ആഹം പിതൄന്സുവിദത്രാഁ അവിത്സി നപാതം ച വിക്രമണം ച വിഷ്ണോഃ । ബര്ഹിഷദോ യേ സ്വധയാ സുതസ്യ ഭജന്ത പിത്വസ്ത ഇഹാഗമിഷ്ഠാഃ
ഞാൻ അനുഗ്രഹം നൽകുന്ന പിതാക്കളെയും, വിഷ്ണുവിന്റെ സന്തതികളെയും, അവന്റെ മഹത്തായ കാൽവയ്പ്പുകളെയും വിളിച്ചു. സോമം ആസ്വദിക്കുന്നതിൽ സ്വയം തൃപ്തരായി വിശുദ്ധ ദർഭയിൽ ഇരിക്കുന്ന പിതാക്കന്മാർ, ദയവായി ഈ യാഗസ്ഥലത്ത് വന്നു ഞങ്ങളുടെ അർപ്പണങ്ങൾ സ്വീകരിക്കണമേ.
ബര്ഹിഷദഃ പിതര ഊത്യര്വാഗിമാ വോ ഹവ്യാ ചകൃമാ ജുഷധ്വമ് । ത ആ ഗതാവസാ ശംതമേനാഥാ നഃ ശം യോരരപോ ദധാത
ദർഭയിൽ ഇരിക്കുന്ന പിതാക്കന്മാരേ, ഞങ്ങൾ ഒരുക്കിയ ഈ ഹോമങ്ങൾ നിങ്ങൾക്ക് സമർപ്പിക്കുന്നു, ദയവായി അതു സ്വീകരിക്കണം. ദയയും സമാധാനവുംകൊണ്ട് ഇവിടെ വന്നു, ഞങ്ങൾക്ക് ദോഷമില്ലാത്ത അനുഗ്രഹം നൽകണമേ.
ഉപഹൂതാഃ പിതരഃ സോമ്യാസോ ബര്ഹിഷ്യേഷു നിധിഷു പ്രിയേഷു । ത ആ ഗമന്തു ത ഇഹ ശ്രുവന്ത്വധി ബ്രുവന്തു തേഽവന്ത്വസ്മാന്
സോമത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്ന, ദർഭയിൽ പ്രിയപ്പെട്ട സാന്നിധ്യങ്ങളിൽ പാർക്കുന്ന പിതാക്കന്മാർ, നിങ്ങൾ ഇവിടെ വന്നു, ഞങ്ങളുടെ വാക്കുകൾ കേൾക്കണം, ഞങ്ങളോടൊപ്പം സംസാരിക്കണം, ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണം.
ആച്യാ ജാനു ദക്ഷിണതോ നിഷദ്യേമം യജ്ഞമഭി ഗൃണീത വിശ്വേ । മാ ഹിംസിഷ്ട പിതരഃ കേന ചിന്നോ യദ്വ ആഗഃ പുരുഷതാ കരാമ
എല്ലാ പിതാക്കളും വലതുകാൽ മടക്കി തെക്കോട്ടിരുത്തി ഇരുന്നു, ഈ യാഗം സ്വീകരിക്കണം. മനുഷ്യപ്രകൃതിയിൽ ഞങ്ങൾ ചെയ്ത തെറ്റുകൾക്കു നിങ്ങൾ ഒരിക്കലും ദോഷം ചെയ്യരുതേ.
ആസീനാസോ അരുണീനാമുപസ്ഥേ രയിം ധത്ത ദാശുഷേ മര്ത്യായ । പുത്രേഭ്യഃ പിതരസ്തസ്യ വസ്വഃ പ്ര യച്ഛത ത ഇഹോര്ജം ദധാത
പ്രഭാതത്തിന്റെ മടിയിൽ ഇരിക്കുന്ന പിതാക്കന്മാരേ, ഭക്തനായ മനുഷ്യന് സമ്പത്ത് നൽകൂ. അവന്റെ മക്കൾക്ക് ആ സമ്പത്ത് നൽകുകയും, ഇവിടെ ശക്തിയും അനുഗ്രഹവും നൽകുകയും ചെയ്യണം.
