ഹവിര്ഹവിഷ്മോ മഹി സദ്മ ദൈവ്യം നഭോ വസാനഃ പരി യാസ്യധ്വരമ് । രാജാ പവിത്രരഥോ വാജമാരുഹഃ സഹസ്രഭൃഷ്ടിര്ജയസി ശ്രവോ ബൃഹത്
ഹോമം സമൃദ്ധമായ ഹോമങ്ങളോടെ മഹത്തായ ദൈവിക ഭവനത്തിൽ ചുറ്റുന്നു; ആകാശം ധരിച്ച് നീ യാഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു. രാജാവേ, ചാനി രഥത്തിൽ കയറി, ശക്തിയെ പിടിച്ചു, ആയിരം പ്രവാഹങ്ങളോടെ നീ വലിയ കീർത്തി നേടുന്നു.
പവസ്വ ദേവമാദനോ വിചര്ഷണിരപ്സാ ഇന്ദ്രായ വരുണായ വായവേ । കൃധീ നോ അദ്യ വരിവഃ സ്വസ്തിമദുരുക്ഷിതൌ ഗൃണീഹി ദൈവ്യം ജനമ്
ദേവന്മാരുടെ ആനന്ദമായ, ജനങ്ങളിൽ ബുദ്ധിമാൻ ആയ സോമമേ, ജലങ്ങളിൽ, ഇന്ദ്രനും വരുണനും വായുവിനും വേണ്ടി ശുദ്ധമാകൂ. ഇന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് വിശാലമായ സംരക്ഷണവും ക്ഷേമവും നൽകൂ; ദൈവിക വംശത്തെ പാടൂ, ദൂരദർശിയായവനേ.
ആ യസ്തസ്ഥൌ ഭുവനാന്യമര്ത്യോ വിശ്വാനി സോമഃ പരി താന്യര്ഷതി । കൃണ്വന്സംചൃതം വിചൃതമഭിഷ്ടയ ഇന്ദുഃ സിഷക്ത്യുഷസം ന സൂര്യഃ
ലോകങ്ങളിൽ നിലകൊണ്ട അമരനായ സോമം എല്ലാം ചുറ്റി ഒഴുകുന്നു; ഒന്നിച്ചു ചേർന്നതും പിരിഞ്ഞതുമായവയെ സൃഷ്ടിച്ച്, ആഗ്രഹങ്ങൾ തേടി, ഇന്ദ്രനിലാവിൽ സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്നു.
ആ യോ ഗോഭിഃ സൃജ്യത ഓഷധീഷ്വാ ദേവാനാം സുമ്ന ഇഷയന്നുപാവസുഃ । ആ വിദ്യുതാ പവതേ ധാരയാ സുത ഇന്ദ്രം സോമോ മാദയന്ദൈവ്യം ജനമ്
പശുക്കളോടും ഔഷധികളിലും ചുരണ്ടപ്പെട്ടവൻ, ദേവന്മാരുടെ അനുഗ്രഹം തേടി, ബുദ്ധിമാൻ അടുത്തെത്തുന്നു. മിന്നലോടെ ചുരണ്ടപ്പെട്ട സോമം, ഒഴുകി, ഇന്ദ്രനെയും ദൈവിക വംശത്തെയും ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നു.
ഏഷ സ്യ സോമഃ പവതേ സഹസ്രജിദ്ധിന്വാനോ വാചമിഷിരാമുഷര്ബുധമ് । ഇന്ദുഃ സമുദ്രമുദിയര്തി വായുഭിരേന്ദ്രസ്യ ഹാര്ദി കലശേഷു സീദതി
ഈ സോമം ശുദ്ധമാകുന്നു, ആയിരം വിജയം നേടുന്നു, പ്രചോദനമുള്ള വാക്കിനെ ഉണർത്തുന്നു, മൗനമായവരെ ഉണർത്തുന്നു. ഇന്ദ്രന്റെ ഹൃദയത്തിൽ, കലശങ്ങളിൽ ഇരുന്നു, ഇളം കാറ്റിനൊപ്പം സമുദ്രത്തിലേക്ക് ഉയരുന്നു.
