അദ്രിഭിഃ സുതഃ പവസേ പവിത്ര ആꣳ ഇന്ദവ് ഇന്ദ്രസ്യ ജഠരേഷ്വ് ആവിശന് । ത്വꣳ നൃചക്ഷാ അഭവോ വിചക്ഷണ സോമ ഗോത്രമ് അങ്ഗിരോഭ്യോ ഽവൃണോര് അപ
കല്ലുകൊണ്ട് ചതച്ച സോമാ, നീ ചാനലിലൂടെ ഒഴുകുന്നു; ഇന്ദ്രന്റെ വയറുകളിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു. മനുഷ്യരിൽ വിവേകശാലിയായവനായി, സോമാ, നീ അംഗിരസ്മാര്ക്ക് പശുവിന്റെ കിടങ്ങൽ തുറന്നു.
ത്വാꣳ സോമ പവമാനꣳ സ്വാധ്യോ ഽനു വിപ്രാസോ അമദന്ന് അവസ്യവഃ । ത്വാꣳ സുപര്ണ ആഭരദ് ദിവസ് പരീന്ദോ വിശ്വാഭിര് മതിഭിഃ പരിഷ്കൃതമ്
സ്വയം ശുദ്ധിയാകുന്ന സോമയെ, പ്രബുദ്ധരായവർ സഹായം തേടി ആസ്വദിച്ചു. മനോഹരമായ ചിറകുള്ളവൻ ആകാശത്തിൽ നിന്ന് എല്ലാ മനസ്സുകളാൽ അലങ്കരിച്ച സോമയെ കൊണ്ടുവന്നു.
അവ്യേ പുനാനമ് പരി വാര ഊര്മിണാ ഹരിꣳ നവന്തേ അഭി സപ്ത ധേനവഃ । അപാമ് ഉപസ്ഥേ അധ്യ് ആയവഃ കവിമ് ഋതസ്യ യോനാ മഹിഷാ അഹേഷത
ഏഴു പശുക്കളും, ആ കനകവർണ്ണനായി ആഗ്രഹത്തോടെ, ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടവനെ തിരിഞ്ഞ് അവരുടെ തിരമാലപോലെയുള്ള പ്രവാഹങ്ങളാൽ ചുറ്റുന്നു. വെള്ളത്തിന്റെ മടിയിൽ, പിഴിഞ്ഞു വീഴുന്ന കല്ലുകൾ സത്യത്തിന്റെ ഗർഭത്തിൽ മഹത്തായ ജ്ഞാനിയെ അന്വേഷിക്കുന്നു.
ഇന്ദുഃ പുനാനോ അതി ഗാഹതേ മൃധോ വിശ്വാനി കൃണ്വന് സുപഥാനി യജ്യവേ । ഗാഃ കൃണ്വാനോ നിര്ണിജꣳ ഹര്യതഃ കവിര് അത്യോ ന ക്രീളന് പരി വാരമ് അര്ഷതി
ശുദ്ധമായ ഇന്ദ്രവുമാണ് എല്ലാ വൈരങ്ങൾക്കും അതീതമായി, യജ്ഞത്തിനായി നല്ല വഴികൾ ഒരുക്കുന്നു. പശുക്കളെ സൃഷ്ടിച്ച്, വഴിയെ വെടിപ്പാക്കി, ആനന്ദകരമായ ജ്ഞാനി, കളിക്കുന്ന കുതിരപോലെ, ആ വേലിക്കുള്ളിൽ ചുറ്റി ഒഴുകുന്നു.
അസശ്ചതഃ ശതധാരാ അഭിശ്രിയോ ഹരിꣳ നവന്തേ ഽവ താ ഉദന്യുവഃ । ക്ഷിപോ മൃജന്തി പരി ഗോഭിര് ആവൃതꣳ തൃതീയേ പൃഷ്ഠേ അധി രോചനേ ദിവഃ
എല്ലാ ദിശകളിൽ നിന്നുമുള്ള നൂറു പ്രവാഹങ്ങൾ, ആ പ്രകാശവാനെ തേടി, വെള്ളങ്ങൾ അവരുടെ പാതയിലേക്കു ഓടിപ്പോകുന്നതുപോലെ, വേഗത്തിൽ അവനെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു; പശുക്കളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടവൻ, മൂന്നാമത്തെ പാറയിൽ, ആകാശത്തിന്റെ പ്രകാശമുള്ള പ്രദേശത്ത്.
