മഹേ യത്പിത്ര ഈം രസം ദിവേ കരവ ത്സരത്പൃശന്യശ്ചികിത്വാന് । സൃജദസ്താ ധൃഷതാ ദിദ്യുമസ്മൈ സ്വായാം ദേവോ ദുഹിതരി ത്വിഷിം ധാത്
മഹാനായ പിതാവിനായി, നീ ആ രസം ആകാശത്തിലേക്ക് ഒഴിപ്പിച്ചപ്പോൾ, വേഗത്തിൽ ചലിക്കുന്ന, ബുദ്ധിമാൻ പൃശന്യൻ അവനുവേണ്ടി പ്രകാശം വിടർത്തി; ദേവൻ തന്റെ സ്വന്തം മകളിൽ തേജസ് നിക്ഷേപിച്ചു.
സ്വ ആ യസ്തുഭ്യം ദമ ആ വിഭാതി നമോ വാ ദാശാദുശതോ അനു ദ്യൂന് । വര്ധോ അഗ്നേ വയോ അസ്യ ദ്വിബര്ഹാ യാസദ്രായാ സരഥം യം ജുനാസി
നിന്റെ വീട്ടിൽ വെളിച്ചം പകരുന്നവൻ, ഭക്തനോ അല്ലയോ എന്നതല്ലാതെ, ഞങ്ങളുടെ നമസ്കാരം സ്വീകരിക്കട്ടെ. അഗ്നേ, നീ നയിക്കുന്ന ഐശ്വര്യത്തിന്റെ രഥം കൊണ്ടുവരുന്നവന്റെ ശക്തി ഇരട്ടിയായി വർദ്ധിപ്പിക്കണം.
അഗ്നിം വിശ്വാ അഭി പൃക്ഷഃ സചന്തേ സമുദ്രം ന സ്രവതഃ സപ്ത യഹ്വീഃ । ന ജാമിഭിര്വി ചികിതേ വയോ നോ വിദാ ദേവേഷു പ്രമതിം ചികിത്വാന്
എല്ലാ വംശങ്ങളും അഗ്നിയെ തേടുന്നു, ഏഴു വലിയ നദികൾ സമുദ്രത്തിലേക്ക് ഒഴുകുന്നതുപോലെ. നമ്മുടെ ഉത്സാഹം ബന്ധുക്കളിൽ ഇടയിൽ ക്ഷയിക്കില്ല—അവൻ അറിഞ്ഞവൻ, ദേവന്മാരിൽ ജ്ഞാനം കണ്ടെത്തുന്നു.
ആ യദിഷേ നൃപതിം തേജ ആനട് ഛുചി രേതോ നിഷിക്തം ദ്യൌരഭീകേ । അഗ്നിഃ ശര്ധമനവദ്യം യുവാനം സ്വാധ്യം ജനയത്സൂദയച്ച
അഗ്നേ, നീ മനുഷ്യരുടെ അധിപതിയെ ആഗ്രഹിച്ചു, ആകാശത്തിന്റെ മടിയിൽ ശുദ്ധമായ വിത്ത് ചിതറിച്ചു; നീ കുറ്റമില്ലാത്ത, യുവാക്കളായ സ്വയംജനിച്ച ഒരു സംഘം സൃഷ്ടിച്ചു വളർത്തുകയും ചെയ്തു.
മനോ ന യോഽധ്വനഃ സദ്യ ഏത്യേകഃ സത്രാ സൂരോ വസ്വ ഈശേ । രാജാനാ മിത്രാവരുണാ സുപാണീ ഗോഷു പ്രിയമമൃതം രക്ഷമാണാ
മനസ്സുപോലെ, വഴികളിലൂടെ ഒരുവൻ ഉടനടി സഞ്ചരിച്ച് സമ്പത്തിന്റെ അധിപതി ആകുന്നു; രാജാക്കന്മാരായ മിത്രനും വരുണനും മനോഹരമായ കൈകളോടെ പശുക്കളിൽ പ്രിയപ്പെട്ട അമൃതസ്വരൂപിയെ സംരക്ഷിക്കുന്നു.
മാ നോ അഗ്നേ സഖ്യാ പിത്ര്യാണി പ്ര മര്ഷിഷ്ഠാ അഭി വിദുഷ്കവിഃ സന് । നഭോ ന രൂപം ജരിമാ മിനാതി പുരാ തസ്യാ അഭിശസ്തേരധീഹി
അഗ്നേ, പിതാക്കന്മാരുടെ സൗഹൃദങ്ങൾ നശിക്കാതിരിക്കാൻ നോക്കണം; അറിവുള്ളവനായി ഞങ്ങളെ അവഗണിക്കരുത്; പ്രായം ആകാശത്തിന്റെ രൂപം കുറയ്ക്കുന്നില്ല—ആ പുരാതന ശാപത്തിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണം.