അഭി ത്യം ഗാവഃ പയസാ പയോവൃധം സോമം ശ്രീണന്തി മതിഭിഃ സ്വര്വിദമ് । ധനംജയഃ പവതേ കൃത്വ്യോ രസോ വിപ്രഃ കവിഃ കാവ്യേനാ സ്വര്ചനാഃ
പാൽപുഷ്ടിയുള്ള പശുക്കൾ, ഈ പാൽപുഷ്ടിയുള്ള സോമത്തെ, സൂര്യനെ അറിയുന്ന മനസ്സോടെ സമീപിക്കുന്നു. വിജയിയായ ഈ രസം ശുദ്ധമാകുന്നു; കവി, പ്രാഞ്ചൻ, തന്റെ കവിതയാൽ സൂര്യപ്രഭയിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു.
ഇന്ദ്രായ സോമ സുഷുതഃ പരി സ്രവാപാമീവാ ഭവതു രക്ഷസാ സഹ । മാ തേ രസസ്യ മത്സത ദ്വയാവിനോ ദ്രവിണസ്വന്ത ഇഹ സന്ത്വിന്ദവഃ
ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി നന്നായി ചുരണ്ടിയ സോമമേ, ചുറ്റി ഒഴുകൂ; നീ ദോഷങ്ങൾ ഇല്ലാതെ, ശത്രുക്കളെ ജയിച്ച് വരിക. ഇരട്ടമുഖമുള്ളവർ നിന്റെ രസം ആസ്വദിക്കരുത്; ധാരാളം ദാനശീലമുള്ള തുള്ളികൾ ഇവിടെ ഉണ്ടാകട്ടെ.
അസ്മാന്സമര്യേ പവമാന ചോദയ ദക്ഷോ ദേവാനാമസി ഹി പ്രിയോ മദഃ । ജഹി ശത്രൂഁരഭ്യാ ഭന്ദനായതഃ പിബേന്ദ്ര സോമമവ നോ മൃധോ ജഹി
യുദ്ധത്തിൽ ഞങ്ങളെ പ്രേരിപ്പിക്കൂ, ശുദ്ധമായവനേ; ദേവന്മാരുടെ പ്രിയമായ ആനന്ദം നീ തന്നെയാണ്. ഞങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളെ തകർക്കൂ, ബന്ധനങ്ങൾ പൊളിക്കൂ; ഇന്ദ്രൻ സോമം കുടിക്കട്ടെ, ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കൂ, ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കൂ.
അദബ്ധ ഇന്ദോ പവസേ മദിന്തമ ആത്മേന്ദ്രസ്യ ഭവസി ധാസിരുത്തമഃ । അഭി സ്വരന്തി ബഹവോ മനീഷിണോ രാജാനമസ്യ ഭുവനസ്യ നിംസതേ
അപകൃതിയില്ലാത്ത ഇന്ദ്രമേ, നീ ശുദ്ധമാകുന്നു, ഏറ്റവും ആനന്ദം നൽകുന്നവൻ. നീ ഇന്ദ്രനു ഏറ്റവും ഉന്നതമായ പ്രചോദനമാകുന്നു. അനേകം ജ്ഞാനികൾ രാജാവായ നിന്നെ പാടുന്നു; നീ ലോകത്തിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്നു.
സഹസ്രണീഥഃ ശതധാരോ അദ്ഭുത ഇന്ദ്രായേന്ദുഃ പവതേ കാമ്യം മധു । ജയന്ക്ഷേത്രമഭ്യര്ഷാ ജയന്നപ ഉരും നോ ഗാതും കൃണു സോമ മീഢ്വഃ
ആയിരം ഒഴുക്കുകളോടെ, നൂറു വഴികളിലൂടെ, അത്ഭുതകരമായ സോമം, ഇന്ദ്രന് പ്രിയപ്പെട്ടതും, ആഗ്രഹിച്ച മധുരപാനമായും, ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ജയിച്ചുകൊണ്ട്, അവന് കൃഷിഭൂമിയിലേക്കും, ജലങ്ങളിലേക്കും എത്തുന്നു. ദാനശീലനായ സോമമേ, ഞങ്ങള്ക്കു വിശാലമായ വഴി നല്കേണമേ.
