പരി സോമ പ്ര ധന്വാ സ്വസ്തയേ നൃഭിഃ പുനാനോ അഭി വാസയാശിരമ് । യേ തേ മദാ ആഹനസോ വിഹായസസ്തേഭിരിന്ദ്രം ചോദയ ദാതവേ മഘമ്
സോമ, മനുഷ്യർ നിന്നെ ശുദ്ധീകരിച്ച്, ക്ഷേമത്തിനായി പാത്രം ചുറ്റി ഒഴുകുന്നു. നിന്റെ സുഗന്ധം തലയിൽ പടർന്ന്, ആനന്ദം പകരുന്ന ശക്തികൾ കൊണ്ട് ഇന്ദ്രനെ സമ്പത്ത് നൽകാൻ പ്രേരിപ്പിക്കൂ.
ധര്താ ദിവഃ പവതേ കൃത്വ്യോ രസോ ദക്ഷോ ദേവാനാമനുമാദ്യോ നൃഭിഃ । ഹരിഃ സൃജാനോ അത്യോ ന സത്വഭിര്വൃഥാ പാജാംസി കൃണുതേ നദീഷ്വാ
ആകാശത്തെ താങ്ങുന്ന, കഴിവുള്ള ഈ പാനീയം ദേവന്മാരുടെയും മനുഷ്യരുടെയും പ്രശംസയ്ക്ക് അർഹമാണ്. മഞ്ഞളൻ, അഴിച്ചു വിട്ട കുതിരപോലെ ശക്തിയോടെ, നദികളിൽ തന്റെ ശക്തി വെറുതെ കളയുന്നില്ല.
ശൂരോ ന ധത്ത ആയുധാ ഗഭസ്ത്യോഃ സ്വഃ സിഷാസന്രഥിരോ ഗവിഷ്ടിഷു । ഇന്ദ്രസ്യ ശുഷ്മമീരയന്നപസ്യുഭിരിന്ദുര്ഹിന്വാനോ അജ്യതേ മനീഷിഭിഃ
വീരൻപോലെ, കൈകളിൽ ആയുധങ്ങൾ എടുത്ത്, മഹത്വം നേടാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, യുദ്ധരംഗത്ത് രഥസാരഥിയായി. ഇന്ദ്രന്റെ ശക്തി പ്രസിദ്ധീകരിച്ച്, ജ്ഞാനികൾ പ്രേരിപ്പിച്ച്, പിഴിഞ്ഞ തുള്ളി ഉണർത്തപ്പെടുന്നു.
ഇന്ദ്രസ്യ സോമ പവമാന ഊര്മിണാ തവിഷ്യമാണോ ജഠരേഷ്വാ വിശ । പ്ര ണഃ പിന്വ വിദ്യുദഭ്രേവ രോദസീ ധിയാ ന വാജാഁ ഉപ മാസി ശശ്വതഃ
ശുദ്ധമായ സോമ, നിന്റെ തിരമാലയോടെ ശക്തിയോടെ ഇന്ദ്രന്റെ വീടുകളിലേക്ക് കടക്കൂ. മേഘത്തിലെ മിന്നലുപോലെ ഭൂമിയെയും ആകാശത്തെയും ഞങ്ങൾക്ക് നനയൂ; ചിന്തയാൽ എപ്പോഴും സമ്പത്ത് ഞങ്ങളിലേക്ക് കൊണ്ടുവരൂ.
വിശ്വസ്യ രാജാ പവതേ സ്വര്ദൃശ ഋതസ്യ ധീതിമൃഷിഷാളവീവശത് । യഃ സൂര്യസ്യാസിരേണ മൃജ്യതേ പിതാ മതീനാമസമഷ്ടകാവ്യഃ
എല്ലാവിന്റെയും രാജാവായവൻ, പ്രകാശം കാണുന്നവൻ, ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. സത്യത്തിന്റെ പ്രചോദനത്തെ കവി മനസ്സോടെ തിരഞ്ഞെടുത്തിരിക്കുന്നു. സൂര്യന്റെ പ്രകാശത്തിൽ ശുദ്ധിയാർന്നവൻ, ചിന്തകളുടെ പിതാവും, അപൂർവ്വമായ ജ്ഞാനിയുമാണ്.