യേ നഃ പൂര്വേ പിതരഃ സോമ്യാസോഽനൂഹിരേ സോമപീഥം വസിഷ്ഠാഃ । തേഭിര്യമഃ സംരരാണോ ഹവീംഷ്യുശന്നുശദ്ഭിഃ പ്രതികാമമത്തു
സോമത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്ന, ആദ്യം സോമയാഗത്തിൽ പങ്കെടുത്ത വസിഷ്ഠന്മാരായ നമ്മുടെ പിതാക്കന്മാരോടൊപ്പം, യമൻ സന്തോഷത്തോടെ ഈ ഹോമങ്ങൾ സ്വീകരിക്കട്ടെ. അവർ സുഖമായി ഇരുന്നു തങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ ആഹാരം ആസ്വദിക്കട്ടെ.
യേ താതൃഷുര്ദേവത്രാ ജേഹമാനാ ഹോത്രാവിദ സ്തോമതഷ്ടാസോ അര്കൈഃ । ആഗ്നേ യാഹി സുവിദത്രേഭിരര്വാങ്സത്യൈഃ കവ്യൈഃ പിതൃഭിര്ഘര്മസദ്ഭിഃ
ദേവന്മാരുടെ ഇടയിൽ ആഗ്രഹത്തോടെ യാഗങ്ങൾ നിർവ്വഹിച്ച, സ്തോത്രങ്ങൾ പാടിയ, ഹോമവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള പിതാക്കന്മാരെ, അഗ്നേ, അനുഗ്രഹം നൽകുന്ന സത്യസന്ധരായ കവി പിതാക്കന്മാരെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക.
യേ സത്യാസോ ഹവിരദോ ഹവിഷ്പാ ഇന്ദ്രേണ ദേവൈഃ സരഥം ദധാനാഃ । ആഗ്നേ യാഹി സഹസ്രം ദേവവന്ദൈഃ പരൈഃ പൂര്വൈഃ പിതൃഭിര്ഘര്മസദ്ഭിഃ
ഹോമങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്ന, ഹോമപാനീയങ്ങൾ കുടിക്കുന്ന, ഇന്ദ്രനും ദേവന്മാരുമായി ഒരുമിച്ച് സഞ്ചരിക്കുന്ന സത്യസന്ധരായ പിതാക്കന്മാരെ, അഗ്നേ, ദേവന്മാർ വാഴ്ത്തിയ, ദൂരത്തും അടുത്തും ഇരിക്കുന്ന ആയിരക്കണക്കിന് പിതാക്കളെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക.
അഗ്നിഷ്വാത്താഃ പിതര ഏഹ ഗച്ഛത സദഃസദഃ സദത സുപ്രണീതയഃ । അത്താ ഹവീംഷി പ്രയതാനി ബര്ഹിഷ്യഥാ രയിം സര്വവീരം ദധാതന
അഗ്നിയിൽ സമർപ്പിതരായ പിതാക്കളെ, ദയവായി ഇവിടെ വന്ന് എല്ലാ സാന്നിധ്യങ്ങളിലും ഇരിക്കണം. ഭക്തിയോടെ സമർപ്പിച്ച ഹോമങ്ങൾ ദർഭയിൽ ഇരുന്നു ആസ്വദിക്കണം, സർവ്വവീര്യസമ്പത്ത് ഞങ്ങൾക്ക് നൽകണം.
