പവമാനോ അസിഷ്യദദ്രക്ഷാംസ്യപജങ്ഘനത് । പ്രത്നവദ്രോചയന്രുചഃ
ശുദ്ധമായവൻ ദോഷകരമായവയെ നശിപ്പിച്ചു, ദുഷ്ടരെ തകർത്തു; പുരാതന പ്രകാശങ്ങൾ തെളിയുന്നു.
ഉത്തേ ശുഷ്മാസ ഈരതേ സിന്ധോരൂര്മേരിവ സ്വനഃ । വാണസ്യ ചോദയാ പവിമ്
അവന്റെ ശക്തികൾ ഉയർന്ന് നദിയുടെ തിരമാലയുടെ ഗർജ്ജനപോലെ മുഴങ്ങുന്നു; പാട്ടോടെ പാറക്കല്ല് ചലിപ്പിക്കൂ.
പ്രസവേ ത ഉദീരതേ തിസ്രോ വാചോ മഖസ്യുവഃ । യദവ്യ ഏഷി സാനവി
യാഗത്തിനായി ആഗ്രഹത്തോടെ മൂന്നു സ്വരങ്ങൾ നിന്റെ ഒഴുകലിൽ ഉയരുന്നു; നീ തടസ്സമില്ലാതെ ആ വഴിയിലൂടെ പോകുമ്പോൾ.
അവ്യോ വാരേ പരി പ്രിയം ഹരിം ഹിന്വന്ത്യദ്രിഭിഃ । പവമാനം മധുശ്ചുതമ്
തടസ്സമില്ലാത്ത മറകളിലൂടെ അവർ പ്രിയപ്പെട്ട മഞ്ഞവണ്ണക്കാരനെ കല്ലുകൾകൊണ്ട് ഓടിക്കുന്നു; മധുരം ഒഴുകുന്ന പവമാനനെ.
ആ പവസ്വ മദിന്തമ പവിത്രം ധാരയാ കവേ । അര്കസ്യ യോനിമാസദമ്
ഏറ്റവും മദമുള്ളവനേ, ജ്ഞാനിയേ, നീ ശുദ്ധീകരണത്തിലൂടെ ഒഴുകുക; നീ പാട്ടിന്റെ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
സ പവസ്വ മദിന്തമ ഗോഭിരഞ്ജാനോ അക്തുഭിഃ । ഇന്ദവിന്ദ്രായ പീതയേ
ഏറ്റവും മദമുള്ളവനേ, പശുക്കളാലും വസ്ത്രങ്ങളാലും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവനേ, നീ ഇന്ദ്രൻ കുടിക്കാൻ ഒഴുകുക.
അധ്വര്യോ അദ്രിഭിഃ സുതം സോമം പവിത്ര ആ സൃജ । പുനീഹീന്ദ്രായ പാതവേ
യജമാനനേ, പാറക്കല്ലുകൾകൊണ്ട് ചുരണ്ടിയ സോമം ശുദ്ധീകരണത്തിലൂടെ ഒഴുക്കൂ; അതിനെ ഇന്ദ്രൻ കുടിക്കാൻ ശുദ്ധമാക്കൂ.
ദിവഃ പീയൂഷമുത്തമം സോമമിന്ദ്രായ വജ്രിണേ । സുനോതാ മധുമത്തമമ്
ആകാശത്തിൽനിന്ന് ഏറ്റവും ഉത്തമവും പോഷകവുമായ സോമം, അമൃതംപോലെയുള്ളതിനെ, ഇന്ദ്രൻക്കായി ചുരണ്ടുക.
തവ ത്യ ഇന്ദോ അന്ധസോ ദേവാ മധോര്വ്യശ്നതേ । പവമാനസ്യ മരുതഃ
നിന്റെ മദമുള്ള പാനീയത്തിൽനിന്ന്, സോമമേ, ദേവന്മാരും മരുതുകളും പവമാനന്റെ മധുരം അനുഭവിക്കുന്നു.
ത്വം ഹി സോമ വര്ധയന്സുതോ മദായ ഭൂര്ണയേ । വൃഷന്സ്തോതാരമൂതയേ
സോമമേ, നീ ചുരണ്ടപ്പെടുമ്പോൾ, മദത്തിനായി വളരുക; ബലവാനായവനേ, ഭക്തന്റെ ഉല്ലാസത്തിനായി.
