അഭിഷ്ടനേ തേ അദ്രിവോ യത്സ്ഥാ ജഗച്ച രേജതേ । ത്വഷ്ടാ ചിത്തവ മന്യവ ഇന്ദ്ര വേവിജ്യതേ ഭിയാര്ചന്നനു സ്വരാജ്യമ്
അദ്രിവോ, നീ ആക്രമണത്തിന് എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ, ചലിക്കുന്നതും അചലവും വിറച്ചു. ക്രോധത്തിൽ പോലും ത്വഷ്ടാവ്, ഇന്ദ്രാ, ഭയത്തിൽ വിറയ്ക്കുന്നു. പാടിക്കൊണ്ട് സൂര്യന്റെ ആധിപത്യം നേടാൻ ശ്രമിച്ചു.
നഹി നു യാദധീമസീന്ദ്രം കോ വീര്യാ പരഃ । തസ്മിന്നൃമ്ണമുത ക്രതും ദേവാ ഓജാംസി സം ദധുരര്ചന്നനു സ്വരാജ്യമ്
ഇന്ദ്രന്റെ വീരത്വത്തിൽ തുല്യൻ ആരാണ്? ദേവന്മാർ അവരുടെ ശക്തിയും ബുദ്ധിയും ശക്തിയും അവനിൽ നിക്ഷിപ്തമാക്കി. പാടിക്കൊണ്ട് സൂര്യന്റെ ആധിപത്യം നേടാൻ ശ്രമിച്ചു.
യാമഥര്വാ മനുഷ്പിതാ ദധ്യങ്ധിയമത്നത । തസ്മിന്ബ്രഹ്മാണി പൂര്വഥേന്ദ്ര ഉക്ഥാ സമഗ്മതാര്ചന്നനു സ്വരാജ്യമ്
അഥർവന്റെ പുത്രനായ ദധ്യഞ്ചും മനുവിന്റെ പിതാവും ജ്ഞാനത്തിൽ സ്ഥാപിച്ചതു തന്നെ, അതിൽ തന്നെ, ഇന്ദ്രാ, പുരാതന സ്തുതികളും ഗീതങ്ങളും രചിക്കപ്പെട്ടു. പാടിക്കൊണ്ട് സൂര്യന്റെ ആധിപത്യം നേടാൻ ശ്രമിച്ചു.
ഇന്ദ്രോ മദായ വാവൃധേ ശവസേ വൃത്രഹാ നൃഭിഃ । തമിന്മഹത്സ്വാജിഷൂതേമര്ഭേ ഹവാമഹേ സ വാജേഷു പ്ര നോഽവിഷത്
ഇന്ദ്രൻ ആനന്ദത്തിൽ വളർന്നു, ശക്തനായ വൃത്രനാശകൻ മനുഷ്യരിൽ മഹത്വം നേടി. ബാല്യത്തിൽ പോലും യുദ്ധങ്ങളിൽ മഹത്തായവനായി അവനെ ഞങ്ങൾ വിളിക്കുന്നു; അവൻ ഞങ്ങൾക്ക് വിജയവും സമ്പത്തും നൽകട്ടെ.
അസി ഹി വീര സേന്യോഽസി ഭൂരി പരാദദിഃ । അസി ദഭ്രസ്യ ചിദ്വൃധോ യജമാനായ ശിക്ഷസി സുന്വതേ ഭൂരി തേ വസു
നീ യുദ്ധങ്ങൾക്ക് അനുയോജ്യനായ വീരനാണ്; നീ ധാരാളം നൽകുന്നവനാണ്; ചെറിയവർക്കും നീ ഉദാരനാണ്; യജമാനനും സോമപാനനും നിനക്കു പ്രിയം; ധാരാളം സമ്പത്ത് നിനക്കുണ്ട് നൽകാൻ.
യദുദീരത ആജയോ ധൃഷ്ണവേ ധീയതേ ധനാ । യുക്ഷ്വാ മദച്യുതാ ഹരീ കം ഹനഃ കം വസൌ ദധോഽസ്മാഁ ഇന്ദ്ര വസൌ ദധഃ
യുദ്ധത്തിനായി ആഗ്രഹത്തോടെ പുറപ്പെടുമ്പോൾ, സമ്പത്ത് നേടാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, ഇന്ദ്രാ, ആനന്ദത്തിൽ നിറഞ്ഞ നിന്റെ കുതിരകൾ നീ ചുമക്കുക; ആരെയാണ് നീ തോൽപ്പിക്കുക, ആരെയാണ് സമ്പന്നനാക്കുക? ഞങ്ങൾക്ക് സമ്പത്ത് നല്കുക.