വൃഷേവ യൂഥാ പരി കോശമര്ഷസ്യപാമുപസ്ഥേ വൃഷഭഃ കനിക്രദത് । സ ഇന്ദ്രായ പവസേ മത്സരിന്തമോ യഥാ ജേഷാമ സമിഥേ ത്വോതയഃ
കാളയെന്നപോലെ കൂട്ടത്തിൽ, നീ പാത്രം ചുറ്റി ഗർജ്ജിച്ച്, വെള്ളത്തിന്റെ മടിയിൽ കാളപോലെ മുഴങ്ങുന്നു. ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി നീ ഏറ്റവും ഉല്ലാസകരമായി ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു, നിന്റെ സഹായത്തോടെ ഞങ്ങൾ യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കട്ടെ.
ഏഷ പ്ര കോശേ മധുമാഁ അചിക്രദദിന്ദ്രസ്യ വജ്രോ വപുഷോ വപുഷ്ടരഃ । അഭീമൃതസ്യ സുദുഘാ ഘൃതശ്ചുതോ വാശ്രാ അര്ഷന്തി പയസേവ ധേനവഃ
ഈ പാത്രത്തിൽ തേൻപോലുള്ളവൻ മുഴങ്ങുന്നു, ഇന്ദ്രന്റെ വജ്രം, ഏറ്റവും ഭംഗിയുള്ളവൻ. അമൃതത്തിന്റെ നല്ല പാൽകറക്കുന്നവൾ, നെയ്യ് ഒഴുകുന്നവൾ, ശക്തികൾ പാൽക്കാളുകൾ പോലെ ഓടുന്നു.
സ പൂര്വ്യഃ പവതേ യം ദിവസ്പരി ശ്യേനോ മഥായദിഷിതസ്തിരോ രജഃ । സ മധ്വ ആ യുവതേ വേവിജാന ഇത്കൃശാനോരസ്തുര്മനസാഹ ബിഭ്യുഷാ
പുരാതനനായവൻ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു, ആനയം ആകാശത്തിൽ നിന്നു കൊണ്ടുവന്നതും, ചുരണ്ടുന്നവൻ ഉണർത്തിയതും. അവൻ തേൻപോലുള്ള യുവാവായി, മനസ്സിൽ വിറയച്ച്, ക്ഷീണിച്ചവൻ ഉത്സുകരാൽ പിഴിഞ്ഞ് വരുന്നു.
തേ നഃ പൂര്വാസ ഉപരാസ ഇന്ദവോ മഹേ വാജായ ധന്വന്തു ഗോമതേ । ഈക്ഷേണ്യാസോ അഹ്യോ ന ചാരവോ ബ്രഹ്മബ്രഹ്മ യേ ജുജുഷുര്ഹവിര്ഹവിഃ
ആദ്യവും ശേഷിപ്പുള്ളതുമായ ഈ തുള്ളികൾ ഞങ്ങൾക്കായി ധന്യമായ നിലത്തിൽ ഒഴുകട്ടെ. കാഴ്ചയ്ക്ക് അർഹരായി, കുതിരകളെപ്പോലെ വേഗത്തിൽ, പ്രാർത്ഥനയിൽ ആനന്ദിക്കുന്നവരും, യാഗം യാഗമായി ആസ്വദിച്ചവരുമാണ്.
അയം നോ വിദ്വാന്വനവദ്വനുഷ്യത ഇന്ദുഃ സത്രാചാ മനസാ പുരുഷ്ടുതഃ । ഇനസ്യ യഃ സദനേ ഗര്ഭമാദധേ ഗവാമുരുബ്ജമഭ്യര്ഷതി വ്രജമ്
ഈ അറിവുള്ള തുള്ളി, എപ്പോഴും വിജയിയായവൻ, ഞങ്ങൾക്കായി ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു, പല മനസ്സുകൾ കൊണ്ടും പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു. സത്യമുള്ളവന്റെ ആകൃതിയെ സൃഷ്ടിച്ചവൻ, പശുക്കളുടെ വിശാലമായ കിടക്കയിൽ ഒഴുകുന്നു.