നി കാവ്യാ വേധസഃ ശശ്വതസ്കര്ഹസ്തേ ദധാനോ നര്യാ പുരൂണി । അഗ്നിര്ഭുവദ്രയിപതീ രയീണാം സത്രാ ചക്രാണോ അമൃതാനി വിശ്വാ
നിത്യമായ സൃഷ്ടികൾ, ധാരാളം മഹത്തായ വസ്തുക്കൾ കൈവശം വച്ചുകൊണ്ട്, ജ്ഞാനിയുടെ കൈയിൽ സ്ഥാപിതമാണ്; അഗ്നി സമ്പത്തിന്റെ അധിപതിയായി, എല്ലാം അമൃതസ്വരൂപമായവയെ ഒരുമിച്ച് സൃഷ്ടിച്ചു.
അസ്മേ വത്സം പരി ഷന്തം ന വിന്ദന്നിച്ഛന്തോ വിശ്വേ അമൃതാ അമൂരാഃ । ശ്രമയുവഃ പദവ്യോ ധിയംധാസ്തസ്ഥുഃ പദേ പരമേ ചാര്വഗ്നേഃ
അമരന്മാരും വൃദ്ധിപ്രാപിക്കാത്തവരും, ആ ചുറ്റി നടക്കുന്ന കിടാവിനെ കണ്ടെത്താൻ ആഗ്രഹിച്ചു, കണ്ടെത്താനായില്ല; ക്ഷീണിച്ചും വഴികൾ അന്വേഷിച്ചും അവർ അഗ്നിയുടെ പരമപദത്തിൽ ജ്ഞാനത്തോടുകൂടി നിന്നു.
തിസ്രോ യദഗ്നേ ശരദസ്ത്വാമിച്ഛുചിം ഘൃതേന ശുചയഃ സപര്യാന് । നാമാനി ചിദ്ദധിരേ യജ്ഞിയാന്യസൂദയന്ത തന്വഃ സുജാതാഃ
മൂന്ന് ശരത്കാലങ്ങൾ, അഗ്നേ, ശുദ്ധരായവർ നിനക്ക് നെയ്യാൽ പൂജിച്ച് നിന്നെ തേടുമ്പോൾ, അവർ യജ്ഞയോഗ്യമായ പേരുകൾ സ്വീകരിച്ചു, നല്ല ജന്മം പ്രാപിച്ച അവരവരുടെ രൂപങ്ങൾ ഉണർന്നു.
ആ രോദസീ ബൃഹതീ വേവിദാനാഃ പ്ര രുദ്രിയാ ജഭ്രിരേ യജ്ഞിയാസഃ । വിദന്മര്തോ നേമധിതാ ചികിത്വാനഗ്നിം പദേ പരമേ തസ്ഥിവാംസമ്
വിസ്തൃതവും ജ്ഞാനമുള്ളവരുമായ രുദ്രന്മാർ യജ്ഞം ഏറ്റെടുത്തു, ഭൂമിയിലും ആകാശത്തിലും വ്യാപിച്ചു; മനുഷ്യൻ പരിശ്രമത്തിലൂടെ ജ്ഞാനമുണ്ടാക്കി, അഗ്നിയെ പരമപദത്തിൽ കണ്ടെത്തി.
സംജാനാനാ ഉപ സീദന്നഭിജ്ഞു പത്നീവന്തോ നമസ്യം നമസ്യന് । രിരിക്വാംസസ്തന്വഃ കൃണ്വത സ്വാഃ സഖാ സഖ്യുര്നിമിഷി രക്ഷമാണാഃ
അറിയുന്നവർ, ഭാര്യകളോടൊപ്പം ചേർന്ന് ഇരുന്നു, ആരാധ്യനായി നമസ്കരിച്ചു; വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു, അവർ തങ്ങളുടെ രൂപങ്ങൾ സ്വന്തമാക്കി; സ്നേഹിതൻ സ്നേഹിതനെ കണ്ണടയ്ക്കാതെ കാത്തിരിക്കുന്നു.
