സോമാ അസൃഗ്രമാശവോ മധോര്മദസ്യ ധാരയാ । അഭി വിശ്വാനി കാവ്യാ
സോമങ്ങൾ ഉത്സാഹത്തോടെ ഒഴുകി, തേൻപോലെയുള്ള മദത്തിന്റെ ശക്തിയോടെ, എല്ലാ വിശുദ്ധ കര്മ്മങ്ങളും ആവരണം ചെയ്തു.
അനു പ്രത്നാസ ആയവഃ പദം നവീയോ അക്രമുഃ । രുചേ ജനന്ത സൂര്യമ്
പഴയ പ്രവാഹങ്ങൾ പുതിയ വഴിയെ പിന്തുടർന്നു; അവരുടെ പ്രകാശത്തിൽ സൂര്യൻ ജനിച്ചു.
ആ പവമാന നോ ഭരാര്യോ അദാശുഷോ ഗയമ് । കൃധി പ്രജാവതീരിഷഃ
ശുദ്ധിയുള്ളവനേ, ദാനശീലരും ഭയമില്ലാത്തവരുമായ ഞങ്ങളെ ജീവതത്തിലേക്ക് നയിക്കേണം; സന്തതിയും സമൃദ്ധിയും നൽകണമേ.
അഭി സോമാസ ആയവഃ പവന്തേ മദ്യം മദമ് । അഭി കോശം മധുശ്ചുതമ്
സോമങ്ങൾ, ആ പ്രവാഹങ്ങൾ, മദമുള്ള ആനന്ദത്തോടെ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അവ മനോഹരമായ മധുരം നിറഞ്ഞ പാത്രം നിറയ്ക്കുന്നു.
സോമോ അര്ഷതി ധര്ണസിര്ദധാന ഇന്ദ്രിയം രസമ് । സുവീരോ അഭിശസ്തിപാഃ
സോമം ശക്തിയും സാരവും നിലനിർത്തി ഒഴുകുന്നു; മഹാശക്തനായവൻ ദോഷങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷകനാണ്.
ഇന്ദ്രായ സോമ പവസേ ദേവേഭ്യഃ സധമാദ്യഃ । ഇന്ദോ വാജം സിഷാസസി
സോമ, നീ ഇന്ദ്രനും ദേവന്മാർക്കും ഉത്സവസഹായിയായി ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; ഇന്ദു, നീ വിജയത്തെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
അസ്യ പീത്വാ മദാനാമിന്ദ്രോ വൃത്രാണ്യപ്രതി । ജഘാന ജഘനച്ച നു
അവന്റെ മദം കുടിച്ച ശേഷം, ജയിക്കാനാവാത്ത ഇന്ദ്രൻ ശത്രുക്കളെ തോല്പിച്ചു, വീണ്ടും വീണ്ടും അവരെ സംഹരിച്ചു.
പ്ര സോമാസോ അധന്വിഷുഃ പവമാനാസ ഇന്ദവഃ । ശ്രീണാനാ അപ്സു മൃഞ്ജത
സോമങ്ങൾ ഒഴുകി, ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന ഇന്ദു പ്രവാഹങ്ങൾ വഴികളിൽ നീങ്ങി; അവർ വെള്ളത്തിൽ പ്രകാശമുള്ളവരെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു.
അഭി ഗാവോ അധന്വിഷുരാപോ ന പ്രവതാ യതീഃ । പുനാനാ ഇന്ദ്രമാശത
പശുക്കൾ വഴികളിൽ ഒഴുകി, നദികൾ പോലെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി; ശുദ്ധമായവർ ഇന്ദ്രനെ തേടി.
പ്ര പവമാന ധന്വസി സോമേന്ദ്രായ പാതവേ । നൃഭിര്യതോ വി നീയസേ
ശുദ്ധിയുള്ളവനേ, നീ സോമമായി വഴിയിൽ ഒഴുകുന്നു, ഇന്ദ്രൻ കുടിക്കാൻ; മനുഷ്യർ നിന്നെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നു.
ത്വം സോമ നൃമാദനഃ പവസ്വ ചര്ഷണീസഹേ । സസ്നിര്യോ അനുമാദ്യഃ
സോമ, മനുഷ്യരെ ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നവനേ, നീ ഗോത്രങ്ങളുടെ പിന്തുണയ്ക്കായി ഒഴുകണം; നീ ദീർഘകാലം നിലനിൽക്കുന്നവനും പ്രശംസയ്ക്ക് അർഹനുമാണ്.
