അഞ്ജതേ വ്യ് അഞ്ജതേ സമ് അഞ്ജതേ ക്രതുꣳ രിഹന്തി മധുനാഭ്യ് അഞ്ജതേ । സിന്ധോര് ഉച്ഛ്വാസേ പതയന്തമ് ഉക്ഷണꣳ ഹിരണ്യപാവാഃ പശുമ് ആസു ഗൃഭ്ണതേ
അവർ സ്വയം അലങ്കരിക്കുന്നു, വീണ്ടും അലങ്കരിക്കുന്നു; ഒരുമിച്ച് അലങ്കരിക്കുന്നു, മനസ്സിനെ ഉണർത്തുന്നു, മധുരത്തിൽ അലങ്കരിക്കുന്നു. പൊന്നിൻ കാൽവിരലുകളുള്ളവർ, നദിയുടെ ഉണർവിൽ വീണ കാളയെ പിടിച്ചു, ആ മൃഗത്തെ കൈവശമാക്കുന്നു.
വിപശ്ചിതേ പവമാനായ ഗായത മഹീ ന ധാരാത്യ് അന്ധോ അര്ഷതി । അഹിര് ന ജൂര്ണാമ് അതി സര്പതി ത്വചമ് അത്യോ ന ക്രീളന്ന് അസരദ് വൃഷാ ഹരിഃ
വിവേകമുള്ള, ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവനായി പവമാനനെ പാടൂ; വലിയ ഒരു പ്രവാഹംപോലെ സോമം ഒഴുകുന്നു. പാമ്പ് പഴയതൊലി കളയുന്നതുപോലെയും, കുതിര കളിച്ചുനടക്കുന്നതുപോലെയും, ആ മഞ്ഞ നിറമുള്ള കാള മുന്നോട്ട് നീങ്ങുന്നു.
അഗ്രേഗോ രാജാപ്യസ് തവിഷ്യതേ വിമാനോ അഹ്നാമ് ഭുവനേഷ്വ് അര്പിതഃ । ഹരിര് ഘൃതസ്നുഃ സുദൃശീകോ അര്ണവോ ജ്യോതീരഥഃ പവതേ രായ ഓക്യഃ
ആദ്യനായ രാജാവായി ശക്തിയോടെ തിളങ്ങുന്നവൻ, പാവനൻ, ദിവസങ്ങളുടെ ലോകങ്ങളിൽ സ്ഥാപിതനാണ്. ഹരിതവർണ്ണമുള്ളവൻ, നെയ്യിൽ സമ്പന്നനും, മനോഹരനും, സമുദ്രസദൃശനും, പ്രകാശരഥത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവനും, സമ്പത്തിനും അഭയത്തിനും വേണ്ടി ഒഴുകുന്നു.
അസര്ജി സ്കമ്ഭോ ദിവ ഉദ്യതോ മദഃ പരി ത്രിധാതുര് ഭുവനാന്യ് അര്ഷതി । അꣳശുꣳ രിഹന്തി മതയഃ പനിപ്നതꣳ ഗിരാ യദി നിര്ണിജമ് ഋഗ്മിണോ യയുഃ
ആകാശത്ത് ഉയർത്തിയ തൂണുപോലെ ആനന്ദം വിടുതലാകുന്നു; അതു മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും വ്യാപിക്കുന്നു. പാട്ടിൽ നിപുണരായ ഗായകർ പിഴിഞ്ഞ സോമയിലേക്കെത്തുമ്പോൾ, അവരുടെ ചിന്തകൾ ഒഴുകുന്ന സോമയെ ഉണർത്തുന്നു.
പ്ര തേ ധാരാ അത്യ് അണ്വാനി മേഷ്യഃ പുനാനസ്യ സꣳയതോ യന്തി രꣳഹയഃ । യദ് ഗോഭിര് ഇന്ദോ ചമ്വോഃ സമജ്യസ ആ സുവാനഃ സോമ കലശേഷു സീദസി
ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടവന്റെ ഒഴുക്കുകൾ വേഗത്തിൽ നിന്നിലേക്ക് മുന്നേറുന്നു; പിഴിഞ്ഞ സോമയുടെ ശക്തികൾ നിയന്ത്രിതമായി മുന്നോട്ട് പോവുന്നു. സോമ, നീ പശുക്കളോടൊപ്പം പാത്രത്തിൽ കലർന്നപ്പോൾ, നന്നായി പിഴിഞ്ഞ സോമയായി കലശങ്ങളിൽ ഇരിക്കുന്നു.
