ത്വം സോമ നൃമാദനഃ പവസ്വ ചര്ഷണീസഹേ । സസ്നിര്യോ അനുമാദ്യഃ
സോമ, മനുഷ്യരെ ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നവനേ, നീ ഗോത്രങ്ങളുടെ പിന്തുണയ്ക്കായി ഒഴുകണം; നീ ദീർഘകാലം നിലനിൽക്കുന്നവനും പ്രശംസയ്ക്ക് അർഹനുമാണ്.
ഇന്ദോ യദദ്രിഭിഃ സുതഃ പവിത്രം പരിധാവസി । അരമിന്ദ്രസ്യ ധാമ്നേ
ഇന്ദു, കല്ലുകൾകൊണ്ട് ചതച്ചപ്പോൾ, നീ ചാനലിലൂടെ ഓടുന്നു; ഇന്ദ്രന്റെ വാസസ്ഥലത്തിന് അനുയോജ്യനാണ് നീ.
പവസ്വ വൃത്രഹന്തമോക്ഥേഭിരനുമാദ്യഃ । ശുചിഃ പാവകോ അദ്ഭുതഃ
വൃത്രനെ സംഹരിക്കുന്നവനേ, കീർത്തികൾകൊണ്ട്, പ്രശംസയ്ക്ക് അർഹനായി ഒഴുകണം; ശുദ്ധനും പ്രകാശവാനുമായ അത്ഭുതകരനാണ് നീ.
ശുചിഃ പാവക ഉച്യതേ സോമഃ സുതസ്യ മധ്വഃ । ദേവാവീരഘശംസഹാ
ശുദ്ധനും പ്രകാശവാനുമായ സോമം ചതച്ച മധുവാണ്; ദൈവസ്വഭാവമുള്ള, വീര്യശാലിയായ, ദോഷവാക്കുകൾ നശിപ്പിക്കുന്നവനാണ്.
പവസ്വ ദക്ഷസാധനോ ദേവേഭ്യഃ പീതയേ ഹരേ । മരുദ്ഭ്യോ വായവേ മദഃ
ഹരിതവണ്ണമുള്ളവനേ, ദേവന്മാർക്കായി പാനത്തിന് വേണ്ടി നീ കഴിവോടെ ഒഴുകുക. ഈ ആനന്ദം മരുത് ദേവന്മാർക്കും വായുവിനും ആണ്.
പവമാന ധിയാ ഹിതോഽഭി യോനിം കനിക്രദത് । ധര്മണാ വായുമാ വിശ
പവമാനനേ, ബുദ്ധിയാൽ ഉണർത്തപ്പെട്ട്, ഗർഭത്തിൽ കൂവിക്കൊണ്ട് പ്രവേശിക്കൂ. നിന്റെ നിയമപ്രകാരം വായുവിൽ പ്രവേശിക്കൂ.
സം ദേവൈഃ ശോഭതേ വൃഷാ കവിര്യോനാവധി പ്രിയഃ । വൃത്രഹാ ദേവവീതമഃ
ദേവന്മാരോടൊപ്പം ശക്തനായ കവി തന്റെ ഗർഭത്തിൽ പ്രിയപ്പെട്ടവനായി പ്രകാശിക്കുന്നു. വൃത്രനെ സംഹരിക്കുന്നവൻ, ദേവന്മാർക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടവൻ.
വിശ്വാ രൂപാണ്യാവിശന്പുനാനോ യാതി ഹര്യതഃ । യത്രാമൃതാസ ആസതേ
ശുദ്ധനായവൻ എല്ലാ രൂപങ്ങളിലും പ്രവേശിക്കുന്നു, ആനന്ദത്തോടെ അമരന്മാർ ഇരിക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് സഞ്ചരിക്കുന്നു.
അരുഷോ ജനയന്ഗിരഃ സോമഃ പവത ആയുഷക് । ഇന്ദ്രം ഗച്ഛന്കവിക്രതുഃ
ചുവപ്പു നിറമുള്ള സോമം ഗാനം ജനിപ്പിച്ച് ദീർഘായുസിന് വേണ്ടി ഒഴുകുന്നു, ബുദ്ധിമാനായി ഇന്ദ്രനിലേക്കാണ് പോകുന്നത്.
ആ പവസ്വ മദിന്തമ പവിത്രം ധാരയാ കവേ । അര്കസ്യ യോനിമാസദമ്
ഏറ്റവും ആനന്ദം നൽകുന്നവനേ, കവി, പവിത്രത്തിലൂടെ ഒഴുകുക. നീ ഗീതിയുടെ ഗർഭത്തിൽ ഇരുന്നു.