ഇന്ദോ യദദ്രിഭിഃ സുതഃ പവിത്രം പരിധാവസി । അരമിന്ദ്രസ്യ ധാമ്നേ
ഇന്ദു, കല്ലുകൾകൊണ്ട് ചതച്ചപ്പോൾ, നീ ചാനലിലൂടെ ഓടുന്നു; ഇന്ദ്രന്റെ വാസസ്ഥലത്തിന് അനുയോജ്യനാണ് നീ.
പവസ്വ വൃത്രഹന്തമോക്ഥേഭിരനുമാദ്യഃ । ശുചിഃ പാവകോ അദ്ഭുതഃ
വൃത്രനെ സംഹരിക്കുന്നവനേ, കീർത്തികൾകൊണ്ട്, പ്രശംസയ്ക്ക് അർഹനായി ഒഴുകണം; ശുദ്ധനും പ്രകാശവാനുമായ അത്ഭുതകരനാണ് നീ.
ശുചിഃ പാവക ഉച്യതേ സോമഃ സുതസ്യ മധ്വഃ । ദേവാവീരഘശംസഹാ
ശുദ്ധനും പ്രകാശവാനുമായ സോമം ചതച്ച മധുവാണ്; ദൈവസ്വഭാവമുള്ള, വീര്യശാലിയായ, ദോഷവാക്കുകൾ നശിപ്പിക്കുന്നവനാണ്.
പവസ്വ ദക്ഷസാധനോ ദേവേഭ്യഃ പീതയേ ഹരേ । മരുദ്ഭ്യോ വായവേ മദഃ
ഹരിതവണ്ണമുള്ളവനേ, ദേവന്മാർക്കായി പാനത്തിന് വേണ്ടി നീ കഴിവോടെ ഒഴുകുക. ഈ ആനന്ദം മരുത് ദേവന്മാർക്കും വായുവിനും ആണ്.
പവമാന ധിയാ ഹിതോഽഭി യോനിം കനിക്രദത് । ധര്മണാ വായുമാ വിശ
പവമാനനേ, ബുദ്ധിയാൽ ഉണർത്തപ്പെട്ട്, ഗർഭത്തിൽ കൂവിക്കൊണ്ട് പ്രവേശിക്കൂ. നിന്റെ നിയമപ്രകാരം വായുവിൽ പ്രവേശിക്കൂ.
സം ദേവൈഃ ശോഭതേ വൃഷാ കവിര്യോനാവധി പ്രിയഃ । വൃത്രഹാ ദേവവീതമഃ
ദേവന്മാരോടൊപ്പം ശക്തനായ കവി തന്റെ ഗർഭത്തിൽ പ്രിയപ്പെട്ടവനായി പ്രകാശിക്കുന്നു. വൃത്രനെ സംഹരിക്കുന്നവൻ, ദേവന്മാർക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടവൻ.
വിശ്വാ രൂപാണ്യാവിശന്പുനാനോ യാതി ഹര്യതഃ । യത്രാമൃതാസ ആസതേ
ശുദ്ധനായവൻ എല്ലാ രൂപങ്ങളിലും പ്രവേശിക്കുന്നു, ആനന്ദത്തോടെ അമരന്മാർ ഇരിക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് സഞ്ചരിക്കുന്നു.
അരുഷോ ജനയന്ഗിരഃ സോമഃ പവത ആയുഷക് । ഇന്ദ്രം ഗച്ഛന്കവിക്രതുഃ
ചുവപ്പു നിറമുള്ള സോമം ഗാനം ജനിപ്പിച്ച് ദീർഘായുസിന് വേണ്ടി ഒഴുകുന്നു, ബുദ്ധിമാനായി ഇന്ദ്രനിലേക്കാണ് പോകുന്നത്.
ആ പവസ്വ മദിന്തമ പവിത്രം ധാരയാ കവേ । അര്കസ്യ യോനിമാസദമ്
ഏറ്റവും ആനന്ദം നൽകുന്നവനേ, കവി, പവിത്രത്തിലൂടെ ഒഴുകുക. നീ ഗീതിയുടെ ഗർഭത്തിൽ ഇരുന്നു.