തവേമാഃ പ്രജാ ദിവ്യസ്യ രേതസസ് ത്വꣳ വിശ്വസ്യ ഭുവനസ്യ രാജസി । അഥേദꣳ വിശ്വമ് പവമാന തേ വശേ ത്വമ് ഇന്ദോ പ്രഥമോ ധാമധാ അസി
ഈ സന്തതികൾ ദൈവികമായ വിത്തിൽ നിന്നുള്ള നിനക്കുള്ളവയാണ്; നീ എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും രാജാവാണ്. അതിനാൽ, ഈ മുഴുവൻ സൃഷ്ടിയും പവമാനനേ, നിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്; നീയാണു സോമ, ആദ്യം ആ വാസസ്ഥാനം കൈവശം വയ്ക്കുന്നത്.
ത്വꣳ സമുദ്രോ അസി വിശ്വവിത് കവേ തവേമാഃ പഞ്ച പ്രദിശോ വിധര്മണി । ത്വꣳ ദ്യാꣳ ച പൃഥിവീꣳ ചാതി ജഭ്രിഷേ തവ ജ്യോതീꣳഷി പവമാന സൂര്യഃ
നീ സമുദ്രംപോലെയുള്ളവൻ, എല്ലാം അറിയുന്ന ജ്ഞാനിയാണ്; നിന്റെകായി ഈ അഞ്ചു ദിക്കുകളും നിലനിൽക്കുന്നു. നീ ആകാശത്തെയും ഭൂമിയെയും അളക്കാതെ അങ്ങേയറ്റം ചേർത്തിരിക്കുന്നു; നിന്റെ പ്രകാശങ്ങൾ സൂര്യനാണ്, പവിത്രനായവാ.
ത്വമ് പവിത്രേ രജസോ വിധര്മണി ദേവേഭ്യഃ സോമ പവമാന പൂയസേ । ത്വാമ് ഉശിജഃ പ്രഥമാ അഗൃഭ്ണത തുഭ്യേമാ വിശ്വാ ഭുവനാനി യേമിരേ
പവിത്രത്തിൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്ന സോമാ, നീ ദേവന്മാർക്കായി ശുദ്ധിയാർജ്ജിക്കുന്നു; ആകാശത്തിലെ ക്രമത്തിൽ നിന്നെ ആദ്യം കണ്ട ഋഷികൾ പിടിച്ചെടുത്തു; നിന്റെകായി ഈ ലോകങ്ങളൊക്കെയും ചേർത്തിരിക്കുന്നു.
പ്ര രേഭ ഏത്യ് അതി വാരമ് അവ്യയꣳ വൃഷാ വനേഷ്വ് അവ ചക്രദദ് ധരിഃ । സꣳ ധീതയോ വാവശാനാ അനൂഷത ശിശുꣳ രിഹന്തി മതയഃ പനിപ്നതമ്
ശക്തനായവൻ ഉച്ചത്തിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ട്, ഒരിക്കലും തകരാത്ത അതിർത്തി കടന്ന് പോകുന്നു; കനകവർണ്ണനായവൻ കാടുകളിൽ തന്റെ ചക്രം സ്ഥാപിച്ചു. ആഗ്രഹത്തോടെ ഉള്ള ചിന്തകൾ ഒന്നിച്ച് പിന്തുടരുന്നു; ശുദ്ധിയാർജ്ജിക്കേണ്ട കുഞ്ഞിനെ സ്തുതികൾ അമർത്തുന്നു.
സ സൂര്യസ്യ രശ്മിഭിഃ പരി വ്യത തന്തുꣳ തന്വാനസ് ത്രിവൃതꣳ യഥാ വിദേ । നയന്ന് ഋതസ്യ പ്രശിഷോ നവീയസീഃ പതിര് ജനീനാമ് ഉപ യാതി നിഷ്കൃതമ്
അവൻ സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങൾ കൊണ്ട് തന്തു നെയ്യുന്നു, നന്നായി അറിയുന്നവൻപോലെ മൂന്നു വിധത്തിൽ അതിനെ വ്യാപിപ്പിക്കുന്നു. സത്യംപോലുള്ള പുതിയ നിയമങ്ങൾ മുന്നോട്ട് നയിച്ച്, സകല ജീവികളുടെ അധിപൻ ശുദ്ധീകരണ സ്ഥലത്തേക്ക് അടുക്കുന്നു.