അഭ്യര്ഷ വിചക്ഷണ പവിത്രം ധാരയാ സുതഃ । അഭി വാജമുത ശ്രവഃ
ജ്ഞാനിയേ, ചുരണ്ടപ്പെട്ടവനേ, ശുദ്ധീകരണത്തിലൂടെ മുന്നോട്ട് ഒഴുകുക; ഞങ്ങൾക്ക് ശക്തിയും കീർത്തിയും നൽകുക.
പരി ദ്യുക്ഷഃ സനദ്രയിര്ഭരദ്വാജം നോ അന്ധസാ । സുവാനോ അര്ഷ പവിത്ര ആ
പ്രഭയുള്ള വേഗത്തിൽ ഒഴുകുന്നവൻ, ചുരണ്ടപ്പെട്ടവൻ, ഭരദ്വാജനെ തന്റെ പാനീയത്തിൽ ചുറ്റിക്കൊള്ളട്ടെ; ശുദ്ധീകരണത്തിലൂടെ ഒഴുകുക.
തവ പ്രത്നേഭിരധ്വഭിരവ്യോ വാരേ പരി പ്രിയഃ । സഹസ്രധാരോ യാത്തനാ
നിന്റെ പുരാതന പാതകളിലും തടസ്സമില്ലാത്ത മറകളിലുമാണ് പ്രിയപ്പെട്ടവനേ, ആയിരം പ്രവാഹങ്ങളോടെ ഒഴുകുക.
ചരുര്ന യസ്തമീങ്ഖയേന്ദോ ന ദാനമീങ്ഖയ । വധൈര്വധസ്നവീങ്ഖയ
സ്നേഹമുള്ള സുഹൃത്ത് പോലെ, സോമമേ, ദാനത്തിൽ ഉദാരനാകൂ; ദാനിയായവനുപോലെ, ആയുധങ്ങളാലും ഉദാരനാകൂ.
നി ശുഷ്മമിന്ദവേഷാം പുരുഹൂത ജനാനാമ് । യോ അസ്മാഁ ആദിദേശതി
നമ്മെ എതിര്ക്കുന്നവരുടെ ശക്തി, പലപ്രാവശ്യം വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഇന്ദുവേ, നീ തകർക്കുക.
ശതം ന ഇന്ദ ഊതിഭിഃ സഹസ്രം വാ ശുചീനാമ് । പവസ്വ മംഹയദ്രയിഃ
നൂറ് സഹായങ്ങളാലോ, അല്ലെങ്കിൽ ആയിരം ശുദ്ധരാലോ, ഇന്ദുവേ, നീ ഒഴുകുക; ധനസമൃദ്ധി കൊണ്ടുവരിക.
ഉത്തേ ശുഷ്മാസോ അസ്ഥൂ രക്ഷോ ഭിന്ദന്തോ അദ്രിവഃ । നുദസ്വ യാഃ പരിസ്പൃധഃ
നിന്റെ ശക്തികൾ ഉയർന്നു, അസുരനെ തകർത്തു, പാറക്കല്ലിൽ ചുരണ്ടപ്പെട്ടവനേ; എതിര്ക്കുന്നവരെ നീ അകറ്റുക.
അയാ നിജഘ്നിരോജസാ രഥസംഗേ ധനേ ഹിതേ । സ്തവാ അബിഭ്യുഷാ ഹൃദാ
ഈ ശക്തിയാൽ, നീ രഥയുദ്ധത്തിലും ധനലാഭത്തിനായുള്ള പോരാട്ടത്തിലും ശത്രുവിനെ തോൽപ്പിച്ചു; ഭയമില്ലാത്ത ഹൃദയത്തോടെ സ്തുതിക്കൂ.
അസ്യ വ്രതാനി നാധൃഷേ പവമാനസ്യ ദൂഢ്യാ । രുജ യസ്ത്വാ പൃതന്യതി
പവമാനന്റെ നിയമങ്ങൾ ആരും താങ്ങാനാവില്ല; നിന്നെ എതിര്ക്കുന്നവനെ നീ തകർക്കുക.
തം ഹിന്വന്തി മദച്യുതം ഹരിം നദീഷു വാജിനമ് । ഇന്ദുമിന്ദ്രായ മത്സരമ്
ആഹ്ലാദം പകരുന്ന മഞ്ഞള നിറമുള്ള ആ വേഗവാനായവനെ, ജലങ്ങളിൽ അവർ ഉണർത്തുന്നു — ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി ഉള്ള ഉത്സാഹം നിറഞ്ഞ സോമം.