ക്രത്വാ മഹാഁ അനുഷ്വധം ഭീമ ആ വാവൃധേ ശവഃ । ശ്രിയ ഋഷ്വ ഉപാകയോര്നി ശിപ്രീ ഹരിവാന്ദധേ ഹസ്തയോര്വജ്രമായസമ്
സ്വന്തം ചിന്തയാൽ മഹാനായവൻ ഭയങ്കരമായ ശക്തിയിൽ വളർന്നു; മഹത്വത്തിനായി, ഭംഗിയാർന്ന, മഞ്ഞയും പൊൻകൈകളും ഉള്ളവൻ, ഇരുമ്പ് വജ്രം കൈകളിൽ വച്ചു.
ആ പപ്രൌ പാര്ഥിവം രജോ ബദ്ബധേ രോചനാ ദിവി । ന ത്വാവാഁ ഇന്ദ്ര കശ്ചന ന ജാതോ ന ജനിഷ്യതേഽതി വിശ്വം വവക്ഷിഥ
ഭൂമിയിലെ ലോകം മുഴുവൻ അവൻ നിറച്ചു, ആകാശത്തിലെ പ്രകാശങ്ങൾ അവൻ പിടിച്ചു. ഇന്ദ്രാ, നിനക്ക് തുല്യനായവൻ ജനിച്ചിട്ടില്ല, ജനിക്കയുമില്ല; നീ എല്ലാറ്റിലും എല്ലാവരെയും മറികടന്നവനാണ്.
യോ അര്യോ മര്തഭോജനം പരാദദാതി ദാശുഷേ । ഇന്ദ്രോ അസ്മഭ്യം ശിക്ഷതു വി ഭജാ ഭൂരി തേ വസു ഭക്ഷീയ തവ രാധസഃ
മനുഷ്യരുടെ ആഹാരം യജമാനന് നൽകുന്നവൻ, ആ അനുഗ്രഹം ഇന്ദ്രൻ ഞങ്ങൾക്കു നല്കട്ടെ; സമ്പത്ത് വിഭജിക്കണം, ധാരാളം നിനക്കുണ്ട്; നിന്റെ സമ്പത്ത് ഞങ്ങൾ അനുഭവിക്കട്ടെ.
മദേമദേ ഹി നോ ദദിര്യൂഥാ ഗവാമൃജുക്രതുഃ । സം ഗൃഭായ പുരൂ ശതോഭയാഹസ്ത്യാ വസു ശിശീഹി രായ ആ ഭര
നമ്മുടെ ആനന്ദത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ, നേരുള്ള മനസ്സോടെ, ഇന്ദ്രൻ ഞങ്ങൾക്ക് പശുക്കളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ നല്കട്ടെ; അനേകം, നൂറുകണക്കിന് സമ്പത്ത് ഒന്നിച്ചു ചേരട്ടെ; സമ്പത്ത് പകർന്നു, ഐശ്വര്യം ഞങ്ങൾക്ക് എത്തിക്കട്ടെ.
മാദയസ്വ സുതേ സചാ ശവസേ ശൂര രാധസേ । വിദ്മാ ഹി ത്വാ പുരൂവസുമുപ കാമാന്സസൃജ്മഹേഽഥാ നോഽവിതാ ഭവ
ശക്തനായവാ, ഞങ്ങളോടൊപ്പം പിഴിഞ്ഞ സോമം ആസ്വദിക്കണം, ശക്തിക്കും സമൃദ്ധിക്കും വേണ്ടി. നാം നിന്നെ ധനസമ്പത്തുകളുടെ ഉടമയെന്നു അറിയുന്നു; ഞങ്ങൾ നമ്മുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിന്നിലേക്കു അയക്കുന്നു—അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾക്ക് രക്ഷകനാവണം.
ഏതേ ത ഇന്ദ്ര ജന്തവോ വിശ്വം പുഷ്യന്തി വാര്യമ് । അന്തര്ഹി ഖ്യോ ജനാനാമര്യോ വേദോ അദാശുഷാം തേഷാം നോ വേദ ആ ഭര
ഇന്ദ്രാ, ഇവർ എല്ലാം നല്ലതും ഉത്തമവുമായ കാര്യങ്ങൾ നിലനിറുത്തുന്നു. ജനങ്ങളിൽ നീ പ്രശസ്തനാണ്; ഭക്തിയില്ലാത്തവരുടെ ചിന്തകൾ നീ അറിയുന്നു. അവയുടെ അറിവ് ഞങ്ങളിലേക്ക് എത്തിക്കണം, അതും ഞങ്ങൾക്ക് നൽകണം.