ത്വമഗ്ന ഈളിതോ ജാതവേദോഽവാഡ്ഢവ്യാനി സുരഭീണി കൃത്വീ । പ്രാദാഃ പിതൃഭ്യഃ സ്വധയാ തേ അക്ഷന്നദ്ധി ത്വം ദേവ പ്രയതാ ഹവീംഷി
ജാതവേദസായ അഗ്നേ, നിനക്ക് സമർപ്പിച്ച ഹോമങ്ങൾ സുഗന്ധവതികളാക്കി, പിതാക്കന്മാരിൽ എത്തിച്ചിരിക്കുന്നു. അവർ സ്വയം ആഹാരം ആസ്വദിച്ചു. ദൈവമേ, ഭക്തിയോടെ സമർപ്പിച്ച ഹോമങ്ങൾ നീ സ്വീകരിക്കണം.
യേ ചേഹ പിതരോ യേ ച നേഹ യാഁശ്ച വിദ്മ യാഁ ഉ ച ന പ്രവിദ്മ । ത്വം വേത്ഥ യതി തേ ജാതവേദഃ സ്വധാഭിര്യജ്ഞം സുകൃതം ജുഷസ്വ
ഇവിടെ ഉള്ളതോ ഇല്ലാത്തതോ, ഞങ്ങൾ അറിയുന്നവരോ അറിയാത്തവരോ ആയ എല്ലാ പിതാക്കന്മാരുടെയും വഴി നീ അറിയുന്നു, ജാതവേദസേ. സ്വധയോടെ ഈ നല്ല യാഗം നീ സ്വീകരിക്കണം.
യേ അഗ്നിദഗ്ധാ യേ അനഗ്നിദഗ്ധാ മധ്യേ ദിവഃ സ്വധയാ മാദയന്തേ । തേഭിഃ സ്വരാളസുനീതിമേതാം യഥാവശം തന്വം കല്പയസ്വ
അഗ്നിയിൽ ദഹിച്ചവരും ദഹിക്കപ്പെടാത്തവരും, സ്വയം ആനന്ദിക്കുന്നവർ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പാർക്കുന്ന പിതാക്കളോടൊപ്പം, നീ ഞങ്ങളെ സന്മാർഗ്ഗത്തിലേക്ക് നയിക്കണം, ഈ ശരീരം യോഗ്യമായി രൂപപ്പെടുത്തണം.
മൈനമഗ്നേ വി ദഹോ മാഭി ശോചോ മാസ്യ ത്വചം ചിക്ഷിപോ മാ ശരീരമ് । യദാ ശൃതം കൃണവോ ജാതവേദോഽഥേമേനം പ്ര ഹിണുതാത്പിതൃഭ്യഃ
അഗ്നേ, അവനെ മുഴുവനായി ദഹിപ്പിക്കരുത്, അതിന്റെ ചർമ്മം കത്തിക്കരുത്, ശരീരം ദഹിപ്പിക്കരുത്. നീ അവനെ പാകം ചെയ്തശേഷം, ജാതവേദസേ, അവനെ പിതാക്കന്മാരുടെ അടുക്കൽ അയക്കണം.
ശൃതം യദാ കരസി ജാതവേദോഽഥേമേനം പരി ദത്താത്പിതൃഭ്യഃ । യദാ ഗച്ഛാത്യസുനീതിമേതാമഥാ ദേവാനാം വശനീര്ഭവാതി
ജാതവേദസേ, നീ അവനെ പാകം ചെയ്തശേഷം, അവനെ പൊതിഞ്ഞ് പിതാക്കന്മാരുടെ അടുക്കൽ സമർപ്പിക്കണം. അവൻ സന്മാർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ ദേവന്മാരുടെ ആജ്ഞയ്ക്ക് കീഴിലാവുന്നു.
സൂര്യം ചക്ഷുര്ഗച്ഛതു വാതമാത്മാ ദ്യാം ച ഗച്ഛ പൃഥിവീം ച ധര്മണാ । അപോ വാ ഗച്ഛ യദി തത്ര തേ ഹിതമോഷധീഷു പ്രതി തിഷ്ഠാ ശരീരൈഃ
അവന്റെ കണ്ണ് സൂര്യനിലേക്ക് പോകട്ടെ, ശ്വാസം കാറ്റിലേക്ക് പോകട്ടെ. ധർമ്മപഥത്തിൽ സ്വർഗ്ഗത്തിലും ഭൂമിയിലും എത്തണം. അവന്റെ സ്ഥലം വെള്ളത്തിലാണ് എങ്കിൽ അവിടെ പോകട്ടെ, ശരീരഭാഗങ്ങൾ ഔഷധികളിൽ നിലനില്ക്കട്ടെ.