തമമൃക്ഷന്ത വാജിനമുപസ്ഥേ അദിതേരധി । വിപ്രാസോ അണ്വ്യാ ധിയാ
പ്രജ്ഞാനമുള്ളവർ അതിശക്തനായ കുതിരയെ അദിതിയുടെ മടിയിൽ സൂക്ഷ്മമായ ചിന്തയോടെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു.
തം ഗാവോ അഭ്യനൂഷത സഹസ്രധാരമക്ഷിതമ് । ഇന്ദും ധര്താരമാ ദിവഃ
ആയിരം പ്രവാഹങ്ങളുള്ള, ഒരിക്കലും ക്ഷയിക്കാത്ത ആ ഇന്ദ്രവുമാണ്, ആ പശുക്കൾ സമീപിക്കുന്നു; സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ താങ്ങാണ് അവൻ.
തം വേധാം മേധയാഹ്യന്പവമാനമധി ദ്യവി । ധര്ണസിം ഭൂരിധായസമ്
ആ ജ്ഞാനിയെയും ശുദ്ധനെയും ആകാശത്തിൽ ബുദ്ധിയോടെ പുകഴ്ത്തുന്നു; സമൃദ്ധിയുള്ള താങ്ങാണ് അവൻ.
തമഹ്യന്ഭുരിജോര്ധിയാ സംവസാനം വിവസ്വതഃ । പതിം വാചോ അദാഭ്യമ്
പുതുമയോടെ ഉണരുന്നവനെയും പ്രകാശവാന്റെ കൂട്ടുകാരനെയും വാക്കിന്റെ അജയ്യനായ അധിപനെയും അവർ ചിന്തയോടെ പുകഴ്തുന്നു.
തം സാനാവധി ജാമയോ ഹരിം ഹിന്വന്ത്യദ്രിഭിഃ । ഹര്യതം ഭൂരിചക്ഷസമ്
പർവ്വതത്തിൽ, സ്ത്രീകൾ കല്ലുകൊണ്ട് ആ ഹരിതവണ്ണമുള്ളവനെ അമർത്തുന്നു; ആനന്ദകരനും ദൂരദർശിയുമാണ് അവൻ.
തം ത്വാ ഹിന്വന്തി വേധസഃ പവമാന ഗിരാവൃധമ് । ഇന്ദവിന്ദ്രായ മത്സരമ്
പവമാനനേ, ജ്ഞാനികൾ നിന്നെ അമർത്തുന്നു; ഗാനംകൊണ്ട് വളരുന്നവൻ, ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി ആനന്ദം നൽകുന്ന ഇന്ദ്രവുമാണ് നീ.
ഏഷ കവിരഭിഷ്ടുതഃ പവിത്രേ അധി തോശതേ । പുനാനോ ഘ്നന്നപ സ്രിധഃ
ഈ കവി, വളരെ പ്രശംസിക്കപ്പെട്ടവൻ, പവിത്രത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു; ശുദ്ധനായി, എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും അകറ്റുന്നു.
ഏഷ ഇന്ദ്രായ വായവേ സ്വര്ജിത്പരി ഷിച്യതേ । പവിത്രേ ദക്ഷസാധനഃ
ഇന്ദ്രനും വായുവിനും വേണ്ടി, പ്രകാശം നൽകുന്നവനായി, ഈ കൃത്യനിർവ്വഹകൻ പവിത്രത്തിൽ ഒഴുക്കപ്പെടുന്നു.
ഏഷ നൃഭിര്വി നീയതേ ദിവോ മൂര്ധാ വൃഷാ സുതഃ । സോമോ വനേഷു വിശ്വവിത്
പുരുഷന്മാർ നയിക്കുന്ന ഈ കാള, അമർത്തപ്പെട്ട സോമം, എല്ലാം അറിയുന്നവൻ, കാടുകളിൽ സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ തലവനാണ്.
ഏഷ ഗവ്യുരചിക്രദത്പവമാനോ ഹിരണ്യയുഃ । ഇന്ദുഃ സത്രാജിദസ്തൃതഃ
പശുക്കളെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഈ പവമാനൻ, പൊന്നിനിറമുള്ള ഇന്ദ്രു, സഭയിൽ വിജയിയും വേഗവാനുമാണ്.
