തം വഃ സഖായോ മദായ പുനാനമഭി ഗായത । ശിശും ന യജ്ഞൈഃ സ്വദയന്ത ഗൂര്തിഭിഃ
സുഹൃത്തുക്കളേ, ഉല്ലാസത്തിനായി ശുദ്ധനായവനെ പാടൂ; യജ്ഞങ്ങളിൽ ഗീതങ്ങളാൽ കുട്ടിയെ സന്തോഷിപ്പിക്കുക.
സം വത്സ ഇവ മാതൃഭിരിന്ദുര്ഹിന്വാനോ അജ്യതേ । ദേവാവീര്മദോ മതിഭിഃ പരിഷ്കൃതഃ
കാളകുട്ടി മാതാക്കളോടൊപ്പം പോകുന്നതുപോലെ, ചുരണ്ടിയ ഇന്ദു മുന്നോട്ട് നയിക്കപ്പെടുന്നു; ദൈവികമായ ഉല്ലാസം, മനസ്സുകൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടത്.
അയം ദക്ഷായ സാധനോഽയം ശര്ധായ വീതയേ । അയം ദേവേഭ്യോ മധുമത്തമഃ സുതഃ
ഇവൻ ദക്ഷത നൽകുന്നവൻ, കൂട്ടത്തിനായി ആനന്ദത്തിനായി; ദേവന്മാർക്കായി ചുരണ്ടിയ ഈ സോമൻ ഏറ്റവും മധുരമുള്ളവൻ.
ഗോമന്ന ഇന്ദോ അശ്വവത്സുതഃ സുദക്ഷ ധന്വ । ശുചിം തേ വര്ണമധി ഗോഷു ദീധരമ്
ഇന്ദോ, പശുക്കളോടും കുതിരകളോടും ചേർന്ന് ചുരണ്ടപ്പെട്ടവൻ, നല്ല ദക്ഷതയുള്ളവൻ, ധനം നൽകുന്നവൻ; നിന്റെ ശുദ്ധമായ നിറം നാം പശുക്കളിൽ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
സ നോ ഹരീണാം പത ഇന്ദോ ദേവപ്സരസ്തമഃ । സഖേവ സഖ്യേ നര്യോ രുചേ ഭവ
ഇന്ദോ, നീ കവിളുകളുടെ അധിപൻ, ഏറ്റവും ദൈവികമായ അപ്സരസ്സ്; സുഹൃത്ത് സുഹൃത്തിനായി എങ്ങനെയോ, സൗഹൃദത്തിൽ പ്രകാശമാവുക.
സനേമി ത്വമസ്മദാഁ അദേവം കം ചിദത്രിണമ് । സാഹ്വാഁ ഇന്ദോ പരി ബാധോ അപ ദ്വയുമ്
നീ ഞങ്ങൾക്ക് ഉറച്ച ചക്രമാണ്; ദൈവമില്ലാത്ത, അടിയില്ലാത്ത ആരെയും ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് അകറ്റുക; ഇന്ദോ, ഇരട്ട ദോഷം അകറ്റി സംരക്ഷിക്കൂ.
ഇന്ദ്രമച്ഛ സുതാ ഇമേ വൃഷണം യന്തു ഹരയഃ । ശ്രുഷ്ടീ ജാതാസ ഇന്ദവഃ സ്വര്വിദഃ
ഇവിടെ ചുരണ്ടിയ തുള്ളികൾ, കുതിരകളെപ്പോലെ വേഗത്തിൽ, ഇന്ദ്രനിലേക്ക് പോകുന്നു; പുതുതായി ജനിച്ചവയും, ഉത്സാഹത്തോടെ വെളിച്ചം അറിയുന്നവയും.
അയം ഭരായ സാനസിരിന്ദ്രായ പവതേ സുതഃ । സോമോ ജൈത്രസ്യ ചേതതി യഥാ വിദേ
ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി ചുരണ്ടിയ ഈ സോമം അർപ്പണത്തിനായി ഒഴുകുന്നു; ജയത്തിനായി ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, അവൻ അതെങ്ങനെ നേടാമെന്നു അറിയുന്നു.
