ഉഭേ ദ്യാവാപൃഥിവീ വിശ്വമിന്വേ അര്യമാ ദേവോ അദിതിര്വിധാതാ । ഭഗോ നൃശംസ ഉര്വന്തരിക്ഷം വിശ്വേ ദേവാഃ പവമാനം ജുഷന്ത
ആകാശവും ഭൂമിയും എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നവയും, ആര്യമാനും ദേവനായ ആദിതിയും വിധാതാവും, ഭാഗവും നൃശംസനും വിശാലമായ അന്തരീക്ഷവും, എല്ലാ ദേവന്മാരും — അവരൊക്കെയും ശുദ്ധിയുള്ളവനിൽ ആനന്ദിക്കട്ടെ.
അസാവി സോമോ അരുഷോ വൃഷാ ഹരീ രാജേവ ദസ്മോ അഭി ഗാ അചിക്രദത് । പുനാനോ വാരം പര്യേത്യവ്യയം ശ്യേനോ ന യോനിം ഘൃതവന്തമാസദമ്
കറുത്ത നിറമുള്ള ശക്തനായ സോമം, രണ്ട് കുതിരകളുമായി ഒരു മഹാരാജാവിനെപ്പോലെ ഗർജിച്ച് ഒഴുകുന്നു. ശുദ്ധമായ അവൻ, ഒരിക്കലും ക്ഷയിക്കാത്ത ചാനിയിൽ ചുറ്റി, ഒരു ഗൃഹത്തിലേക്ക് പറക്കുന്ന ഈരാളിയേപ്പോലെ, നെയ്യാൽ നിറഞ്ഞ തന്റെ ആസ്ഥാനം തേടുന്നു.
കവിര്വേധസ്യാ പര്യേഷി മാഹിനമത്യോ ന മൃഷ്ടോ അഭി വാജമര്ഷസി । അപസേധന്ദുരിതാ സോമ മൃളയ ഘൃതം വസാനഃ പരി യാസി നിര്ണിജമ്
പ്രജ്ഞാവാനായ സോമമേ, നീ മഹത്തായ സൃഷ്ടാവിന്റെ മഹത്വം അന്വേഷിക്കുന്നു; അലങ്കരിച്ച കുതിരയെപ്പോലെ നീ വിജയത്തിനായി ഓടുന്നു. സോമമേ, ദോഷങ്ങൾ നീക്കിക്കളയൂ, ഞങ്ങൾക്ക് കരുണ നൽകൂ; നെയ്യ് ധരിച്ച് നീ ചാനിയെ ചുറ്റുന്നു.
പര്ജന്യഃ പിതാ മഹിഷസ്യ പര്ണിനോ നാഭാ പൃഥിവ്യാ ഗിരിഷു ക്ഷയം ദധേ । സ്വസാര ആപോ അഭി ഗാ ഉതാസരന്സം ഗ്രാവഭിര്നസതേ വീതേ അധ്വരേ
പർജന്യൻ ആണ് കൊമ്പുള്ള ഇലപടർന്ന കാളയുടെ പിതാവ്; ഭൂമിയുടെ നാഭിയിൽ, അവൻ പർവതങ്ങളിൽ തന്റെ വാസസ്ഥലം സ്ഥാപിച്ചു. ജലങ്ങൾ, അവന്റെ സഹോദരിമാർ, ഒന്നിച്ചു ചേർന്ന്, കല്ലുകളോടൊപ്പം യാഗത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു.
ജായേവ പത്യാവധി ശേവ മംഹസേ പജ്രായാ ഗര്ഭ ശൃണുഹി ബ്രവീമി തേ । അന്തര്വാണീഷു പ്ര ചരാ സു ജീവസേഽനിന്ദ്യോ വൃജനേ സോമ ജാഗൃഹി
ഭാര്യ ഭർത്താവിനോടുള്ള സ്നേഹത്തോടുപോലെ, ഞങ്ങളുടെ മഹത്വത്തിനായി ദയയുള്ളവനാകൂ; ശക്തിയുടെ വിത്തേ, ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്കൂ. നല്ല ജീവിതത്തിനായി പാത്രങ്ങൾക്കുള്ളിൽ സഞ്ചരിക്കൂ, ജനങ്ങളിൽ അപവാദമില്ലാത്ത സോമമേ, ഉണരൂ.