ഉപോ ഷു ശൃണുഹീ ഗിരോ മഘവന്മാതഥാ ഇവ । യദാ നഃ സൂനൃതാവതഃ കര ആദര്ഥയാസ ഇദ്യോജാ ന്വിന്ദ്ര തേ ഹരീ
ദാനശീലനായവാ, അമ്മ കുട്ടിയുടെ വാക്കുകൾ കേൾക്കുന്നതുപോലെ ഞങ്ങളുടെ ഗാനം കേൾക്കണം. നീ ഞങ്ങളെ സത്യസന്ധരാക്കുകയും സമൃദ്ധിയോടെ ആക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ ഇരട്ട കുതിരകൾ കെട്ടിയിരിക്കുന്നു.
അക്ഷന്നമീമദന്ത ഹ്യവ പ്രിയാ അധൂഷത । അസ്തോഷത സ്വഭാനവോ വിപ്രാ നവിഷ്ഠയാ മതീ യോജാ ന്വിന്ദ്ര തേ ഹരീ
അവർ ഭക്ഷിച്ചു, ആനന്ദിച്ചു, അനുഗ്രഹം നേടി; പ്രിയപ്പെട്ടവർ സന്തോഷിച്ചു. പ്രഭാവമുള്ളവർ പുതിയ അറിവോടെ സ്തുതി പാടുന്നു; ഇപ്പോൾ, ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ ഇരട്ട കുതിരകൾ കെട്ടിയിരിക്കുന്നു.
സുസംദൃശം ത്വാ വയം മഘവന്വന്ദിഷീമഹി । പ്ര നൂനം പൂര്ണവന്ധുര സ്തുതോ യാഹി വശാഁ അനു യോജാ ന്വിന്ദ്ര തേ ഹരീ
ദാനശീലനായവാ, നാം വ്യക്തമായ ദൃഷ്ടിയോടെ നിന്നെ സ്തുതിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ, പൂർണ്ണമായ യോക് കെട്ടി, സ്തുതിക്കപ്പെട്ടവനായി, നിന്നെ ഞങ്ങളുടെ ഇച്ഛാനുസരണം വരിക—ഇപ്പോൾ, ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ ഇരട്ട കുതിരകൾ കെട്ടിയിരിക്കുന്നു.
സ ഘാ തം വൃഷണം രഥമധി തിഷ്ഠാതി ഗോവിദമ് । യഃ പാത്രം ഹാരിയോജനം പൂര്ണമിന്ദ്ര ചികേതതി യോജാ ന്വിന്ദ്ര തേ ഹരീ
ധൈര്യശാലിയായവൻ, ധനസമ്പന്നമായ ആ രഥത്തിൽ കയറുന്നു, പാത്രം പൂർണ്ണവും ഒരുക്കവും കാണുന്നവൻ, ഇന്ദ്രാ, കുതിരകൾ കെട്ടാൻ തയ്യാറാണ്—ഇപ്പോൾ, ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ ഇരട്ട കുതിരകൾ കെട്ടിയിരിക്കുന്നു.
യുക്തസ്തേ അസ്തു ദക്ഷിണ ഉത സവ്യഃ ശതക്രതോ । തേന ജായാമുപ പ്രിയാം മന്ദാനോ യാഹ്യന്ധസോ യോജാ ന്വിന്ദ്ര തേ ഹരീ
ശതശക്തിയുള്ളവാ, നിന്റെ വലതും ഇടതും കുതിരകൾ കെട്ടിയിരിക്കട്ടെ. അവയോടൊപ്പം, സോമം ആസ്വദിച്ച്, പ്രിയപ്പെട്ട ഭാര്യയോടൊപ്പം ചേർന്ന് വരണം—ഇപ്പോൾ, ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ ഇരട്ട കുതിരകൾ കെട്ടിയിരിക്കുന്നു.