അജോ ഭാഗസ്തപസാ തം തപസ്വ തം തേ ശോചിസ്തപതു തം തേ അര്ചിഃ । യാസ്തേ ശിവാസ്തന്വോ ജാതവേദസ്താഭിര്വഹൈനം സുകൃതാമു ലോകമ്
ജനിക്കാത്ത ഭാഗം തപസ്സിലൂടെ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടട്ടെ. അഗ്നേ, നിന്റെ ചൂടും ജ്വാലയും അവനെ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ. നിന്റെ ശുഭമായ രൂപങ്ങളാൽ അവനെ സന്മാർഗ്ഗത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകണം.
അവ സൃജ പുനരഗ്നേ പിതൃഭ്യോ യസ്ത ആഹുതശ്ചരതി സ്വധാഭിഃ । ആയുര്വസാന ഉപ വേതു ശേഷഃ സം ഗച്ഛതാം തന്വാ ജാതവേദഃ
അഗ്നേ, ഹോമത്തിൽ സമർപ്പിക്കപ്പെട്ട് സ്വധയോടെ സഞ്ചരിക്കുന്നവനെ വീണ്ടും പിതാക്കന്മാരുടെ അടുക്കൽ വിടുവിക്കണം. ശേഷിച്ച ആയുസ്സ് അവനിൽ ചേർന്ന് നിലനില്ക്കട്ടെ, ജാതവേദസേ, ശരീരം വീണ്ടും ഒന്നാകട്ടെ.
യത്തേ കൃഷ്ണഃ ശകുന ആതുതോദ പിപീലഃ സര്പ ഉത വാ ശ്വാപദഃ । അഗ്നിഷ്ടദ്വിശ്വാദഗദം കൃണോതു സോമശ്ച യോ ബ്രാഹ്മണാഁ ആവിവേശ
കറുത്ത പക്ഷി, ഉറുമ്പ്, പാമ്പ്, അല്ലെങ്കിൽ മൃഗം നിന്നെ ദോഷം ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അഗ്നിയും സോമനും അതെല്ലാം ഹാനികരമല്ലാത്തതാക്കട്ടെ. ആരെങ്കിലും ബ്രാഹ്മണൻ നിന്നിൽ പ്രവേശിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അതും ദോഷം വരുത്തരുത്.
അഗ്നേര്വര്മ പരി ഗോഭിര്വ്യയസ്വ സം പ്രോര്ണുഷ്വ പീവസാ മേദസാ ച । നേത്ത്വാ ധൃഷ്ണുര്ഹരസാ ജര്ഹൃഷാണോ ദധൃഗ്വിധക്ഷ്യന്പര്യങ്ഖയാതേ
അഗ്നിയുടെ കാവചം ധരിച്ച്, പശുക്കളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, സമൃദ്ധിയും പോഷകവും കൊണ്ട് നീ നിന്നെ മൂടുക. ശക്തിയും ആനന്ദവും കൊണ്ട് നിന്നെ മുന്നോട്ട് നയിച്ച്, ദഹിപ്പിക്കേണ്ടവരെ നീ ഉറപ്പോടെ പിടിച്ചു നിൽക്കട്ടെ.
ഇമമ് അഗ്നേ ചമസമ് മാ വി ജിഹ്വരഃ പ്രിയോ ദേവാനാമ് ഉത സോമ്യാനാമ് । ഏഷ യശ് ചമസോ ദേവപാനസ് തസ്മിന് ദേവാ അമൃതാ മാദയന്തേ
അഗ്നേ, ഈ പാത്രം നീ തിന്നരുത്; ഇത് ദേവന്മാർക്കും സോമം കുടിക്കുന്നവർക്കും പ്രിയമാണ്. ദേവന്മാർ കുടിക്കുന്ന ഈ പാത്രത്തിലാണ് അമൃതസ്വരൂപിയായ ദേവന്മാർ ആനന്ദിക്കുന്നത്.