ത്രിഃ സപ്ത യദ്ഗുഹ്യാനി ത്വേ ഇത്പദാവിദന്നിഹിതാ യജ്ഞിയാസഃ । തേഭീ രക്ഷന്തേ അമൃതം സജോഷാഃ പശൂഞ്ച സ്ഥാതൄഞ്ചരഥം ച പാഹി
യജ്ഞയോഗ്യന്മാർ നിന്റെ ഉള്ളിൽ മൂന്ന് ഏഴു രഹസ്യ പടികൾ കണ്ടെത്തിയപ്പോൾ, അവയുമായി ഒന്നിച്ച് അവർ അമൃതത്തെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു; പശുക്കളെയും നിലകൊള്ളുന്നവരെയും സഞ്ചരിക്കുന്നവരെയും രഥത്തെയും സംരക്ഷിക്കണം.
വിദ്വാഁ അഗ്നേ വയുനാനി ക്ഷിതീനാം വ്യാനുഷക്ഛുരുധോ ജീവസേ ധാഃ । അന്തര്വിദ്വാഁ അധ്വനോ ദേവയാനാനതന്ദ്രോ ദൂതോ അഭവോ ഹവിര്വാട്
അഗ്നേ, നീ ജനങ്ങളുടെ വഴികൾ അറിയുന്നു, ജീവൻക്കായുള്ള ഭാഗങ്ങൾ നീ വിതരണം ചെയ്യുന്നു; ദേവന്മാരുടെ വഴികൾ അറിയുന്നവനായി, അശ്രാന്തമായി, നീ ദൂതനായി, ഹവിസ്സിന്റെ വാഹകനായി മാറി.
സ്വാധ്യോ ദിവ ആ സപ്ത യഹ്വീ രായോ ദുരോ വ്യൃതജ്ഞാ അജാനന് । വിദദ്ഗവ്യം സരമാ ദൃള്ഹമൂര്വം യേനാ നു കം മാനുഷീ ഭോജതേ വിട്
സ്വയംജനിച്ച ഏഴു വലിയ നദികൾ ആകാശത്തിൽ നിന്ന് സമ്പത്തിന്റെ വഴികൾ അറിയുന്നു, അവ പുറത്ത് വന്നിരിക്കുന്നു; ശരമാ കർശനമായി കാത്തിരുന്ന പശുക്കളെ കണ്ടെത്തി, അതിനാൽ മനുഷ്യൻ ഇപ്പോൾ അവയുടെ ഭാഗം അനുഭവിക്കുന്നു.
ആ യേ വിശ്വാ സ്വപത്യാനി തസ്ഥുഃ കൃണ്വാനാസോ അമൃതത്വായ ഗാതുമ് । മഹ്നാ മഹദ്ഭിഃ പൃഥിവീ വി തസ്ഥേ മാതാ പുത്രൈരദിതിര്ധായസേ വേഃ
എല്ലാ അധിപതികളും സ്ഥാപിച്ചവർ, അമൃതതയിലേക്കുള്ള വഴി സൃഷ്ടിച്ചു, ഉറപ്പോടെ നിന്നു; മഹത്വത്തിൽ, വലിയവർ ഭൂമിയെ വ്യാപിപ്പിച്ചു; മാതാവായ അദിതി പുത്രന്മാരോടൊപ്പം പോഷണത്തിനായി സ്ഥാപിതയായി.
അധി ശ്രിയം നി ദധുശ്ചാരുമസ്മിന്ദിവോ യദക്ഷീ അമൃതാ അകൃണ്വന് । അധ ക്ഷരന്തി സിന്ധവോ ന സൃഷ്ടാഃ പ്ര നീചീരഗ്നേ അരുഷീരജാനന്
അമരന്മാർ ആകാശത്തിൽ ദിവസങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചപ്പോൾ, അവർ ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് മനോഹരമായ തേജസ് നിക്ഷേപിച്ചു; പിന്നെ നദികൾ ഒഴുകിത്തുടങ്ങി, അഗ്നേ, ചുവപ്പൻമാർ താഴേക്ക് ജനിച്ചു.
രയിര്ന യഃ പിതൃവിത്തോ വയോധാഃ സുപ്രണീതിശ്ചികിതുഷോ ന ശാസുഃ । സ്യോനശീരതിഥിര്ന പ്രീണാനോ ഹോതേവ സദ്മ വിധതോ വി താരീത്
പിതാവിന്റെ അവകാശിയായി സമ്പത്ത് കൈവശം വയ്ക്കുന്നവനായി, ശക്തി നൽകുന്നവനായി, ജ്ഞാനിയായ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശകനായി, സ്നേഹപൂർവ്വം സ്വീകരിക്കുന്ന അതിഥിപോലെയും, ഹോതാവിന്റെപോലെയും, വീട്ടുകാരെ സുരക്ഷിതമായി കടത്തിവരുന്നു.