യുനജ്മി തേ ബ്രഹ്മണാ കേശിനാ ഹരീ ഉപ പ്ര യാഹി ദധിഷേ ഗഭസ്ത്യോഃ । ഉത്ത്വാ സുതാസോ രഭസാ അമന്ദിഷുഃ പൂഷണ്വാന്വജ്രിന്സമു പത്ന്യാമദഃ
ഞാൻ നിനക്ക് വേദപാരായണത്തോടെ കേശവാനായ കുതിരകൾ കെട്ടുന്നു; അടുത്തു വരണം, നീ കൈകളിൽ ഇരുന്നു. പിഴിഞ്ഞ സോമങ്ങൾ, വജ്രധാരിയായവാ, പൂഷണോടൊപ്പം, ഭാര്യയുടെ ആനന്ദത്തിൽ നിന്നെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
അശ്വാവതി പ്രഥമോ ഗോഷു ഗച്ഛതി സുപ്രാവീരിന്ദ്ര മര്ത്യസ്തവോതിഭിഃ । തമിത്പൃണക്ഷി വസുനാ ഭവീയസാ സിന്ധുമാപോ യഥാഭിതോ വിചേതസഃ
കുതിരകളോടുകൂടിയവൻ, മനുഷ്യരിൽ പ്രധാനം, നിന്റെ സഹായത്താൽ ശക്തനും സമ്പന്നനുമാകുന്നു, ഇന്ദ്രാ. നീ അവനെ കൂടുതൽ ധനത്തോടെ നിറയ്ക്കുന്നു, നദികളും ജലങ്ങളും അവനെ ചുറ്റുന്നതുപോലെ.
ആപോ ന ദേവീരുപ യന്തി ഹോത്രിയമവഃ പശ്യന്തി വിതതം യഥാ രജഃ । പ്രാചൈര്ദേവാസഃ പ്ര ണയന്തി ദേവയും ബ്രഹ്മപ്രിയം ജോഷയന്തേ വരാ ഇവ
ദൈവികമായ ജലങ്ങൾപോലെ, അവർ ഹോത്രിയുടെ പദവിയിലേക്കു എത്തുന്നു; ആകാശം വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ അവർ വിശാലത കാണുന്നു. ദേവന്മാർ ദൈവഭക്തനെയും മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നു; വേദം പ്രിയപ്പെട്ടവനെ അവർ വരങ്ങൾ പോലെ ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നു.
അധി ദ്വയോരദധാ ഉക്ഥ്യം വചോ യതസ്രുചാ മിഥുനാ യാ സപര്യതഃ । അസംയത്തോ വ്രതേ തേ ക്ഷേതി പുഷ്യതി ഭദ്രാ ശക്തിര്യജമാനായ സുന്വതേ
രണ്ടുപേരുടെ മേൽ ഗാനം അർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു—പാത്രം ഉപയോഗിച്ച് സേവിക്കുന്ന ഇരുവരുടെയും മേൽ. നിന്റെ നിയമത്തിൽ നിയന്ത്രണമില്ലാതെ, നിന്റെ നല്ല ശക്തി യജമാനനായി സോമം പിഴിയുന്നവനിൽ നിലനിൽക്കുന്നു, വളരുന്നു.
ആദങ്ഗിരാഃ പ്രഥമം ദധിരേ വയ ഇദ്ധാഗ്നയഃ ശമ്യാ യേ സുകൃത്യയാ । സര്വം പണേഃ സമവിന്ദന്ത ഭോജനമശ്വാവന്തം ഗോമന്തമാ പശും നരഃ
അംഗിരസ്സന്മാർ ആദ്യം വഴികാട്ടി, നല്ല പ്രവൃത്തിയോടെ അഗ്നി തെളിച്ചവർ. അവർ പണികളുടെ എല്ലാ ആഹാരവും, കുതിരകളും പശുക്കളും മറ്റും കണ്ടെത്തി, മനുഷ്യരേ.
യജ്ഞൈരഥര്വാ പ്രഥമഃ പഥസ്തതേ തതഃ സൂര്യോ വ്രതപാ വേന ആജനി । ആ ഗാ ആജദുശനാ കാവ്യഃ സചാ യമസ്യ ജാതമമൃതം യജാമഹേ
യാഗങ്ങൾകൊണ്ട് അതർവൻ ആദ്യം വഴിയേറി; അവനിൽ നിന്ന് സൂര്യനും നിയമരക്ഷകനും ജനിച്ചു. കാവ്യൻ ജ്ഞാനിയും പശുക്കളോടൊപ്പം വരട്ടെ; യമന്റെ മകനായ അമൃതനെ നാം ആരാധിക്കാം.