അസ്യേദിന്ദ്രോ മദേഷ്വാ ഗ്രാഭം ഗൃഭ്ണീത സാനസിമ് । വജ്രം ച വൃഷണം ഭരത്സമപ്സുജിത്
ഇന്ദ്രൻ സോമത്തിന്റെ ഉല്ലാസത്തിൽ, ചുരണ്ടിയ സോമത്തെ പിടിച്ച്, ശക്തിയുള്ള, ജയിക്കുന്ന വജ്രം കൈവശമാക്കട്ടെ.
പ്ര ധന്വാ സോമ ജാഗൃവിരിന്ദ്രായേന്ദോ പരി സ്രവ । ദ്യുമന്തം ശുഷ്മമാ ഭരാ സ്വര്വിദമ്
ഉണർന്ന സോമമേ, ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി ഒഴുകു; പ്രകാശമുള്ള ശക്തിയും വെളിച്ചം കണ്ടെത്തുന്ന ശക്തിയും കൊണ്ടുവരിക.
ഇന്ദ്രായ വൃഷണം മദം പവസ്വ വിശ്വദര്ശതഃ । സഹസ്രയാമാ പഥികൃദ്വിചക്ഷണഃ
ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി, എല്ലാം കാണുന്നവനായി, ശക്തിയുള്ള ഉല്ലാസമേ, ഒഴുകു; ആയിരം ഗണനയിൽ ശക്തിയുള്ളവനും വഴികാട്ടിയുമാണ് നീ.
അസ്മഭ്യം ഗാതുവിത്തമോ ദേവേഭ്യോ മധുമത്തമഃ । സഹസ്രം യാഹി പഥിഭിഃ കനിക്രദത്
നമ്മളിലേക്ക്, വഴികൾ ഏറ്റവും അറിയുന്നവനായി, ദേവന്മാർക്കു ഏറ്റവും മധുരമായവനായി വരിക; ആയിരം വഴികളിലൂടെ ഗർജിച്ച് വരിക.
പവസ്വ ദേവവീതയ ഇന്ദോ ധാരാഭിരോജസാ । ആ കലശം മധുമാന്സോമ നഃ സദഃ
ദേവന്മാരുടെ അനുഗ്രഹത്തിനായി, ശക്തിയോടെ ഒഴുകു സോമതുള്ളിയേ; പാത്രത്തിലേക്ക്, മധുരമുള്ള സോമമേ, ഞങ്ങളുടെ സദസ്സിലേക്ക് വരിക.
തവ ദ്രപ്സാ ഉദപ്രുത ഇന്ദ്രം മദായ വാവൃധുഃ । ത്വാം ദേവാസോ അമൃതായ കം പപുഃ
നിന്റെ ദീപ്തിയുള്ള തുള്ളികൾ, സോമമേ, ഇന്ദ്രനെ ഉല്ലാസത്തിനായി ശക്തിപ്പെടുത്തി; ദേവന്മാർ അമൃതത്തിനായി നിന്നെ കുടിച്ചു.
ആ നഃ സുതാസ ഇന്ദവഃ പുനാനാ ധാവതാ രയിമ് । വൃഷ്ടിദ്യാവോ രീത്യാപഃ സ്വര്വിദഃ
ചുരണ്ടിയ, ശുദ്ധമായ തുള്ളികൾ സമ്പത്തോടെ ഞങ്ങളിലേക്ക് ഒഴുകട്ടെ; മഴ നിറഞ്ഞ ആകാശവും ഒഴുകുന്ന വെള്ളങ്ങളും വെളിച്ചം കണ്ടെത്തി വരട്ടെ.
സോമഃ പുനാന ഊര്മിണാവ്യോ വാരം വി ധാവതി । അഗ്രേ വാചഃ പവമാനഃ കനിക്രദത്
ശുദ്ധമാകുന്ന സോമം തിരകളായി വ്യാപിച്ച് ഒഴുകുന്നു; വാക്കിന്റെ മുന്നിൽ, ഗർജിച്ച് ഒഴുകുന്നവനാണ് അവൻ.
ധീഭിര്ഹിന്വന്തി വാജിനം വനേ ക്രീളന്തമത്യവിമ് । അഭി ത്രിപൃഷ്ഠം മതയഃ സമസ്വരന്
ചിന്തകളാൽ അവർ വിജയദായകനെ ഉണർത്തുന്നു; കാട്ടിൽ കളിക്കുന്നവനും ഒരിക്കലും പരാജയപ്പെടാത്തവനും; മൂന്നിരിപ്പിടങ്ങൾ ചുറ്റി സ്തുതികൾ മുഴങ്ങുന്നു.