കനിക്രദത്കലശേ ഗോഭിരജ്യസേ വ്യവ്യയം സമയാ വാരമര്ഷസി । മര്മൃജ്യമാനോ അത്യോ ന സാനസിരിന്ദ്രസ്യ സോമ ജഠരേ സമക്ഷരഃ
നാദം മുഴക്കി, നീ പശുക്കളോടൊപ്പം കലശത്തില് ചുരണ്ടപ്പെടുന്നു. അശുദ്ധമായതെല്ലാം നീക്കിക്കളഞ്ഞ്, നീ ചുരണ്ടപ്പെടുന്നു. കുതിര പാളയത്തില് നിന്ന് വിടുവിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ, ശുദ്ധമായ സോമമേ, നീ ഇന്ദ്രന്റെ വയറിലേക്ക് ഒഴുകുന്നു.
സ്വാദുഃ പവസ്വ ദിവ്യായ ജന്മനേ സ്വാദുരിന്ദ്രായ സുഹവീതുനാമ്നേ । സ്വാദുര്മിത്രായ വരുണായ വായവേ ബൃഹസ്പതയേ മധുമാഁ അദാഭ്യഃ
ദൈവികമായ ജനനത്തിനായി മധുരമായി ഒഴുകുക, ഇന്ദ്രന് വേണ്ടി, ദാനശീലനെന്ന പേരിന് വേണ്ടി മധുരമായി ഒഴുകുക. മിത്രന്, വരുണന്, വായു, ബൃഹസ്പതി എന്നിവർക്കും, കപടമില്ലാത്ത മധുരസോമമേ, മധുരമായി ഒഴുകേണമേ.
അത്യം മൃജന്തി കലശേ ദശ ക്ഷിപഃ പ്ര വിപ്രാണാം മതയോ വാച ഈരതേ । പവമാനാ അഭ്യര്ഷന്തി സുഷ്ടുതിമേന്ദ്രം വിശന്തി മദിരാസ ഇന്ദവഃ
പത്ത് വിരലുകള് കലശത്തില് നിന്നു നിന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു. ജ്ഞാനികളുടെ ചിന്തകള് വാക്കായി ഉയരുന്നു. ശുദ്ധമായവര് സ്തുതികളോടെ സമീപിക്കുന്നു. ഉല്ലാസം നിറഞ്ഞ സോമങ്ങള് ഇന്ദ്രനിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നു.
പവമാനോ അഭ്യര്ഷാ സുവീര്യമുര്വീം ഗവ്യൂതിം മഹി ശര്മ സപ്രഥഃ । മാകിര്നോ അസ്യ പരിഷൂതിരീശതേന്ദോ ജയേമ ത്വയാ ധനംധനമ്
ശുദ്ധമായ സോമമേ, നീ മഹത്തായ ശക്തിയിലേക്കും, വിശാലമായ പശുവളമുള്ള പ്രദേശങ്ങളിലേക്കും, വലിയ സംരക്ഷണത്തിലേക്കും മുന്നേറുന്നു. അവന്റെ തടസ്സം ഞങ്ങളെ തടയരുത്. സോമമേ, നിന്നോടൊപ്പം ഞങ്ങള് ധനം പിന്നെയും നേടട്ടെ.
അധി ദ്യാമസ്ഥാദ്വൃഷഭോ വിചക്ഷണോഽരൂരുചദ്വി ദിവോ രോചനാ കവിഃ । രാജാ പവിത്രമത്യേതി രോരുവദ്ദിവഃ പീയൂഷം ദുഹതേ നൃചക്ഷസഃ
മഹാബുദ്ധിമാനായ കാള, ആകാശത്തിലെത്തിയിരിക്കുന്നു. കവി, ഇരട്ട പ്രകാശഭാഗങ്ങളിലൂടെയും പ്രകാശിച്ചു. രാജാവ്, ഗംഭീരനാദത്തോടെ, ശുദ്ധീകരണത്തിലൂടെ കടക്കുന്നു. ദർശനമുള്ള മനുഷ്യര് സ്വര്ഗത്തിന്റെ അമൃതം പകര്ന്നു വാങ്ങുന്നു.
