അഭ്യര്ഷ വിചക്ഷണ പവിത്രം ധാരയാ സുതഃ । അഭി വാജമുത ശ്രവഃ
ജ്ഞാനിയേ, ചുരണ്ടപ്പെട്ടവനേ, ശുദ്ധീകരണത്തിലൂടെ മുന്നോട്ട് ഒഴുകുക; ഞങ്ങൾക്ക് ശക്തിയും കീർത്തിയും നൽകുക.
പരി ദ്യുക്ഷഃ സനദ്രയിര്ഭരദ്വാജം നോ അന്ധസാ । സുവാനോ അര്ഷ പവിത്ര ആ
പ്രഭയുള്ള വേഗത്തിൽ ഒഴുകുന്നവൻ, ചുരണ്ടപ്പെട്ടവൻ, ഭരദ്വാജനെ തന്റെ പാനീയത്തിൽ ചുറ്റിക്കൊള്ളട്ടെ; ശുദ്ധീകരണത്തിലൂടെ ഒഴുകുക.
തവ പ്രത്നേഭിരധ്വഭിരവ്യോ വാരേ പരി പ്രിയഃ । സഹസ്രധാരോ യാത്തനാ
നിന്റെ പുരാതന പാതകളിലും തടസ്സമില്ലാത്ത മറകളിലുമാണ് പ്രിയപ്പെട്ടവനേ, ആയിരം പ്രവാഹങ്ങളോടെ ഒഴുകുക.
ചരുര്ന യസ്തമീങ്ഖയേന്ദോ ന ദാനമീങ്ഖയ । വധൈര്വധസ്നവീങ്ഖയ
സ്നേഹമുള്ള സുഹൃത്ത് പോലെ, സോമമേ, ദാനത്തിൽ ഉദാരനാകൂ; ദാനിയായവനുപോലെ, ആയുധങ്ങളാലും ഉദാരനാകൂ.
നി ശുഷ്മമിന്ദവേഷാം പുരുഹൂത ജനാനാമ് । യോ അസ്മാഁ ആദിദേശതി
നമ്മെ എതിര്ക്കുന്നവരുടെ ശക്തി, പലപ്രാവശ്യം വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഇന്ദുവേ, നീ തകർക്കുക.
ശതം ന ഇന്ദ ഊതിഭിഃ സഹസ്രം വാ ശുചീനാമ് । പവസ്വ മംഹയദ്രയിഃ
നൂറ് സഹായങ്ങളാലോ, അല്ലെങ്കിൽ ആയിരം ശുദ്ധരാലോ, ഇന്ദുവേ, നീ ഒഴുകുക; ധനസമൃദ്ധി കൊണ്ടുവരിക.
ഉത്തേ ശുഷ്മാസോ അസ്ഥൂ രക്ഷോ ഭിന്ദന്തോ അദ്രിവഃ । നുദസ്വ യാഃ പരിസ്പൃധഃ
നിന്റെ ശക്തികൾ ഉയർന്നു, അസുരനെ തകർത്തു, പാറക്കല്ലിൽ ചുരണ്ടപ്പെട്ടവനേ; എതിര്ക്കുന്നവരെ നീ അകറ്റുക.
അയാ നിജഘ്നിരോജസാ രഥസംഗേ ധനേ ഹിതേ । സ്തവാ അബിഭ്യുഷാ ഹൃദാ
ഈ ശക്തിയാൽ, നീ രഥയുദ്ധത്തിലും ധനലാഭത്തിനായുള്ള പോരാട്ടത്തിലും ശത്രുവിനെ തോൽപ്പിച്ചു; ഭയമില്ലാത്ത ഹൃദയത്തോടെ സ്തുതിക്കൂ.
അസ്യ വ്രതാനി നാധൃഷേ പവമാനസ്യ ദൂഢ്യാ । രുജ യസ്ത്വാ പൃതന്യതി
പവമാനന്റെ നിയമങ്ങൾ ആരും താങ്ങാനാവില്ല; നിന്നെ എതിര്ക്കുന്നവനെ നീ തകർക്കുക.
തം ഹിന്വന്തി മദച്യുതം ഹരിം നദീഷു വാജിനമ് । ഇന്ദുമിന്ദ്രായ മത്സരമ്
ആഹ്ലാദം പകരുന്ന മഞ്ഞള നിറമുള്ള ആ വേഗവാനായവനെ, ജലങ്ങളിൽ അവർ ഉണർത്തുന്നു — ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി ഉള്ള ഉത്സാഹം നിറഞ്ഞ സോമം.