അസര്ജി കലശാഁ അഭി മീള്ഹേ സപ്തിര്ന വാജയുഃ । പുനാനോ വാചം ജനയന്നസിഷ്യദത്
അവൻ പാത്രങ്ങളിൽ ഒഴിച്ചു, വിജയത്തിനായി ആഗ്രഹിക്കുന്ന രഥികനെപ്പോലെ; ശുദ്ധമാകുമ്പോൾ വാക്ക് സൃഷ്ടിച്ചു പ്രകാശിച്ചു.
പവതേ ഹര്യതോ ഹരിരതി ഹ്വരാംസി രംഹ്യാ । അഭ്യര്ഷന്സ്തോതൃഭ്യോ വീരവദ്യശഃ
പച്ചയുള്ളവൻ ഒഴുകുന്നു, കുതിരകളിൽ ആനന്ദം കണ്ടെത്തി, മനോഹരമായ സ്ഥലങ്ങളെ മറികടന്ന്; വീര്യശാലിയായ പ്രശസ്തിയോടെ സ്തുതികാരരോട് സമീപിക്കുന്നു.
അയാ പവസ്വ ദേവയുര്മധോര്ധാരാ അസൃക്ഷത । രേഭന്പവിത്രം പര്യേഷി വിശ്വതഃ
ഇതോടെ, ദൈവസ്വഭാവമുള്ളവനേ, ഒഴുകു; തേൻപോലുള്ള ഒഴുക്കുകൾ ഒഴുകി; ഗർജിച്ച് നീ എല്ലാ ദിശയിലും പാവിത്ര്യത്തിലൂടെ ചുറ്റുന്നു.
പരീതോ ഷിഞ്ചതാ സുതം സോമോ യ ഉത്തമം ഹവിഃ । ദധന്വാഁ യോ നര്യോ അപ്സ്വന്തരാ സുഷാവ സോമമദ്രിഭിഃ
ചുരണ്ടിയ സോമം, അത്യുത്തമമായ ഹവിരായി, എല്ലാടും ഒഴിക്കുക; മഹത്വമുള്ളവൻ, കല്ലുകളാൽ വെള്ളത്തിനുള്ളിൽ സോമം ഒഴുക്കി.
നൂനം പുനാനോഽവിഭിഃ പരി സ്രവാദബ്ധഃ സുരഭിന്തരഃ । സുതേ ചിത്ത്വാപ്സു മദാമോ അന്ധസാ ശ്രീണന്തോ ഗോഭിരുത്തരമ്
ഇപ്പോൾ ശുദ്ധമായവൻ, ദീപ്തമായ തിരകളോടെ, ഏറ്റവും സുഗന്ധമായി എല്ലാടും ഒഴുകുന്നു; ചുരണ്ടുമ്പോൾ, സോമമേ, നിനക്കൊപ്പം ആനന്ദം അനുഭവിക്കട്ടെ, പശുക്കളാൽ ഉന്നതമായത് ചുരണ്ടി ഒഴുക്കുന്നു.
പരി സുവാനശ്ചക്ഷസേ ദേവമാദനഃ ക്രതുരിന്ദുര്വിചക്ഷണഃ
ഒഴുക്കപ്പെട്ട, ദർശനത്തിനായി, ദേവന്മാർക്ക് ആനന്ദം നൽകുന്ന, വിവേകശാലിയായ സോമം, സൂക്ഷ്മബുദ്ധിയുള്ളവൻ.
പുനാനഃ സോമ ധാരയാപോ വസാനോ അര്ഷസി । ആ രത്നധാ യോനിമൃതസ്യ സീദസ്യുത്സോ ദേവ ഹിരണ്യയഃ
ശുദ്ധമാകുന്ന സോമമേ, നീ വെള്ളത്തിൽ പൊതിഞ്ഞ് ഒഴുകുന്നു; അമൃതത്തിന്റെ ഉറവിടമായ സ്വർണ്ണതുല്യമായ സ്രോതസ്സ്, ദേവമേ, അവിടെ നീ ഇരിക്കുന്നു.