ബര്ഹിര്വാ യത്സ്വപത്യായ വൃജ്യതേഽര്കോ വാ ശ്ലോകമാഘോഷതേ ദിവി । ഗ്രാവാ യത്ര വദതി കാരുരുക്ഥ്യസ്തസ്യേദിന്ദ്രോ അഭിപിത്വേഷു രണ്യതി
സ്വാമിത്വത്തിനായി ദർഭം വിരിപ്പിക്കുമ്പോഴും, ആകാശത്ത് സ്തുതി പാടുമ്പോഴും, അപ്പോൾ കല്ല് സംസാരിക്കുകയും ഗായകൻ സ്തുതി ഉച്ചരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു—അവിടെ തന്നെയാണ്, ഇന്ദ്രാ, നീ ഹോമങ്ങളിൽ ആനന്ദിക്കുന്നത്.
അസാവി സോമ ഇന്ദ്ര തേ ശവിഷ്ഠ ധൃഷ്ണവാ ഗഹി । ആ ത്വാ പൃണക്ത്വിന്ദ്രിയം രജഃ സൂര്യോ ന രശ്മിഭിഃ
ഇന്ദ്രാ, ഇതാ സോമം, ഏറ്റവും ശക്തിയുള്ളവനും ധൈര്യശാലിയുമായവാ—വരിക. ആകാശം നിന്നെ ശക്തിയാൽ നിറയ്ക്കുന്നു, സൂര്യൻ തന്റെ കിരണങ്ങൾകൊണ്ട് നിറയ്ക്കുന്നതുപോലെ.
ഇന്ദ്രമിദ്ധരീ വഹതോഽപ്രതിധൃഷ്ടശവസമ് । ഋഷീണാം ച സ്തുതീരുപ യജ്ഞം ച മാനുഷാണാമ്
ഇന്ദ്രന്റെ കുതിരകൾ അവനെ വഹിക്കുന്നു, അതിജയശാലിയായ ശക്തിയോടെ, ഋഷിമാരുടെ സ്തുതികളിലേക്കും മനുഷ്യരുടെ യാഗത്തിലേക്കും.
ആ തിഷ്ഠ വൃത്രഹന്രഥം യുക്താ തേ ബ്രഹ്മണാ ഹരീ । അര്വാചീനം സു തേ മനോ ഗ്രാവാ കൃണോതു വഗ്നുനാ
വൃത്രനെ സംഹരിച്ചവാ, നിന്റെ രഥത്തിൽ കയറണം; വേദപാരായണത്തോടെ കുതിരകൾ കെട്ടിയിരിക്കുന്നു. നിന്റെ മനസ്സ് ഞങ്ങളിലേക്കു തിരിയട്ടെ; ശിലയുടെ ശബ്ദം നിന്നെ അടുത്തു വരട്ടെ.
ഇമമിന്ദ്ര സുതം പിബ ജ്യേഷ്ഠമമര്ത്യം മദമ് । ശുക്രസ്യ ത്വാഭ്യക്ഷരന്ധാരാ ഋതസ്യ സാദനേ
ഇന്ദ്രാ, ഈ പിഴിഞ്ഞ സോമം പാനം ചെയ്യണം, ഏറ്റവും വലിയതും അമരത്വമുള്ള ആനന്ദം. പ്രകാശമുള്ള പ്രവാഹങ്ങൾ നിന്റെ സത്യം നിറഞ്ഞ സദസ്സിലേക്ക് ഒഴുകിയിരിക്കുന്നു.
ഇന്ദ്രായ നൂനമര്ചതോക്ഥാനി ച ബ്രവീതന । സുതാ അമത്സുരിന്ദവോ ജ്യേഷ്ഠം നമസ്യതാ സഹഃ
ഇപ്പോൾ ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി നമസ്കാരം അർപ്പിക്കൂ, സ്തുതികളും പാടൂ. ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങൾ ചുരണ്ടിയ ആഹ്ലാദകരമായ സോമം നിനക്ക് സമർപ്പിക്കുന്നു. മഹാശക്തനായ പ്രാചീനനായവനെ ആദരത്തോടെ വണങ്ങണം.
നകിഷ്ട്വദ്രഥീതരോ ഹരീ യദിന്ദ്ര യച്ഛസേ । നകിഷ്ട്വാനു മജ്മനാ നകിഃ സ്വശ്വ ആനശേ
ഇന്ദ്രാ, നീ ഇരട്ട കുതിരകളെ കെട്ടി രഥം ഓടിക്കുമ്പോൾ, ആരും നിനക്ക് തുല്യനല്ല. വേഗതയിലും സമ്പത്തിലും ആരും നിന്നെ എത്തിച്ചേരാൻ കഴിയില്ല.