അസ്യ പ്രത്നാമനു ദ്യുതം ശുക്രം ദുദുഹ്രേ അഹ്രയഃ । പയഃ സഹസ്രസാമൃഷിമ്
അവന്റെ പുരാതനവും പ്രകാശമുള്ള സാരത്തെ, ക്ഷീണം അറിയാത്തവർ പാൽപോലെ പിഴിഞ്ഞെടുത്തു — ആയിരം പ്രവാഹങ്ങളുള്ള, തേജസ്സുള്ള സോമം.
അയം സൂര്യ ഇവോപദൃഗയം സരാംസി ധാവതി । സപ്ത പ്രവത ആ ദിവമ്
സൂര്യനെപ്പോലെ എല്ലാടും നോക്കി, ഈ സോമം നദികളിലൂടെ ഓടുന്നു; ഏഴ് വഴികളിലൂടെ ആകാശത്തേക്കുയരുന്നു.
അയം വിശ്വാനി തിഷ്ഠതി പുനാനോ ഭുവനോപരി । സോമോ ദേവോ ന സൂര്യഃ
ശുദ്ധമായ ഈ സോമദേവൻ, എല്ലാ ലോകങ്ങളിലുമുപരി നില്ക്കുന്നു; സൂര്യനല്ല, സോമദേവൻ തന്നെ.
പരി ണോ ദേവവീതയേ വാജാഁ അര്ഷസി ഗോമതഃ । പുനാന ഇന്ദവിന്ദ്രയുഃ
ദൈവികമായ സഹായത്തിനായി, കാളകളും സമ്പത്തും കൊണ്ടു ശുദ്ധമായ സോമം, ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി ഞങ്ങളിലൊട്ടും ഒഴുകുന്നു.
യവംയവം നോ അന്ധസാ പുഷ്ടമ്പുഷ്ടം പരി സ്രവ । സോമ വിശ്വാ ച സൌഭഗാ
സോമമേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നിന്റെ രസത്തോടെ ഞങ്ങൾക്ക് പോഷണം ഒഴുക്കുക; എല്ലാ ഭാഗ്യങ്ങളും ഞങ്ങൾക്ക് നൽകണമേ.
ഇന്ദോ യഥാ തവ സ്തവോ യഥാ തേ ജാതമന്ധസഃ । നി ബര്ഹിഷി പ്രിയേ സദഃ
ഇന്ദു, നിന്റെ സ്തുതിയും പിഴിഞ്ഞെടുത്ത രസവും ഉദയിക്കുന്നതുപോലെ, പ്രിയപ്പെട്ട ദർഭാസനത്തിൽ നീ ഇരിക്കണം.
ഉത നോ ഗോവിദശ്വവിത്പവസ്വ സോമാന്ധസാ । മക്ഷൂതമേഭിരഹഭിഃ
സോമമേ, നിന്റെ രസത്തോടെ ഞങ്ങൾക്ക് കാളകളും കുതിരകളും നൽകികൊണ്ട്, അതിവേഗം ഒഴുകണം.
യോ ജിനാതി ന ജീയതേ ഹന്തി ശത്രുമഭീത്യ । സ പവസ്വ സഹസ്രജിത്
ജയിക്കുകയും, ആരും ജയിക്കാനാവാത്തവനും, ഭയമില്ലാതെ ശത്രുവിനെ തോൽപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവനേ, ആയിരം വിജയങ്ങൾ നേടുന്ന സോമമേ, നീ ഒഴുകണം.
പരി സോമ ഋതം ബൃഹദാശുഃ പവിത്രേ അര്ഷതി । വിഘ്നന്രക്ഷാംസി ദേവയുഃ
വേഗവും വിശാലവുമായ സോമം, സത്യാനുസൃതമായി ചാലനത്തിലൂടെ ഒഴുകുന്നു; ദൈവസ്വഭാവമുള്ളവൻ, ദുഷ്ടശക്തികളെ അകറ്റുന്നു.
യത്സോമോ വാജമര്ഷതി ശതം ധാരാ അപസ്യുവഃ । ഇന്ദ്രസ്യ സഖ്യമാവിശന്
സോമം ശക്തിക്കായി ഒഴുകുമ്പോൾ, നൂറു പ്രവാഹങ്ങളോടെ, അക്ഷയമായി, ഇന്ദ്രനോടുള്ള സൗഹൃദത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നു.
അഭി ത്വാ യോഷണോ ദശ ജാരം ന കന്യാനൂഷത । മൃജ്യസേ സോമ സാതയേ
പതിവുപോലെ പത്ത് കന്യാകൾ കാമനയോടെ നിന്നെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; സോമമേ, നീ ഉത്സവത്തിനായി ശുദ്ധമാക്കപ്പെടുന്നു.