ദേവോ ന യഃ സവിതാ സത്യമന്മാ ക്രത്വാ നിപാതി വൃജനാനി വിശ്വാ । പുരുപ്രശസ്തോ അമതിര്ന സത്യ ആത്മേവ ശേവോ ദിധിഷായ്യോ ഭൂത്
ദേവനായ സവിറ്റാവിനെപോലെ, സത്യചിന്തയോടെ, തന്റെ ഇച്ഛാശക്തിയാൽ എല്ലാം സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ; അനേകർ പ്രശംസിക്കുന്നവൻ, സത്യബുദ്ധിയുള്ളവൻ, ദയാമനസ്സുള്ള ആത്മാവിനെപ്പോലെയും, ആഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്നവനാണ്.
ദേവോ ന യഃ പൃഥിവീം വിശ്വധായാ ഉപക്ഷേതി ഹിതമിത്രോ ന രാജാ । പുരഃസദഃ ശര്മസദോ ന വീരാ അനവദ്യാ പതിജുഷ്ടേവ നാരീ
ദേവനായി ഭൂമിയെ എല്ലാ രൂപങ്ങളിലും നിലനിര്ത്തുന്നവനാണ് അവന്. രാജാവുപോലെ സ്നേഹിതനായി സംരക്ഷിക്കുന്നു. മുന്നില് ഇരുന്ന് അഭയം നല്കുന്ന വീരന്മാരെപ്പോലെയും, കുറ്റമില്ലാത്ത ഭര്ത്താവിന്റെ സ്നേഹിതയായ സ്ത്രീയെപ്പോലെയും.
തം ത്വാ നരോ ദമ ആ നിത്യമിദ്ധമഗ്നേ സചന്ത ക്ഷിതിഷു ധ്രുവാസു । അധി ദ്യുമ്നം നി ദധുര്ഭൂര്യസ്മിന്ഭവാ വിശ്വായുര്ധരുണോ രയീണാമ്
അഗ്നേ, നിത്യമായി വീടുകളില് നിന്നു മനുഷ്യര് നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നു. സ്ഥിരമായ വാസസ്ഥലങ്ങളില് നിന്നു നിന്നിലേക്കാണ് മഹത്വം നിക്ഷേപിക്കുന്നത്. സമ്പത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമായും, എല്ലാവര്ക്കും ആശ്രയമായും നീ നിലകൊള്ളണം.
വി പൃക്ഷോ അഗ്നേ മഘവാനോ അശ്യുര്വി സൂരയോ ദദതോ വിശ്വമായുഃ । സനേമ വാജം സമിഥേഷ്വര്യോ ഭാഗം ദേവേഷു ശ്രവസേ ദധാനാഃ
അഗ്നേ, ധനികന്മാര് അവരുടെ ദാനങ്ങള് വ്യാപിപ്പിച്ചു. ജ്ഞാനികള് ജീവനെ പങ്കിട്ടു. ദേവന്മാരില് പ്രശസ്തി നേടാന് ഞങ്ങള് സമവായത്തില് വിജയവും, ഞങ്ങളുടെ ഭാഗവും സമര്പ്പിക്കട്ടെ.
ഋതസ്യ ഹി ധേനവോ വാവശാനാഃ സ്മദൂധ്നീഃ പീപയന്ത ദ്യുഭക്താഃ । പരാവതഃ സുമതിം ഭിക്ഷമാണാ വി സിന്ധവഃ സമയാ സസ്രുരദ്രിമ്
സത്യത്തിന്റെ പശുക്കള് ഉത്സാഹത്തോടെ പാല് നിറഞ്ഞ മുലകൊണ്ടു ഞങ്ങളെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു, വെളിച്ചം പങ്കുവെക്കുന്നു. ദൂരത്ത് നിന്ന് നല്ല മനസ്സു തേടി, നദികള് പാറ പൊട്ടിച്ചുപോലെയാണ് അവ ഒരുമിച്ചു ഒഴുകുന്നത്.
