തമമൃക്ഷന്ത വാജിനമുപസ്ഥേ അദിതേരധി । വിപ്രാസോ അണ്വ്യാ ധിയാ
പ്രജ്ഞാനമുള്ളവർ അതിശക്തനായ കുതിരയെ അദിതിയുടെ മടിയിൽ സൂക്ഷ്മമായ ചിന്തയോടെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു.
തം ഗാവോ അഭ്യനൂഷത സഹസ്രധാരമക്ഷിതമ് । ഇന്ദും ധര്താരമാ ദിവഃ
ആയിരം പ്രവാഹങ്ങളുള്ള, ഒരിക്കലും ക്ഷയിക്കാത്ത ആ ഇന്ദ്രവുമാണ്, ആ പശുക്കൾ സമീപിക്കുന്നു; സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ താങ്ങാണ് അവൻ.
തം വേധാം മേധയാഹ്യന്പവമാനമധി ദ്യവി । ധര്ണസിം ഭൂരിധായസമ്
ആ ജ്ഞാനിയെയും ശുദ്ധനെയും ആകാശത്തിൽ ബുദ്ധിയോടെ പുകഴ്ത്തുന്നു; സമൃദ്ധിയുള്ള താങ്ങാണ് അവൻ.
തമഹ്യന്ഭുരിജോര്ധിയാ സംവസാനം വിവസ്വതഃ । പതിം വാചോ അദാഭ്യമ്
പുതുമയോടെ ഉണരുന്നവനെയും പ്രകാശവാന്റെ കൂട്ടുകാരനെയും വാക്കിന്റെ അജയ്യനായ അധിപനെയും അവർ ചിന്തയോടെ പുകഴ്തുന്നു.
തം സാനാവധി ജാമയോ ഹരിം ഹിന്വന്ത്യദ്രിഭിഃ । ഹര്യതം ഭൂരിചക്ഷസമ്
പർവ്വതത്തിൽ, സ്ത്രീകൾ കല്ലുകൊണ്ട് ആ ഹരിതവണ്ണമുള്ളവനെ അമർത്തുന്നു; ആനന്ദകരനും ദൂരദർശിയുമാണ് അവൻ.
തം ത്വാ ഹിന്വന്തി വേധസഃ പവമാന ഗിരാവൃധമ് । ഇന്ദവിന്ദ്രായ മത്സരമ്
പവമാനനേ, ജ്ഞാനികൾ നിന്നെ അമർത്തുന്നു; ഗാനംകൊണ്ട് വളരുന്നവൻ, ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി ആനന്ദം നൽകുന്ന ഇന്ദ്രവുമാണ് നീ.
ഏഷ കവിരഭിഷ്ടുതഃ പവിത്രേ അധി തോശതേ । പുനാനോ ഘ്നന്നപ സ്രിധഃ
ഈ കവി, വളരെ പ്രശംസിക്കപ്പെട്ടവൻ, പവിത്രത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു; ശുദ്ധനായി, എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും അകറ്റുന്നു.
ഏഷ ഇന്ദ്രായ വായവേ സ്വര്ജിത്പരി ഷിച്യതേ । പവിത്രേ ദക്ഷസാധനഃ
ഇന്ദ്രനും വായുവിനും വേണ്ടി, പ്രകാശം നൽകുന്നവനായി, ഈ കൃത്യനിർവ്വഹകൻ പവിത്രത്തിൽ ഒഴുക്കപ്പെടുന്നു.
ഏഷ നൃഭിര്വി നീയതേ ദിവോ മൂര്ധാ വൃഷാ സുതഃ । സോമോ വനേഷു വിശ്വവിത്
പുരുഷന്മാർ നയിക്കുന്ന ഈ കാള, അമർത്തപ്പെട്ട സോമം, എല്ലാം അറിയുന്നവൻ, കാടുകളിൽ സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ തലവനാണ്.
ഏഷ ഗവ്യുരചിക്രദത്പവമാനോ ഹിരണ്യയുഃ । ഇന്ദുഃ സത്രാജിദസ്തൃതഃ
പശുക്കളെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഈ പവമാനൻ, പൊന്നിനിറമുള്ള ഇന്ദ്രു, സഭയിൽ വിജയിയും വേഗവാനുമാണ്.
ഏഷ സൂര്യേണ ഹാസതേ പവമാനോ അധി ദ്യവി । പവിത്രേ മത്സരോ മദഃ
സൂര്യനോടൊപ്പം ആകാശത്തിൽ ഈ പവമാനൻ പ്രകാശിക്കുന്നു; പവിത്രത്തിൽ ആനന്ദം നിറഞ്ഞ ആനന്ദം.