രാജാ സിന്ധൂനാമ് പവതേ പതിര് ദിവ ഋതസ്യ യാതി പഥിഭിഃ കനിക്രദത് । സഹസ്രധാരഃ പരി ഷിച്യതേ ഹരിഃ പുനാനോ വാചꣳ ജനയന്ന് ഉപാവസുഃ
നദികളുടെ രാജാവായവൻ, സ്വർഗത്തിന്റെ അധിപൻ, സത്യത്തിന്റെ വഴികളിലൂടെ ഉച്ചത്തിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ട് സഞ്ചരിക്കുന്നു. ആയിരം ഒഴുക്കുകളോടെ ഒഴുകുന്ന ആ കനകവർണ്ണൻ, ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, വാക്ക് ജനിപ്പിക്കുകയും സമ്പത്ത് നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.
പവമാന മഹ്യ് അര്ണോ വി ധാവസി സൂരോ ന ചിത്രോ അവ്യയാനി പവ്യയാ । ഗഭസ്തിപൂതോ നൃഭിര് അദ്രിഭിഃ സുതോ മഹേ വാജായ ധന്യായ ധന്വസി
ശുദ്ധീകരണമേ, നീ വലിയ തിരമാലപോലെ ദൗഡിക്കുന്നു; സൂര്യനുപോലെ അത്ഭുതകരമായവൻ, ഒരിക്കലും തളരാത്തവൻ. കിരണങ്ങൾകൊണ്ട് ശുദ്ധമാകുന്നു, പുരുഷന്മാർ കല്ലുകൊണ്ട് ചുരണ്ടുമ്പോൾ, നീ വലിയ ശക്തിക്കും ഐശ്വര്യത്തിനും സമ്പത്തിനും വേണ്ടി ഒഴുകുന്നു.
ഇഷമ് ഊര്ജമ് പവമാനാഭ്യ് അര്ഷസി ശ്യേനോ ന വꣳസു കലശേഷു സീദസി । ഇന്ദ്രായ മദ്വാ മദ്യോ മദഃ സുതോ ദിവോ വിഷ്ടമ്ഭ ഉപമോ വിചക്ഷണഃ
ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവനേ, നീ പോഷണത്തിനും ശക്തിക്കും വേണ്ടി ഒഴുകുന്നു; കഴുകൻ തൻ കൂടിലേക്കു പോകുന്നതുപോലെ നീ കലശങ്ങളിൽ ഇരിക്കുന്നു. ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി ചുരണ്ടിയ ആ മദ്യം, ആനന്ദം നിറഞ്ഞത്, ആകാശത്തിന്റെ തൂണുപോലെയുള്ള, ഉന്നതവും വിവേകമുള്ളതുമായത്.
സപ്ത സ്വസാരോ അഭി മാതരഃ ശിശുꣳ നവꣳ ജജ്ഞാനꣳ ജേന്യꣳ വിപശ്ചിതമ് । അപാꣳ ഗന്ധര്വꣳ ദിവ്യꣳ നൃചക്ഷസꣳ സോമꣳ വിശ്വസ്യ ഭുവനസ്യ രാജസേ
ഏഴ് സഹോദരിമാരും അമ്മമാരും ചേർന്ന് പുതുതായി ജനിച്ച അത്ഭുതകരമായ ജ്ഞാനിയായ ശിശുവിനെ പ്രസവിച്ചു. ആ ശിശു ജലങ്ങളുടെ ഗന്ധർവനായ ദൈവികനും മനുഷ്യർക്ക് ദൃശ്യനുമായ സോമൻ, എല്ലാ ലോകങ്ങളുടെയും രാജാവാണ്.
ഈശാന ഇമാ ഭുവനാനി വീയസേ യുജാന ഇന്ദോ ഹരിതഃ സുപര്ണ്യഃ । താസ് തേ ക്ഷരന്തു മധുമദ് ഘൃതമ് പയസ് തവ വ്രതേ സോമ തിഷ്ഠന്തു കൃഷ്ടയഃ
സോമനേ, നീ ഈ ലോകങ്ങളെ വളർച്ചയ്ക്കായി കൈവശം വയ്ക്കുന്നു; നീ പച്ച ചിറകുള്ളവരെ യോജിപ്പിക്കുന്നു, വേഗത്തിൽ ഒഴുകുന്നവനേ. അവൾകൾ നിനക്കായി തേൻപൊലിഞ്ഞ നെയ്യും പാൽകൂടി ഒഴിക്കട്ടെ; നിന്റെ ആജ്ഞയാൽ, സോമനേ, ജനങ്ങൾ സ്ഥിരമായി നിലകൊള്ളട്ടെ.