ചക്രിര്ദിവഃ പവതേ കൃത്വ്യോ രസോ മഹാഁ അദബ്ധോ വരുണോ ഹുരുഗ്യതേ । അസാവി മിത്രോ വൃജനേഷു യജ്ഞിയോഽത്യോ ന യൂഥേ വൃഷയുഃ കനിക്രദത്
ആകാശത്തിനായി കഴിവുള്ള പാനീയം ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു, മഹത്തായതും ജയിക്കാനാവാത്തതും. വരുണൻ വിളിക്കപ്പെടുന്നു. മിത്രൻ ഗോത്രങ്ങളിൽ, യാഗത്തിന് അർഹനായി, കൂട്ടത്തിൽ കാളപോലെ ശക്തിയോടെ മുഴങ്ങുന്നു.
പ്ര രാജാ വാചം ജനയന്നസിഷ്യദദപോ വസാനോ അഭി ഗാ ഇയക്ഷതി । ഗൃഭ്ണാതി രിപ്രമവിരസ്യ താന്വാ ശുദ്ധോ ദേവാനാമുപ യാതി നിഷ്കൃതമ്
രാജാവ് വാക്ക് സൃഷ്ടിച്ച് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുന്നു, ജലധാരയിൽ മൂടപ്പെട്ട്, പശുക്കളിലേക്കു സമീപിക്കുന്നു. ശുദ്ധനായവൻ ശത്രുവിന്റെ ബന്ധങ്ങൾ പിടിച്ചു, ദേവന്മാരുടെ സംഗമത്തിലേക്ക് കടക്കുന്നു.
ഇന്ദ്രായ സോമ പരി ഷിച്യസേ നൃഭിര്നൃചക്ഷാ ഊര്മിഃ കവിരജ്യസേ വനേ । പൂര്വീര്ഹി തേ സ്രുതയഃ സന്തി യാതവേ സഹസ്രമശ്വാ ഹരയശ്ചമൂഷദഃ
സോമ, മനുഷ്യർ നിന്നെ ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി ഒഴുക്കുന്നു, തിരമാല പോലെ കാണപ്പെടുന്ന കവി, കാടിൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. നീ യാത്രയ്ക്കായി അനേകം പ്രവാഹങ്ങൾ ഉണ്ട്, ആയിരം കുതിരകളും, നിന്റെ കുതിരകൾ കൂട്ടങ്ങളെ കൊണ്ടുവരുന്നു.
സമുദ്രിയാ അപ്സരസോ മനീഷിണമാസീനാ അന്തരഭി സോമമക്ഷരന് । താ ഈം ഹിന്വന്തി ഹര്മ്യസ്യ സക്ഷണിം യാചന്തേ സുമ്നം പവമാനമക്ഷിതമ്
സമുദ്രത്തിലെ ജലത്തിൽ ഇരുന്ന് ജ്ഞാനമുള്ള അപ്പ്സരസുകൾ സോമനെ പുറത്തുവിടുന്നു. അവൾ അവനെ വീടിന്റെ തൂണിലേക്കു പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു; ശുദ്ധിയുള്ളവന്റെ ചിരകാല അനുഗ്രഹം അവർ തേടുന്നു.
ഗോജിന്നഃ സോമോ രഥജിദ്ധിരണ്യജിത്സ്വര്ജിദബ്ജിത്പവതേ സഹസ്രജിത് । യം ദേവാസശ്ചക്രിരേ പീതയേ മദം സ്വാദിഷ്ഠം ദ്രപ്സമരുണം മയോഭുവമ്
പശുക്കളെയും രഥങ്ങളെയും പൊന്നിനെയും പ്രകാശത്തെയും വെള്ളത്തെയും ആയിരംവിധം വിജയങ്ങളെയും നേടുന്ന സോമൻ ശുദ്ധിയോടെ ഒഴുകുന്നു. ദേവന്മാർ അവനെ പാനത്തിനായി രസകരമായ, ചുവപ്പു നിറമുള്ള, സന്തോഷം നൽകുന്ന അമൃതബിന്ദുവാക്കി.