ത്വേ അഗ്നേ സുമതിം ഭിക്ഷമാണാ ദിവി ശ്രവോ ദധിരേ യജ്ഞിയാസഃ । നക്താ ച ചക്രുരുഷസാ വിരൂപേ കൃഷ്ണം ച വര്ണമരുണം ച സം ധുഃ
അഗ്നേ, നിന്നുടെ അനുഗ്രഹം തേടുന്നവര് സ്വര്ഗത്തില് പ്രശസ്തി നേടി. രാത്രി, പ്രഭാതം എന്നിങ്ങനെ വ്യത്യസ്തമായ രൂപങ്ങളുള്ളവ, കറുപ്പ് നിറവും ചുവപ്പ് നിറവും ചേര്ത്തിരിക്കുന്നു.
യാന്രായേ മര്താന്സുഷൂദോ അഗ്നേ തേ സ്യാമ മഘവാനോ വയം ച । ഛായേവ വിശ്വം ഭുവനം സിസക്ഷ്യാപപ്രിവാന്രോദസീ അന്തരിക്ഷമ്
അഗ്നേ, നീ സന്തോഷത്തോടെ സമ്പത്ത് നല്കുന്ന മനുഷ്യരില് ഞങ്ങളും ഉള്പ്പെടട്ടെ. നിഴലുപോലെ നീ ഭൂമിയെയും ആകാശത്തെയും അന്തരീക്ഷത്തെയും സംരക്ഷിക്കണം.
അര്വദ്ഭിരഗ്നേ അര്വതോ നൃഭിര്നൄന്വീരൈര്വീരാന്വനുയാമാ ത്വോതാഃ । ഈശാനാസഃ പിതൃവിത്തസ്യ രായോ വി സൂരയഃ ശതഹിമാ നോ അശ്യുഃ
അഗ്നേ, കുതിരകളോടെ കുതിരകളെ, മനുഷ്യരോടെ മനുഷ്യരെ, വീരരോടെ വീരരെ ജയിക്കട്ടെ. പിതാക്കളുടെ സമ്പത്തിന്റെ ഉടമകളായി ഞങ്ങള് വേഗത്തില് സമ്പത്ത് നേടട്ടെ. ജ്ഞാനികള്ക്ക് നൂറിരട്ടി സമ്പത്ത് ലഭിക്കട്ടെ.
ഏതാ തേ അഗ്ന ഉചഥാനി വേധോ ജുഷ്ടാനി സന്തു മനസേ ഹൃദേ ച । ശകേമ രായഃ സുധുരോ യമം തേഽധി ശ്രവോ ദേവഭക്തം ദധാനാഃ
അഗ്നേ, ജ്ഞാനവാനേ, ഈ സ്തുതികള് നിന്റെ മനസ്സിനും ഹൃദയത്തിനും പ്രിയമായിരിക്കട്ടെ. ദൈവികമായ കീര്ത്തി വഹിച്ച് ഞങ്ങള് ദീര്ഘകാലം സമ്പത്ത് നേടട്ടെ, ദേവന്മാരുടെ അനുഗ്രഹത്തോടെ.
ഉപപ്രയന്തോ അധ്വരം മന്ത്രം വോചേമാഗ്നയേ । ആരേ അസ്മേ ച ശൃണ്വതേ
യാഗത്തിന് സമീപിക്കുമ്പോള് അഗ്നിയെ ഉദ്ദേശിച്ച് മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കാം. ദൂരത്ത് നിന്ന് കേള്ക്കുന്നവനും ഞങ്ങള്ക്കും വേണ്ടി.
യഃ സ്നീഹിതീഷു പൂര്വ്യഃ സംജഗ്മാനാസു കൃഷ്ടിഷു । അരക്ഷദ്ദാശുഷേ ഗയമ്
സുഹൃത്തുക്കളില് പുരാതനനായവന്, ജനങ്ങളില് എത്തി, ആരാധകന്റെ ജീവന് സംരക്ഷിച്ചു.
ഉത ബ്രുവന്തു ജന്തവ ഉദഗ്നിര്വൃത്രഹാജനി । ധനംജയോ രണേരണേ
സകല ജന്തുക്കളും പറയും: വൃത്രനെ സംഹരിച്ച അഗ്നി ജനിച്ചു, യുദ്ധത്തില് യുദ്ധം വിജയിച്ചവന് സമ്പത്ത് നേടുന്നു.
യസ്യ ദൂതോ അസി ക്ഷയേ വേഷി ഹവ്യാനി വീതയേ । ദസ്മത്കൃണോഷ്യധ്വരമ്
ആവാസത്തില് നീ ദൂതനാകുമ്പോള് അവന്റെ ഹോമങ്ങള് സമൃദ്ധിക്കായി കൊണ്ടുവരുന്നു. ഞങ്ങള്ക്കായി യാഗം നടത്തുന്നു.