യസ്യ ത്യന്മഹിത്വം വാതാപ്യമയം ജനഃ । വിപ്ര ആ വംസദ്ധീതിഭിശ്ചികേത സുഷ്ടുതീനാമ്
വായുവിനെപ്പോലെ ഈ ജനങ്ങള് ആ മഹത്വം നേടാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. പ്രചോദിതന് സ്തുതികളോടെ നിങ്ങളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
സ വേദ സുഷ്ടുതീനാമിന്ദുര്ന പൂഷാ വൃഷാ । അഭി പ്സുരഃ പ്രുഷായതി വ്രജം ന ആ പ്രുഷായതി
ഇന്ദ്രനും ശക്തനായ പൂഷനും സ്തുതികളെ അറിയുന്നു. ആഗ്രഹത്തോടെ, അവന് കന്നുകാലികളെപ്പോലെ മുന്നോട്ട് ഓടിപ്പിക്കുന്നു.
മംസീമഹി ത്വാ വയമസ്മാകം ദേവ പൂഷന് । മതീനാം ച സാധനം വിപ്രാണാം ചാധവമ്
ദേവനായ പൂഷന്, ഞങ്ങള്ക്കായി നിന്നെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നല്ല ആലോചനകളുടെയും പ്രചോദിതരുടെ സഹായവും ഞങ്ങള്ക്ക് വേണം.
പ്രത്യര്ധിര്യജ്ഞാനാമശ്വഹയോ രഥാനാമ് । ഋഷിഃ സ യോ മനുര്ഹിതോ വിപ്രസ്യ യാവയത്സഖഃ
യജ്ഞങ്ങളില് വിജയി, കുതിരപോലെയുള്ള രഥങ്ങളില് മുന്നേറുന്നവന്. അവന് ദര്ശകന്, മനുവിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവന്, പ്രചോദിതന്റെ വിശ്വസ്ത സുഹൃത്ത്.
ആധീഷമാണായാഃ പതിഃ ശുചായാശ്ച ശുചസ്യ ച । വാസോവായോഽവീനാമാ വാസാംസി മര്മൃജത്
ആഗ്രഹിക്കുന്നവളുടെ നാഥനും, ശുദ്ധിയുടെയും ശുദ്ധന്റെ ഉടമയുമാണ്. വായു, വസ്ത്രധാരികളുടെ വസ്ത്രങ്ങള് നീ ശുദ്ധമാക്കി.
ഇനോ വാജാനാം പതിരിനഃ പുഷ്ടീനാം സഖാ । പ്ര ശ്മശ്രു ഹര്യതോ ദൂധോദ്വി വൃഥാ യോ അദാഭ്യഃ
അവന് വിജയങ്ങളുടെ നാഥനും, സമ്പത്തിന്റെയും സുഹൃത്തുമാണ്. അവന്റെ മഞ്ഞക്കൂന്തല് വളര്ന്നിരിക്കുന്നു, അവനെ ആരും തോല്പ്പിക്കാനാവില്ല.
ആ തേ രഥസ്യ പൂഷന്നജാ ധുരം വവൃത്യുഃ । വിശ്വസ്യാര്ഥിനഃ സഖാ സനോജാ അനപച്യുതഃ
പൂഷന്, നിന്റെ രഥത്തിന്റെ ചുമട്ടില് ആടുകള് കയറി. എല്ലാം ആഗ്രഹിക്കുന്നവരുടെ സുഹൃത്ത്, ഒരുമിച്ച് ജനിച്ചവന്, ഒരിക്കലും പരാജയപ്പെടാത്തവന്.
അസ്മാകമൂര്ജാ രഥം പൂഷാ അവിഷ്ടു മാഹിനഃ । ഭുവദ്വാജാനാം വൃധ ഇമം നഃ ശൃണവദ്ധവമ്
ശക്തിയുള്ള പൂഷന് ഞങ്ങളുടെ ശക്തിയുടെ രഥം കയറ്റട്ടെ. വിജയങ്ങള് വര്ധിപ്പിക്കുന്നവന് ഈ ഞങ്ങളുടെ പ്രാര്ത്ഥന കേള്ക്കട്ടെ.
