സംജാനാനാ ഉപ സീദന്നഭിജ്ഞു പത്നീവന്തോ നമസ്യം നമസ്യന് । രിരിക്വാംസസ്തന്വഃ കൃണ്വത സ്വാഃ സഖാ സഖ്യുര്നിമിഷി രക്ഷമാണാഃ
അറിയുന്നവർ, ഭാര്യകളോടൊപ്പം ചേർന്ന് ഇരുന്നു, ആരാധ്യനായി നമസ്കരിച്ചു; വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു, അവർ തങ്ങളുടെ രൂപങ്ങൾ സ്വന്തമാക്കി; സ്നേഹിതൻ സ്നേഹിതനെ കണ്ണടയ്ക്കാതെ കാത്തിരിക്കുന്നു.
ത്രിഃ സപ്ത യദ്ഗുഹ്യാനി ത്വേ ഇത്പദാവിദന്നിഹിതാ യജ്ഞിയാസഃ । തേഭീ രക്ഷന്തേ അമൃതം സജോഷാഃ പശൂഞ്ച സ്ഥാതൄഞ്ചരഥം ച പാഹി
യജ്ഞയോഗ്യന്മാർ നിന്റെ ഉള്ളിൽ മൂന്ന് ഏഴു രഹസ്യ പടികൾ കണ്ടെത്തിയപ്പോൾ, അവയുമായി ഒന്നിച്ച് അവർ അമൃതത്തെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു; പശുക്കളെയും നിലകൊള്ളുന്നവരെയും സഞ്ചരിക്കുന്നവരെയും രഥത്തെയും സംരക്ഷിക്കണം.
വിദ്വാഁ അഗ്നേ വയുനാനി ക്ഷിതീനാം വ്യാനുഷക്ഛുരുധോ ജീവസേ ധാഃ । അന്തര്വിദ്വാഁ അധ്വനോ ദേവയാനാനതന്ദ്രോ ദൂതോ അഭവോ ഹവിര്വാട്
അഗ്നേ, നീ ജനങ്ങളുടെ വഴികൾ അറിയുന്നു, ജീവൻക്കായുള്ള ഭാഗങ്ങൾ നീ വിതരണം ചെയ്യുന്നു; ദേവന്മാരുടെ വഴികൾ അറിയുന്നവനായി, അശ്രാന്തമായി, നീ ദൂതനായി, ഹവിസ്സിന്റെ വാഹകനായി മാറി.
സ്വാധ്യോ ദിവ ആ സപ്ത യഹ്വീ രായോ ദുരോ വ്യൃതജ്ഞാ അജാനന് । വിദദ്ഗവ്യം സരമാ ദൃള്ഹമൂര്വം യേനാ നു കം മാനുഷീ ഭോജതേ വിട്
സ്വയംജനിച്ച ഏഴു വലിയ നദികൾ ആകാശത്തിൽ നിന്ന് സമ്പത്തിന്റെ വഴികൾ അറിയുന്നു, അവ പുറത്ത് വന്നിരിക്കുന്നു; ശരമാ കർശനമായി കാത്തിരുന്ന പശുക്കളെ കണ്ടെത്തി, അതിനാൽ മനുഷ്യൻ ഇപ്പോൾ അവയുടെ ഭാഗം അനുഭവിക്കുന്നു.
ആ യേ വിശ്വാ സ്വപത്യാനി തസ്ഥുഃ കൃണ്വാനാസോ അമൃതത്വായ ഗാതുമ് । മഹ്നാ മഹദ്ഭിഃ പൃഥിവീ വി തസ്ഥേ മാതാ പുത്രൈരദിതിര്ധായസേ വേഃ
എല്ലാ അധിപതികളും സ്ഥാപിച്ചവർ, അമൃതതയിലേക്കുള്ള വഴി സൃഷ്ടിച്ചു, ഉറപ്പോടെ നിന്നു; മഹത്വത്തിൽ, വലിയവർ ഭൂമിയെ വ്യാപിപ്പിച്ചു; മാതാവായ അദിതി പുത്രന്മാരോടൊപ്പം പോഷണത്തിനായി സ്ഥാപിതയായി.