യഥാ പൂര്വേഭ്യഃ ശതസാ അമൃധ്രഃ സഹസ്രസാഃ പര്യയാ വാജമിന്ദോ । ഏവാ പവസ്വ സുവിതായ നവ്യസേ തവ വ്രതമന്വാപഃ സചന്തേ
മുന്പ് പോലെ, നീ നിരന്തരമായി നൂറുകണക്കിനും ആയിരക്കണക്കിനും വിജയങ്ങൾ നൽകിയതുപോലെ, ഇപ്പോഴും പുതിയ ഐശ്വര്യത്തിനായി ശുദ്ധമാകൂ; ജലങ്ങൾ നിന്റെ ആജ്ഞ അനുസരിക്കുന്നു.
പവിത്രം തേ വിതതം ബ്രഹ്മണസ്പതേ പ്രഭുര്ഗാത്രാണി പര്യേഷി വിശ്വതഃ । അതപ്തതനൂര്ന തദാമോ അശ്നുതേ ശൃതാസ ഇദ്വഹന്തസ്തത്സമാശത
നിന്റെ ചാനി വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു, പ്രാർത്ഥനയുടെ അധിപതിയായവനേ; നീ ശക്തിയോടെ എല്ലാ രൂപങ്ങളും ചുറ്റുന്നു. തീയിൽ ചുട്ടുപോകാത്ത ശരീരമുള്ളവനെപ്പോലെ, അവനു ദോഷം തൊടാറില്ല; നിന്നെ ചാനിയിൽ കയറ്റുന്നവർ അതിനെ ഒന്നിച്ചു വഹിക്കുന്നു.
തപോഷ്പവിത്രം വിതതം ദിവസ്പദേ ശോചന്തോ അസ്യ തന്തവോ വ്യസ്ഥിരന് । അവന്ത്യസ്യ പവീതാരമാശവോ ദിവസ്പൃഷ്ഠമധി തിഷ്ഠന്തി ചേതസാ
താപത്തിന്റെ ചാനി ആകാശത്തിലെ ഇരിപ്പിടത്തിൽ വ്യാപിച്ചു; അതിന്റെ പ്രകാശമുള്ള നൂലുകൾ പരന്നിരിക്കുന്നു. വേഗമുള്ളവർ മനസ്സോടെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവനെ കാത്തിരിക്കുന്നു; അവർ ആകാശത്തിന്റെ സ്പർശത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.
അരൂരുചദുഷസഃ പൃശ്നിരഗ്രിയ ഉക്ഷാ ബിഭര്തി ഭുവനാനി വാജയുഃ । മായാവിനോ മമിരേ അസ്യ മായയാ നൃചക്ഷസഃ പിതരോ ഗര്ഭമാ ദധുഃ
പ്രഭയുള്ള പുള്ളിക്കാള, പ്രഭാതത്തിൽ പ്രകാശിച്ചു, ലോകങ്ങളെ വഹിച്ച് ശക്തിക്ക് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. മായാജാലക്കാർ അവനെ തങ്ങളുടെ മായയാൽ അളക്കുന്നു; മനുഷ്യദൃഷ്ടിയുള്ള പിതാക്കന്മാർ അതിന്റെ വിത്ത് സ്ഥാപിച്ചു.
ഗന്ധര്വ ഇത്ഥാ പദമസ്യ രക്ഷതി പാതി ദേവാനാം ജനിമാന്യദ്ഭുതഃ । ഗൃഭ്ണാതി രിപും നിധയാ നിധാപതിഃ സുകൃത്തമാ മധുനോ ഭക്ഷമാശത
ഗന്ധർവൻ ഇങ്ങനെ തന്റെ സ്ഥാനം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു; അത്ഭുതമായവൻ ദേവന്മാരുടെ ജനനങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നു. നിധികളുടെ അധിപതി ശത്രുവിനെ പിടിക്കുന്നു; അവൻ മധുരത്തിന്റെ ഏറ്റവും നല്ല ഭാഗം ആസ്വദിച്ചു.
