ത്വം സുഷ്വാണോ അദ്രിഭിരഭ്യര്ഷ കനിക്രദത് । ദ്യുമന്തം ശുഷ്മമുത്തമമ്
നീ നന്നായി പിഴിഞ്ഞു, കല്ലുകളോടെ, മുഴങ്ങിക്കൊണ്ട് മുന്നേറുന്നു; ഏറ്റവും ദീപ്തിയുള്ള ശക്തി പുറപ്പെടുന്നു.
ഇന്ദുര്ഹിന്വാനോ അര്ഷതി തിരോ വാരാണ്യവ്യയാ । ഹരിര്വാജമചിക്രദത്
ഇന്ദ്രു, ഒഴുകി, അക്ഷയമായ ചാനലുകൾ കടന്ന് മുന്നേറുന്നു; കനകവർണ്ണൻ ശക്തിയെ വിളിച്ചു വരുത്തുന്നു.
ഇന്ദോ വ്യവ്യമര്ഷസി വി ശ്രവാംസി വി സൌഭഗാ । വി വാജാന്സോമ ഗോമതഃ
സോമേ, നീ ചാനലുകൾ കടന്ന്, കീർത്തി വ്യാപിപ്പിക്കുന്നു, ഭാഗ്യം വ്യാപിപ്പിക്കുന്നു, പശുക്കളോടുകൂടിയ സമ്പത്ത് വ്യാപിപ്പിക്കുന്നു.
ആ ന ഇന്ദോ ശതഗ്വിനം രയിം ഗോമന്തമശ്വിനമ് । ഭരാ സോമ സഹസ്രിണമ്
സോമേ, നൂറു കൂട്ടം പശുക്കളുള്ള സമ്പത്തും, കുതിരപോലെ വേഗമുള്ളതും, ആയിരക്കണക്കിന് സമ്പത്തും ഞങ്ങൾക്ക് നൽകൂ.
പവമാനാസ ഇന്ദവസ്തിരഃ പവിത്രമാശവഃ । ഇന്ദ്രം യാമേഭിരാശത
ശുദ്ധമായ ഇന്ദ്രുക്കൾ, വേഗത്തിൽ ചാനലുകൾ കടന്ന് പോകുന്നു; അവയോടെ, അവർ ഇന്ദ്രനെ യുക്തിക്ക് സമീപിക്കുന്നു.
കകുഹഃ സോമ്യോ രസ ഇന്ദുരിന്ദ്രായ പൂര്വ്യഃ । ആയുഃ പവത ആയവേ
സുഖകരമായ സോമരസം, പുരാതനമായ ഇന്ദു, ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി ഒഴുകുന്നു; അതിനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കു ജീവൻ വിശുദ്ധമാകുന്നു.
ഹിന്വന്തി സൂരമുസ്രയഃ പവമാനം മധുശ്ചുതമ് । അഭി ഗിരാ സമസ്വരന്
യജ്ഞികർ വീരനായ സോമത്തെ, തേൻപോലെ മധുരമായതിനെ, ഉണർത്തുന്നു; അവർ വാക്കുകൾ ഉയർത്തി സ്തുതിക്കുന്നു.
അവിതാ നോ അജാശ്വഃ പൂഷാ യാമനിയാമനി । ആ ഭക്ഷത്കന്യാസു നഃ
കഴുതയില്ലാത്ത കുതിരകളുള്ള സംരക്ഷകനായ പൂഷൻ ഞങ്ങളുടെ യാത്രയ്ക്ക് വഴികാട്ടണേ; അവൻ ഞങ്ങളെ കന്യകളിൽ പോഷിപ്പിക്കണമേ.
അയം സോമഃ കപര്ദിനേ ഘൃതം ന പവതേ മധു । ആ ഭക്ഷത്കന്യാസു നഃ
കുടിയുള്ളവനായി ഈ സോമം നെയ്യുപമമായ മധുരമായി ഒഴുകുന്നു; അവൻ ഞങ്ങളെ കന്യകളിൽ പോഷിപ്പിക്കണമേ.
അയം ത ആഘൃണേ സുതോ ഘൃതം ന പവതേ ശുചി । ആ ഭക്ഷത്കന്യാസു നഃ
പ്രഭയുള്ളവനേ, നിന്നുവേണ്ടി പിഴിഞ്ഞ സോമം നെയ്യുപമമായി ശുദ്ധമായി ഒഴുകുന്നു; അവൻ ഞങ്ങളെ കന്യകളിൽ പോഷിപ്പിക്കണമേ.