ഏഷ ശുഷ്മ്യസിഷ്യദദന്തരിക്ഷേ വൃഷാ ഹരിഃ । പുനാന ഇന്ദുരിന്ദ്രമാ
ശക്തിയുള്ള ഈ ഹരിതവണ്ണമുള്ളവൻ, ശുദ്ധനായി, അന്തരീക്ഷത്തിൽ അമർത്തപ്പെടുന്നു; ഇന്ദ്രനേ, ഈ ഇന്ദ്രു നിനക്കാണ്.
ഏഷ വാജീ ഹിതോ നൃഭിര്വിശ്വവിന്മനസസ്പതിഃ । അവ്യോ വാരം വി ധാവതി
ഈ ശക്തിയുള്ളവൻ, മനുഷ്യർ ഒരുക്കിയവൻ, എല്ലാം അറിയുന്ന മനസ്സുകളുടെ അധിപൻ, ഒരു കുതിരപോലെ തടസ്സമില്ലാതെ ഓടുന്നു.
ഏഷ പവിത്രേ അക്ഷരത്സോമോ ദേവേഭ്യഃ സുതഃ । വിശ്വാ ധാമാന്യാവിശന്
ദേവന്മാർക്കായി പിഴിഞ്ഞ ഈ സോമം ചാനലിലൂടെ ഒഴുകി, എല്ലാ വാസസ്ഥലങ്ങളിലും പ്രവേശിച്ചു.
ഏഷ ദേവഃ ശുഭായതേഽധി യോനാവമര്ത്യഃ । വൃത്രഹാ ദേവവീതമഃ
ഈ ദേവൻ തന്റെ ഗർഭത്തിൽ അമരനായവനായി ഭംഗിയായി പ്രകാശിക്കുന്നു; വൃത്രനെ സംഹരിച്ചവൻ, ദേവന്മാർക്ക് ഏറ്റവും വലിയ ആശ്രയമാണ്.
ഏഷ വൃഷാ കനിക്രദദ്ദശഭിര്ജാമിഭിര്യതഃ । അഭി ദ്രോണാനി ധാവതി
ഈ ശക്തനായവൻ, പത്തു കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം ഗർജിച്ച്, പാത്രങ്ങളിലേക്കു ഓടുന്നു.
ഏഷ സൂര്യമരോചയത്പവമാനോ വിചര്ഷണിഃ । വിശ്വാ ധാമാനി വിശ്വവിത്
സകലവും അറിയുന്ന പവമാനൻ സൂര്യനെ പ്രകാശിപ്പിച്ചു; എല്ലാം അറിയുന്നവൻ എല്ലാ വാസസ്ഥലങ്ങളിലും പ്രവേശിച്ചു.
ഏഷ ശുഷ്മ്യദാഭ്യഃ സോമഃ പുനാനോ അര്ഷതി । ദേവാവീരഘശംസഹാ
ഈ സോമം, സ്വയം ശുദ്ധീകരിച്ചു, വഞ്ചനയില്ലാത്തവർക്കായി ശക്തിയായി ഒഴുകുന്നു; ദുഷ്ടവാക്കുകളെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, ദേവന്മാരിലും വീരന്മാരിലും സമ്പന്നനാണ്.
പ്രാസ്യ ധാരാ അക്ഷരന്വൃഷ്ണഃ സുതസ്യൌജസാ । ദേവാഁ അനു പ്രഭൂഷതഃ
ഈ ശക്തനായ, പിഴിഞ്ഞ സോമത്തിന്റെ ധാരകൾ ശക്തിയോടെ ഒഴുകുന്നു; ദേവന്മാർ ആ മഹാശക്തിയെ പിന്തുടരുന്നു.
സപ്തിം മൃജന്തി വേധസോ ഗൃണന്തഃ കാരവോ ഗിരാ । ജ്യോതിര്ജജ്ഞാനമുക്ഥ്യമ്
പ്രേരിതരായവർ പാനീയത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു, ഗായകർ ഗാനംകൊണ്ട് പുകഴ്ത്തുന്നു; പ്രകാശമുള്ള, ഗാനം അർഹിക്കുന്ന വെളിച്ചം ജനിക്കുന്നു.