ദിവോ നാകേ മധുജിഹ്വാ അസശ്ചതോ വേനാ ദുഹന്ത്യുക്ഷണം ഗിരിഷ്ഠാമ് । അപ്സു ദ്രപ്സം വാവൃധാനം സമുദ്ര ആ സിന്ധോരൂര്മാ മധുമന്തം പവിത്ര ആ
ആകാശത്തിലെ ഗുഹയില്, മധുരമുള്ള നാവോടെ, പ്രകാശമുള്ളവര് പര്വതത്തില് വസിക്കുന്ന കാളയെ പാല് പകര്ന്നു വാങ്ങുന്നു. ജലങ്ങളില്, വളരുന്ന തുള്ളി, സമുദ്രത്തില്, നദിയുടെ തിരമാലയില് നിന്ന്, മധുരം നിറഞ്ഞ ശുദ്ധീകരണത്തിലേക്ക് ഒഴുകുന്നു.
നാകേ സുപര്ണമുപപപ്തിവാംസം ഗിരോ വേനാനാമകൃപന്ത പൂര്വീഃ । ശിശും രിഹന്തി മതയഃ പനിപ്നതം ഹിരണ്യയം ശകുനം ക്ഷാമണി സ്ഥാമ്
ആകാശത്ത്, അനേകം പഴയ പാട്ടുകള് പറക്കുന്ന കഴുകനെ പുകഴ്ത്തിയിരിക്കുന്നു. ചിന്തകള് പൊന്നുപോലെയുള്ള പക്ഷിയെ, കുഞ്ഞിനെ, പ്രകാശമുള്ളവനെ, ഭൂമിയില് നിലകൊള്ളുന്നവനെ തേടുന്നു.
ഊര്ധ്വോ ഗന്ധര്വോ അധി നാകേ അസ്ഥാദ്വിശ്വാ രൂപാ പ്രതിചക്ഷാണോ അസ്യ । ഭാനുഃ ശുക്രേണ ശോചിഷാ വ്യദ്യൌത്പ്രാരൂരുചദ്രോദസീ മാതരാ ശുചിഃ
ഉയരത്തില്, ഗന്ധര്വന് ആകാശത്ത് സ്ഥാനം പിടിച്ചിരിക്കുന്നു, അവന് എല്ലാ രൂപങ്ങളും കാണുന്നു. അവന്റെ പ്രകാശം, ശുദ്ധമായ ജ്വാലയോടെ, പരത്തുന്നു. ശുദ്ധനായവന് ഭൂമിയെയും ആകാശത്തെയും, അമ്മമാരെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു.
പ്ര ത ആശവഃ പവമാന ധീജവോ മദാ അര്ഷന്തി രഘുജാ ഇവ ത്മനാ । ദിവ്യാഃ സുപര്ണാ മധുമന്ത ഇന്ദവോ മദിന്തമാസഃ പരി കോശമാസതേ
വേഗമുള്ളവനേ, ശുദ്ധമായവനേ, ഉല്ലാസം നിറഞ്ഞ നിന്റെ ഒഴുക്കുകള് കുതിരകള് പോലെ പെട്ടെന്ന് ഒഴുകുന്നു. ദൈവികമായ, മധുരമുള്ള, ഏറ്റവും ഉല്ലാസം നിറഞ്ഞ സോമങ്ങള് കലശത്തിന്റെ ചുറ്റും ഇരുന്നു.
പ്ര തേ മദാസോ മദിരാസ ആശവോഽസൃക്ഷത രഥ്യാസോ യഥാ പൃഥക് । ധേനുര്ന വത്സം പയസാഭി വജ്രിണമിന്ദ്രമിന്ദവോ മധുമന്ത ഊര്മയഃ
നിന്റെ ഉല്ലാസം നിറഞ്ഞ, മദമുള്ള, വേഗമുള്ള ഒഴുക്കുകള് ഓരോന്നും താന്തോന്നെ വഴികളിലൂടെ ഒഴുകുന്നു, രഥങ്ങള് പോലെ. പശുവിന് കിടാവിനെപോലെ, മധുരമുള്ള സോമം, തിരകള്, വജ്രധാരിയായ ഇന്ദ്രന് പാല് നല്കി ഒഴുകുന്നു.