അധി ശ്രിയം നി ദധുശ്ചാരുമസ്മിന്ദിവോ യദക്ഷീ അമൃതാ അകൃണ്വന് । അധ ക്ഷരന്തി സിന്ധവോ ന സൃഷ്ടാഃ പ്ര നീചീരഗ്നേ അരുഷീരജാനന്
അമരന്മാർ ആകാശത്തിൽ ദിവസങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചപ്പോൾ, അവർ ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് മനോഹരമായ തേജസ് നിക്ഷേപിച്ചു; പിന്നെ നദികൾ ഒഴുകിത്തുടങ്ങി, അഗ്നേ, ചുവപ്പൻമാർ താഴേക്ക് ജനിച്ചു.
രയിര്ന യഃ പിതൃവിത്തോ വയോധാഃ സുപ്രണീതിശ്ചികിതുഷോ ന ശാസുഃ । സ്യോനശീരതിഥിര്ന പ്രീണാനോ ഹോതേവ സദ്മ വിധതോ വി താരീത്
പിതാവിന്റെ അവകാശിയായി സമ്പത്ത് കൈവശം വയ്ക്കുന്നവനായി, ശക്തി നൽകുന്നവനായി, ജ്ഞാനിയായ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശകനായി, സ്നേഹപൂർവ്വം സ്വീകരിക്കുന്ന അതിഥിപോലെയും, ഹോതാവിന്റെപോലെയും, വീട്ടുകാരെ സുരക്ഷിതമായി കടത്തിവരുന്നു.
ദേവോ ന യഃ സവിതാ സത്യമന്മാ ക്രത്വാ നിപാതി വൃജനാനി വിശ്വാ । പുരുപ്രശസ്തോ അമതിര്ന സത്യ ആത്മേവ ശേവോ ദിധിഷായ്യോ ഭൂത്
ദേവനായ സവിറ്റാവിനെപോലെ, സത്യചിന്തയോടെ, തന്റെ ഇച്ഛാശക്തിയാൽ എല്ലാം സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ; അനേകർ പ്രശംസിക്കുന്നവൻ, സത്യബുദ്ധിയുള്ളവൻ, ദയാമനസ്സുള്ള ആത്മാവിനെപ്പോലെയും, ആഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്നവനാണ്.
ദേവോ ന യഃ പൃഥിവീം വിശ്വധായാ ഉപക്ഷേതി ഹിതമിത്രോ ന രാജാ । പുരഃസദഃ ശര്മസദോ ന വീരാ അനവദ്യാ പതിജുഷ്ടേവ നാരീ
ദേവനായി ഭൂമിയെ എല്ലാ രൂപങ്ങളിലും നിലനിര്ത്തുന്നവനാണ് അവന്. രാജാവുപോലെ സ്നേഹിതനായി സംരക്ഷിക്കുന്നു. മുന്നില് ഇരുന്ന് അഭയം നല്കുന്ന വീരന്മാരെപ്പോലെയും, കുറ്റമില്ലാത്ത ഭര്ത്താവിന്റെ സ്നേഹിതയായ സ്ത്രീയെപ്പോലെയും.
തം ത്വാ നരോ ദമ ആ നിത്യമിദ്ധമഗ്നേ സചന്ത ക്ഷിതിഷു ധ്രുവാസു । അധി ദ്യുമ്നം നി ദധുര്ഭൂര്യസ്മിന്ഭവാ വിശ്വായുര്ധരുണോ രയീണാമ്
അഗ്നേ, നിത്യമായി വീടുകളില് നിന്നു മനുഷ്യര് നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നു. സ്ഥിരമായ വാസസ്ഥലങ്ങളില് നിന്നു നിന്നിലേക്കാണ് മഹത്വം നിക്ഷേപിക്കുന്നത്. സമ്പത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമായും, എല്ലാവര്ക്കും ആശ്രയമായും നീ നിലകൊള്ളണം.