ഏഷ സൂര്യേണ ഹാസതേ പവമാനോ അധി ദ്യവി । പവിത്രേ മത്സരോ മദഃ
സൂര്യനോടൊപ്പം ആകാശത്തിൽ ഈ പവമാനൻ പ്രകാശിക്കുന്നു; പവിത്രത്തിൽ ആനന്ദം നിറഞ്ഞ ആനന്ദം.
ഏഷ ശുഷ്മ്യസിഷ്യദദന്തരിക്ഷേ വൃഷാ ഹരിഃ । പുനാന ഇന്ദുരിന്ദ്രമാ
ശക്തിയുള്ള ഈ ഹരിതവണ്ണമുള്ളവൻ, ശുദ്ധനായി, അന്തരീക്ഷത്തിൽ അമർത്തപ്പെടുന്നു; ഇന്ദ്രനേ, ഈ ഇന്ദ്രു നിനക്കാണ്.
ഏഷ വാജീ ഹിതോ നൃഭിര്വിശ്വവിന്മനസസ്പതിഃ । അവ്യോ വാരം വി ധാവതി
ഈ ശക്തിയുള്ളവൻ, മനുഷ്യർ ഒരുക്കിയവൻ, എല്ലാം അറിയുന്ന മനസ്സുകളുടെ അധിപൻ, ഒരു കുതിരപോലെ തടസ്സമില്ലാതെ ഓടുന്നു.
ഏഷ പവിത്രേ അക്ഷരത്സോമോ ദേവേഭ്യഃ സുതഃ । വിശ്വാ ധാമാന്യാവിശന്
ദേവന്മാർക്കായി പിഴിഞ്ഞ ഈ സോമം ചാനലിലൂടെ ഒഴുകി, എല്ലാ വാസസ്ഥലങ്ങളിലും പ്രവേശിച്ചു.
ഏഷ ദേവഃ ശുഭായതേഽധി യോനാവമര്ത്യഃ । വൃത്രഹാ ദേവവീതമഃ
ഈ ദേവൻ തന്റെ ഗർഭത്തിൽ അമരനായവനായി ഭംഗിയായി പ്രകാശിക്കുന്നു; വൃത്രനെ സംഹരിച്ചവൻ, ദേവന്മാർക്ക് ഏറ്റവും വലിയ ആശ്രയമാണ്.
ഏഷ വൃഷാ കനിക്രദദ്ദശഭിര്ജാമിഭിര്യതഃ । അഭി ദ്രോണാനി ധാവതി
ഈ ശക്തനായവൻ, പത്തു കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം ഗർജിച്ച്, പാത്രങ്ങളിലേക്കു ഓടുന്നു.
ഏഷ സൂര്യമരോചയത്പവമാനോ വിചര്ഷണിഃ । വിശ്വാ ധാമാനി വിശ്വവിത്
സകലവും അറിയുന്ന പവമാനൻ സൂര്യനെ പ്രകാശിപ്പിച്ചു; എല്ലാം അറിയുന്നവൻ എല്ലാ വാസസ്ഥലങ്ങളിലും പ്രവേശിച്ചു.
ഏഷ ശുഷ്മ്യദാഭ്യഃ സോമഃ പുനാനോ അര്ഷതി । ദേവാവീരഘശംസഹാ
ഈ സോമം, സ്വയം ശുദ്ധീകരിച്ചു, വഞ്ചനയില്ലാത്തവർക്കായി ശക്തിയായി ഒഴുകുന്നു; ദുഷ്ടവാക്കുകളെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, ദേവന്മാരിലും വീരന്മാരിലും സമ്പന്നനാണ്.
പ്രാസ്യ ധാരാ അക്ഷരന്വൃഷ്ണഃ സുതസ്യൌജസാ । ദേവാഁ അനു പ്രഭൂഷതഃ
ഈ ശക്തനായ, പിഴിഞ്ഞ സോമത്തിന്റെ ധാരകൾ ശക്തിയോടെ ഒഴുകുന്നു; ദേവന്മാർ ആ മഹാശക്തിയെ പിന്തുടരുന്നു.
സപ്തിം മൃജന്തി വേധസോ ഗൃണന്തഃ കാരവോ ഗിരാ । ജ്യോതിര്ജജ്ഞാനമുക്ഥ്യമ്
പ്രേരിതരായവർ പാനീയത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു, ഗായകർ ഗാനംകൊണ്ട് പുകഴ്ത്തുന്നു; പ്രകാശമുള്ള, ഗാനം അർഹിക്കുന്ന വെളിച്ചം ജനിക്കുന്നു.