അത്യോ ന ഹിയാനോ അഭി വാജമര്ഷ സ്വര്വിത്കോശം ദിവോ അദ്രിമാതരമ് । വൃഷാ പവിത്രേ അധി സാനോ അവ്യയേ സോമഃ പുനാന ഇന്ദ്രിയായ ധായസേ
കുതിരപോലെ ആഗ്രഹത്തോടെ, നീ വിജയത്തിനായി, ശബ്ദമുള്ള കലശത്തേക്കും, പാറയിലേക്കും, ആകാശത്തിലെ മാതാവിലേക്കും ഓടുന്നു. കാളായ സോമം, ശാശ്വതമായ മലചുവടില് ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു, ശക്തിക്കും, ഇന്ദ്രന് അനുഭവിക്കാനുമാണ്.
പ്ര ത ആശ്വിനീഃ പവമാന ധീജുവോ ദിവ്യാ അസൃഗ്രന്പയസാ ധരീമണി । പ്രാന്തരൃഷയ സ്ഥാവിരീരസൃക്ഷത യേ ത്വാ മൃജന്ത്യൃഷിഷാണ വേധസഃ
വേഗമുള്ള, ദൈവികമായ നിന്റെ ഒഴുക്കുകള് പാല്കൊണ്ട് കലശത്തിലേക്ക് ഒഴുകുന്നു. നിന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന പുരാതന ഋഷിമാര്, ജ്ഞാനമുള്ളവനേ, നിന്നെ ഒഴുക്കുന്നു.
വിശ്വാ ധാമാനി വിശ്വചക്ഷ ഋഭ്വസഃ പ്രഭോസ്തേ സതഃ പരി യന്തി കേതവഃ । വ്യാനശിഃ പവസേ സോമ ധര്മഭിഃ പതിര്വിശ്വസ്യ ഭുവനസ്യ രാജസി
എല്ലാ വാസസ്ഥലങ്ങളിലും, എല്ലാം കാണുന്നവനേ, ഋഭുക്കളേ, മഹത്തായ സ്ഥിരനായവന്റെ കിരണങ്ങള് നിന്നെ ചുറ്റി സഞ്ചരിക്കുന്നു. സോമമേ, നീ നിയമങ്ങളോടെ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു, നീ എല്ലാ ഭൂതങ്ങളുടെയും ഉടമയും രാജാവുമാണ്.
ഉഭയതഃ പവമാനസ്യ രശ്മയോ ധ്രുവസ്യ സതഃ പരി യന്തി കേതവഃ । യദീ പവിത്രേ അധി മൃജ്യതേ ഹരിഃ സത്താ നി യോനാ കലശേഷു സീദതി
രണ്ടു വശത്തും, ശുദ്ധമായ സ്ഥിരനായവന്റെ കിരണങ്ങള് ചുറ്റി സഞ്ചരിക്കുന്നു. മഞ്ഞളനിറമുള്ളവന് ശുദ്ധീകരണത്തില് ശുദ്ധിയാകുമ്പോള്, അവന് കലശങ്ങളില് തന്റെ സ്ഥാനം പിടിക്കുന്നു.
യജ്ഞസ്യ കേതുഃ പവതേ സ്വധ്വരഃ സോമോ ദേവാനാമുപ യാതി നിഷ്കൃതമ് । സഹസ്രധാരഃ പരി കോശമര്ഷതി വൃഷാ പവിത്രമത്യേതി രോരുവത്
യാഗത്തിന്റെ അടയാളമായ, ശുദ്ധവും ക്രമമായ സോമം, ദേവന്മാരുടെ സാന്നിധ്യത്തിലേക്ക് എത്തുന്നു. ആയിരം ഒഴുക്കുകളോടെ, അവന് കലശം ചുറ്റുന്നു. കാളായവന്, ഗംഭീരനാദത്തോടെ, ശുദ്ധീകരണത്തിലൂടെ കടക്കുന്നു.