ഹവിര്ഹവിഷ്മോ മഹി സദ്മ ദൈവ്യം നഭോ വസാനഃ പരി യാസ്യധ്വരമ് । രാജാ പവിത്രരഥോ വാജമാരുഹഃ സഹസ്രഭൃഷ്ടിര്ജയസി ശ്രവോ ബൃഹത്
ഹോമം സമൃദ്ധമായ ഹോമങ്ങളോടെ മഹത്തായ ദൈവിക ഭവനത്തിൽ ചുറ്റുന്നു; ആകാശം ധരിച്ച് നീ യാഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു. രാജാവേ, ചാനി രഥത്തിൽ കയറി, ശക്തിയെ പിടിച്ചു, ആയിരം പ്രവാഹങ്ങളോടെ നീ വലിയ കീർത്തി നേടുന്നു.
പവസ്വ ദേവമാദനോ വിചര്ഷണിരപ്സാ ഇന്ദ്രായ വരുണായ വായവേ । കൃധീ നോ അദ്യ വരിവഃ സ്വസ്തിമദുരുക്ഷിതൌ ഗൃണീഹി ദൈവ്യം ജനമ്
ദേവന്മാരുടെ ആനന്ദമായ, ജനങ്ങളിൽ ബുദ്ധിമാൻ ആയ സോമമേ, ജലങ്ങളിൽ, ഇന്ദ്രനും വരുണനും വായുവിനും വേണ്ടി ശുദ്ധമാകൂ. ഇന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് വിശാലമായ സംരക്ഷണവും ക്ഷേമവും നൽകൂ; ദൈവിക വംശത്തെ പാടൂ, ദൂരദർശിയായവനേ.
ആ യസ്തസ്ഥൌ ഭുവനാന്യമര്ത്യോ വിശ്വാനി സോമഃ പരി താന്യര്ഷതി । കൃണ്വന്സംചൃതം വിചൃതമഭിഷ്ടയ ഇന്ദുഃ സിഷക്ത്യുഷസം ന സൂര്യഃ
ലോകങ്ങളിൽ നിലകൊണ്ട അമരനായ സോമം എല്ലാം ചുറ്റി ഒഴുകുന്നു; ഒന്നിച്ചു ചേർന്നതും പിരിഞ്ഞതുമായവയെ സൃഷ്ടിച്ച്, ആഗ്രഹങ്ങൾ തേടി, ഇന്ദ്രനിലാവിൽ സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്നു.
ആ യോ ഗോഭിഃ സൃജ്യത ഓഷധീഷ്വാ ദേവാനാം സുമ്ന ഇഷയന്നുപാവസുഃ । ആ വിദ്യുതാ പവതേ ധാരയാ സുത ഇന്ദ്രം സോമോ മാദയന്ദൈവ്യം ജനമ്
പശുക്കളോടും ഔഷധികളിലും ചുരണ്ടപ്പെട്ടവൻ, ദേവന്മാരുടെ അനുഗ്രഹം തേടി, ബുദ്ധിമാൻ അടുത്തെത്തുന്നു. മിന്നലോടെ ചുരണ്ടപ്പെട്ട സോമം, ഒഴുകി, ഇന്ദ്രനെയും ദൈവിക വംശത്തെയും ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നു.
ഏഷ സ്യ സോമഃ പവതേ സഹസ്രജിദ്ധിന്വാനോ വാചമിഷിരാമുഷര്ബുധമ് । ഇന്ദുഃ സമുദ്രമുദിയര്തി വായുഭിരേന്ദ്രസ്യ ഹാര്ദി കലശേഷു സീദതി
ഈ സോമം ശുദ്ധമാകുന്നു, ആയിരം വിജയം നേടുന്നു, പ്രചോദനമുള്ള വാക്കിനെ ഉണർത്തുന്നു, മൗനമായവരെ ഉണർത്തുന്നു. ഇന്ദ്രന്റെ ഹൃദയത്തിൽ, കലശങ്ങളിൽ ഇരുന്നു, ഇളം കാറ്റിനൊപ്പം സമുദ്രത്തിലേക്ക് ഉയരുന്നു.