ത്വമിന്ദ്രായ വിഷ്ണവേ സ്വാദുരിന്ദോ പരി സ്രവ । നൄന്സ്തോതൄന്പാഹ്യംഹസഃ
ഇന്ദു, ഇന്ദ്രനും വിഷ്ണുവിനും വേണ്ടി മധുരമായി ഒഴുകണം; ഭക്തരെയും ഗായകരെയും ദോഷങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കണം.
പ്ര തേ ധാരാ അസശ്ചതോ ദിവോ ന യന്തി വൃഷ്ടയഃ । അച്ഛാ വാജം സഹസ്രിണമ്
നിന്റെ പ്രവാഹങ്ങൾ ആകാശത്തിൽ നിന്നുള്ള മഴപോലെ, കുതിരകളും കാളകളും നിറഞ്ഞ വിജയത്തിനായി ഒഴുകുന്നു.
അഭി പ്രിയാണി കാവ്യാ വിശ്വാ ചക്ഷാണോ അര്ഷതി । ഹരിസ്തുഞ്ജാന ആയുധാ
അവൻ എല്ലാ മനോഹരമായ ഗീതങ്ങളും കണ്ടു, മഞ്ഞള നിറമുള്ളവൻ ആയുധങ്ങൾ ഉണർത്തിക്കൊണ്ട് ഒഴുകുന്നു.
സ മര്മൃജാന ആയുഭിരിഭോ രാജേവ സുവ്രതഃ । ശ്യേനോ ന വംസു ഷീദതി
തന്റെ ശക്തികൾകൊണ്ട് ശുദ്ധനായവൻ, രാജസത്തയുള്ള ആനപോലെ ഉറച്ച പ്രതിജ്ഞയോടെ, കഴുകനായി തൂണിൽ ഇരിക്കുന്നു.
സ നോ വിശ്വാ ദിവോ വസൂതോ പൃഥിവ്യാ അധി । പുനാന ഇന്ദവാ ഭര
ശുദ്ധമായ സോമമേ, നീ സ്വർഗ്ഗത്തിലും ഭൂമിയിലും ഉള്ള എല്ലാ ധനങ്ങളും ഞങ്ങൾക്ക് നൽകണം.
തരത്സ മന്ദീ ധാവതി ധാരാ സുതസ്യാന്ധസഃ । തരത്സ മന്ദീ ധാവതി
ആഹ്ലാദം പകരുന്നവൻ, പിഴിഞ്ഞെടുത്ത രസത്തിന്റെ പ്രവാഹം വേഗത്തിൽ ഒഴുകുന്നു; ആഹ്ലാദം പകരുന്നവൻ, വേഗത്തിൽ ഒഴുകുന്നു.
ഉസ്രാ വേദേതി മംത്രേണ സമുച്ചാര്യ തതഃ പരമ്॥ ബ്രാഹ്മണേഭ്യഃ പ്രദാതവ്യാ സംവിഭജ്യ നരാധിപ॥സ്കന്ദപു. [https://sa.wikisource.org/s/fr9 ൬.൨൬൮.൩൦]॥ഉസ്രാ വേദ വസൂനാം മര്തസ്യ ദേവ്യവസഃ । തരത്സ മന്ദീ ധാവതി
പ്രഭാതം സ്തോത്രം കൊണ്ട് അറിയപ്പെടുന്നു; പിന്നെ രാജാവു ബ്രാഹ്മണന്മാരിൽ ഈ സമ്പത്ത് പങ്കുവെക്കണം. പ്രഭാതം, മനുഷ്യരുടെ സമ്പത്ത്, ദേവതയായ സമൃദ്ധി, മൃദുവായി പ്രകാശിച്ച് വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
ധ്വസ്രയോഃ പുരുഷന്ത്യോരാ സഹസ്രാണി ദദ്മഹേ । തരത്സ മന്ദീ ധാവതി
ആ രണ്ടു പ്രകാശമുള്ളവരിൽ നിന്നു നാം ആയിരങ്ങൾ നൽകുന്നു; പ്രഭാതം മൃദുവായി പ്രകാശിച്ച് വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
ആ യയോസ്ത്രിംശതം തനാ സഹസ്രാണി ച ദദ്മഹേ । തരത്സ മന്ദീ ധാവതി
അവരിൽ നിന്നു നാം മുപ്പത് സന്തതിയും ആയിരങ്ങൾക്കും നൽകുന്നു; പ്രഭാതം മൃദുവായി പ്രകാശിച്ച് വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു.