യേ ചേഹ പിതരോ യേ ച നേഹ യാഁശ്ച വിദ്മ യാഁ ഉ ച ന പ്രവിദ്മ । ത്വം വേത്ഥ യതി തേ ജാതവേദഃ സ്വധാഭിര്യജ്ഞം സുകൃതം ജുഷസ്വ
ഇവിടെ ഉള്ളതോ ഇല്ലാത്തതോ, ഞങ്ങൾ അറിയുന്നവരോ അറിയാത്തവരോ ആയ എല്ലാ പിതാക്കന്മാരുടെയും വഴി നീ അറിയുന്നു, ജാതവേദസേ. സ്വധയോടെ ഈ നല്ല യാഗം നീ സ്വീകരിക്കണം.
യേ അഗ്നിദഗ്ധാ യേ അനഗ്നിദഗ്ധാ മധ്യേ ദിവഃ സ്വധയാ മാദയന്തേ । തേഭിഃ സ്വരാളസുനീതിമേതാം യഥാവശം തന്വം കല്പയസ്വ
അഗ്നിയിൽ ദഹിച്ചവരും ദഹിക്കപ്പെടാത്തവരും, സ്വയം ആനന്ദിക്കുന്നവർ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പാർക്കുന്ന പിതാക്കളോടൊപ്പം, നീ ഞങ്ങളെ സന്മാർഗ്ഗത്തിലേക്ക് നയിക്കണം, ഈ ശരീരം യോഗ്യമായി രൂപപ്പെടുത്തണം.
മൈനമഗ്നേ വി ദഹോ മാഭി ശോചോ മാസ്യ ത്വചം ചിക്ഷിപോ മാ ശരീരമ് । യദാ ശൃതം കൃണവോ ജാതവേദോഽഥേമേനം പ്ര ഹിണുതാത്പിതൃഭ്യഃ
അഗ്നേ, അവനെ മുഴുവനായി ദഹിപ്പിക്കരുത്, അതിന്റെ ചർമ്മം കത്തിക്കരുത്, ശരീരം ദഹിപ്പിക്കരുത്. നീ അവനെ പാകം ചെയ്തശേഷം, ജാതവേദസേ, അവനെ പിതാക്കന്മാരുടെ അടുക്കൽ അയക്കണം.
ശൃതം യദാ കരസി ജാതവേദോഽഥേമേനം പരി ദത്താത്പിതൃഭ്യഃ । യദാ ഗച്ഛാത്യസുനീതിമേതാമഥാ ദേവാനാം വശനീര്ഭവാതി
ജാതവേദസേ, നീ അവനെ പാകം ചെയ്തശേഷം, അവനെ പൊതിഞ്ഞ് പിതാക്കന്മാരുടെ അടുക്കൽ സമർപ്പിക്കണം. അവൻ സന്മാർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ ദേവന്മാരുടെ ആജ്ഞയ്ക്ക് കീഴിലാവുന്നു.
സൂര്യം ചക്ഷുര്ഗച്ഛതു വാതമാത്മാ ദ്യാം ച ഗച്ഛ പൃഥിവീം ച ധര്മണാ । അപോ വാ ഗച്ഛ യദി തത്ര തേ ഹിതമോഷധീഷു പ്രതി തിഷ്ഠാ ശരീരൈഃ
അവന്റെ കണ്ണ് സൂര്യനിലേക്ക് പോകട്ടെ, ശ്വാസം കാറ്റിലേക്ക് പോകട്ടെ. ധർമ്മപഥത്തിൽ സ്വർഗ്ഗത്തിലും ഭൂമിയിലും എത്തണം. അവന്റെ സ്ഥലം വെള്ളത്തിലാണ് എങ്കിൽ അവിടെ പോകട്ടെ, ശരീരഭാഗങ്ങൾ ഔഷധികളിൽ നിലനില്ക്കട്ടെ.
അജോ ഭാഗസ്തപസാ തം തപസ്വ തം തേ ശോചിസ്തപതു തം തേ അര്ചിഃ । യാസ്തേ ശിവാസ്തന്വോ ജാതവേദസ്താഭിര്വഹൈനം സുകൃതാമു ലോകമ്
ജനിക്കാത്ത ഭാഗം തപസ്സിലൂടെ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടട്ടെ. അഗ്നേ, നിന്റെ ചൂടും ജ്വാലയും അവനെ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ. നിന്റെ ശുഭമായ രൂപങ്ങളാൽ അവനെ സന്മാർഗ്ഗത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകണം.
അവ സൃജ പുനരഗ്നേ പിതൃഭ്യോ യസ്ത ആഹുതശ്ചരതി സ്വധാഭിഃ । ആയുര്വസാന ഉപ വേതു ശേഷഃ സം ഗച്ഛതാം തന്വാ ജാതവേദഃ
അഗ്നേ, ഹോമത്തിൽ സമർപ്പിക്കപ്പെട്ട് സ്വധയോടെ സഞ്ചരിക്കുന്നവനെ വീണ്ടും പിതാക്കന്മാരുടെ അടുക്കൽ വിടുവിക്കണം. ശേഷിച്ച ആയുസ്സ് അവനിൽ ചേർന്ന് നിലനില്ക്കട്ടെ, ജാതവേദസേ, ശരീരം വീണ്ടും ഒന്നാകട്ടെ.
യത്തേ കൃഷ്ണഃ ശകുന ആതുതോദ പിപീലഃ സര്പ ഉത വാ ശ്വാപദഃ । അഗ്നിഷ്ടദ്വിശ്വാദഗദം കൃണോതു സോമശ്ച യോ ബ്രാഹ്മണാഁ ആവിവേശ
കറുത്ത പക്ഷി, ഉറുമ്പ്, പാമ്പ്, അല്ലെങ്കിൽ മൃഗം നിന്നെ ദോഷം ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അഗ്നിയും സോമനും അതെല്ലാം ഹാനികരമല്ലാത്തതാക്കട്ടെ. ആരെങ്കിലും ബ്രാഹ്മണൻ നിന്നിൽ പ്രവേശിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അതും ദോഷം വരുത്തരുത്.
അഗ്നേര്വര്മ പരി ഗോഭിര്വ്യയസ്വ സം പ്രോര്ണുഷ്വ പീവസാ മേദസാ ച । നേത്ത്വാ ധൃഷ്ണുര്ഹരസാ ജര്ഹൃഷാണോ ദധൃഗ്വിധക്ഷ്യന്പര്യങ്ഖയാതേ
അഗ്നിയുടെ കാവചം ധരിച്ച്, പശുക്കളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, സമൃദ്ധിയും പോഷകവും കൊണ്ട് നീ നിന്നെ മൂടുക. ശക്തിയും ആനന്ദവും കൊണ്ട് നിന്നെ മുന്നോട്ട് നയിച്ച്, ദഹിപ്പിക്കേണ്ടവരെ നീ ഉറപ്പോടെ പിടിച്ചു നിൽക്കട്ടെ.
ഇമമ് അഗ്നേ ചമസമ് മാ വി ജിഹ്വരഃ പ്രിയോ ദേവാനാമ് ഉത സോമ്യാനാമ് । ഏഷ യശ് ചമസോ ദേവപാനസ് തസ്മിന് ദേവാ അമൃതാ മാദയന്തേ
അഗ്നേ, ഈ പാത്രം നീ തിന്നരുത്; ഇത് ദേവന്മാർക്കും സോമം കുടിക്കുന്നവർക്കും പ്രിയമാണ്. ദേവന്മാർ കുടിക്കുന്ന ഈ പാത്രത്തിലാണ് അമൃതസ്വരൂപിയായ ദേവന്മാർ ആനന്ദിക്കുന്നത്.
ക്രവ്യാദമ് അഗ്നിമ് പ്ര ഹിണോമി ദൂരꣳ യമരാജ്ഞോ ഗച്ഛതു രിപ്രവാഹഃ । ഇഹൈവായമ് ഇതരോ ജാതവേദാ ദേവേഭ്യോ ഹവ്യꣳ വഹതു പ്രജാനന്
മാംസം തിന്നുന്ന അഗ്നിയെ ഞാൻ ദൂരത്തേക്ക് അയക്കുന്നു; യമന്റെ രാജ്യത്തിലേക്കുള്ള പ്രവാഹം അവിടെ പോകട്ടെ. ഇവിടെ മറ്റൊരു ജാതവേദസായ അഗ്നി ദേവന്മാർക്ക് നിവേദ്യം അറിയിച്ചുകൊണ്ട് കൊണ്ടുപോകട്ടെ.
യോ അഗ്നിഃ ക്രവ്യാത് പ്രവിവേശ വോ ഗൃഹമ് ഇമമ് പശ്യന്ന് ഇതരꣳ ജാതവേദസമ് । തꣳ ഹരാമി പിതൃയജ്ഞായ ദേവꣳ സ ഘര്മമ് ഇന്വാത് പരമേ സധസ്ഥേ
നിങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ മാംസം തിന്നുന്ന അഗ്നി പ്രവേശിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ഈ അഗ്നിയെയും മറ്റൊരു ജാതവേദസിനെയും കണ്ടു, ആ ദേവനെ ഞാൻ പിതൃയാഗത്തിനായി, ചൂടുള്ള പാനീയത്തോടെ, പരമമായ സദസ്സിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു.
യോ അഗ്നിഃ ക്രവ്യവാഹനഃ പിതൄന് യക്ഷദ് ഋതാവൃധഃ । പ്രേദ് ഉ ഹവ്യാനി വോചതി ദേവേഭ്യശ് ച പിതൃഭ്യ ആ
മാംസം കൊണ്ടുപോകുന്ന അഗ്നി, പിതാക്കളെ ആസ്വദിക്കുന്നവൻ, യജ്ഞംകൊണ്ട് വളരുന്നവൻ, അവൻ ദേവന്മാർക്കും പിതാക്കൾക്കും വേണ്ടി ഹോമങ്ങൾ അറിയിക്കുന്നു.
ഉശന്തസ് ത്വാ നി ധീമഹ്യ് ഉശന്തഃ സമ് ഇധീമഹി । ഉശന്ന് ഉശത ആ വഹ പിതൄന് ഹവിഷേ അത്തവേ
പ്രഭയോടെ നിന്നെ ഇവിടെ ഇരുത്തുന്നു, അതുപോലെ തന്നെ നാം നിന്നെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു; ദീപ്തിയുള്ളവനേ, ദീപ്തിയുള്ള പിതാക്കളെയും ദീപ്തിയുള്ളവരെയും ഈ യാഗത്തിൽ കൊണ്ടുവാ.
യꣳ ത്വമ് അഗ്നേ സമദഹസ് തമ് ഉ നിര് വാപയാ പുനഃ । കിയാമ്ബ്വ് അത്ര രോഹതു പാകദൂര്വാ വ്യല്കശാ
അഗ്നേയേ, നീ ആരെയാണെങ്കിലും ഒരുമിച്ച് ദഹിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്, അവനെ വീണ്ടും ശമിപ്പിക്കണം; അവൻ അവന്റെ ശരീരത്തോടും ചർമ്മത്തോടും കൂടി ഇവിടെ വെള്ളത്തിന്റെ ലോകത്ത് ഉയർന്ന് വരട്ടെ.
ശീതികേ ശീതികാവതി ഹ്ലാദികേ ഹ്ലാദികാവതി । മണ്ഡൂക്യാ൩ സു സꣳ ഗമ ഇമꣳ സ്വ് അ൧ഗ്നിꣳ ഹര്ഷയ
തണുപ്പുള്ളവനേ, തണുപ്പുള്ളതിൽ; ശീതളതയുള്ളവനേ, ശീതളതയിലുമാണ്; തവളയോടൊപ്പം നല്ല ഐക്യം ഉണ്ടാകട്ടെ. ഈ അഗ്നിയെ ഞങ്ങൾക്കായി സന്തോഷിപ്പിക്കണം.
ത്വഷ്ടാ ദുഹിത്രേ വഹതും കൃണോതീതീദം വിശ്വം ഭുവനം സമേതി । യമസ്യ മാതാ പര്യുഹ്യമാനാ മഹോ ജായാ വിവസ്വതോ നനാശ
ത്വഷ്ടാവ് തന്റെ മകള്ക്ക് ഭർത്താവിനെ ഒരുക്കുന്നു; അങ്ങനെ ഈ ലോകം മുഴുവൻ ഒന്നിക്കുന്നു. യമന്റെ അമ്മ, വലിയവളായ വിവസ്വാന്റെ ഭാര്യയായി ചേർന്നു, അപ്രത്യക്ഷയായി.
അപാഗൂഹന്നമൃതാം മര്ത്യേഭ്യഃ കൃത്വീ സവര്ണാമദദുര്വിവസ്വതേ । ഉതാശ്വിനാവഭരദ്യത്തദാസീദജഹാദു ദ്വാ മിഥുനാ സരണ്യൂഃ
അമരന്മാർ അവളെ മരണക്കാരിൽ നിന്ന് അകറ്റി, അവളെപ്പോലെയുള്ള മറ്റൊരുത്തിയെ ഒരുക്കി വിവസ്വാനെക്കു നൽകി. പിന്നെ അശ്വിനികൾ ശേഷിച്ചതെല്ലാം എടുത്തു കൊണ്ടുപോയി; സരണ്യു ഇരട്ടമക്കളെ ഉപേക്ഷിച്ചു.