വാചോ ജന്തുഃ കവീനാം പവസ്വ സോമ ധാരയാ । ദേവേഷു രത്നധാ അസി
കവികളുടെ വാക്കിൽ ജനിച്ച സോമമേ, ശക്തിയോടെ ഒഴുകു; ദേവന്മാരിൽ നീ ധനങ്ങളുടെ വഹകനാണ്.
ആ കലശേഷു ധാവതി ശ്യേനോ വര്മ വി ഗാഹതേ । അഭി ദ്രോണാ കനിക്രദത്
അവൻ കലശങ്ങളിൽ കുതിക്കുന്നു; ശ്യേനൻ തന്റെ കാവചം വ്യാപിപ്പിക്കുന്നു; അവൻ പാത്രങ്ങൾക്കു മുകളിൽ ഉച്ചത്തിൽ വിളിക്കുന്നു.
പരി പ്ര സോമ തേ രസോഽസര്ജി കലശേ സുതഃ । ശ്യേനോ ന തക്തോ അര്ഷതി
സോമനേ, നിന്നെ ചുറ്റി നിന്റെ രസം പിഴിഞ്ഞ് കലശത്തിൽ ഒഴിക്കുന്നു; വേഗമുള്ള ശ്യേനനെപ്പോലെ അത് ഒഴുകുന്നു.
പവസ്വ സോമ മന്ദയന്നിന്ദ്രായ മധുമത്തമഃ
ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി, സോമമേ, ഏറ്റവും മധുരമായി ആനന്ദം പകരുന്നവനായി ഒഴുകു.
അസൃഗ്രന്ദേവവീതയേ വാജയന്തോ രഥാ ഇവ
ദൈവാനുഗ്രഹത്തിനായി, അവർ രഥങ്ങൾപോലെ മത്സരിച്ച് ഒഴുകുന്നു.
തേ സുതാസോ മദിന്തമാഃ ശുക്രാ വായുമസൃക്ഷത
പിഴിഞ്ഞ രസങ്ങൾ, ഏറ്റവും മദ്യപാനീയവും പ്രകാശമുള്ളതും, വായുവിനൊപ്പം ഒഴുകി.
ഗ്രാവ്ണാ തുന്നോ അഭിഷ്ടുതഃ പവിത്രം സോമ ഗച്ഛസി । ദധത്സ്തോത്രേ സുവീര്യമ്
കല്ലാൽ ഉണർത്തപ്പെട്ട് സ്തുതിക്കപ്പെട്ട സോമനേ, നീ ശുദ്ധീകരണത്തിലേക്ക് പോകുന്നു; സ്തുതിക്ക് വീര്യം നൽകുന്നു.
ഏഷ തുന്നോ അഭിഷ്ടുതഃ പവിത്രമതി ഗാഹതേ । രക്ഷോഹാ വാരമവ്യയമ്
ഈ സോമൻ ഉണർത്തപ്പെടുകയും സ്തുതിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്ത് ശുദ്ധീകരണത്തിലേക്ക് എത്തുന്നു; ഭൂതങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, പരാജയമില്ലാത്ത സംരക്ഷകൻ.
യദന്തി യച്ച ദൂരകേ ഭയം വിന്ദതി മാമിഹ । പവമാന വി തജ്ജഹി
എന്ത് അടുത്തതായാലും ദൂരെയുള്ളതായാലും, എന്ത് ഭയം ഉണ്ടാകുന്നുവോ, അതൊന്നും എന്നെ സ്പർശിക്കരുത്; ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവനേ, അതെല്ലാം നീ അകറ്റണമേ.
പവമാനഃ സോ അദ്യ നഃ പവിത്രേണ വിചര്ഷണിഃ । യഃ പോതാ സ പുനാതു നഃ
ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവനേ, ഇന്ന് നീ നിന്റെ ശുദ്ധീകരണത്താൽ ഞങ്ങളെ ശുദ്ധമാക്കണം, ജ്ഞാനിയേ; ശുദ്ധമാക്കുന്നവനായിട്ട് ഞങ്ങളെ ശുദ്ധമാക്കണം.
യത്തേ പവിത്രമര്ചിഷ്യഗ്നേ വിതതമന്തരാ । ബ്രഹ്മ തേന പുനീഹി നഃ
അഗ്നേയേ, നിന്റെ പ്രകാശമുള്ള ശുദ്ധീകരണം ഉള്ളിൽ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു; ആ ദൈവിക ശക്തിയാൽ ഞങ്ങളെ ശുദ്ധമാക്കണം.