ത്വꣳ നൃചക്ഷാ അസി സോമ വിശ്വതഃ പവമാന വൃഷഭ താ വി ധാവസി । സ നഃ പവസ്വ വസുമദ് ധിരണ്യവദ് വയꣳ സ്യാമ ഭുവനേഷു ജീവസേ
സോമനേ, നീ മനുഷ്യരിൽ എല്ലാം കാണുന്നവനാണ്; ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന കാളയേ, നീ എല്ലായിടത്തും ഓടുന്നു. ഞങ്ങൾക്ക് ധനവും പൊന്നും കൊണ്ടുവന്ന് ഒഴുകുക; ഈ ലോകങ്ങളിൽ ജീവിക്കാൻ ഞങ്ങൾ ദീർഘായുസ്സോടെ ഇരിക്കട്ടെ.
ഗോവിത് പവസ്വ വസുവിദ് ധിരണ്യവിദ് രേതോധാ ഇന്ദോ ഭുവനേഷ്വ് അര്പിതഃ । ത്വꣳ സുവീരോ അസി സോമ വിശ്വവിത് തꣳ ത്വാ വിപ്രാ ഉപ ഗിരേമ ആസതേ
പശുക്കളിലും ധനത്തിലും സമ്പന്നനായി, പൊന്നും വിതരണവും ചെയ്യുന്നവനേ, സോമനേ, വിത്ത് വഹിക്കുന്നവനേ, നീ ലോകങ്ങളിൽ ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. നീ വീര്യശാലിയും എല്ലാം അറിയുന്നവനുമാണ്; അങ്ങനെ, ജ്ഞാനികൾ നിന്നെ വന്ദിച്ച് പാടുന്നു.
ഉന് മധ്വ ഊര്മിര് വനനാ അതിഷ്ഠിപദ് അപോ വസാനോ മഹിഷോ വി ഗാഹതേ । രാജാ പവിത്രരഥോ വാജമ് ആരുഹത് സഹസ്രഭൃഷ്ടിര് ജയതി ശ്രവോ ബൃഹത്
തേൻപൊലിഞ്ഞ തിരമാല വെള്ളത്തിൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട് ഉയർന്നു; മഹാബലശാലിയായ കാള വെള്ളം ധരിച്ച് ഗർജിച്ച് പുറപ്പെടുന്നു. ചാക്ക് രഥമായ രാജാവൻ ശക്തിയെ കയറിയിരിക്കുന്നു; ആയിരം പ്രവാഹങ്ങളോടെ വലിയ പ്രശസ്തി നേടുന്നു.
സ ഭന്ദനാ ഉദ് ഇയര്തി പ്രജാവതീര് വിശ്വായുര് വിശ്വാഃ സുഭരാ അഹര്ദിവി । ബ്രഹ്മ പ്രജാവദ് രയിമ് അശ്വപസ്ത്യമ് പീത ഇന്ദവ് ഇന്ദ്രമ് അസ്മഭ്യꣳ യാചതാത്
അവൻ ബന്ധനങ്ങൾ നീക്കി, സന്താനവും ആയുസ്സും എല്ലാ ജനങ്ങൾക്കും ദിനംപ്രതി എല്ലാ സമ്പത്തുകളും നൽകുന്നു. സോമ, നീയും ഇന്ദ്രനും ചേർന്ന്, ഞങ്ങൾക്ക് സന്താനത്തോടുകൂടിയ സമ്പത്തും, കുതിരകളും പശുക്കളും ഈ വേദപാരായണത്തിലൂടെ ദയവായി നൽകണമേ.
സോ അഗ്രേ അഹ്നാꣳ ഹരിര് ഹര്യതോ മദഃ പ്ര ചേതസാ ചേതയതേ അനു ദ്യുഭിഃ । ദ്വാ ജനാ യാതയന്ന് അന്തര് ഈയതേ നരാ ച ശꣳസꣳ ദൈവ്യꣳ ച ധര്തരി
അന്നുകളുടെ ആരംഭത്തിൽ, ആ കവിളുന്ന മദ്യം, മഞ്ഞ നിറമുള്ളതും ഉത്സാഹവാനുമായതും, ജ്ഞാനത്തോടെ ഉണരുന്നു, ദിവ്യന്മാരെ അനുഗമിച്ച്. രണ്ട് ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ സഞ്ചരിച്ച്, മനുഷ്യരുടെ സ്തുതിയും ദൈവത്തിന്റെ നിയമവും നിലനിർത്തുന്നു.
