ഉത പ്ര പിപ്യ ഊധരഘ്ന്യായാ ഇന്ദുര്ധാരാഭിഃ സചതേ സുമേധാഃ । മൂര്ധാനം ഗാവഃ പയസാ ചമൂഷ്വഭി ശ്രീണന്തി വസുഭിര്ന നിക്തൈഃ
ജ്ഞാനിയായ ഇന്ദ്രു പോഷകമായവളുടെ മുലകുടം നിറയ്ക്കുന്നു, പ്രവാഹങ്ങളുമായി ചേർന്ന്. പശുക്കൾ പാത്രങ്ങളിൽ പാൽകൊണ്ട് തലയിൽ അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു, സമ്പത്തുപോലെ ലേഖനം പോലെ.
സ നോ ദേവേഭിഃ പവമാന രദേന്ദോ രയിമശ്വിനം വാവശാനഃ । രഥിരായതാമുശതീ പുരംധിരസ്മദ്ര്യഗാ ദാവനേ വസൂനാമ്
ദേവന്മാരോടൊപ്പം ശുദ്ധനായ സോമാ, അശ്വിനന്മാരെപ്പോലെ സന്തോഷത്തോടെ ഞങ്ങൾക്ക് സമ്പത്തും ഐശ്വര്യവും നൽകുക. ദാനശീലിയും വേഗവാനുമായ ദാതാവ് ദേവന്മാരുടെ സമ്പത്ത് ഞങ്ങൾക്കായി നൽകട്ടെ.
നൂ നോ രയിമുപ മാസ്വ നൃവന്തം പുനാനോ വാതാപ്യം വിശ്വശ്ചന്ദ്രമ് । പ്ര വന്ദിതുരിന്ദോ താര്യായുഃ പ്രാതര്മക്ഷൂ ധിയാവസുര്ജഗമ്യാത്
ഇപ്പോൾ, പുരുഷന്മാരാൽ സമൃദ്ധമായ സമ്പത്ത്, ശുദ്ധമായവൻ, എല്ലായ്പ്പോഴും ആനന്ദകരമായത് ഞങ്ങൾക്ക് നൽകുക. സ്തുതിക്കപ്പെട്ട ഇന്ദ്രു, ഞങ്ങളുടെ ആയുസ്സ് ദീർഘമാക്കുക; ജ്ഞാനിയും വേഗവാനുമായവൻ, പ്രഭാതത്തിൽ ചിന്തയോടെ ഞങ്ങളിലേക്ക് വരട്ടെ.
അധി യദസ്മിന്വാജിനീവ ശുഭ സ്പര്ധന്തേ ധിയഃ സൂര്യേ ന വിശഃ । അപോ വൃണാനഃ പവതേ കവീയന്വ്രജം ന പശുവര്ധനായ മന്മ
ഇതിൽ, വംശങ്ങൾ സൂര്യനെപ്പോലെ മഹത്വത്തിനായി മത്സരിക്കുമ്പോൾ, ചിന്തകൾ തമ്മിൽ മത്സരിക്കുന്നു. കവി വെള്ളം തിരഞ്ഞ് ഒഴുകുന്നു, പശുക്കളുടെ കൂട്ടം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ തന്റെ ഗാനംകൊണ്ട്.
ദ്വിതാ വ്യൂര്ണ്വന്നമൃതസ്യ ധാമ സ്വര്വിദേ ഭുവനാനി പ്രഥന്ത । ധിയഃ പിന്വാനാഃ സ്വസരേ ന ഗാവ ഋതായന്തീരഭി വാവശ്ര ഇന്ദുമ്
രണ്ടുവശത്തായി നീങ്ങുമ്പോൾ, അമൃതലോകം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു; പ്രകാശം അന്വേഷിക്കുന്നവർക്കായി ലോകങ്ങൾ വ്യാപിക്കുന്നു. സത്യത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്ന ചിന്തകൾ, പാടത്തിൽ ചിരിച്ചിരിക്കുന്ന പശുക്കളെപ്പോലെ, സോമരസത്തിന്റെ തുള്ളിയിലേക്കു സമീപിക്കുന്നു.