പവസ്വ സോമ ക്രതുവിന് ന ഉക്ഥ്യോ ഽവ്യോ വാരേ പരി ധാവ മധു പ്രിയമ് । ജഹി വിശ്വാന് രക്ഷസ ഇന്ദോ അത്രിണോ ബൃഹദ് വദേമ വിദഥേ സുവീരാഃ
സോമേ, വിവേകശാലിയായും സ്തുത്യർഹനുമായും നീ ഒഴുകുക; മേഘരഹിതമായ ചാനിലുടനീളം പ്രിയപ്പെട്ട മധുരത്വം പരത്തുക. എല്ലാ ദുഷ്ടരെയും, ദുഷ്ടശക്തികളെയും നീ സംഹരിക്കണം, സോമേ; ഞങ്ങൾ സഭയിൽ വലിയ ശക്തിയോടെ വാക്കുകൾ പ്രസ്താവിക്കട്ടെ.
പ്ര തു ദ്രവ പരി കോശം നി ഷീദ നൃഭിഃ പുനാനോ അഭി വാജമര്ഷ । അശ്വം ന ത്വാ വാജിനം മര്ജയന്തോഽച്ഛാ ബര്ഹീ രശനാഭിര്നയന്തി
നീ മുന്നോട്ട് ഓടി, പാത്രം ചുറ്റി ഇരിക്ക, പുരുഷന്മാരോടൊപ്പം ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട് വിജയത്തിനായി ഓടുക. വേഗമുള്ള കുതിരയെപ്പോലെ, ശുദ്ധമാക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അവർ നിന്നെ കയരുകൾ കൊണ്ട് ബർഹിസിലേക്കു നയിക്കുന്നു.
സ്വായുധഃ പവതേ ദേവ ഇന്ദുരശസ്തിഹാ വൃജനം രക്ഷമാണഃ । പിതാ ദേവാനാം ജനിതാ സുദക്ഷോ വിഷ്ടമ്ഭോ ദിവോ ധരുണഃ പൃഥിവ്യാഃ
സ്വന്തം ശക്തിയാൽ ആയുധം ധരിച്ച് ദൈവമായ ഇന്ദു ശുദ്ധമാകുന്നു; ദോഷങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുകയും ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; ദേവന്മാരുടെ പിതാവും സ്രഷ്ടാവും, നൈപുണ്യമുള്ളവനും ആകാശത്തിന്റെയും ഭൂമിയുടെയും ആധാരവുമാണ്.
ഋഷിര്വിപ്രഃ പുരഏതാ ജനാനാമൃഭുര്ധീര ഉശനാ കാവ്യേന । സ ചിദ്വിവേദ നിഹിതം യദാസാമപീച്യം ഗുഹ്യം നാമ ഗോനാമ്
ദർശിയും ജ്ഞാനിയുമായവൻ, ജനങ്ങളുടെ മുൻനിരയിലൊരുവൻ, കൌശലമുള്ളവൻ, ധീരനും കവിതയിൽ പ്രചോദനം ലഭിച്ചവനും. അവൻ മാത്രം മറഞ്ഞിരുന്ന പശുക്കളുടെ രഹസ്യമായ നാമം കണ്ടെത്തി.
ഏഷ സ്യ തേ മധുമാഁ ഇന്ദ്ര സോമോ വൃഷാ വൃഷ്ണേ പരി പവിത്രേ അക്ഷാഃ । സഹസ്രസാഃ ശതസാ ഭൂരിദാവാ ശശ്വത്തമം ബര്ഹിരാ വാജ്യസ്ഥാത്
ഇന്ദ്രാ, ഈ മധുരമായ സോമം, കാളപോലെയുള്ളവൻ, മഹത്വത്തിനായി പവിത്രം ചുറ്റി ഒഴുകുന്നു. ആയിരങ്ങൾ, നൂറുകൾ, ധാരാളം നൽകുന്നവൻ, വിജയിക്ക് ഏറ്റവും സ്ഥിരമായ ഇരിപ്പിടം സ്ഥാപിച്ചു.