അഭി ത്യം ഗാവഃ പയസാ പയോവൃധം സോമം ശ്രീണന്തി മതിഭിഃ സ്വര്വിദമ് । ധനംജയഃ പവതേ കൃത്വ്യോ രസോ വിപ്രഃ കവിഃ കാവ്യേനാ സ്വര്ചനാഃ
പാൽപുഷ്ടിയുള്ള പശുക്കൾ, ഈ പാൽപുഷ്ടിയുള്ള സോമത്തെ, സൂര്യനെ അറിയുന്ന മനസ്സോടെ സമീപിക്കുന്നു. വിജയിയായ ഈ രസം ശുദ്ധമാകുന്നു; കവി, പ്രാഞ്ചൻ, തന്റെ കവിതയാൽ സൂര്യപ്രഭയിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു.
ഇന്ദ്രായ സോമ സുഷുതഃ പരി സ്രവാപാമീവാ ഭവതു രക്ഷസാ സഹ । മാ തേ രസസ്യ മത്സത ദ്വയാവിനോ ദ്രവിണസ്വന്ത ഇഹ സന്ത്വിന്ദവഃ
ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി നന്നായി ചുരണ്ടിയ സോമമേ, ചുറ്റി ഒഴുകൂ; നീ ദോഷങ്ങൾ ഇല്ലാതെ, ശത്രുക്കളെ ജയിച്ച് വരിക. ഇരട്ടമുഖമുള്ളവർ നിന്റെ രസം ആസ്വദിക്കരുത്; ധാരാളം ദാനശീലമുള്ള തുള്ളികൾ ഇവിടെ ഉണ്ടാകട്ടെ.
അസ്മാന്സമര്യേ പവമാന ചോദയ ദക്ഷോ ദേവാനാമസി ഹി പ്രിയോ മദഃ । ജഹി ശത്രൂഁരഭ്യാ ഭന്ദനായതഃ പിബേന്ദ്ര സോമമവ നോ മൃധോ ജഹി
യുദ്ധത്തിൽ ഞങ്ങളെ പ്രേരിപ്പിക്കൂ, ശുദ്ധമായവനേ; ദേവന്മാരുടെ പ്രിയമായ ആനന്ദം നീ തന്നെയാണ്. ഞങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളെ തകർക്കൂ, ബന്ധനങ്ങൾ പൊളിക്കൂ; ഇന്ദ്രൻ സോമം കുടിക്കട്ടെ, ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കൂ, ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കൂ.
അദബ്ധ ഇന്ദോ പവസേ മദിന്തമ ആത്മേന്ദ്രസ്യ ഭവസി ധാസിരുത്തമഃ । അഭി സ്വരന്തി ബഹവോ മനീഷിണോ രാജാനമസ്യ ഭുവനസ്യ നിംസതേ
അപകൃതിയില്ലാത്ത ഇന്ദ്രമേ, നീ ശുദ്ധമാകുന്നു, ഏറ്റവും ആനന്ദം നൽകുന്നവൻ. നീ ഇന്ദ്രനു ഏറ്റവും ഉന്നതമായ പ്രചോദനമാകുന്നു. അനേകം ജ്ഞാനികൾ രാജാവായ നിന്നെ പാടുന്നു; നീ ലോകത്തിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്നു.
സഹസ്രണീഥഃ ശതധാരോ അദ്ഭുത ഇന്ദ്രായേന്ദുഃ പവതേ കാമ്യം മധു । ജയന്ക്ഷേത്രമഭ്യര്ഷാ ജയന്നപ ഉരും നോ ഗാതും കൃണു സോമ മീഢ്വഃ
ആയിരം ഒഴുക്കുകളോടെ, നൂറു വഴികളിലൂടെ, അത്ഭുതകരമായ സോമം, ഇന്ദ്രന് പ്രിയപ്പെട്ടതും, ആഗ്രഹിച്ച മധുരപാനമായും, ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ജയിച്ചുകൊണ്ട്, അവന് കൃഷിഭൂമിയിലേക്കും, ജലങ്ങളിലേക്കും എത്തുന്നു. ദാനശീലനായ സോമമേ, ഞങ്ങള്ക്കു വിശാലമായ വഴി നല്കേണമേ.