പരി യത്കവിഃ കാവ്യാ ഭരതേ ശൂരോ ന രഥോ ഭുവനാനി വിശ്വാ । ദേവേഷു യശോ മര്തായ ഭൂഷന്ദക്ഷായ രായഃ പുരുഭൂഷു നവ്യഃ
പ്രചോദനമുള്ളവൻ തന്റെ കാവ്യങ്ങൾ പുറത്തുകൊണ്ടുവരുമ്പോൾ, വീരൻ രഥത്തിൽ കയറി ലോകങ്ങൾ മുഴുവൻ സഞ്ചരിക്കുന്നതുപോലെ, ദേവന്മാരിൽ പ്രശസ്തിയും മനുഷ്യർക്കു അലങ്കാരവും നൽകുന്നു; സമ്പത്തിൽ എന്നും പുതുമയുള്ളവൻ.
ശ്രിയേ ജാതഃ ശ്രിയ ആ നിരിയായ ശ്രിയം വയോ ജരിതൃഭ്യോ ദധാതി । ശ്രിയം വസാനാ അമൃതത്വമായന്ഭവന്തി സത്യാ സമിഥാ മിതദ്രൌ
മഹിമയ്ക്കായി ജനിച്ചവൻ മഹിമയോടെ മുന്നേറുന്നു; ഗായകർക്ക് മഹിമയുള്ള ശക്തി നൽകുന്നു. മഹിമയിൽ മൂടപ്പെട്ടവർ അമൃതത്വം നേടുന്നു; സത്യസന്ധരായ കൂട്ടുകാർ ഒന്നിക്കുന്നു.
ഇഷമൂര്ജമഭ്യര്ഷാശ്വം ഗാമുരു ജ്യോതിഃ കൃണുഹി മത്സി ദേവാന് । വിശ്വാനി ഹി സുഷഹാ താനി തുഭ്യം പവമാന ബാധസേ സോമ ശത്രൂന്
ആഹാരവും ശക്തിയും തേടി, കുതിരയെയും പശുവിനെയും കൊണ്ടുവരിക, പ്രകാശം വ്യാപിപ്പിക്കുക, ദേവന്മാരിൽ ആനന്ദിക്കുക. പാവനമായ സോമ, ഇതെല്ലാം നിനക്കു എളുപ്പത്തിൽ ജയിക്കാം; നീ ശത്രുക്കളെ അകറ്റുന്നു.
കനിക്രന്തി ഹരിരാ സൃജ്യമാനഃ സീദന്വനസ്യ ജഠരേ പുനാനഃ । നൃഭിര്യതഃ കൃണുതേ നിര്ണിജം ഗാ അതോ മതീര്ജനയത സ്വധാഭിഃ
മഞ്ഞപ്പച്ചയായവൻ മുന്നേറുന്നു, വിടുവിക്കപ്പെടാൻ തയാറായി, മരത്തിന്റെ ഉള്ളിൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. മനുഷ്യർ അമർത്തുമ്പോൾ, അവൻ വഴി തെളിയിക്കുന്നു; അവനിൽ നിന്ന് സ്വതന്ത്രമായ ചിന്തകൾ ജനിക്കുന്നു.
ഹരിഃ സൃജാനഃ പഥ്യാമൃതസ്യേയര്തി വാചമരിതേവ നാവമ് । ദേവോ ദേവാനാം ഗുഹ്യാനി നാമാവിഷ്കൃണോതി ബര്ഹിഷി പ്രവാചേ
മഞ്ഞപ്പച്ചയായവൻ വിടുവിക്കപ്പെടുമ്പോൾ അമൃതപഥത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു; അവൻ തന്റെ വാക്ക് ഉയർത്തുന്നു, വെള്ളത്തിൽ നീന്തുന്ന തോണിപോലെ. ദേവൻ ദേവന്മാരുടെ രഹസ്യനാമങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു; അവയെ ഞാൻ പവിത്രമൃദയിൽ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.