വി പൃക്ഷോ അഗ്നേ മഘവാനോ അശ്യുര്വി സൂരയോ ദദതോ വിശ്വമായുഃ । സനേമ വാജം സമിഥേഷ്വര്യോ ഭാഗം ദേവേഷു ശ്രവസേ ദധാനാഃ
അഗ്നേ, ധനികന്മാര് അവരുടെ ദാനങ്ങള് വ്യാപിപ്പിച്ചു. ജ്ഞാനികള് ജീവനെ പങ്കിട്ടു. ദേവന്മാരില് പ്രശസ്തി നേടാന് ഞങ്ങള് സമവായത്തില് വിജയവും, ഞങ്ങളുടെ ഭാഗവും സമര്പ്പിക്കട്ടെ.
ഋതസ്യ ഹി ധേനവോ വാവശാനാഃ സ്മദൂധ്നീഃ പീപയന്ത ദ്യുഭക്താഃ । പരാവതഃ സുമതിം ഭിക്ഷമാണാ വി സിന്ധവഃ സമയാ സസ്രുരദ്രിമ്
സത്യത്തിന്റെ പശുക്കള് ഉത്സാഹത്തോടെ പാല് നിറഞ്ഞ മുലകൊണ്ടു ഞങ്ങളെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു, വെളിച്ചം പങ്കുവെക്കുന്നു. ദൂരത്ത് നിന്ന് നല്ല മനസ്സു തേടി, നദികള് പാറ പൊട്ടിച്ചുപോലെയാണ് അവ ഒരുമിച്ചു ഒഴുകുന്നത്.
ത്വേ അഗ്നേ സുമതിം ഭിക്ഷമാണാ ദിവി ശ്രവോ ദധിരേ യജ്ഞിയാസഃ । നക്താ ച ചക്രുരുഷസാ വിരൂപേ കൃഷ്ണം ച വര്ണമരുണം ച സം ധുഃ
അഗ്നേ, നിന്നുടെ അനുഗ്രഹം തേടുന്നവര് സ്വര്ഗത്തില് പ്രശസ്തി നേടി. രാത്രി, പ്രഭാതം എന്നിങ്ങനെ വ്യത്യസ്തമായ രൂപങ്ങളുള്ളവ, കറുപ്പ് നിറവും ചുവപ്പ് നിറവും ചേര്ത്തിരിക്കുന്നു.
യാന്രായേ മര്താന്സുഷൂദോ അഗ്നേ തേ സ്യാമ മഘവാനോ വയം ച । ഛായേവ വിശ്വം ഭുവനം സിസക്ഷ്യാപപ്രിവാന്രോദസീ അന്തരിക്ഷമ്
അഗ്നേ, നീ സന്തോഷത്തോടെ സമ്പത്ത് നല്കുന്ന മനുഷ്യരില് ഞങ്ങളും ഉള്പ്പെടട്ടെ. നിഴലുപോലെ നീ ഭൂമിയെയും ആകാശത്തെയും അന്തരീക്ഷത്തെയും സംരക്ഷിക്കണം.
അര്വദ്ഭിരഗ്നേ അര്വതോ നൃഭിര്നൄന്വീരൈര്വീരാന്വനുയാമാ ത്വോതാഃ । ഈശാനാസഃ പിതൃവിത്തസ്യ രായോ വി സൂരയഃ ശതഹിമാ നോ അശ്യുഃ
അഗ്നേ, കുതിരകളോടെ കുതിരകളെ, മനുഷ്യരോടെ മനുഷ്യരെ, വീരരോടെ വീരരെ ജയിക്കട്ടെ. പിതാക്കളുടെ സമ്പത്തിന്റെ ഉടമകളായി ഞങ്ങള് വേഗത്തില് സമ്പത്ത് നേടട്ടെ. ജ്ഞാനികള്ക്ക് നൂറിരട്ടി സമ്പത്ത് ലഭിക്കട്ടെ.
