദിക്കുന്നു.
ഹിനോതാ നോ അധ്വരം ദേവയജ്യാ ഹിനോത ബ്രഹ്മ സനയേ ധനാനാമ് । ഋതസ്യ യോഗേ വി ഷ്യധ്വമൂധഃ ശ്രുഷ്ടീവരീര്ഭൂതനാസ്മഭ്യമാപഃ
ദേവന്മാർക്ക് യോജിച്ച യജ്ഞം ഞങ്ങൾക്കായി ഒഴിക്കൂ; സമ്പത്ത് നേടാൻ പ്രാർത്ഥനയും ഒഴിക്കൂ. സത്യമെന്ന ഐക്യത്തിൽ, തെറ്റുകൾ ഇല്ലാതെ, ഞങ്ങളുടെ വാക്കുകൾ കേൾക്കാൻ തയ്യാറാകൂ, ജലങ്ങളേ.
ആപോ രേവതീഃ ക്ഷയഥാ ഹി വസ്വഃ ക്രതും ച ഭദ്രം ബിഭൃഥാമൃതം ച । രായശ്ച സ്ഥ സ്വപത്യസ്യ പത്നീഃ സരസ്വതീ തദ്ഗൃണതേ വയോ ധാത്
പ്രഭയുള്ള ജലങ്ങളേ, നിങ്ങൾക്ക് സമ്പത്ത് ഉണ്ട്; നല്ല ഉപദേശവും അമൃതവും വഹിക്കൂ. സമ്പത്തിന്റെ അധിപന്റെ ഭാര്യമാരാണ് നിങ്ങൾ; സരസ്വതീ, പുകഴ്ചയുള്ള ആ മഹത്വം ഞങ്ങൾക്ക് നൽകണം.
പ്രതി യദാപോ അദൃശ്രമായതീര്ഘൃതം പയാംസി ബിഭ്രതീര്മധൂനി । അധ്വര്യുഭിര്മനസാ സംവിദാനാ ഇന്ദ്രായ സോമം സുഷുതം ഭരന്തീഃ
നെയ്യും പാൽയും മധുവും വഹിച്ചുകൊണ്ട്, ജലങ്ങൾ കാണപ്പെടുമ്പോൾ ഒഴുകുന്നു. യജ്ഞകർക്ക് മനസ്സിൽ ഐക്യമായി, അവർ ചുരണ്ടിയ സോമം ഇന്ദ്രനു കൊണ്ടുവരുന്നു.
ഏമാ അഗ്മന്രേവതീര്ജീവധന്യാ അധ്വര്യവഃ സാദയതാ സഖായഃ । നി ബര്ഹിഷി ധത്തന സോമ്യാസോഽപാം നപ്ത്രാ സംവിദാനാസ ഏനാഃ
ഇപ്പോൾ പ്രഭയുള്ള, ജീവൻ നൽകുന്ന ജലങ്ങൾ എത്തി; യജ്ഞകർ, സ്നേഹിതരേ, അവരെ ഇരുത്തൂ. സോമപാനങ്ങൾ ദർഭയിൽ വെക്കൂ, ജലപുത്രനോടൊപ്പം ഒന്നിച്ചവരായി.
ആഗ്മന്നാപ ഉശതീര്ബര്ഹിരേദം ന്യധ്വരേ അസദന്ദേവയന്തീഃ । അധ്വര്യവഃ സുനുതേന്ദ്രായ സോമമഭൂദു വഃ സുശകാ ദേവയജ്യാ
ഉത്സാഹത്തോടെ ജലങ്ങൾ ഈ ദർഭയിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു; അവർ യജ്ഞത്തിൽ ഇരുന്നു ദേവസേവനത്തിനായി ആഗ്രഹിക്കുന്നു. യജ്ഞകർ, ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി സോമം ചുരണ്ടൂ; ദേവന്മാർക്ക് പ്രിയമായ നിങ്ങളുടെ യജ്ഞം ഫലപ്രദമായി.
ആ നോ ദേവാനാമുപ വേതു ശംസോ വിശ്വേഭിസ്തുരൈരവസേ യജത്രഃ । തേഭിര്വയം സുഷഖായോ ഭവേമ തരന്തോ വിശ്വാ ദുരിതാ സ്യാമ
ദേവന്മാരുടെ അനുഗ്രഹം നമ്മുടെ അടുത്തേക്ക് വരികയാകട്ടെ, അവരുടെ എല്ലാ ശക്തിയും ഉപയോഗിച്ച് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കാനായി. അവരോടൊപ്പം നാം നല്ല സുഹൃത്തുക്കളായി, എല്ലാ ദുർഭാഗ്യങ്ങളും കടന്ന് വിജയിക്കട്ടെ.
പരി ചിന്മര്തോ ദ്രവിണം മമന്യാദൃതസ്യ പഥാ നമസാ വിവാസേത് । ഉത സ്വേന ക്രതുനാ സം വദേത ശ്രേയാംസം ദക്ഷം മനസാ ജഗൃഭ്യാത്
മനുഷ്യൻ അന്യായമായി സമ്പത്ത് ആഗ്രഹിക്കരുത്; സത്യത്തിന്റെ വഴിയിൽ ഭക്തിയോടെ അതിനെ തേടണം. അവൻ സ്വന്തം മനസ്സിന്റെ ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെയും ഉത്തമമായ ജ്ഞാനത്തോടെയും മുന്നോട്ട് പോവണം.
അധായി ധീതിരസസൃഗ്രമംശാസ്തീര്ഥേ ന ദസ്മമുപ യന്ത്യൂമാഃ । അഭ്യാനശ്മ സുവിതസ്യ ശൂഷം നവേദസോ അമൃതാനാമഭൂമ
പ്രചോദിതമായ ചിന്ത ഇവിടെ പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടു; ഈർപ്പുള്ള നദികൾ പോലെ സ്തുതികൾ വിശുദ്ധസ്ഥാനത്തേക്ക് ഒഴുകുന്നു, ദയാലുവായവനെ തേടി. ധന്യനും ജ്ഞാനിയുമായവരുടെ അനുഗ്രഹം നാം പ്രാപിച്ചു, അതിലൂടെ നിത്യജീവിതം പോലെയായി.