അപാമിവേദൂര്മയസ്തര്തുരാണാഃ പ്ര മനീഷാ ഈരതേ സോമമച്ഛ । നമസ്യന്തീരുപ ച യന്തി സം ചാ ച വിശന്ത്യുശതീരുശന്തമ്
ജലത്തിന്റെ തിരകൾ ഉന്മേഷത്തോടെ സോമയിലേക്കു ചിന്തയോടെ നീങ്ങുന്നു. വന്ദിച്ച്, അവൾ സമീപിക്കുകയും ഒന്നിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; പ്രകാശമുള്ളവൾ പ്രകാശമുള്ളവനിൽ ലയിക്കുന്നു.
തം മര്മൃജാനം മഹിഷം ന സാനാവംശും ദുഹന്ത്യുക്ഷണം ഗിരിഷ്ഠാമ് । തം വാവശാനം മതയഃ സചന്തേ ത്രിതോ ബിഭര്തി വരുണം സമുദ്രേ
ശുദ്ധമായവനെ, മലയിൽ വസിക്കുന്ന മഹാബലവാനായ കാളയെപ്പോലെ, അവർ പാൽകുടിക്കുന്നു; ഒഴുകുന്നവൻ, സമൃദ്ധിയുള്ളവൻ. അവൻ ഉന്മേഷത്തോടെ ചിന്തകളെ ആകർഷിക്കുന്നു; തൃതൻ സമുദ്രത്തിൽ വരുണനെ ചുമക്കുന്നു.
ഇഷ്യന്വാചമുപവക്തേവ ഹോതുഃ പുനാന ഇന്ദോ വി ഷ്യാ മനീഷാമ് । ഇന്ദ്രശ്ച യത്ക്ഷയഥഃ സൌഭഗായ സുവീര്യസ്യ പതയഃ സ്യാമ
വാക്ക് ആഗ്രഹിച്ച്, യജ്ഞത്തിൽ സഹായിയായവൻപോലെ, ശുദ്ധമായ ഇന്ദു, നീ ബുദ്ധിയെ വികസിപ്പിക്കുന്നു. നീയും ഇന്ദ്രനും ഐശ്വര്യത്തിനായി കൂടിയിരിക്കുമ്പോൾ, ഞങ്ങൾ വീര്യത്തിന്റെ ഉടമകൾ ആകട്ടെ.
പ്ര സേനാനീഃ ശൂരോ അഗ്രേ രഥാനാം ഗവ്യന്നേതി ഹര്ഷതേ അസ്യ സേനാ । ഭദ്രാന്കൃണ്വന്നിന്ദ്രഹവാന്സഖിഭ്യ ആ സോമോ വസ്ത്രാ രഭസാനി ദത്തേ
സേനാനായകൻ, വീരൻ, രഥങ്ങളുടെ മുന്നിൽ നില്ക്കുന്നു; അവന്റെ സേന പശുക്കളെ തേടി സന്തോഷിക്കുന്നു. ഇന്ദ്രൻ വിളിച്ച സോമൻ, സുഹൃത്തുക്കൾക്ക് അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകുന്നു, ഉത്സാഹത്തോടെ മനോഹരമായ വസ്ത്രങ്ങൾ വിതരണം ചെയ്യുന്നു.
സമസ്യ ഹരിം ഹരയോ മൃജന്ത്യശ്വഹയൈരനിശിതം നമോഭിഃ । ആ തിഷ്ഠതി രഥമിന്ദ്രസ്യ സഖാ വിദ്വാഁ ഏനാ സുമതിം യാത്യച്ഛ
അവന്റെ മഞ്ഞപ്പച്ചകൾ ഒരുമിച്ച്, കുതിരയാൽ വലിച്ചുകൊണ്ടു, ക്ഷയമില്ലാതെ, ഭക്തിയോടെ മഞ്ഞപ്പച്ചയെ ശുദ്ധമാക്കുന്നു. അവൻ ഇന്ദ്രന്റെ രഥത്തിൽ സുഹൃത്ത് ആയി നില്ക്കുന്നു; ജ്ഞാനിയാകയാൽ, നല്ല അനുഗ്രഹത്തിലേക്കു നേരെ പോകുന്നു.