ദുഹാന ഊധര്ദിവ്യം മധു പ്രിയം പ്രത്നം സധസ്ഥമാസദത് । ആപൃച്ഛ്യം ധരുണം വാജ്യര്ഷതി നൃഭിര്ധൂതോ വിചക്ഷണഃ
സ്വർഗത്തിൽ നിന്നുള്ള ദുധ്ധമായ പഴയതും പ്രിയപ്പെട്ടതുമായ മധുരം വിശുദ്ധ സthalത്തിൽ എത്തി നിൽക്കുന്നു. മനുഷ്യർ ചുരണ്ടിയതുകൊണ്ട്, ബുദ്ധിമാൻ ആയവൻ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്ന ആശ്രയം തേടുന്നു.
പുനാനഃ സോമ ജാഗൃവിരവ്യോ വാരേ പരി പ്രിയഃ । ത്വം വിപ്രോ അഭവോഽങ്ഗിരസ്തമോ മധ്വാ യജ്ഞം മിമിക്ഷ നഃ
ശുദ്ധിയുള്ള സോമ, എപ്പോഴും ജാഗരൂകനും അനർഹതകളിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടവനും പ്രിയങ്കരനുമാണ്. നീ മഹാനായ അങ്കിരസ്സുപോലെ ജ്ഞാനിയായിത്തീർന്നു. മധുരതയോടെ ഞങ്ങളുടെ യാഗം ശക്തിപ്പെടുത്തണമേ.
സോമോ മീഢ്വാന്പവതേ ഗാതുവിത്തമ ഋഷിര്വിപ്രോ വിചക്ഷണഃ । ത്വം കവിരഭവോ ദേവവീതമ ആ സൂര്യം രോഹയോ ദിവി
ദയയുള്ള സോമൻ ശുദ്ധിയോടെ ഒഴുകുന്നു, വഴികാട്ടിയും ജ്ഞാനിയുമാണ്. നീ കവിയായ് ദേവന്മാരുടെ ഉത്തമനായ് മാറി; ഞങ്ങളെ ആകാശത്തിലെ സൂര്യനിലേക്കുയർത്തണമേ.
സോമ ഉ ഷുവാണഃ സോതൃഭിരധി ഷ്ണുഭിരവീനാമ് । അശ്വയേവ ഹരിതാ യാതി ധാരയാ മന്ദ്രയാ യാതി ധാരയാ
പൂജാരികൾ കല്ലുകൊണ്ട് ചുരണ്ടുമ്പോൾ സോമൻ ഒഴുകുന്നു; പൊന്നുപോലുള്ള അലങ്കാരമുള്ള കുതിരയെപ്പോലെ ആനന്ദകരമായ പ്രവാഹത്തിൽ മുന്നേറുന്നു, ആനന്ദകരമായ പ്രവാഹത്തിൽ മുന്നേറുന്നു.
അനൂപേ ഗോമാന്ഗോഭിരക്ഷാഃ സോമോ ദുഗ്ധാഭിരക്ഷാഃ । സമുദ്രം ന സംവരണാന്യഗ്മന്മന്ദീ മദായ തോശതേ
താഴ്വരകളിൽ, പശുക്കളാൽ സമ്പന്നനായ സോമൻ പാലുകൊണ്ട് സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു; നദികൾ സമുദ്രത്തെ തേടുന്നപോലെ ആനന്ദത്തിനായി ഒഴുകുന്നവർ ഒരുമിച്ച് ചേരുന്നു.
ആ സോമ സുവാനോ അദ്രിഭിസ്തിരോ വാരാണ്യവ്യയാ । ജനോ ന പുരി ചമ്വോര്വിശദ്ധരിഃ സദോ വനേഷു ദധിഷേ
കല്ലുകൊണ്ട് ചുരണ്ടിയ സോമൻ കടക്കാനാവാത്ത തടസ്സങ്ങൾ അതിജീവിച്ചു; നഗരത്തിലെ ജനങ്ങൾപോലെ, പ്രകാശമുള്ളവൻ കാടുകളിൽ വിശാലമായ സthalം കണ്ടെത്തി വിശ്രമിക്കുന്നു.