ക്രവ്യാദമ് അഗ്നിമ് പ്ര ഹിണോമി ദൂരꣳ യമരാജ്ഞോ ഗച്ഛതു രിപ്രവാഹഃ । ഇഹൈവായമ് ഇതരോ ജാതവേദാ ദേവേഭ്യോ ഹവ്യꣳ വഹതു പ്രജാനന്
മാംസം തിന്നുന്ന അഗ്നിയെ ഞാൻ ദൂരത്തേക്ക് അയക്കുന്നു; യമന്റെ രാജ്യത്തിലേക്കുള്ള പ്രവാഹം അവിടെ പോകട്ടെ. ഇവിടെ മറ്റൊരു ജാതവേദസായ അഗ്നി ദേവന്മാർക്ക് നിവേദ്യം അറിയിച്ചുകൊണ്ട് കൊണ്ടുപോകട്ടെ.
യോ അഗ്നിഃ ക്രവ്യാത് പ്രവിവേശ വോ ഗൃഹമ് ഇമമ് പശ്യന്ന് ഇതരꣳ ജാതവേദസമ് । തꣳ ഹരാമി പിതൃയജ്ഞായ ദേവꣳ സ ഘര്മമ് ഇന്വാത് പരമേ സധസ്ഥേ
നിങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ മാംസം തിന്നുന്ന അഗ്നി പ്രവേശിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ഈ അഗ്നിയെയും മറ്റൊരു ജാതവേദസിനെയും കണ്ടു, ആ ദേവനെ ഞാൻ പിതൃയാഗത്തിനായി, ചൂടുള്ള പാനീയത്തോടെ, പരമമായ സദസ്സിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു.
യോ അഗ്നിഃ ക്രവ്യവാഹനഃ പിതൄന് യക്ഷദ് ഋതാവൃധഃ । പ്രേദ് ഉ ഹവ്യാനി വോചതി ദേവേഭ്യശ് ച പിതൃഭ്യ ആ
മാംസം കൊണ്ടുപോകുന്ന അഗ്നി, പിതാക്കളെ ആസ്വദിക്കുന്നവൻ, യജ്ഞംകൊണ്ട് വളരുന്നവൻ, അവൻ ദേവന്മാർക്കും പിതാക്കൾക്കും വേണ്ടി ഹോമങ്ങൾ അറിയിക്കുന്നു.
ഉശന്തസ് ത്വാ നി ധീമഹ്യ് ഉശന്തഃ സമ് ഇധീമഹി । ഉശന്ന് ഉശത ആ വഹ പിതൄന് ഹവിഷേ അത്തവേ
പ്രഭയോടെ നിന്നെ ഇവിടെ ഇരുത്തുന്നു, അതുപോലെ തന്നെ നാം നിന്നെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു; ദീപ്തിയുള്ളവനേ, ദീപ്തിയുള്ള പിതാക്കളെയും ദീപ്തിയുള്ളവരെയും ഈ യാഗത്തിൽ കൊണ്ടുവാ.
യꣳ ത്വമ് അഗ്നേ സമദഹസ് തമ് ഉ നിര് വാപയാ പുനഃ । കിയാമ്ബ്വ് അത്ര രോഹതു പാകദൂര്വാ വ്യല്കശാ
അഗ്നേയേ, നീ ആരെയാണെങ്കിലും ഒരുമിച്ച് ദഹിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്, അവനെ വീണ്ടും ശമിപ്പിക്കണം; അവൻ അവന്റെ ശരീരത്തോടും ചർമ്മത്തോടും കൂടി ഇവിടെ വെള്ളത്തിന്റെ ലോകത്ത് ഉയർന്ന് വരട്ടെ.