കനിക്രദത്കലശേ ഗോഭിരജ്യസേ വ്യവ്യയം സമയാ വാരമര്ഷസി । മര്മൃജ്യമാനോ അത്യോ ന സാനസിരിന്ദ്രസ്യ സോമ ജഠരേ സമക്ഷരഃ
നാദം മുഴക്കി, നീ പശുക്കളോടൊപ്പം കലശത്തില് ചുരണ്ടപ്പെടുന്നു. അശുദ്ധമായതെല്ലാം നീക്കിക്കളഞ്ഞ്, നീ ചുരണ്ടപ്പെടുന്നു. കുതിര പാളയത്തില് നിന്ന് വിടുവിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ, ശുദ്ധമായ സോമമേ, നീ ഇന്ദ്രന്റെ വയറിലേക്ക് ഒഴുകുന്നു.
സ്വാദുഃ പവസ്വ ദിവ്യായ ജന്മനേ സ്വാദുരിന്ദ്രായ സുഹവീതുനാമ്നേ । സ്വാദുര്മിത്രായ വരുണായ വായവേ ബൃഹസ്പതയേ മധുമാഁ അദാഭ്യഃ
ദൈവികമായ ജനനത്തിനായി മധുരമായി ഒഴുകുക, ഇന്ദ്രന് വേണ്ടി, ദാനശീലനെന്ന പേരിന് വേണ്ടി മധുരമായി ഒഴുകുക. മിത്രന്, വരുണന്, വായു, ബൃഹസ്പതി എന്നിവർക്കും, കപടമില്ലാത്ത മധുരസോമമേ, മധുരമായി ഒഴുകേണമേ.
അത്യം മൃജന്തി കലശേ ദശ ക്ഷിപഃ പ്ര വിപ്രാണാം മതയോ വാച ഈരതേ । പവമാനാ അഭ്യര്ഷന്തി സുഷ്ടുതിമേന്ദ്രം വിശന്തി മദിരാസ ഇന്ദവഃ
പത്ത് വിരലുകള് കലശത്തില് നിന്നു നിന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു. ജ്ഞാനികളുടെ ചിന്തകള് വാക്കായി ഉയരുന്നു. ശുദ്ധമായവര് സ്തുതികളോടെ സമീപിക്കുന്നു. ഉല്ലാസം നിറഞ്ഞ സോമങ്ങള് ഇന്ദ്രനിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നു.
പവമാനോ അഭ്യര്ഷാ സുവീര്യമുര്വീം ഗവ്യൂതിം മഹി ശര്മ സപ്രഥഃ । മാകിര്നോ അസ്യ പരിഷൂതിരീശതേന്ദോ ജയേമ ത്വയാ ധനംധനമ്
ശുദ്ധമായ സോമമേ, നീ മഹത്തായ ശക്തിയിലേക്കും, വിശാലമായ പശുവളമുള്ള പ്രദേശങ്ങളിലേക്കും, വലിയ സംരക്ഷണത്തിലേക്കും മുന്നേറുന്നു. അവന്റെ തടസ്സം ഞങ്ങളെ തടയരുത്. സോമമേ, നിന്നോടൊപ്പം ഞങ്ങള് ധനം പിന്നെയും നേടട്ടെ.
അധി ദ്യാമസ്ഥാദ്വൃഷഭോ വിചക്ഷണോഽരൂരുചദ്വി ദിവോ രോചനാ കവിഃ । രാജാ പവിത്രമത്യേതി രോരുവദ്ദിവഃ പീയൂഷം ദുഹതേ നൃചക്ഷസഃ
മഹാബുദ്ധിമാനായ കാള, ആകാശത്തിലെത്തിയിരിക്കുന്നു. കവി, ഇരട്ട പ്രകാശഭാഗങ്ങളിലൂടെയും പ്രകാശിച്ചു. രാജാവ്, ഗംഭീരനാദത്തോടെ, ശുദ്ധീകരണത്തിലൂടെ കടക്കുന്നു. ദർശനമുള്ള മനുഷ്യര് സ്വര്ഗത്തിന്റെ അമൃതം പകര്ന്നു വാങ്ങുന്നു.