സുഷഹാ സോമ താനി തേ പുനാനായ പ്രഭൂവസോ । വര്ധാ സമുദ്രമുക്ഥ്യമ്
സഹായിക്കാൻ ശക്തനായ സോമാ, മഹാശക്തിയുള്ളവനേ, നിന്റെ ശുദ്ധമായവയാൽ ഗാനം നിറഞ്ഞ സമുദ്രം വളരുന്നു.
വിശ്വാ വസൂനി സംജയന്പവസ്വ സോമ ധാരയാ । ഇനു ദ്വേഷാംസി സധ്ര്യക്
സോമാ, നിന്റെ ഒഴുക്കിലൂടെ എല്ലാ സമ്പത്തുകളും ഒന്നിപ്പിക്കൂ; വൈരങ്ങൾ ഒറ്റയടിയിൽ ചേർത്ത് വയ്ക്കൂ.
രക്ഷാ സു നോ അരരുഷഃ സ്വനാത്സമസ്യ കസ്യ ചിത് । നിദോ യത്ര മുമുച്മഹേ
പിങ്ക് നിറമുള്ളവനേ, ഞങ്ങളെ ഏതു ഭീഷണിയിൽ നിന്നുമോ, അപമാനത്തിൽ നിന്നുമോ രക്ഷിക്കണമേ, അവിടത്ത് ഞങ്ങൾ വിടുവിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ഏന്ദോ പാര്ഥിവം രയിം ദിവ്യം പവസ്വ ധാരയാ । ദ്യുമന്തം ശുഷ്മമാ ഭര
ഓ ഇന്ദ്രദ്രവം, നിന്റെ ഒഴുക്കിലൂടെ ഭൂമിയിലെയും ആകാശത്തിലെയും സമ്പത്ത് ശുദ്ധമാക്കൂ; പ്രകാശമുള്ള ശക്തി നൽകൂ.
പ്ര ധാരാ അസ്യ ശുഷ്മിണോ വൃഥാ പവിത്രേ അക്ഷരന് । പുനാനോ വാചമിഷ്യതി
ഈ ശക്തനായവന്റെ ധാരകൾ ചാനലിൽ സ്വതന്ത്രമായി ഒഴുകുന്നു; സ്വയം ശുദ്ധീകരിച്ചു, അവൻ വാക്കിനെ അന്വേഷിക്കുന്നു.
ഇന്ദുര്ഹിയാനഃ സോതൃഭിര്മൃജ്യമാനഃ കനിക്രദത് । ഇയര്തി വഗ്നുമിന്ദ്രിയമ്
ഇന്ദ്രദ്രവം, പിഴിയുന്നവരോടൊപ്പം ഇറങ്ങുമ്പോൾ, ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, ഗർജിച്ച് ശക്തിയേറിയ ശക്തിയെ ഉണർത്തുന്നു.
ആ നഃ ശുഷ്മം നൃഷാഹ്യം വീരവന്തം പുരുസ്പൃഹമ് । പവസ്വ സോമ ധാരയാ
സോമാ, നിന്റെ ഒഴുക്കിലൂടെ ഞങ്ങൾക്ക് മനുഷ്യരെ ജയിക്കാനുള്ള, വീരന്മാരിൽ സമ്പന്നമായ, അത്യന്തം ആഗ്രഹിക്കാവുന്ന ശക്തി പകരണം.
പ്ര സോമോ അതി ധാരയാ പവമാനോ അസിഷ്യദത് । അഭി ദ്രോണാന്യാസദമ്
സോമം, ശുദ്ധീകരിച്ച്, തന്റെ ഒഴുക്കിലൂടെ പാത്രങ്ങൾക്കപ്പുറം ഒഴുകി, അവൻ പാത്രങ്ങളിൽ ഇരുന്നു.
അപ്സു ത്വാ മധുമത്തമം ഹരിം ഹിന്വന്ത്യദ്രിഭിഃ । ഇന്ദവിന്ദ്രായ പീതയേ
അവർ നിനക്കു ഏറ്റവും മധുരമുള്ളതും പൊൻ നിറമുള്ളതുമായ സോമം കല്ലുകൊണ്ട് വെള്ളത്തിൽ പിഴിയുന്നു, ഇന്ദ്രൻ കുടിക്കാനായി.
സുനോതാ മധുമത്തമം സോമമിന്ദ്രായ വജ്രിണേ । ചാരും ശര്ധായ മത്സരമ്
വജ്രധാരിയായ ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി ഏറ്റവും മധുരമുള്ള, മനോഹരവും ഉല്ലാസകരവുമായ സോമം പിഴിയുക.