അസത്സു മേ ജരിതഃ സാഭിവേഗോ യത്സുന്വതേ യജമാനായ ശിക്ഷമ് । അനാശീര്ദാമഹമസ്മി പ്രഹന്താ സത്യധ്വൃതം വൃജിനായന്തമാഭുമ്
ഇവിടെയുള്ളവരില് ഞാന് ശക്തിയോടെ നിലകൊള്ളുന്നു, യജമാനന് വേണ്ടി സോമം ഒരുക്കുമ്പോള്. ഞാന് ശാപം നല്കുന്നവനും, ശത്രുവിനെ തോല്പ്പിക്കുന്നവനും, സത്യത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്നവനും, ദുഷ്ടനെ നശിപ്പിക്കുന്നവനും ആകുന്നു.
യദീദഹം യുധയേ സംനയാന്യദേവയൂന്തന്വാ ശൂശുജാനാന് । അമാ തേ തുമ്രം വൃഷഭം പചാനി തീവ്രം സുതം പഞ്ചദശം നി ഷിഞ്ചമ്
ഞാന് യുദ്ധത്തിനായി ദൈവങ്ങളെ ആരാധിക്കാത്തവരെ ഒന്നിച്ചു കൂട്ടുമ്പോള്, സ്വാര്ത്ഥതയില് മുഴുകിയവരെ, അപ്പോള് ഞാന് നിനക്ക്, മഹാശക്തനായ കാളാ, ശക്തമായ പത്തൊമ്പതാം സോമം പാകം ചെയ്ത് ഒഴുക്കുന്നു.
നാഹം തം വേദ യ ഇതി ബ്രവീത്യദേവയൂന്സമരണേ ജഘന്വാന് । യദാവാഖ്യത്സമരണമൃഘാവദാദിദ്ധ മേ വൃഷഭാ പ്ര ബ്രുവന്തി
ദൈവങ്ങളെ ആരാധിക്കാത്തവരെ യുദ്ധത്തില് ജയിച്ചവന് എന്ന് പറയുന്നവനെ ഞാന് അറിയുന്നില്ല. യുദ്ധം ഭയങ്കരമാണെന്ന് അവന് പ്രഖ്യാപിക്കുമ്പോള്, അപ്പോള് എന്റെ കാളകള് ഉച്ചത്തിൽ മുഴങ്ങുന്നു.
യദജ്ഞാതേഷു വൃജനേഷ്വാസം വിശ്വേ സതോ മഘവാനോ മ ആസന് । ജിനാമി വേത്ക്ഷേമ ആ സന്തമാഭും പ്ര തം ക്ഷിണാം പര്വതേ പാദഗൃഹ്യ
അറിയപ്പെടാത്ത ജനങ്ങളില് ഞാന് ഉണ്ടായിരിക്കുമ്പോള്, എല്ലാ ദാനശീലികളും എനിക്ക് ഒപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഞാന് ജയിക്കുന്നു, സുരക്ഷിതനെയാണ് തിരിച്ചറിയുന്നത്, അവനെ ഞാന് പര്വ്വതത്തില് കാലുപിടിച്ച് നശിപ്പിക്കുന്നു.
ന വാ ഉ മാം വൃജനേ വാരയന്തേ ന പര്വതാസോ യദഹം മനസ്യേ । മമ സ്വനാത്കൃധുകര്ണോ ഭയാത ഏവേദനു ദ്യൂന്കിരണഃ സമേജാത്
ജനങ്ങളില് എന്നെ ആരും തടയുന്നില്ല, പര്വ്വതങ്ങളും എന്നെ തടയുന്നില്ല, ഞാന് മനസ്സില് തീരുമാനിക്കുമ്പോള്. എന്റെ ഗര്ജ്ജനത്തിന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് അവരുടെ ചെവികള് വിറയുന്നു, സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങളും ഒരുമിച്ച് നീങ്ങുന്നു.
ദര്ശന്ന്വത്ര ശൃതപാഁ അനിന്ദ്രാന്ബാഹുക്ഷദഃ ശരവേ പത്യമാനാന് । ഘൃഷും വാ യേ നിനിദുഃ സഖായമധ്യൂ ന്വേഷു പവയോ വവൃത്യുഃ
ഇവിടെ, ഇന്ദ്രനില്ലാതെ മദ്യം കുടിക്കുന്നവരെയും അമ്പുകൊണ്ട് വീണുപോകുന്നവരെയും, സ്നേഹിതനെ കുറിച്ച് മോശമായി സംസാരിച്ചവരെയും, കൂട്ടത്തിൽ ചെറുപ്പക്കാരെ അവഗണിച്ചവരെയും ഞാൻ കണ്ടു.