സ നോ ദേവ ദേവതാതേ പവസ്വ മഹേ സോമ പ്സരസ ഇന്ദ്രപാനഃ । കൃണ്വന്നപോ വര്ഷയന്ദ്യാമുതേമാമുരോരാ നോ വരിവസ്യാ പുനാനഃ
ദേവതയുടെ ബന്ധത്തിനായി, മഹാസമൃദ്ധിക്കായി, ഇന്ദ്രന് പാനീയമായ സോമ, ദേവാ, നീ ഞങ്ങൾക്കായി ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുക. നീ ജലങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുകയും, ആകാശം മഴപെയ്യിക്കുകയും, ഈ വിശാലത ഞങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി ശുദ്ധമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
അജീതയേഽഹതയേ പവസ്വ സ്വസ്തയേ സര്വതാതയേ ബൃഹതേ । തദുശന്തി വിശ്വ ഇമേ സഖായസ്തദഹം വശ്മി പവമാന സോമ
വിജയത്തിനും പരാജയമില്ലായ്മക്കും ക്ഷേമത്തിനും സർവ്വരക്ഷയ്ക്കും മഹത്വത്തിനും വേണ്ടി നീ ശുദ്ധമാകുക. ഈ സ്നേഹിതർ എല്ലാം അതിനെ പുകഴ്ത്തുന്നു; അതുകൊണ്ട് ഞാനും പവിത്രമായ സോമയെ വന്ദിക്കുന്നു.
സോമഃ പവതേ ജനിതാ മതീനാം ജനിതാ ദിവോ ജനിതാ പൃഥിവ്യാഃ । ജനിതാഗ്നേര്ജനിതാ സൂര്യസ്യ ജനിതേന്ദ്രസ്യ ജനിതോത വിഷ്ണോഃ
സോമൻ ശുദ്ധമാകുന്നു; ചിന്തകളുടെ ജനകൻ, ആകാശത്തിന്റെ ജനകൻ, ഭൂമിയുടെ ജനകൻ, അഗ്നിയുടെ ജനകൻ, സൂര്യന്റെ ജനകൻ, ഇന്ദ്രന്റെ ജനകൻ, വിഷ്ണുവിന്റെ ജനകനുമാണ്.
ബ്രഹ്മാ ദേവാനാം പദവീഃ കവീനാമൃഷിര്വിപ്രാണാം മഹിഷോ മൃഗാണാമ് । ശ്യേനോ ഗൃധ്രാണാം സ്വധിതിര്വനാനാം സോമഃ പവിത്രമത്യേതി രേഭന്
ദേവന്മാരിൽ പുരോഹിതൻ, കവിളുടെ പാത, പ്രചോദിതരിൽ ഋഷി, മൃഗങ്ങളിൽ കാള, കഴുകന്മാരിൽ പരുന്ത്, വനങ്ങളിൽ പോഷകൻ — സോമൻ, ഗർജ്ജിച്ച്, പവിത്രം കടന്ന് മുന്നേറുന്നു.
പ്രാവീവിപദ്വാച ഊര്മിം ന സിന്ധുര്ഗിരഃ സോമഃ പവമാനോ മനീഷാഃ । അന്തഃ പശ്യന്വൃജനേമാവരാണ്യാ തിഷ്ഠതി വൃഷഭോ ഗോഷു ജാനന്
അവൻ തന്റെ വാക്ക് നദിയുടെ തിരപോലെ വ്യാപിപ്പിക്കുന്നു; ശുദ്ധമായ സോമന്റെ ചിന്തകൾ ഗാനംപോലെയാണ്. ഉള്ളിൽ കാണുന്നവൻ, താഴ്ന്നതും ഉയർന്നതും തിരിച്ചറിയുന്നു; കാള, പശുക്കളിൽ അറിഞ്ഞ് നില്ക്കുന്നു.