അഞ്ജതേ വ്യ് അഞ്ജതേ സമ് അഞ്ജതേ ക്രതുꣳ രിഹന്തി മധുനാഭ്യ് അഞ്ജതേ । സിന്ധോര് ഉച്ഛ്വാസേ പതയന്തമ് ഉക്ഷണꣳ ഹിരണ്യപാവാഃ പശുമ് ആസു ഗൃഭ്ണതേ
അവർ സ്വയം അലങ്കരിക്കുന്നു, വീണ്ടും അലങ്കരിക്കുന്നു; ഒരുമിച്ച് അലങ്കരിക്കുന്നു, മനസ്സിനെ ഉണർത്തുന്നു, മധുരത്തിൽ അലങ്കരിക്കുന്നു. പൊന്നിൻ കാൽവിരലുകളുള്ളവർ, നദിയുടെ ഉണർവിൽ വീണ കാളയെ പിടിച്ചു, ആ മൃഗത്തെ കൈവശമാക്കുന്നു.
വിപശ്ചിതേ പവമാനായ ഗായത മഹീ ന ധാരാത്യ് അന്ധോ അര്ഷതി । അഹിര് ന ജൂര്ണാമ് അതി സര്പതി ത്വചമ് അത്യോ ന ക്രീളന്ന് അസരദ് വൃഷാ ഹരിഃ
വിവേകമുള്ള, ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവനായി പവമാനനെ പാടൂ; വലിയ ഒരു പ്രവാഹംപോലെ സോമം ഒഴുകുന്നു. പാമ്പ് പഴയതൊലി കളയുന്നതുപോലെയും, കുതിര കളിച്ചുനടക്കുന്നതുപോലെയും, ആ മഞ്ഞ നിറമുള്ള കാള മുന്നോട്ട് നീങ്ങുന്നു.
അഗ്രേഗോ രാജാപ്യസ് തവിഷ്യതേ വിമാനോ അഹ്നാമ് ഭുവനേഷ്വ് അര്പിതഃ । ഹരിര് ഘൃതസ്നുഃ സുദൃശീകോ അര്ണവോ ജ്യോതീരഥഃ പവതേ രായ ഓക്യഃ
ആദ്യനായ രാജാവായി ശക്തിയോടെ തിളങ്ങുന്നവൻ, പാവനൻ, ദിവസങ്ങളുടെ ലോകങ്ങളിൽ സ്ഥാപിതനാണ്. ഹരിതവർണ്ണമുള്ളവൻ, നെയ്യിൽ സമ്പന്നനും, മനോഹരനും, സമുദ്രസദൃശനും, പ്രകാശരഥത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവനും, സമ്പത്തിനും അഭയത്തിനും വേണ്ടി ഒഴുകുന്നു.
അസര്ജി സ്കമ്ഭോ ദിവ ഉദ്യതോ മദഃ പരി ത്രിധാതുര് ഭുവനാന്യ് അര്ഷതി । അꣳശുꣳ രിഹന്തി മതയഃ പനിപ്നതꣳ ഗിരാ യദി നിര്ണിജമ് ഋഗ്മിണോ യയുഃ
ആകാശത്ത് ഉയർത്തിയ തൂണുപോലെ ആനന്ദം വിടുതലാകുന്നു; അതു മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും വ്യാപിക്കുന്നു. പാട്ടിൽ നിപുണരായ ഗായകർ പിഴിഞ്ഞ സോമയിലേക്കെത്തുമ്പോൾ, അവരുടെ ചിന്തകൾ ഒഴുകുന്ന സോമയെ ഉണർത്തുന്നു.
പ്ര തേ ധാരാ അത്യ് അണ്വാനി മേഷ്യഃ പുനാനസ്യ സꣳയതോ യന്തി രꣳഹയഃ । യദ് ഗോഭിര് ഇന്ദോ ചമ്വോഃ സമജ്യസ ആ സുവാനഃ സോമ കലശേഷു സീദസി
ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടവന്റെ ഒഴുക്കുകൾ വേഗത്തിൽ നിന്നിലേക്ക് മുന്നേറുന്നു; പിഴിഞ്ഞ സോമയുടെ ശക്തികൾ നിയന്ത്രിതമായി മുന്നോട്ട് പോവുന്നു. സോമ, നീ പശുക്കളോടൊപ്പം പാത്രത്തിൽ കലർന്നപ്പോൾ, നന്നായി പിഴിഞ്ഞ സോമയായി കലശങ്ങളിൽ ഇരിക്കുന്നു.