ദിവോ നാകേ മധുജിഹ്വാ അസശ്ചതോ വേനാ ദുഹന്ത്യുക്ഷണം ഗിരിഷ്ഠാമ് । അപ്സു ദ്രപ്സം വാവൃധാനം സമുദ്ര ആ സിന്ധോരൂര്മാ മധുമന്തം പവിത്ര ആ
ആകാശത്തിലെ ഗുഹയില്, മധുരമുള്ള നാവോടെ, പ്രകാശമുള്ളവര് പര്വതത്തില് വസിക്കുന്ന കാളയെ പാല് പകര്ന്നു വാങ്ങുന്നു. ജലങ്ങളില്, വളരുന്ന തുള്ളി, സമുദ്രത്തില്, നദിയുടെ തിരമാലയില് നിന്ന്, മധുരം നിറഞ്ഞ ശുദ്ധീകരണത്തിലേക്ക് ഒഴുകുന്നു.
നാകേ സുപര്ണമുപപപ്തിവാംസം ഗിരോ വേനാനാമകൃപന്ത പൂര്വീഃ । ശിശും രിഹന്തി മതയഃ പനിപ്നതം ഹിരണ്യയം ശകുനം ക്ഷാമണി സ്ഥാമ്
ആകാശത്ത്, അനേകം പഴയ പാട്ടുകള് പറക്കുന്ന കഴുകനെ പുകഴ്ത്തിയിരിക്കുന്നു. ചിന്തകള് പൊന്നുപോലെയുള്ള പക്ഷിയെ, കുഞ്ഞിനെ, പ്രകാശമുള്ളവനെ, ഭൂമിയില് നിലകൊള്ളുന്നവനെ തേടുന്നു.
ഊര്ധ്വോ ഗന്ധര്വോ അധി നാകേ അസ്ഥാദ്വിശ്വാ രൂപാ പ്രതിചക്ഷാണോ അസ്യ । ഭാനുഃ ശുക്രേണ ശോചിഷാ വ്യദ്യൌത്പ്രാരൂരുചദ്രോദസീ മാതരാ ശുചിഃ
ഉയരത്തില്, ഗന്ധര്വന് ആകാശത്ത് സ്ഥാനം പിടിച്ചിരിക്കുന്നു, അവന് എല്ലാ രൂപങ്ങളും കാണുന്നു. അവന്റെ പ്രകാശം, ശുദ്ധമായ ജ്വാലയോടെ, പരത്തുന്നു. ശുദ്ധനായവന് ഭൂമിയെയും ആകാശത്തെയും, അമ്മമാരെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു.
പ്ര ത ആശവഃ പവമാന ധീജവോ മദാ അര്ഷന്തി രഘുജാ ഇവ ത്മനാ । ദിവ്യാഃ സുപര്ണാ മധുമന്ത ഇന്ദവോ മദിന്തമാസഃ പരി കോശമാസതേ
വേഗമുള്ളവനേ, ശുദ്ധമായവനേ, ഉല്ലാസം നിറഞ്ഞ നിന്റെ ഒഴുക്കുകള് കുതിരകള് പോലെ പെട്ടെന്ന് ഒഴുകുന്നു. ദൈവികമായ, മധുരമുള്ള, ഏറ്റവും ഉല്ലാസം നിറഞ്ഞ സോമങ്ങള് കലശത്തിന്റെ ചുറ്റും ഇരുന്നു.
പ്ര തേ മദാസോ മദിരാസ ആശവോഽസൃക്ഷത രഥ്യാസോ യഥാ പൃഥക് । ധേനുര്ന വത്സം പയസാഭി വജ്രിണമിന്ദ്രമിന്ദവോ മധുമന്ത ഊര്മയഃ
നിന്റെ ഉല്ലാസം നിറഞ്ഞ, മദമുള്ള, വേഗമുള്ള ഒഴുക്കുകള് ഓരോന്നും താന്തോന്നെ വഴികളിലൂടെ ഒഴുകുന്നു, രഥങ്ങള് പോലെ. പശുവിന് കിടാവിനെപോലെ, മധുരമുള്ള സോമം, തിരകള്, വജ്രധാരിയായ ഇന്ദ്രന് പാല് നല്കി ഒഴുകുന്നു.