അഭൂര്വൌക്ഷീര്വ്യു ആയുരാനഡ്ദര്ഷന്നു പൂര്വോ അപരോ നു ദര്ഷത് । ദ്വേ പവസ്തേ പരി തം ന ഭൂതോ യോ അസ്യ പാരേ രജസോ വിവേഷ
കാളകൾ പുറത്ത് വന്നിരിക്കുന്നു, ജീവൻ വിട്ടുപോയിരിക്കുന്നു; മുമ്പുള്ളവരും പിന്നെയുള്ളവരും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. രണ്ടുതരംഗങ്ങൾ അവനെ ചുറ്റി സഞ്ചരിക്കുന്നു, പക്ഷേ അവന്റെ ലോകത്തിന്റെ അറ്റത്തേക്ക് ആരും എത്തിയിട്ടില്ല.
ഗാവോ യവം പ്രയുതാ അര്യോ അക്ഷന്താ അപശ്യം സഹഗോപാശ്ചരന്തീഃ । ഹവാ ഇദര്യോ അഭിതഃ സമായന്കിയദാസു സ്വപതിശ്ഛന്ദയാതേ
യവം കെട്ടിയ പശുക്കളെ ആര്യന്മാർ എണ്ണി; ഞാൻ അവയെ കാവൽക്കാരോടൊപ്പം സഞ്ചരിക്കുന്നതും കണ്ടു. ആര്യന്മാർ അവയെ ചുറ്റും വിളിച്ചു കൂട്ടുന്നു, പക്ഷേ അവയിൽ എത്രയെ യജമാനൻ തന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു എന്ന് അറിയില്ല.
സം യദ്വയം യവസാദോ ജനാനാമഹം യവാദ ഉര്വജ്രേ അന്തഃ । അത്രാ യുക്തോഽവസാതാരമിച്ഛാദഥോ അയുക്തം യുനജദ്വവന്വാന്
ജനങ്ങളിൽ നമുക്ക് യവം ഭക്ഷിക്കുമ്പോൾ, ഞാൻ അടച്ചിരിക്കുന്നതിൽ യവം കഴിക്കുന്നു. ഇവിടെ കെട്ടിയവൻ താഴെ ഇറക്കുന്നവനെ അന്വേഷിക്കുന്നു, എന്നാൽ കെട്ടാത്തവനെ ഓടിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ കെട്ടുന്നു.
അത്രേദു മേ മംസസേ സത്യമുക്തം ദ്വിപാച്ച യച്ചതുഷ്പാത്സംസൃജാനി । സ്ത്രീഭിര്യോ അത്ര വൃഷണം പൃതന്യാദയുദ്ധോ അസ്യ വി ഭജാനി വേദഃ
ഇവിടെ, നിന്റെകായി ഞാൻ സത്യമായി പറയുന്നു: മാംസം, ഇരുകാലികളിൽ നിന്നുള്ളതും നാലുകാലികളിൽ നിന്നുള്ളതും. സ്ത്രീകളോടൊപ്പം യുദ്ധത്തിൽ പുരുഷനെ വിഭജിക്കുന്നവന്റെ പങ്ക് എങ്ങനെ വിഭജിക്കാമെന്ന് ഞാൻ അറിയുന്നു.
യസ്യാനക്ഷാ ദുഹിതാ ജാത്വാസ കസ്താം വിദ്വാഁ അഭി മന്യാതേ അന്ധാമ് । കതരോ മേനിം പ്രതി തം മുചാതേ യ ഈം വഹാതേ യ ഈം വാ വരേയാത്
ആർക്കാണ് പന്ത് കളിയില്ലാതെ ജനിച്ച മകളുണ്ടായത്? ആരാണ് അവളെ അറിയുന്നത്? ആരാണ് ആ അന്ധയെയെ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്? ആരാണ് അവളുടെ ബന്ധങ്ങൾ അഴിയിക്കുന്നത്, ആരാണ് അവളെ ചുമക്കുന്നത്, ആരാണ് അവളെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?