പവസ്വ സോമ ക്രതുവിന് ന ഉക്ഥ്യോ ഽവ്യോ വാരേ പരി ധാവ മധു പ്രിയമ് । ജഹി വിശ്വാന് രക്ഷസ ഇന്ദോ അത്രിണോ ബൃഹദ് വദേമ വിദഥേ സുവീരാഃ
സോമേ, വിവേകശാലിയായും സ്തുത്യർഹനുമായും നീ ഒഴുകുക; മേഘരഹിതമായ ചാനിലുടനീളം പ്രിയപ്പെട്ട മധുരത്വം പരത്തുക. എല്ലാ ദുഷ്ടരെയും, ദുഷ്ടശക്തികളെയും നീ സംഹരിക്കണം, സോമേ; ഞങ്ങൾ സഭയിൽ വലിയ ശക്തിയോടെ വാക്കുകൾ പ്രസ്താവിക്കട്ടെ.
പ്ര തു ദ്രവ പരി കോശം നി ഷീദ നൃഭിഃ പുനാനോ അഭി വാജമര്ഷ । അശ്വം ന ത്വാ വാജിനം മര്ജയന്തോഽച്ഛാ ബര്ഹീ രശനാഭിര്നയന്തി
നീ മുന്നോട്ട് ഓടി, പാത്രം ചുറ്റി ഇരിക്ക, പുരുഷന്മാരോടൊപ്പം ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട് വിജയത്തിനായി ഓടുക. വേഗമുള്ള കുതിരയെപ്പോലെ, ശുദ്ധമാക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അവർ നിന്നെ കയരുകൾ കൊണ്ട് ബർഹിസിലേക്കു നയിക്കുന്നു.
സ്വായുധഃ പവതേ ദേവ ഇന്ദുരശസ്തിഹാ വൃജനം രക്ഷമാണഃ । പിതാ ദേവാനാം ജനിതാ സുദക്ഷോ വിഷ്ടമ്ഭോ ദിവോ ധരുണഃ പൃഥിവ്യാഃ
സ്വന്തം ശക്തിയാൽ ആയുധം ധരിച്ച് ദൈവമായ ഇന്ദു ശുദ്ധമാകുന്നു; ദോഷങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുകയും ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; ദേവന്മാരുടെ പിതാവും സ്രഷ്ടാവും, നൈപുണ്യമുള്ളവനും ആകാശത്തിന്റെയും ഭൂമിയുടെയും ആധാരവുമാണ്.
ഋഷിര്വിപ്രഃ പുരഏതാ ജനാനാമൃഭുര്ധീര ഉശനാ കാവ്യേന । സ ചിദ്വിവേദ നിഹിതം യദാസാമപീച്യം ഗുഹ്യം നാമ ഗോനാമ്
ദർശിയും ജ്ഞാനിയുമായവൻ, ജനങ്ങളുടെ മുൻനിരയിലൊരുവൻ, കൌശലമുള്ളവൻ, ധീരനും കവിതയിൽ പ്രചോദനം ലഭിച്ചവനും. അവൻ മാത്രം മറഞ്ഞിരുന്ന പശുക്കളുടെ രഹസ്യമായ നാമം കണ്ടെത്തി.
ഏഷ സ്യ തേ മധുമാഁ ഇന്ദ്ര സോമോ വൃഷാ വൃഷ്ണേ പരി പവിത്രേ അക്ഷാഃ । സഹസ്രസാഃ ശതസാ ഭൂരിദാവാ ശശ്വത്തമം ബര്ഹിരാ വാജ്യസ്ഥാത്
ഇന്ദ്രാ, ഈ മധുരമായ സോമം, കാളപോലെയുള്ളവൻ, മഹത്വത്തിനായി പവിത്രം ചുറ്റി ഒഴുകുന്നു. ആയിരങ്ങൾ, നൂറുകൾ, ധാരാളം നൽകുന്നവൻ, വിജയിക്ക് ഏറ്റവും സ്ഥിരമായ ഇരിപ്പിടം സ്ഥാപിച്ചു.