ഏതാ തേ അഗ്ന ഉചഥാനി വേധോ ജുഷ്ടാനി സന്തു മനസേ ഹൃദേ ച । ശകേമ രായഃ സുധുരോ യമം തേഽധി ശ്രവോ ദേവഭക്തം ദധാനാഃ
അഗ്നേ, ജ്ഞാനവാനേ, ഈ സ്തുതികള് നിന്റെ മനസ്സിനും ഹൃദയത്തിനും പ്രിയമായിരിക്കട്ടെ. ദൈവികമായ കീര്ത്തി വഹിച്ച് ഞങ്ങള് ദീര്ഘകാലം സമ്പത്ത് നേടട്ടെ, ദേവന്മാരുടെ അനുഗ്രഹത്തോടെ.
ഉപപ്രയന്തോ അധ്വരം മന്ത്രം വോചേമാഗ്നയേ । ആരേ അസ്മേ ച ശൃണ്വതേ
യാഗത്തിന് സമീപിക്കുമ്പോള് അഗ്നിയെ ഉദ്ദേശിച്ച് മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കാം. ദൂരത്ത് നിന്ന് കേള്ക്കുന്നവനും ഞങ്ങള്ക്കും വേണ്ടി.
യഃ സ്നീഹിതീഷു പൂര്വ്യഃ സംജഗ്മാനാസു കൃഷ്ടിഷു । അരക്ഷദ്ദാശുഷേ ഗയമ്
സുഹൃത്തുക്കളില് പുരാതനനായവന്, ജനങ്ങളില് എത്തി, ആരാധകന്റെ ജീവന് സംരക്ഷിച്ചു.
ഉത ബ്രുവന്തു ജന്തവ ഉദഗ്നിര്വൃത്രഹാജനി । ധനംജയോ രണേരണേ
സകല ജന്തുക്കളും പറയും: വൃത്രനെ സംഹരിച്ച അഗ്നി ജനിച്ചു, യുദ്ധത്തില് യുദ്ധം വിജയിച്ചവന് സമ്പത്ത് നേടുന്നു.
യസ്യ ദൂതോ അസി ക്ഷയേ വേഷി ഹവ്യാനി വീതയേ । ദസ്മത്കൃണോഷ്യധ്വരമ്
ആവാസത്തില് നീ ദൂതനാകുമ്പോള് അവന്റെ ഹോമങ്ങള് സമൃദ്ധിക്കായി കൊണ്ടുവരുന്നു. ഞങ്ങള്ക്കായി യാഗം നടത്തുന്നു.
തമിത്സുഹവ്യമങ്ഗിരഃ സുദേവം സഹസോ യഹോ । ജനാ ആഹുഃ സുബര്ഹിഷമ്
അംഗിരസുകള് എളുപ്പത്തില് വിളിക്കാവുന്നവനെയും, നല്ല ദൈവത്തെയും, ശക്തിയുള്ളവനെയും, മനോഹരമായ ഇരിപ്പിടമുള്ളവനെയുമാണ് ജനങ്ങള് വിളിക്കുന്നത്.
ആ ച വഹാസി താഁ ഇഹ ദേവാഁ ഉപ പ്രശസ്തയേ । ഹവ്യാ സുശ്ചന്ദ്ര വീതയേ
നീ ദേവന്മാരെ ഇവിടെ വന്ന് പ്രശംസയ്ക്കായി കൊണ്ടുവരുന്നു, പ്രകാശമുള്ളവനേ, സമൃദ്ധിക്കായി ഹോമങ്ങള് സമര്പ്പിക്കുന്നു.