കിയതീ യോഷാ മര്യതോ വധൂയോഃ പരിപ്രീതാ പന്യസാ വാര്യേണ । ഭദ്രാ വധൂര്ഭവതി യത്സുപേശാഃ സ്വയം സാ മിത്രം വനുതേ ജനേ ചിത്
ഭർത്താവിന്റെ സ്നേഹവും മനോഹരമായ സമ്മാനങ്ങളും കൊണ്ട് ചുറ്റപ്പെട്ട സ്ത്രീക്ക് എത്രമാത്രം വിലയുണ്ട്? വധു മനോഹരമായി അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടാൽ ഭാഗ്യശാലിയായിരിക്കുന്നു; അവൾ തന്നെ ജനങ്ങളിൽ നിന്ന് സുഹൃത്ത് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു.
പത്തോ ജഗാര പ്രത്യഞ്ചമത്തി ശീര്ഷ്ണാ ശിരഃ പ്രതി ദധൌ വരൂഥമ് । ആസീന ഊര്ധ്വാമുപസി ക്ഷിണാതി ന്യങ്ങുത്താനാമന്വേതി ഭൂമിമ്
തവള ഉണർന്നു, പുറകോട്ടു നോക്കി ഭക്ഷിക്കുന്നു, തല കൊണ്ട് പ്രതിരോധം സ്ഥാപിക്കുന്നു. നേരെ ഇരുന്ന്, ശരീരം ഉണക്കുന്നു; കിടന്നപ്പോൾ നിലത്തോട് ചേർന്ന് നീങ്ങുന്നു.
ബൃഹന്നച്ഛായോ അപലാശോ അര്വാ തസ്ഥൌ മാതാ വിഷിതോ അത്തി ഗര്ഭഃ । അന്യസ്യാ വത്സം രിഹതീ മിമായ കയാ ഭുവാ നി ദധേ ധേനുരൂധഃ
വിസ്തൃതമായ നിഴലുള്ള, ഇലകളില്ലാത്തത് സമീപം നിൽക്കുന്നു; അമ്മ, കുത്തേറ്റവൾ, ഗർഭം ഭക്ഷിക്കുന്നു. മറ്റൊരു പശു, കിടാവിനെ അളക്കുന്നു; ഗർഭിണിയായ പശു അതിനെ എങ്ങനെ ഉള്ളിൽ വെച്ചു എന്ന് ആരറിയും.
സപ്ത വീരാസോ അധരാദുദായന്നഷ്ടോത്തരാത്താത്സമജഗ്മിരന്തേ । നവ പശ്ചാതാത്സ്ഥിവിമന്ത ആയന്ദശ പ്രാക്സാനു വി തിരന്ത്യശ്നഃ
ഏഴു വീരന്മാർ താഴിൽ നിന്ന് ഉയർന്നു, വടക്കിൽ നിന്ന് കാണാതായി, അവർ അവസാനം ഒന്നിച്ചു. ഒൻപത് പടിഞ്ഞാറിൽ നിന്ന് നിന്നു എത്തി; പത്ത് കിഴക്കിൽ നിന്ന് മലകൾ കടന്ന് ഭക്ഷിക്കുന്നു.
ദശാനാമേകം കപിലം സമാനം തം ഹിന്വന്തി ക്രതവേ പാര്യായ । ഗര്ഭം മാതാ സുധിതം വക്ഷണാസ്വവേനന്തം തുഷയന്തീ ബിഭര്തി
പത്തുപേരിൽ ഒരുവൻ കപ്പില നിറമുള്ളവൻ, എല്ലാവർക്കും പൊതുവായവൻ; അവർ അവനെ യജ്ഞത്തിനും കടക്കലിനും ഉത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു. അമ്മ, നല്ലപോലെ പോഷിച്ച ഗർഭത്തെ തനിക്കുള്ളിൽ സന്തോഷത്തോടെ വഹിക്കുന്നു.
പീവാനം മേഷമപചന്ത വീരാ ന്യുപ്താ അക്ഷാ അനു ദീവ ആസന് । ദ്വാ ധനും ബൃഹതീമപ്സ്വന്തഃ പവിത്രവന്താ ചരതഃ പുനന്താ
വീരന്മാർ കൊഴുപ്പുള്ള ആട്ടിനെ വേവിച്ചു; പാശങ്ങൾ എറിഞ്ഞു, അവർ കളിക്കാൻ ഇരുന്നു. രണ്ട് വലിയ വില്ലുകൾ, ശുദ്ധിയോടെ, സഞ്ചരിച്ച് ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു.