തമമൃക്ഷന്ത വാജിനമുപസ്ഥേ അദിതേരധി । വിപ്രാസോ അണ്വ്യാ ധിയാ
പ്രജ്ഞാനമുള്ളവർ അതിശക്തനായ കുതിരയെ അദിതിയുടെ മടിയിൽ സൂക്ഷ്മമായ ചിന്തയോടെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു.
തം ഗാവോ അഭ്യനൂഷത സഹസ്രധാരമക്ഷിതമ് । ഇന്ദും ധര്താരമാ ദിവഃ
ആയിരം പ്രവാഹങ്ങളുള്ള, ഒരിക്കലും ക്ഷയിക്കാത്ത ആ ഇന്ദ്രവുമാണ്, ആ പശുക്കൾ സമീപിക്കുന്നു; സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ താങ്ങാണ് അവൻ.
തം വേധാം മേധയാഹ്യന്പവമാനമധി ദ്യവി । ധര്ണസിം ഭൂരിധായസമ്
ആ ജ്ഞാനിയെയും ശുദ്ധനെയും ആകാശത്തിൽ ബുദ്ധിയോടെ പുകഴ്ത്തുന്നു; സമൃദ്ധിയുള്ള താങ്ങാണ് അവൻ.
തമഹ്യന്ഭുരിജോര്ധിയാ സംവസാനം വിവസ്വതഃ । പതിം വാചോ അദാഭ്യമ്
പുതുമയോടെ ഉണരുന്നവനെയും പ്രകാശവാന്റെ കൂട്ടുകാരനെയും വാക്കിന്റെ അജയ്യനായ അധിപനെയും അവർ ചിന്തയോടെ പുകഴ്തുന്നു.
തം സാനാവധി ജാമയോ ഹരിം ഹിന്വന്ത്യദ്രിഭിഃ । ഹര്യതം ഭൂരിചക്ഷസമ്
പർവ്വതത്തിൽ, സ്ത്രീകൾ കല്ലുകൊണ്ട് ആ ഹരിതവണ്ണമുള്ളവനെ അമർത്തുന്നു; ആനന്ദകരനും ദൂരദർശിയുമാണ് അവൻ.
തം ത്വാ ഹിന്വന്തി വേധസഃ പവമാന ഗിരാവൃധമ് । ഇന്ദവിന്ദ്രായ മത്സരമ്
പവമാനനേ, ജ്ഞാനികൾ നിന്നെ അമർത്തുന്നു; ഗാനംകൊണ്ട് വളരുന്നവൻ, ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി ആനന്ദം നൽകുന്ന ഇന്ദ്രവുമാണ് നീ.
ഏഷ കവിരഭിഷ്ടുതഃ പവിത്രേ അധി തോശതേ । പുനാനോ ഘ്നന്നപ സ്രിധഃ
ഈ കവി, വളരെ പ്രശംസിക്കപ്പെട്ടവൻ, പവിത്രത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു; ശുദ്ധനായി, എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും അകറ്റുന്നു.
ഏഷ ഇന്ദ്രായ വായവേ സ്വര്ജിത്പരി ഷിച്യതേ । പവിത്രേ ദക്ഷസാധനഃ
ഇന്ദ്രനും വായുവിനും വേണ്ടി, പ്രകാശം നൽകുന്നവനായി, ഈ കൃത്യനിർവ്വഹകൻ പവിത്രത്തിൽ ഒഴുക്കപ്പെടുന്നു.
ഏഷ നൃഭിര്വി നീയതേ ദിവോ മൂര്ധാ വൃഷാ സുതഃ । സോമോ വനേഷു വിശ്വവിത്
പുരുഷന്മാർ നയിക്കുന്ന ഈ കാള, അമർത്തപ്പെട്ട സോമം, എല്ലാം അറിയുന്നവൻ, കാടുകളിൽ സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ തലവനാണ്.
ഏഷ ഗവ്യുരചിക്രദത്പവമാനോ ഹിരണ്യയുഃ । ഇന്ദുഃ സത്രാജിദസ്തൃതഃ
പശുക്കളെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഈ പവമാനൻ, പൊന്നിനിറമുള്ള ഇന്ദ്രു, സഭയിൽ വിജയിയും വേഗവാനുമാണ്.