ഏതാനി സോമ പവമാനോ അസ്മയുഃ സത്യാനി കൃണ്വന്ദ്രവിണാന്യര്ഷസി । ജഹി ശത്രുമന്തികേ ദൂരകേ ച യ ഉര്വീം ഗവ്യൂതിമഭയം ച നസ്കൃധി
ശുദ്ധിയുള്ള സോമനേ, നീ ഈ സത്യസന്ധമായ സമ്പത്തുകൾ ഞങ്ങൾക്കു നൽകുന്നു. ശത്രുവിനെ അടുത്തിലായാലും ദൂരെയായാലും നീ സംഹരിക്കണം; ഞങ്ങൾക്കു വിശാലമായ പശുമൈതാനങ്ങളും ഭയമില്ലാത്ത സുരക്ഷയും നൽകണം.
അചോദസോ നോ ധന്വന്ത്വിന്ദവഃ പ്ര സുവാനാസോ ബൃഹദ്ദിവേഷു ഹരയഃ । വി ച നശന്ന ഇഷോ അരാതയോഽര്യോ നശന്ത സനിഷന്ത നോ ധിയഃ
ആർക്കും പ്രേരണയില്ലാതെ തന്നെ, സോമത്തിന്റെ തുള്ളികൾ ഞങ്ങൾക്കായി മഹാകാശത്തിലേക്ക് ഒഴുകട്ടെ. പോഷകതരംഗങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്കായി പടരട്ടെ; ശത്രുക്കൾ ചിതറട്ടെ; ആര്യരുടെ വൈരികളും നശിക്കട്ടെ; ഞങ്ങളുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറട്ടെ.
പ്ര ണോ ധന്വന്ത്വിന്ദവോ മദച്യുതോ ധനാ വാ യേഭിരര്വതോ ജുനീമസി । തിരോ മര്തസ്യ കസ്യ ചിത്പരിഹ്വൃതിം വയം ധനാനി വിശ്വധാ ഭരേമഹി
ഒഴുകുന്ന സോമതുള്ളികൾ ഞങ്ങൾക്കു സമ്പത്ത് നൽകട്ടെ, അതിലൂടെ ഞങ്ങൾ വേഗമുള്ള കുതിരകളെ നിയന്ത്രിക്കട്ടെ. ആരെങ്കിലും മറച്ചുവെച്ചിരിക്കുന്നതൊന്നും ഞങ്ങൾ മറികടക്കട്ടെ; എല്ലാ വിധ സമ്പത്തുകളും ഞങ്ങൾ നേടട്ടെ.
ഉത സ്വസ്യാ അരാത്യാ അരിര്ഹി ഷ ഉതാന്യസ്യാ അരാത്യാ വൃകോ ഹി ഷഃ । ധന്വന്ന തൃഷ്ണാ സമരീത താഁ അഭി സോമ ജഹി പവമാന ദുരാധ്യഃ
സ്വന്തം വൈരത്തിനും മറ്റുള്ളവരുടെ വൈരത്തിനും ശത്രുവാണ് അവൻ, കാരണം അവൻ ഒരു പുലിയാണ്. ഒഴുകുന്നവനേ, ദാഹം നിന്നെ കീഴടക്കരുത്; ശുദ്ധിയുള്ള സോമനേ, ജയിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളവരെ നീ സംഹരിക്കണം.
ദിവി തേ നാഭാ പരമോ യ ആദദേ പൃഥിവ്യാസ്തേ രുരുഹുഃ സാനവി ക്ഷിപഃ । അദ്രയസ്ത്വാ ബപ്സതി ഗോരധി ത്വച്യപ്സു ത്വാ ഹസ്തൈര്ദുദുഹുര്മനീഷിണഃ
ആകാശത്താണ് നിന്റെ നാഭി, നീ ഏറ്റെടുത്തതിൽ ഏറ്റവും ഉയർന്നത്; ഭൂമിയിലെ മലവരമ്പിൽ നിന്റെ കൊമ്പുകൾ വളർന്നു. കല്ലുകൾ പശുവിന്റെ ത്വക്കിൽ നിന്നെ അമർത്തുന്നു; ജലത്തിൽ ജ്ഞാനികൾ കൈകൊണ്ട് നിന്നെ പാൽപോലെ ചുരണ്ടുന്നു.