അസ്യ പ്രത്നാമനു ദ്യുതം ശുക്രം ദുദുഹ്രേ അഹ്രയഃ । പയഃ സഹസ്രസാമൃഷിമ്
അവന്റെ പുരാതനവും പ്രകാശമുള്ള സാരത്തെ, ക്ഷീണം അറിയാത്തവർ പാൽപോലെ പിഴിഞ്ഞെടുത്തു — ആയിരം പ്രവാഹങ്ങളുള്ള, തേജസ്സുള്ള സോമം.
അയം സൂര്യ ഇവോപദൃഗയം സരാംസി ധാവതി । സപ്ത പ്രവത ആ ദിവമ്
സൂര്യനെപ്പോലെ എല്ലാടും നോക്കി, ഈ സോമം നദികളിലൂടെ ഓടുന്നു; ഏഴ് വഴികളിലൂടെ ആകാശത്തേക്കുയരുന്നു.
അയം വിശ്വാനി തിഷ്ഠതി പുനാനോ ഭുവനോപരി । സോമോ ദേവോ ന സൂര്യഃ
ശുദ്ധമായ ഈ സോമദേവൻ, എല്ലാ ലോകങ്ങളിലുമുപരി നില്ക്കുന്നു; സൂര്യനല്ല, സോമദേവൻ തന്നെ.
പരി ണോ ദേവവീതയേ വാജാഁ അര്ഷസി ഗോമതഃ । പുനാന ഇന്ദവിന്ദ്രയുഃ
ദൈവികമായ സഹായത്തിനായി, കാളകളും സമ്പത്തും കൊണ്ടു ശുദ്ധമായ സോമം, ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി ഞങ്ങളിലൊട്ടും ഒഴുകുന്നു.
യവംയവം നോ അന്ധസാ പുഷ്ടമ്പുഷ്ടം പരി സ്രവ । സോമ വിശ്വാ ച സൌഭഗാ
സോമമേ, വീണ്ടും വീണ്ടും നിന്റെ രസത്തോടെ ഞങ്ങൾക്ക് പോഷണം ഒഴുക്കുക; എല്ലാ ഭാഗ്യങ്ങളും ഞങ്ങൾക്ക് നൽകണമേ.
ഇന്ദോ യഥാ തവ സ്തവോ യഥാ തേ ജാതമന്ധസഃ । നി ബര്ഹിഷി പ്രിയേ സദഃ
ഇന്ദു, നിന്റെ സ്തുതിയും പിഴിഞ്ഞെടുത്ത രസവും ഉദയിക്കുന്നതുപോലെ, പ്രിയപ്പെട്ട ദർഭാസനത്തിൽ നീ ഇരിക്കണം.
ഉത നോ ഗോവിദശ്വവിത്പവസ്വ സോമാന്ധസാ । മക്ഷൂതമേഭിരഹഭിഃ
സോമമേ, നിന്റെ രസത്തോടെ ഞങ്ങൾക്ക് കാളകളും കുതിരകളും നൽകികൊണ്ട്, അതിവേഗം ഒഴുകണം.
യോ ജിനാതി ന ജീയതേ ഹന്തി ശത്രുമഭീത്യ । സ പവസ്വ സഹസ്രജിത്
ജയിക്കുകയും, ആരും ജയിക്കാനാവാത്തവനും, ഭയമില്ലാതെ ശത്രുവിനെ തോൽപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവനേ, ആയിരം വിജയങ്ങൾ നേടുന്ന സോമമേ, നീ ഒഴുകണം.
പരി സോമ ഋതം ബൃഹദാശുഃ പവിത്രേ അര്ഷതി । വിഘ്നന്രക്ഷാംസി ദേവയുഃ
വേഗവും വിശാലവുമായ സോമം, സത്യാനുസൃതമായി ചാലനത്തിലൂടെ ഒഴുകുന്നു; ദൈവസ്വഭാവമുള്ളവൻ, ദുഷ്ടശക്തികളെ അകറ്റുന്നു.
യത്സോമോ വാജമര്ഷതി ശതം ധാരാ അപസ്യുവഃ । ഇന്ദ്രസ്യ സഖ്യമാവിശന്
സോമം ശക്തിക്കായി ഒഴുകുമ്പോൾ, നൂറു പ്രവാഹങ്ങളോടെ, അക്ഷയമായി, ഇന്ദ്രനോടുള്ള സൗഹൃദത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നു.