ഏതേ സോമാ അഭി ഗവ്യാ സഹസ്രാ മഹേ വാജായാമൃതായ ശ്രവാംസി । പവിത്രേഭിഃ പവമാനാ അസൃഗ്രഞ്ഛ്രവസ്യവോ ന പൃതനാജോ അത്യാഃ
ഈ സോമങ്ങൾ, പശുക്കളെ തേടി, ആയിരങ്ങൾക്കൊപ്പമുള്ളവ, മഹത്തായ ശക്തിക്കും അമൃതത്തിനും കീർത്തിക്കും വേണ്ടി; പവിത്രങ്ങളാൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടവ, ഒഴുകുന്നവ, യുദ്ധത്തിലെ രഥയോദ്ധാക്കളെപ്പോലെ മഹിമയോടെ മുന്നേറുന്നു.
പരി ഹി ഷ്മാ പുരുഹൂതോ ജനാനാം വിശ്വാസരദ്ഭോജനാ പൂയമാനഃ । അഥാ ഭര ശ്യേനഭൃത പ്രയാംസി രയിം തുഞ്ജാനോ അഭി വാജമര്ഷ
നിനക്കായി, പലതവണ വിളിക്കപ്പെടുന്നവനേ, ജനങ്ങളിൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടവനായി, എല്ലാ ആഹാരവും നേടുന്നു. ഇനി, കഴുകൻ കൊണ്ടുവന്ന ഭോജനങ്ങൾ കൊണ്ടുവാ, സമ്പത്ത് വർദ്ധിപ്പിച്ചു വിജയത്തിനായി ഓടുക.
ഏഷ സുവാനഃ പരി സോമഃ പവിത്രേ സര്ഗോ ന സൃഷ്ടോ അദധാവദര്വാ । തിഗ്മേ ശിശാനോ മഹിഷോ ന ശൃങ്ഗേ ഗാ ഗവ്യന്നഭി ശൂരോ ന സത്വാ
ഈ പിഴിഞ്ഞ സോമം പവിത്രം ചുറ്റി ഒഴുകുന്നു, വിട്ടയച്ച പ്രവാഹംപോലെ തടസ്സമില്ലാതെ. മൂർച്ചയുള്ള പല്ലുകളോടെ, കാളയുടെ കൊമ്പുപോലെയും, പശുക്കളെ തേടി, വീരൻ ശക്തിയോടെ മുന്നേറുന്നു.
ഏഷാ യയൌ പരമാദന്തരദ്രേഃ കൂചിത്സതീരൂര്വേ ഗാ വിവേദ । ദിവോ ന വിദ്യുത്സ്തനയന്ത്യഭ്രൈഃ സോമസ്യ തേ പവത ഇന്ദ്ര ധാരാ
അവൾ അകലെ മലമുകളിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു, വിശാലമായ പുല്ലിടങ്ങൾ അറിയുന്നവളെപ്പോലെ, പശുക്കളെ കണ്ടെത്തി. ആകാശത്തിൽ നിന്നുള്ള മിന്നൽ മേഘങ്ങളിൽ ഇടിമുഴങ്ങുന്നതുപോലെ, ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ സോമയുടെ പ്രവാഹം ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.
ഉത സ്മ രാശിം പരി യാസി ഗോനാമിന്ദ്രേണ സോമ സരഥം പുനാനഃ । പൂര്വീരിഷോ ബൃഹതീര്ജീരദാനോ ശിക്ഷാ ശചീവസ്തവ താ ഉപഷ്ടുത്
ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട സോമാ, നീ ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം പശുക്കളുടെ കൂട്ടം ചുറ്റി സഞ്ചരിക്കുന്നു. പഴയതും വലിയതുമായ ധാരാളം അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകുന്നു; ശക്തിയേ, അവയെ നല്കുക, അവർ നിന്നെ സ്തുതിക്കട്ടെ.
അയം സോമ ഇന്ദ്ര തുഭ്യം സുന്വേ തുഭ്യം പവതേ ത്വമസ്യ പാഹി । ത്വം ഹ യം ചകൃഷേ ത്വം വവൃഷ ഇന്ദും മദായ യുജ്യായ സോമമ്
ഇന്ദ്രാ, ഈ സോമം നിനക്കായി ഞാൻ പിഴിയുന്നു, നിനക്കായി ഇത് ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. നീ അതിന്റെ പാനക്കാരനാണ്; നീ അതിനെ ഉണ്ടാക്കി, ശക്തിപ്പെടുത്തി, ആനന്ദത്തിനും ഉപയോഗത്തിനും വേണ്ടി സോമം ഒരുക്കി.
സ ഈം രഥോ ന ഭുരിഷാളയോജി മഹഃ പുരൂണി സാതയേ വസൂനി । ആദീം വിശ്വാ നഹുഷ്യാണി ജാതാ സ്വര്ഷാതാ വന ഊര്ധ്വാ നവന്ത
അവൻ വിശാലമായ ഇരിപ്പുള്ള രഥംപോലെ, വലിയ ധനങ്ങൾ നേടാൻ കൂട്ടിയിടുന്നു; നഹുഷന്റെ എല്ലാ സന്തതികളും, സൂര്യനിൽ നിന്നു ജനിച്ചവർ, വനത്തിൽ ആനന്ദിച്ചു ഉയരുന്നു.
വായുര്ന യോ നിയുത്വാഁ ഇഷ്ടയാമാ നാസത്യേവ ഹവ ആ ശമ്ഭവിഷ്ഠഃ । വിശ്വവാരോ ദ്രവിണോദാ ഇവ ത്മന്പൂഷേവ ധീജവനോഽസി സോമ
വായു തന്റെ കൂട്ടരോടൊപ്പം യജ്ഞത്തിൽ ആഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെയും, അശ്വിനികൾ വിളിയിൽ വരുന്നതുപോലെയും, എല്ലാം നൽകുന്ന സമ്പത്തിനായുള്ളവരെപ്പോലെയും, പുഷണു വേഗത്തിൽ ചിന്തിക്കുന്നതുപോലെയും, അങ്ങനെ തന്നെയാണ് നീ, സോമ.
ഇന്ദ്രോ ന യോ മഹാ കര്മാണി ചക്രിര്ഹന്താ വൃത്രാണാമസി സോമ പൂര്ഭിത് । പൈദ്വോ ന ഹി ത്വമഹിനാമ്നാം ഹന്താ വിശ്വസ്യാസി സോമ ദസ്യോഃ
ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ മഹത്തായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്തവനും, എല്ലാ തടസ്സങ്ങളെയും തകർക്കുന്നവനും നീയാണു്, സോമ. മിന്നൽപിടിക്കുന്നവനെപ്പോലെ, പാമ്പുപോലുള്ള ശത്രുക്കളെ നീ തകർക്കുന്നു; സോമ, നീ എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും ജയിക്കുന്നു.
അഗ്നിര്ന യോ വന ആ സൃജ്യമാനോ വൃഥാ പാജാംസി കൃണുതേ നദീഷു । ജനോ ന യുധ്വാ മഹത ഉപബ്ദിരിയര്തി സോമഃ പവമാന ഊര്മിമ്
അഗ്നിയെപ്പോലെ, കാടുകളിൽ വിടുവിക്കപ്പെടുമ്പോൾ നദികളിൽ ശക്തി സൃഷ്ടിക്കുന്നവനാണ് നീ, സോമ. ജനങ്ങളിൽ യുദ്ധവീരനെപ്പോലെ, ശുദ്ധമായ സോമ, നീ യുദ്ധത്തിൽ വലിയ തിരമാല ഉയർത്തുന്നു.
ഏതേ സോമാ അതി വാരാണ്യവ്യാ ദിവ്യാ ന കോശാസോ അഭ്രവര്ഷാഃ । വൃഥാ സമുദ്രം സിന്ധവോ ന നീചീഃ സുതാസോ അഭി കലശാഁ അസൃഗ്രന്
ഈ സോമങ്ങൾ വിശാലമായ തടസ്സങ്ങൾ കടന്ന്, ആകാശത്തിലെ മേഘങ്ങളിൽ നിന്നു മഴപൊഴിയുന്ന പാത്രങ്ങളെപ്പോലെയാണ്. നദികൾ സമുദ്രത്തിലേക്ക് ഒഴുകുന്നതുപോലെ, ചുരണ്ടിയ സോമങ്ങൾ കലശങ്ങളിൽ ഒഴുകി ചേർന്നു.
ശുഷ്മീ ശര്ധോ ന മാരുതം പവസ്വാനഭിശസ്താ ദിവ്യാ യഥാ വിട് । ആപോ ന മക്ഷൂ സുമതിര്ഭവാ നഃ സഹസ്രാപ്സാഃ പൃതനാഷാണ്ന യജ്ഞഃ
ശക്തിയോടെ, ഒരു വലിയ കൂട്ടത്തെപ്പോലെ, ശുദ്ധമായ സോമ, നീ മാരുതന്മാരെപ്പോലെ മുന്നേറുന്നു; ആകാശംപോലെ അജയ്യനാണ് നീ. വെള്ളംപോലെ വേഗത്തിൽ, ആയിരം പ്രവാഹങ്ങളോടെ, ഞങ്ങൾക്ക് നല്ല ഭാഗ്യം നൽകുന്നവനായി, യുദ്ധങ്ങളിൽ വിജയിയുമായി, യജ്ഞമായ് നീ വരിക.
രാജ്ഞോ നു തേ വരുണസ്യ വ്രതാനി ബൃഹദ്ഗഭീരം തവ സോമ ധാമ । ശുചിഷ്ട്വമസി പ്രിയോ ന മിത്രോ ദക്ഷായ്യോ അര്യമേവാസി സോമ
രാജാവായ വരുണന്റെ നിയമങ്ങൾ നിനക്കാണ്, സോമ; നിന്റെ വാസസ്ഥലം വിശാലവും ആഴവുമാണ്. നീ ഏറ്റവും ശുദ്ധനും, മിത്രനെപ്പോലെ പ്രിയനും, കഴിവുള്ളവനും, അര്യാമനെന്നപോലെ സോമയുമാണ് നീ.
പ്രോ സ്യ വഹ്നിഃ പഥ്യാഭിരസ്യാന്ദിവോ ന വൃഷ്ടിഃ പവമാനോ അക്ഷാഃ । സഹസ്രധാരോ അസദന്ന്യസ്മേ മാതുരുപസ്ഥേ വന ആ ച സോമഃ
വഹ്നി തന്റെ വഴികളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്നു; ആകാശത്തിൽ നിന്നുള്ള മഴപോലെ ശുദ്ധമായ സോമ ഒഴുകുന്നു. ആയിരം പ്രവാഹങ്ങളോടെ, സോമ ഞങ്ങൾക്കായി അമ്മയുടെ അങ്കത്തിലേക്കും കാടിലേക്കും എത്തുന്നു.
രാജാ സിന്ധൂനാമവസിഷ്ട വാസ ഋതസ്യ നാവമാരുഹദ്രജിഷ്ഠാമ് । അപ്സു ദ്രപ്സോ വാവൃധേ ശ്യേനജൂതോ ദുഹ ഈം പിതാ ദുഹ ഈം പിതുര്ജാമ്
നദികളുടെ രാജാവായ നീ, ഏറ്റവും നല്ല വാസസ്ഥലം തിരഞ്ഞെടുത്തു; സത്യം നിറഞ്ഞ വേഗമുള്ള തോണിയിൽ കയറി നീ സഞ്ചരിക്കുന്നു. വെള്ളത്തിൽ, തുള്ളി വളർന്നു, കഴുകനോടൊപ്പം ചേർന്ന്, അച്ഛൻ അതിനെ പാൽപോലെ ചുരണ്ടുന്നു, അച്ഛന്റെ മകനും അതിനെ ചുരണ്ടുന്നു.
സിംഹം നസന്ത മധ്വോ അയാസം ഹരിമരുഷം ദിവോ അസ്യ പതിമ് । ശൂരോ യുത്സു പ്രഥമഃ പൃച്ഛതേ ഗാ അസ്യ ചക്ഷസാ പരി പാത്യുക്ഷാ
സിംഹത്തെപ്പോലെ ശക്തിയുള്ള, മഞ്ഞനിറമുള്ള, ആകാശത്തിന്റെ അധിപതിയായവനെ അവർ സ്തുതിക്കുന്നു. യുദ്ധത്തിൽ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന വീരൻ, പശുക്കളെ അന്വേഷിക്കുന്നു; അവയെ തൻ്റെ കാഴ്ചകൊണ്ട് കിടക്കയിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കുന്നു.
* മധുപൃഷ്ഠം ഘോരമയാസമശ്വം രഥേ യുഞ്ജന്ത്യുരുചക്ര ഋഷ്വമ് । സ്വസാര ഈം ജാമയോ മര്ജയന്തി സനാഭയോ വാജിനമൂര്ജയന്തി
തീവ്രവും മധുരം നിറഞ്ഞതുമായ ഭയങ്കരമായ കുതിരയെ, വലിയ ചക്രങ്ങളുള്ള ഉയർന്ന രഥത്തിൽ അവർ കെട്ടുന്നു. അവന്റെ സഹോദരികളും ബന്ധുക്കളും അവനെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു; ഒരേ ഗർഭത്തിൽ നിന്നവരാണ് ആ ഉത്സാഹിയായവനെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നത്.
ചതസ്ര ഈം ഘൃതദുഹഃ സചന്തേ സമാനേ അന്തര്ധരുണേ നിഷത്താഃ । താ ഈമര്ഷന്തി നമസാ പുനാനാസ്താ ഈം വിശ്വതഃ പരി ഷന്തി പൂര്വീഃ
നാല് പേരാണ്, നെയ്യ് പകരുന്നവരായി, ഒരേ അകത്തുള്ള മുറിയിൽ ഇരുന്നു അവനെ സേവിക്കുന്നത്. അവർ ഭക്തിയോടെ അവനെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു; പുരാതനരായ അവർ എല്ലാ ദിശകളിൽ നിന്നുമവനെ ചുറ്റുന്നു.
വിഷ്ടമ്ഭോ ദിവോ ധരുണഃ പൃഥിവ്യാ വിശ്വാ ഉത ക്ഷിതയോ ഹസ്തേ അസ്യ । അസത്ത ഉത്സോ ഗൃണതേ നിയുത്വാന്മധ്വോ അംശുഃ പവത ഇന്ദ്രിയായ
ആകാശത്തിന്റെയും ഭൂമിയുടെയും ആധാരമായവൻ, എല്ലാ ലോകങ്ങളും അവന്റെ കൈയിൽ ആണ്. കിണർ സ്ഥിരമായി, ഗായകർ അവനെ പാടുന്നു; മധുരം നിറഞ്ഞ തുള്ളി, സോമ, ശക്തിക്കായി ഒഴുകുന്നു.
വന്വന്നവാതോ അഭി ദേവവീതിമിന്ദ്രായ സോമ വൃത്രഹാ പവസ്വ । ശഗ്ധി മഹഃ പുരുശ്ചന്ദ്രസ്യ രായഃ സുവീര്യസ്യ പതയഃ സ്യാമ
പുതിയ കാറ്റുപോലെ ജയിച്ച്, ദൈവിക യജ്ഞത്തിലേക്ക് സമീപിക്കൂ, സോമ, ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി, എല്ലാ തടസ്സങ്ങളെയും തകർക്കുന്നവനായി. മഹത്തായ, പ്രകാശമുള്ള സമ്പത്തും വീരത്വവും ഞങ്ങൾക്ക് നൽകൂ; ഞങ്ങൾ വീര്യത്തിന്റെ ഉടമകളാകട്ടെ.