ന യോരുപബ്ദിരശ്വ്യഃ ശൃണ്വേ രഥസ്യ കച്ചന । യദഗ്നേ യാസി ദൂത്യമ്
കുതിരയോ രഥമോ ഒരു തടസ്സവും കേള്ക്കുന്നില്ല, അഗ്നേ, നീ ദൂതനായി പോകുമ്പോള്.
ത്വോതോ വാജ്യഹ്രയോഽഭി പൂര്വസ്മാദപരഃ । പ്ര ദാശ്വാഁ അഗ്നേ അസ്ഥാത്
നിന്റെ ശക്തിയാല് കുതിരയും വേഗവാനായവനും മുന്പുള്ളവനെ മറികടക്കുന്നു. അഗ്നേ, ആരാധകന് മുന്നില് നിലകൊള്ളട്ടെ.
ഉത ദ്യുമത്സുവീര്യം ബൃഹദഗ്നേ വിവാസസി । ദേവേഭ്യോ ദേവ ദാശുഷേ
പ്രഭയുള്ള മഹത്തായ വീരത്വം ദേവന്മാരില് നിന്ന് ആരാധകന് നല്കുന്നു, അഗ്നേ, ദൈവമേ.
ജുഷസ്വ സപ്രഥസ്തമം വചോ ദേവപ്സരസ്തമമ് । ഹവ്യാ ജുഹ്വാന ആസനി
ദൈവമേ, ജലങ്ങളില് ഏറ്റവും ഉത്തമനേ, ഏറ്റവും വ്യാപകമായ സ്തുതികള് നീ സ്വീകരിക്കണം. ഹോമം സ്വീകരിച്ച് ഇരിക്കുമ്പോള്.
അഥാ തേ അങ്ഗിരസ്തമാഗ്നേ വേധസ്തമ പ്രിയമ് । വോചേമ ബ്രഹ്മ സാനസി
അഗ്നേ, അങ്ങ് അംഗിരസ്സന്മാരിൽ ഏറ്റവും പ്രബുദ്ധനും, ഏറ്റവും പ്രിയങ്കരനും ആണല്ലോ. അതിനാൽ ഞങ്ങൾക്കു പ്രിയപ്പെട്ട ഈ സ്തുതിഗാനം അങ്ങോട്ട് അർപ്പിക്കുന്നു, അങ്ങ് ഞങ്ങളുടെ ശക്തിയാണ്.
കസ്തേ ജാമിര്ജനാനാമഗ്നേ കോ ദാശ്വധ്വരഃ । കോ ഹ കസ്മിന്നസി ശ്രിതഃ
അഗ്നേ, മനുഷ്യരിൽ ആരാണ് അങ്ങയുടെ ഏറ്റവും അടുത്ത സുഹൃത്ത്? യാഗത്തിൽ ഏറ്റവും ഉദാരനായവൻ ആരാണ്? അങ്ങ് ആരിൽ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു?
ത്വം ജാമിര്ജനാനാമഗ്നേ മിത്രോ അസി പ്രിയഃ । സഖാ സഖിഭ്യ ഈഡ്യഃ
അഗ്നേ, മനുഷ്യരിൽ അങ്ങ് ഏറ്റവും അടുത്ത സുഹൃത്തും, പ്രിയങ്കരനും ആണല്ലോ. സുഹൃത്തുക്കളിൽ അങ്ങ് സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നവനാണ്.
യജാ നോ മിത്രാവരുണാ യജാ ദേവാഁ ഋതം ബൃഹത് । അഗ്നേ യക്ഷി സ്വം ദമമ്
മിത്രനും വരുണനും ദേവന്മാരെയും വേണ്ടി അർപ്പണം നടത്തേണം, മഹത്തായ സത്യം ദേവന്മാരിൽ അർപ്പിക്കണം. അഗ്നേ, അങ്ങയുടെ വീട്ടിൽ അർപ്പണം നടത്തുക.