സ മത്സരഃ പൃത്സു വന്വന്നവാതഃ സഹസ്രരേതാ അഭി വാജമര്ഷ । ഇന്ദ്രായേന്ദോ പവമാനോ മനീഷ്യംശോരൂര്മിമീരയ ഗാ ഇഷണ്യന്
ആ ഉല്ലാസം നിറഞ്ഞവൻ, യുദ്ധങ്ങളിൽ ജയിച്ചവൻ, പുതുമയുള്ള ശക്തിയോടെ, ആയിരം പ്രവാഹങ്ങളോടെ, വിജയത്തെ എത്തുന്നു. ഇന്ദ്രനായി ശുദ്ധമായ ഇന്ദു, നീ തിരയെ ഉണർത്തുക, പശുക്കളെയും സമൃദ്ധിയെയും അന്വേഷിക്കുക.
പരി പ്രിയഃ കലശേ ദേവവാത ഇന്ദ്രായ സോമോ രണ്യോ മദായ । സഹസ്രധാരഃ ശതവാജ ഇന്ദുര്വാജീ ന സപ്തിഃ സമനാ ജിഗാതി
പ്രിയപ്പെട്ടവൻ, കലശത്തിൽ, ദൈവീയവായു കൊണ്ടു നീങ്ങുന്നു; സോമൻ, ഇന്ദ്രന് ആനന്ദം നൽകുന്നു. ആയിരം പ്രവാഹങ്ങളോടെ, നൂറു വിജയങ്ങളോടെ, ഇന്ദു, വിജയിയായവൻപോലെ, കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം മത്സരത്തിൽ ജയിക്കുന്നു.
സ പൂര്വ്യോ വസുവിജ്ജായമാനോ മൃജാനോ അപ്സു ദുദുഹാനോ അദ്രൌ । അഭിശസ്തിപാ ഭുവനസ്യ രാജാ വിദദ്ഗാതും ബ്രഹ്മണേ പൂയമാനഃ
പുരാതനനും സമ്പത്ത് നല്കുന്നവനും ആയ സോമൻ ജനിച്ചപ്പോൾ വെള്ളത്തിൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു, കല്ലിൽ ഒഴുകുന്നു; ശാപങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്നവൻ, ലോകത്തിന്റെ രാജാവായവൻ, ശുദ്ധനായവൻ, യജ്ഞികന് വേണ്ടി സ്തുതിഗാനം നൽകുന്നു.
ത്വയാ ഹി നഃ പിതരഃ സോമ പൂര്വേ കര്മാണി ചക്രുഃ പവമാന ധീരാഃ । വന്വന്നവാതഃ പരിധീഁരപോര്ണു വീരേഭിരശ്വൈര്മഘവാ ഭവാ നഃ
ശുദ്ധനായ സോമ, നീയാൽ തന്നെ നമ്മുടെ പിതാക്കന്മാർ മുമ്പ് ധീരതയോടെ നല്ല പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്തു; ശത്രുക്കളെ ജയിച്ച്, തടസ്സങ്ങൾ താണ്ടി, വീരന്മാരോടും കുതിരകളോടും കൂടെ, മഹാബലശാലിയായവനായി ഞങ്ങൾക്ക് അനുഗ്രഹമാകൂ.
യഥാപവഥാ മനവേ വയോധാ അമിത്രഹാ വരിവോവിദ്ധവിഷ്മാന് । ഏവാ പവസ്വ ദ്രവിണം ദധാന ഇന്ദ്രേ സം തിഷ്ഠ ജനയായുധാനി
മനുവിന് വേണ്ടി നീ ശക്തി നല്കി ഒഴുകിയതുപോലെ, ശത്രുക്കളെ ജയിച്ച്, വഴികൾ അറിയുന്നവനായി, ഇപ്പോഴും സമ്പത്ത് കൈവശം വച്ച്, ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ഉറച്ചു നിൽക്കൂ, ആയുധങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കൂ.