യത്തേ പവിത്രമര്ചിവദഗ്നേ തേന പുനീഹി നഃ । ബ്രഹ്മസവൈഃ പുനീഹി നഃ
അഗ്നേയേ, നിന്റെ പ്രകാശമുള്ള ശുദ്ധീകരണത്താൽ ഞങ്ങളെ ശുദ്ധമാക്കണം; ദൈവിക ഗായനങ്ങളാൽ ഞങ്ങളെ ശുദ്ധമാക്കണം.
ഉഭാഭ്യാം ദേവ സവിതഃ പവിത്രേണ സവേന ച । മാം പുനീഹി വിശ്വതഃ
ദൈവമായ സവിതാവേ, ശുദ്ധീകരണത്താലും യജ്ഞത്താലും, ഇരുപക്ഷത്തുനിന്നും എന്നെ എല്ലാതരത്തിലും ശുദ്ധമാക്കണം.
ത്രിഭിഷ്ട്വം ദേവ സവിതര്വര്ഷിഷ്ഠൈഃ സോമ ധാമഭിഃ । അഗ്നേ ദക്ഷൈഃ പുനീഹി നഃ
ദേവനായ സവിതാവേ, നിന്റെ മൂന്നു ഉന്നതമായ വാസസ്ഥലങ്ങളാലും, സോമന്റെ ശക്തികളാലും, അഗ്നേ, നിന്റെ കഴിവുകൊണ്ട് ഞങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കണമേ.
പുനന്തു മാം ദേവജനാഃ പുനന്തു വസവോ ധിയാ । വിശ്വേ ദേവാഃ പുനീത മാ ജാതവേദഃ പുനീഹി മാ
ദേവതകൾ എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ, വസുക്കൾ ജ്ഞാനത്തോടെ എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ, എല്ലാ ദേവന്മാരും എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കട്ടെ, ജാതവേദാ, നീ എന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കണം.
പ്ര പ്യായസ്വ പ്ര സ്യന്ദസ്വ സോമ വിശ്വേഭിരംശുഭിഃ । ദേവേഭ്യ ഉത്തമം ഹവിഃ
സോമനേ, നിന്റെ എല്ലാ പ്രവാഹങ്ങളോടും കൂടി ഒഴുകി പകരണം; ദേവന്മാർക്ക് ഏറ്റവും ഉത്തമമായ ഹോമം അർപ്പിക്കണം.
ഉപ പ്രിയം പനിപ്നതം യുവാനമാഹുതീവൃധമ് । അഗന്മ ബിഭ്രതോ നമഃ
നാം പ്രിയപ്പെട്ട യുവാവായ, ഹോമങ്ങൾ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവനോടു വന്ദനം അണിഞ്ഞ് സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു.
അലായ്യസ്യ പരശുര്നനാശ തമാ പവസ്വ ദേവ സോമ । ആഖും ചിദേവ ദേവ സോമ
ദൈവമായ സോമനേ, അജ്ഞാനിയുടെ വെട്ടിക്കൊള്ളുന്ന കുരുവാൾ നശിപ്പിച്ച് നീ ഒഴുകണം; ദൈവമായ സോമനേ, എങ്കിൽ എങ്കിൽ ഒരു എലി പോലും.
യഃ പാവമാനീരധ്യേത്യൃഷിഭിഃ സമ്ഭൃതം രസമ് । സര്വം സ പൂതമശ്നാതി സ്വദിതം മാതരിശ്വനാ
ആർ പാവമാനി ശ്ലോകങ്ങൾ, ഋഷിമാർ സമ്പാദിച്ച രസം ഉച്ചരിച്ചാലോ, അവൻ ശുദ്ധമായതും മധുരമായതും, മാതരിശ്വാനോടൊപ്പം ആസ്വദിക്കും.
പാവമാനീര്യോ അധ്യേത്യൃഷിഭിഃ സമ്ഭൃതം രസമ് । തസ്മൈ സരസ്വതീ ദുഹേ ക്ഷീരം സര്പിര്മധൂദകമ്
ആർ പാവമാനി ശ്ലോകങ്ങൾ, ഋഷിമാർ സമ്പാദിച്ച രസം ഉച്ചരിച്ചാലോ, അവനു സരസ്വതി പാൽ, നെയ്യ്, തേൻ കലർന്ന വെള്ളം എന്നിവ നൽകുന്നു.