പൂഷാ ത്വേതശ്ച്യാവയതു പ്ര വിദ്വാനനഷ്ടപശുര്ഭുവനസ്യ ഗോപാഃ । സ ത്വൈതേഭ്യഃ പരി ദദത്പിതൃഭ്യോഽഗ്നിര്ദേവേഭ്യഃ സുവിദത്രിയേഭ്യഃ
സകലവും അറിയുന്ന പൂഷൻ ഈയാളെ അകറ്റട്ടെ; അവൻ ഒരിക്കലും പശുക്കളെ നഷ്ടപ്പെടാത്ത ജീവികളുടെ രക്ഷകനാണ്. അവൻ നിന്നെ പിതാക്കന്മാരുടെ അടുക്കളേക്കും, അഗ്നിയെ ദേവന്മാരുടെ അടുക്കളേക്കും ഏല്പിക്കുന്നു.
ആയുര്വിശ്വായുഃ പരി പാസതി ത്വാ പൂഷാ ത്വാ പാതു പ്രപഥേ പുരസ്താത് । യത്രാസതേ സുകൃതോ യത്ര തേ യയുസ്തത്ര ത്വാ ദേവഃ സവിതാ ദധാതു
സകലജീവനെയും സംരക്ഷിക്കുന്ന പൂഷൻ നിന്റെ ആയുസ്സിനെ കാക്കട്ടെ; അവൻ മുന്നിലുള്ള വഴിയിൽ നിന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ. സത്പുരുഷന്മാർ താമസിക്കുന്നിടത്തും, നിന്റെ പൂർവ്വികർ പോയിടത്തും ദേവനായ സവിതാവ് നിന്നെ അവിടെ സ്ഥാപിക്കട്ടെ.
പൂഷേമാ ആശാ അനു വേദ സര്വാഃ സോ അസ്മാഁ അഭയതമേന നേഷത് । സ്വസ്തിദാ ആഘൃണിഃ സര്വവീരോഽപ്രയുച്ഛന്പുര ഏതു പ്രജാനന്
പൂഷൻ ഈ ദിക്കുകൾ എല്ലാം അറിയട്ടെ, അവൻ നമ്മെ ഏറ്റവും സുരക്ഷിതമായ വഴി കൊണ്ട് നയിക്കട്ടെ. സകലശക്തനും ഉജ്ജ്വലനും ആയ ക്ഷേമദായകൻ, ഒരിക്കലും പരാജയപ്പെടാതെ, വഴികാണിച്ചുകൊണ്ട് മുന്നിൽ വരട്ടെ.
പ്രപഥേ പഥാമജനിഷ്ട പൂഷാ പ്രപഥേ ദിവഃ പ്രപഥേ പൃഥിവ്യാഃ । ഉഭേ അഭി പ്രിയതമേ സധസ്ഥേ ആ ച പരാ ച ചരതി പ്രജാനന്
പൂഷൻ വഴിയിൽ ജനിച്ചു, ആകാശത്തിന്റെ വഴിയിലും ഭൂമിയുടെ വഴിയിലും ജനിച്ചു. ഇരു പ്രിയപ്പെട്ട വാസസ്ഥലങ്ങളിലും അവൻ സഞ്ചരിക്കുന്നു, എല്ലാം അറിയുന്നവനായി വരികയും പോകികയും ചെയ്യുന്നു.
സരസ്വതീം ദേവയന്തോ ഹവന്തേ സരസ്വതീമധ്വരേ തായമാനേ । സരസ്വതീം സുകൃതോ അഹ്വയന്ത സരസ്വതീ ദാശുഷേ വാര്യം ദാത്
ദേവാരാധകർ സരസ്വതിയെ വിളിക്കുന്നു; യാഗസമയത്തും സരസ്വതിയെ വിളിക്കുന്നു; സത്പുരുഷന്മാർ സരസ്വതിയെ വിളിക്കുന്നു; സരസ്വതി ഭക്തർക്കു സമൃദ്ധി നൽകട്ടെ.
സരസ്വതി യാ സരഥം യയാഥ സ്വധാഭിര്ദേവി പിതൃഭിര്മദന്തീ । ആസദ്യാസ്മിന്ബര്ഹിഷി മാദയസ്വാനമീവാ ഇഷ ആ ധേഹ്യസ്മേ
രഥത്തിൽ വരുന്ന ദേവിയായ സരസ്വതി, പിതാക്കന്മാരോടൊപ്പം ആനന്ദിച്ച്, ഈ ദർഭാസനത്തിൽ ഇരുന്ന് സന്തോഷിക്കണം; അമ്മപോലെ, ഞങ്ങൾക്കു പോഷണം ഇവിടെ നൽകണം.