ഏവാ ത ഇന്ദോ സുഭ്വം സുപേശസം രസം തുഞ്ജന്തി പ്രഥമാ അഭിശ്രിയഃ । നിദംനിദം പവമാന നി താരിഷ ആവിസ്തേ ശുഷ്മോ ഭവതു പ്രിയോ മദഃ
ഇങ്ങനെ, സോമതുള്ളിയേ, പ്രധാനമായ അലങ്കാരങ്ങൾ നിന്റെ മനോഹരമായ രസത്തെ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. ശുദ്ധിയുള്ളവനേ, ഓരോ അപകടവും നീക്കിക്കൊണ്ട് ഞങ്ങളെ സുരക്ഷിതമായി കടത്തിക്കൊള്ളണം; നിന്റെ ശക്തിയും പ്രിയമായ ഉല്ലാസവും തെളിയട്ടെ.
സോമസ്യ ധാരാ പവതേ നൃചക്ഷസ ഋതേന ദേവാന്ഹവതേ ദിവസ്പരി । ബൃഹസ്പതേ രവഥേനാ വി ദിദ്യുതേ സമുദ്രാസോ ന സവനാനി വിവ്യചുഃ
സോമത്തിന്റെ ഒഴുക്കുകൾ, മനുഷ്യർക്ക് കാണാവുന്നതായി, സത്യംകൊണ്ട് ദേവന്മാരെ വിളിച്ചുകൊണ്ട് ആകാശം ചുറ്റി ഒഴുകുന്നു. ബൃഹസ്പതിയുടെ ഗർജ്ജനപോലെ അത് പ്രകാശിക്കുന്നു; സമുദ്രങ്ങൾ ഹോമംപോലെ ഉണർന്നിരിക്കുന്നു.
യം ത്വാ വാജിന്നഘ്ന്യാ അഭ്യനൂഷതായോഹതം യോനിമാ രോഹസി ദ്യുമാന് । മഘോനാമായുഃ പ്രതിരന്മഹി ശ്രവ ഇന്ദ്രായ സോമ പവസേ വൃഷാ മദഃ
ശക്തനായവനേ, പശുക്കൾ നിന്നെ സമീപിച്ചപ്പോൾ നീ പ്രകാശമുള്ള ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു, അനായാസം. ധനികരുടെ ആയുസും കീർത്തിയും ദീർഘമാകട്ടെ; സോമനേ, നീ ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി ശക്തമായ ഉല്ലാസമായി ശുദ്ധിയോടെ ഒഴുകുന്നു.
ഏന്ദ്രസ്യ കുക്ഷാ പവതേ മദിന്തമ ഊര്ജം വസാനഃ ശ്രവസേ സുമങ്ഗലഃ । പ്രത്യങ്സ വിശ്വാ ഭുവനാഭി പപ്രഥേ ക്രീളന്ഹരിരത്യഃ സ്യന്ദതേ വൃഷാ
ഇന്ദ്രന്റെ വയറ്റിൽ ഏറ്റവും ഉല്ലാസം നിറഞ്ഞ സോമം ശുദ്ധിയോടെ ഒഴുകുന്നു, പോഷണം നിറച്ച്, ശുഭമായ കീർത്തിക്ക്. നേരെ മുന്നോട്ട് നോക്കി, അവൻ എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും പടർന്നു; കളിയുള്ള, മഞ്ഞ, വേഗമുള്ള കാളപോലെ അവൻ ഒഴുകുന്നു.
തം ത്വാ ദേവേഭ്യോ മധുമത്തമം നരഃ സഹസ്രധാരം ദുഹതേ ദശ ക്ഷിപഃ । നൃഭിഃ സോമ പ്രച്യുതോ ഗ്രാവഭിഃ സുതോ വിശ്വാന്ദേവാഁ ആ പവസ്വാ സഹസ്രജിത്
ദേവന്മാർക്കായി ഏറ്റവും മധുരമുള്ള നിന്നെ, ആയിരംതവണ ഒഴുകുന്നവനെ, പത്തു വിരലുകൾകൊണ്ട് ചുരണ്ടുന്നു. പുരുഷന്മാർ കല്ലുകൊണ്ട് അമർത്തിയ സോമനേ, എല്ലാ ദേവന്മാർക്കായി, ആയിരം വിജയങ്ങളോടെ നീ ഒഴുകണം.