ശീതികേ ശീതികാവതി ഹ്ലാദികേ ഹ്ലാദികാവതി । മണ്ഡൂക്യാ൩ സു സꣳ ഗമ ഇമꣳ സ്വ് അ൧ഗ്നിꣳ ഹര്ഷയ
തണുപ്പുള്ളവനേ, തണുപ്പുള്ളതിൽ; ശീതളതയുള്ളവനേ, ശീതളതയിലുമാണ്; തവളയോടൊപ്പം നല്ല ഐക്യം ഉണ്ടാകട്ടെ. ഈ അഗ്നിയെ ഞങ്ങൾക്കായി സന്തോഷിപ്പിക്കണം.
ത്വഷ്ടാ ദുഹിത്രേ വഹതും കൃണോതീതീദം വിശ്വം ഭുവനം സമേതി । യമസ്യ മാതാ പര്യുഹ്യമാനാ മഹോ ജായാ വിവസ്വതോ നനാശ
ത്വഷ്ടാവ് തന്റെ മകള്ക്ക് ഭർത്താവിനെ ഒരുക്കുന്നു; അങ്ങനെ ഈ ലോകം മുഴുവൻ ഒന്നിക്കുന്നു. യമന്റെ അമ്മ, വലിയവളായ വിവസ്വാന്റെ ഭാര്യയായി ചേർന്നു, അപ്രത്യക്ഷയായി.
അപാഗൂഹന്നമൃതാം മര്ത്യേഭ്യഃ കൃത്വീ സവര്ണാമദദുര്വിവസ്വതേ । ഉതാശ്വിനാവഭരദ്യത്തദാസീദജഹാദു ദ്വാ മിഥുനാ സരണ്യൂഃ
അമരന്മാർ അവളെ മരണക്കാരിൽ നിന്ന് അകറ്റി, അവളെപ്പോലെയുള്ള മറ്റൊരുത്തിയെ ഒരുക്കി വിവസ്വാനെക്കു നൽകി. പിന്നെ അശ്വിനികൾ ശേഷിച്ചതെല്ലാം എടുത്തു കൊണ്ടുപോയി; സരണ്യു ഇരട്ടമക്കളെ ഉപേക്ഷിച്ചു.
പൂഷാ ത്വേതശ്ച്യാവയതു പ്ര വിദ്വാനനഷ്ടപശുര്ഭുവനസ്യ ഗോപാഃ । സ ത്വൈതേഭ്യഃ പരി ദദത്പിതൃഭ്യോഽഗ്നിര്ദേവേഭ്യഃ സുവിദത്രിയേഭ്യഃ
സകലവും അറിയുന്ന പൂഷൻ ഈയാളെ അകറ്റട്ടെ; അവൻ ഒരിക്കലും പശുക്കളെ നഷ്ടപ്പെടാത്ത ജീവികളുടെ രക്ഷകനാണ്. അവൻ നിന്നെ പിതാക്കന്മാരുടെ അടുക്കളേക്കും, അഗ്നിയെ ദേവന്മാരുടെ അടുക്കളേക്കും ഏല്പിക്കുന്നു.
ആയുര്വിശ്വായുഃ പരി പാസതി ത്വാ പൂഷാ ത്വാ പാതു പ്രപഥേ പുരസ്താത് । യത്രാസതേ സുകൃതോ യത്ര തേ യയുസ്തത്ര ത്വാ ദേവഃ സവിതാ ദധാതു
സകലജീവനെയും സംരക്ഷിക്കുന്ന പൂഷൻ നിന്റെ ആയുസ്സിനെ കാക്കട്ടെ; അവൻ മുന്നിലുള്ള വഴിയിൽ നിന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ. സത്പുരുഷന്മാർ താമസിക്കുന്നിടത്തും, നിന്റെ പൂർവ്വികർ പോയിടത്തും ദേവനായ സവിതാവ് നിന്നെ അവിടെ സ്ഥാപിക്കട്ടെ.