പവസ്വ സോമ മധുമാഁ ഋതാവാപോ വസാനോ അധി സാനോ അവ്യേ । അവ ദ്രോണാനി ഘൃതവാന്തി സീദ മദിന്തമോ മത്സര ഇന്ദ്രപാനഃ
സത്യസന്ധമായ മധുരതയോടെ, വെള്ളത്തിൽ മൂടിയ സോമ, അചഞ്ചലമായ പർവതശിഖരത്തിൽ ഒഴുകുക; നെയ്യ് നിറഞ്ഞ പാത്രങ്ങളിൽ ഇറങ്ങി, ഏറ്റവും മദകരമായവനും ഇന്ദ്രന് വേണ്ടി ആഗ്രഹിക്കുന്നവനുമാകൂ.
വൃഷ്ടിം ദിവഃ ശതധാരഃ പവസ്വ സഹസ്രസാ വാജയുര്ദേവവീതൌ । സം സിന്ധുഭിഃ കലശേ വാവശാനഃ സമുസ്രിയാഭിഃ പ്രതിരന്ന ആയുഃ
ആകാശത്തിൽ നിന്ന് നൂറ് ഒഴുക്കുകളോടെ, ആയിരം ശക്തിയോടെ, ദൈവിക സഭയിൽ വിജയങ്ങൾ നൽകുന്ന മഴ പെയ്യൂ; നദികളോടൊപ്പം കലശത്തിൽ ചേർന്ന്, ഒഴുകുന്ന വെള്ളങ്ങളോടൊപ്പം ജീവന് പോഷണം നൽകൂ.
ഏഷ സ്യ സോമോ മതിഭിഃ പുനാനോഽത്യോ ന വാജീ തരതീദരാതീഃ । പയോ ന ദുഗ്ധമദിതേരിഷിരമുര്വിവ ഗാതുഃ സുയമോ ന വോള്ഹാ
ചിന്തകളാൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട ഈ സോമൻ, കുതിരപോലെയും വേഗത്തിൽ ഓടുന്നവനായി ശത്രുക്കളെ ജയിക്കുന്നു; പശുവിൽ നിന്ന് പാൽ പിഴിയുന്നതുപോലെ, വേഗത്തിൽ ഒഴുകി, നല്ല പരിശീലനം ലഭിച്ചവൻപോലെ വഴികൾ വിശാലമാക്കുന്നു.
സ്വായുധഃ സോതൃഭിഃ പൂയമാനോഽഭ്യര്ഷ ഗുഹ്യം ചാരു നാമ । അഭി വാജം സപ്തിരിവ ശ്രവസ്യാഭി വായുമഭി ഗാ ദേവ സോമ
സ്വന്തം ആയുധങ്ങളുമായി, പിഴിയുന്നവരോടൊപ്പം ശുദ്ധനായി, രഹസ്യമായ മനോഹരമായ നാമം വെളിപ്പെടുത്തി മുന്നോട്ട് പോവുക; വിജയരഥംപോലെ, മഹത്വത്തിനായി, വായുവിനെയും പശുക്കളെയും സമീപിക്കൂ ദൈവമായ സോമ.
ശിശും ജജ്ഞാനം ഹര്യതം മൃജന്തി ശുമ്ഭന്തി വഹ്നിം മരുതോ ഗണേന । കവിര്ഗീര്ഭിഃ കാവ്യേനാ കവിഃ സന്സോമഃ പവിത്രമത്യേതി രേഭന്
പുതുതായി ജനിച്ചുവന്ന, ഹരിതവണ്ണമുള്ള അഗ്നിയെ മരുത് ദേവന്മാർ കൂട്ടത്തോടെ ശുദ്ധീകരിക്കുകയും അലങ്കരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; കവി തന്റെ വാക്കുകളും കാവ്യവും കൊണ്ട്, സോമൻ ഉച്ചത്തിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ട് പവിത്രത്തിലൂടെ കടന്നു പോകുന്നു.