തം ത്വാ ഹസ്തിനോ മധുമന്തമദ്രിഭിര്ദുഹന്ത്യപ്സു വൃഷഭം ദശ ക്ഷിപഃ । ഇന്ദ്രം സോമ മാദയന്ദൈവ്യം ജനം സിന്ധോരിവോര്മിഃ പവമാനോ അര്ഷസി
പത്തു വിരലുകളും കല്ലുകളും ചേർന്ന് വെള്ളത്തിൽ നിന്നെ, മധുരമുള്ള കാളയെ, ചുരണ്ടുന്നു. സോമനേ, നീ ഇന്ദ്രനെയും ദൈവജനത്തെയും ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നു; നദിയുടെ തിരമുപോലെ ശുദ്ധിയോടെ നീ ഒഴുകുന്നു.
പ്ര സോമസ്യ പവമാനസ്യോര്മയ ഇന്ദ്രസ്യ യന്തി ജഠരം സുപേശസഃ । ദധ്നാ യദീമുന്നീതാ യശസാ ഗവാം ദാനായ ശൂരമുദമന്ദിഷുഃ സുതാഃ
ശുദ്ധിയുള്ള സോമത്തിന്റെ തിരകൾ, ഭംഗിയോടെ, ഇന്ദ്രന്റെ വയറ്റിലേക്കു പോകുന്നു. തൈരും കീർത്തിയും ചേർത്ത് ഉയർത്തിയപ്പോൾ, അമർത്തിയ സോമം പശുക്കളുടെ ദാനത്തിനായി വീരനെ ആനന്ദിപ്പിച്ചു.
അച്ഛാ ഹി സോമഃ കലശാഁ അസിഷ്യദദത്യോ ന വോള്ഹാ രഘുവര്തനിര്വൃഷാ । അഥാ ദേവാനാമുഭയസ്യ ജന്മനോ വിദ്വാഁ അശ്നോത്യമുത ഇതശ്ച യത്
സോമം കലശങ്ങളിൽ എത്തി, അനശ്വരനും വേഗത്തിൽ തിരിയുന്നവനും ശക്തനുമായവനെ കൊണ്ടുപോകുന്ന രഥികനെപ്പോലെ. പിന്നെ, ദേവന്മാരുടെ ഇരുവിധ ജന്മവും അറിയുന്നവൻ, ഇവിടെയും അവിടെയും എല്ലാം നേടുന്നു.
ആ നഃ സോമ പവമാനഃ കിരാ വസ്വിന്ദോ ഭവ മഘവാ രാധസോ മഹഃ । ശിക്ഷാ വയോധോ വസവേ സു ചേതുനാ മാ നോ ഗയമാരേ അസ്മത്പരാ സിചഃ
ശുദ്ധിയുള്ള സോമനേ, ഞങ്ങളിലേക്കു വരിക, ഞങ്ങൾക്കു സമ്പത്ത് നൽകുക; മഹാദാനങ്ങൾ നൽകുന്നവനേ, ദയാവാനാകുക. വസുക്കൾക്കായി ഞങ്ങൾക്കു ശക്തി നൽകുക; മരണവും ദു:ഖവും ഞങ്ങളിലേക്കു വരാതിരിക്കുക.
ആ നഃ പൂഷാ പവമാനഃ സുരാതയോ മിത്രോ ഗച്ഛന്തു വരുണഃ സജോഷസഃ । ബൃഹസ്പതിര്മരുതോ വായുരശ്വിനാ ത്വഷ്ടാ സവിതാ സുയമാ സരസ്വതീ
ശുദ്ധിയുള്ളവനേ, ഉത്തമമായ ദാനങ്ങൾ നൽകുന്ന പൂഷനും, സ്നേഹത്തോടെ മിത്രനും വരുണനും ഞങ്ങളിലേക്കു വരട്ടെ; ബൃഹസ്പതിയും മരുതുകളും വായുവും അശ്വിനികളും ത്വഷ്ടാവും സവിതാവും യമനും സരസ്വതിയും.