രാജാ സമുദ്രം നദ്യോ വി ഗാഹതേഽപാമൂര്മിം സചതേ സിന്ധുഷു ശ്രിതഃ । അധ്യസ്ഥാത്സാനു പവമാനോ അവ്യയം നാഭാ പൃഥിവ്യാ ധരുണോ മഹോ ദിവഃ
രാജാവ് സമുദ്രത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നു, നദികള് വ്യത്യസ്തമായി ഒഴുകുന്നു. ജലത്തിന്റെ തിരമാലയുമായി അവന് ഒന്നിക്കുന്നു, നദികളില് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ശുദ്ധമായവന് ശാശ്വതമായ മലചുവടില്, ഭൂമിയുടെ നാഭിയിലും, മഹത്തായ ആകാശത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലും സ്ഥാനം പിടിക്കുന്നു.
ദിവോ ന സാനു സ്തനയന്നചിക്രദദ്ദ്യൌശ്ച യസ്യ പൃഥിവീ ച ധര്മഭിഃ । ഇന്ദ്രസ്യ സഖ്യം പവതേ വിവേവിദത്സോമഃ പുനാനഃ കലശേഷു സീദതി
ആകാശത്തിന്റെ ചൂടുപോലെ, ഇടിമുഴക്കത്തോടെയും ഗംഭീരനാദത്തോടെയും, ദ്യൗസ്ക്കും ഭൂമിക്കും അവന്റെ നിയമം അനുസരിക്കേണ്ടി വരുന്നു. സോമം, ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടവന്, കലശങ്ങളില് ഇരുന്നു, ഇന്ദ്രന്റെ സൗഹൃദം തേടുന്നു.
ജ്യോതിര്യജ്ഞസ്യ പവതേ മധു പ്രിയം പിതാ ദേവാനാം ജനിതാ വിഭൂവസുഃ । ദധാതി രത്നം സ്വധയോരപീച്യം മദിന്തമോ മത്സര ഇന്ദ്രിയോ രസഃ
യജ്ഞത്തിന്റെ പ്രകാശം പോലെ മധുരവും പ്രിയവും ആയവൻ, ദേവന്മാരുടെ പിതാവും സ്രഷ്ടാവും എല്ലാം വ്യാപിച്ചവനും ആകുന്നു. അവൻ സ്വയം അർപ്പണങ്ങൾക്ക് യോജ്യമായ അമൂല്യമായ നിധി നൽകുന്നു; അത്യന്തം മദിപ്പിക്കുന്നതും ശക്തിയുള്ളതും, ശക്തിയുടെ സാരവും ആകുന്നു.
അഭിക്രന്ദന്കലശം വാജ്യര്ഷതി പതിര്ദിവഃ ശതധാരോ വിചക്ഷണഃ । ഹരിര്മിത്രസ്യ സദനേഷു സീദതി മര്മൃജാനോഽവിഭിഃ സിന്ധുഭിര്വൃഷാ
ഉച്ചത്തിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ട്, അവൻ കലശത്തേക്ക് ഉത്സാഹത്തോടെ ഓടുന്നു; സ്വർഗത്തിന്റെ അധിപൻ, നൂറു പ്രവാഹങ്ങളോടെ, വിവേകമുള്ളവൻ. മഞ്ഞള നിറമുള്ളവൻ മിത്രന്റെ വീടുകളിൽ ഇരിക്കുന്നു; നദികളാൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടവൻ, നദികളിൽ കാളപോലെയുള്ളവൻ.
അഗ്രേ സിന്ധൂനാം പവമാനോ അര്ഷത്യഗ്രേ വാചോ അഗ്രിയോ ഗോഷു ഗച്ഛതി । അഗ്രേ വാജസ്യ ഭജതേ മഹാധനം സ്വായുധഃ സോതൃഭിഃ പൂയതേ വൃഷാ
നദികളിൽ ഏറ്റവും മുൻപിലുള്ളവൻ, ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടവൻ മുന്നോട്ട് ഒഴുകുന്നു; വാക്കുകളിൽ മുൻപുള്ളവൻ, പശുക്കളിൽ എത്തുന്നു; ശക്തിയിൽ മുൻപുള്ളവൻ, മഹത്തായ ധനം സ്വന്തമാക്കുന്നു; സ്വന്തം ശക്തിയോടെ, പീഡകരാൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്ന കാളപോലെയുള്ളവൻ.