വി ക്രോശനാസോ വിഷ്വഞ്ച ആയന്പചാതി നേമോ നഹി പക്ഷദര്ധഃ । അയം മേ ദേവഃ സവിതാ തദാഹ ദ്ര്വന്ന ഇദ്വനവത്സര്പിരന്നഃ
ആർത്തവരവിടെയും പോയി; പാചകക്കാരൻ ഇല്ല, ചിറകിന്റെ പകുതിയും ഇല്ല. ഈ ദൈവമായ സവിതാവ് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: 'ഓടുന്നവനും, നെയ്യ് ഭക്ഷിക്കുന്നവനും പുറപ്പെടട്ടെ.'
അപശ്യം ഗ്രാമം വഹമാനമാരാദചക്രയാ സ്വധയാ വര്തമാനമ് । സിഷക്ത്യര്യഃ പ്ര യുഗാ ജനാനാം സദ്യഃ ശിശ്നാ പ്രമിനാനോ നവീയാന്
ദൂരത്ത് നിന്ന് ഞാൻ ഒരു ഗ്രാമം ചക്രങ്ങളിലേറി സ്വയം ചലിച്ചു കൊണ്ടുപോകുന്നത് കണ്ടു. ആര്യൻ ജനങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി കൂട്ട് മൂർച്ഛിപ്പിക്കുന്നു; അപ്രത്യക്ഷമായി, പുത്രന്മാർ പുതിയതായി അളക്കുന്നു.
ഏതൌ മേ ഗാവൌ പ്രമരസ്യ യുക്തൌ മോ ഷു പ്ര സേധീര്മുഹുരിന്മമന്ധി । ആപശ്ചിദസ്യ വി നശന്ത്യര്ഥം സൂരശ്ച മര്ക ഉപരോ ബഭൂവാന്
ഈ രണ്ട് പശുക്കളാണ് എനിക്ക് സന്തോഷത്തിനായി കെട്ടിയിരിക്കുന്നത്; അവയെ തടയരുത്, വീണ്ടും വീണ്ടും എന്നെ ഉല്ലാസിപ്പിക്കട്ടെ. ഇവന്റെ വെള്ളം പോലും ഒരു ലക്ഷ്യത്തിനായി ഇല്ലാതാകുന്നു; സൂര്യനും കുരങ്ങനും മേലായി നിലകൊള്ളുന്നു.
അയം യോ വജ്രഃ പുരുധാ വിവൃത്തോഽവഃ സൂര്യസ്യ ബൃഹതഃ പുരീഷാത് । ശ്രവ ഇദേനാ പരോ അന്യദസ്തി തദവ്യഥീ ജരിമാണസ്തരന്തി
ഈ വജ്രം, വ്യാപകമായി പടർന്നത്, വലിയ സൂര്യന്റെ മലത്തിൽ നിന്ന് താഴെ വന്നു. ഇതിലൂടെ പ്രശസ്തി ലഭിക്കുന്നു; അതിനപ്പുറം മറ്റൊന്നുണ്ട്. ഇതിലൂടെ പ്രായമായവർ ഭയമില്ലാതെ കടക്കുന്നു.
വൃക്ഷേവൃക്ഷേ നിയതാ മീമയദ്ഗൌസ്തതോ വയഃ പ്ര പതാന്പൂരുഷാദഃ । അഥേദം വിശ്വം ഭുവനം ഭയാത ഇന്ദ്രായ സുന്വദൃഷയേ ച ശിക്ഷത്
മരത്തിൽ നിന്ന് മരത്തിലേക്ക് പശു അളക്കുന്നു; പിന്നെ കുഞ്ഞുങ്ങൾ പറന്നു പോയി, മനുഷ്യരെ തിന്നുന്നു. അതിനാൽ, ഈ ലോകം മുഴുവൻ ഭയപ്പെടണം; ഇന്ദ്രനു സമർപ്പിക്കുകയും, ഋഷിയിൽ നിന്ന് പഠിക്കുകയും ചെയ്യണം.