സരസ്വതീം യാം പിതരോ ഹവന്തേ ദക്ഷിണാ യജ്ഞമഭിനക്ഷമാണാഃ । സഹസ്രാര്ഘമിളോ അത്ര ഭാഗം രായസ്പോഷം യജമാനേഷു ധേഹി
യാഗത്തിൽ ശരിയായ ദാനത്തിനായി, പിതാക്കന്മാർ വിളിക്കുന്ന സരസ്വതിയെ, ഇവിടെ ആയിരംമടങ്ങ് സമൃദ്ധിയും ഐശ്വര്യവും യജമാനന്മാർക്ക് നൽകണം.
ആപോ അസ്മാന്മാതരഃ ശുന്ധയന്തു ഘൃതേന നോ ഘൃതപ്വഃ പുനന്തു । വിശ്വം ഹി രിപ്രം പ്രവഹന്തി ദേവീരുദിദാഭ്യഃ ശുചിരാ പൂത ഏമി
നമ്മുടെ അമ്മകളായ ജലങ്ങൾ അവനെ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ; നെയ്യ് സമൃദ്ധമായവ അവരെ നെയ്യാൽ നമ്മെ ശുദ്ധമാക്കട്ടെ. ദൈവീയജലങ്ങൾ എല്ലാ മലിനതയും ഒഴുക്കിക്കളയുന്നു; ഞാൻ ശുദ്ധനും വിശുദ്ധനുമായി നിങ്ങളോടു വരുന്നു.
ദ്രപ്സശ്ചസ്കന്ദ പ്രഥമാഁ അനു ദ്യൂനിമം ച യോനിമനു യശ്ച പൂര്വഃ । സമാനം യോനിമനു സംചരന്തം ദ്രപ്സം ജുഹോമ്യനു സപ്ത ഹോത്രാഃ
ആദിമുദിവസങ്ങളെ അനുഗമിച്ച് ഈ ഗർഭത്തിലേക്കും അതിനു മുൻപുള്ളതിലേക്കും തുള്ളി ഒഴുകിയ തുള്ളി, ഒരേ ഗർഭത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന തുള്ളിയെ, ഏഴു ഹോത്രന്മാരോടൊപ്പം ഞാൻ അർപ്പിക്കുന്നു.
യസ്തേ ദ്രപ്സ സ്കന്ദതി യസ്തേ അംശുര്ബാഹുച്യുതോ ധിഷണായാ ഉപസ്ഥാത് । അധ്വര്യോര്വാ പരി വാ യഃ പവിത്രാത്തം തേ ജുഹോമി മനസാ വഷട്കൃതമ്
നിന്റെ ഏതു തുള്ളി ഒഴുകുകയാണോ, ഏതു കിരണം ഭുജത്തിൽ നിന്ന് യാഗപീഠത്തിലേക്കോ, യാജികനിൽ നിന്നോ ശുദ്ധികരണ ഉപകരണത്തിൽ നിന്നോ വീഴുകയാണോ, അതെല്ലാം ഞാൻ മനസ്സോടെ വഷട് വിളിച്ചുകൊണ്ട് അർപ്പിക്കുന്നു.
യസ്തേ ദ്രപ്സ സ്കന്നോ യസ്തേ അംശുരവശ്ച യഃ പരഃ സ്രുചാ । അയം ദേവോ ബൃഹസ്പതിഃ സം തം സിഞ്ചതു രാധസേ
നിന്റെ ഏതു തുള്ളി ഒഴുകിയതാണോ, ഏതു കിരണവും, മറ്റെന്തെങ്കിലും യാഗചട്ടുവാൽ ഒഴുക്കപ്പെട്ടതാണോ, ഈ ദേവനായ ബൃഹസ്പതി അവയെല്ലാം ഐശ്വര്യത്തിനായി ഒന്നിച്ചു ചേരട്ടെ.
പയസ്വതീരോഷധയഃ പയസ്വന്മാമകം വചഃ । അപാം പയസ്വദിത്പയസ്തേന മാ സഹ ശുന്ധത
പാൽപോലുള്ള ഔഷധികൾ, പാൽപോലാണ് എന്റെ വാക്ക്. ജലങ്ങളുടെ പാൽ തന്നെയാണ് പാൽ; അതുകൊണ്ട് നിങ്ങളൊത്ത് എന്നെ ശുദ്ധമാക്കണം.