ആ കലശേഷു ധാവതി പവിത്രേ പരി ഷിച്യതേ । ഉക്ഥൈര്യജ്ഞേഷു വര്ധതേ
അവൻ കലശങ്ങളിൽ ഓടുന്നു, ശുദ്ധികരിക്കുന്ന പാത്രത്തിൽ ചൊരിയപ്പെടുന്നു; യജ്ഞങ്ങളിൽ പാടുന്ന സ്തുതികളാൽ അവൻ വളരുന്നു.
അതി ത്രീ സോമ രോചനാ രോഹന്ന ഭ്രാജസേ ദിവമ് । ഇഷ്ണന്സൂര്യം ന ചോദയഃ
സോമ, നീ മൂന്നു പ്രകാശമുള്ള ലോകങ്ങളെ കടന്ന്, ഉയർന്ന് ആകാശത്ത് പ്രകാശിക്കുന്നു; ആഗ്രഹിച്ച് സൂര്യനെ നീ ഉണർത്തുന്നു.
അഭി വിപ്രാ അനൂഷത മൂര്ധന്യജ്ഞസ്യ കാരവഃ । ദധാനാശ്ചക്ഷസി പ്രിയമ്
യജ്ഞത്തിന്റെ മുകളിൽ, കർമകർമ്മികൾ പ്രിയപ്പെട്ടത് നിന്റെ കണ്മുന്നിൽ വെച്ച്, ജ്ഞാനികൾ പാടുന്നു.
തമു ത്വാ വാജിനം നരോ ധീഭിര്വിപ്രാ അവസ്യവഃ । മൃജന്തി ദേവതാതയേ
ശക്തനായ നിന്നെ, സഹായം തേടുന്ന ജ്ഞാനികൾ മനസ്സുകൊണ്ട് ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു, ദൈവീകതയ്ക്കായി.
മധോര്ധാരാമനു ക്ഷര തീവ്രഃ സധസ്ഥമാസദഃ । ചാരുരൃതായ പീതയേ
തീവ്രമായ മധുരം ഒഴുകട്ടെ, ആ സുഖാസനത്തിൽ ഇരുന്നു; സത്യത്തിനും ആസ്വാദനത്തിനും അതു മനോഹരമാണ്.
പരി സുവാനോ ഗിരിഷ്ഠാഃ പവിത്രേ സോമോ അക്ഷാഃ । മദേഷു സര്വധാ അസി
പൊതിഞ്ഞ സോമം പർവതശിഖരങ്ങളിൽ ചുറ്റി ശുദ്ധികരിക്കുന്ന പാത്രത്തിൽ ഒഴുകുന്നു; നീ എല്ലാ ആനന്ദങ്ങളിലും ഉണ്ടാകുന്നു.
ത്വം വിപ്രസ്ത്വം കവിര്മധു പ്ര ജാതമന്ധസഃ । മദേഷു സര്വധാ അസി
നീ ജ്ഞാനിയുമാണ്, കവിയുമാണ്, മധുരവും ആനന്ദം പകരുന്നവനുമാണ്; നീ എല്ലാ ആനന്ദങ്ങളിലും ഉണ്ടാകുന്നു.
തവ വിശ്വേ സജോഷസോ ദേവാസഃ പീതിമാശത । മദേഷു സര്വധാ അസി
എല്ലാ ദേവന്മാരും ഒരുമിച്ച് നിന്റെ പാനം ആഗ്രഹിക്കുന്നു; നീ എല്ലാ ആനന്ദങ്ങളിലും ഉണ്ടാകുന്നു.
ആ യോ വിശ്വാനി വാര്യാ വസൂനി ഹസ്തയോര്ദധേ । മദേഷു സര്വധാ അസി
ആഗ്രഹിക്കാവുന്ന എല്ലാ ധനങ്ങളും കൈകളിൽ വെച്ചവൻ; നീ എല്ലാ ആനന്ദങ്ങളിലും ഉണ്ടാകുന്നു.
യ ഇമേ രോദസീ മഹീ സം മാതരേവ ദോഹതേ । മദേഷു സര്വധാ അസി
ആ മഹത്തായ ഭൂമിയും ആകാശവും അമ്മപോലെ ഒന്നു ചേർത്ത് ദോഹിക്കുന്നവൻ; നീ എല്ലാ ആനന്ദങ്ങളിലും ഉണ്ടാകുന്നു.
പരി യോ രോദസീ ഉഭേ സദ്യോ വാജേഭിരര്ഷതി । മദേഷു സര്വധാ അസി
ഭൂമിയിലും ആകാശത്തിലും വേഗത്തിൽ വിജയങ്ങളോടെ ചുറ്റി സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ; നീ എല്ലാ ആനന്ദങ്ങളിലും ഉണ്ടാകുന്നു.
സ ശുഷ്മീ കലശേഷ്വാ പുനാനോ അചിക്രദത് । മദേഷു സര്വധാ അസി
ശക്തനായവൻ, കലശങ്ങളിൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട്, ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചിരിക്കുന്നു; നീ എല്ലാ ആനന്ദങ്ങളിലും ഉണ്ടാകുന്നു.
യത്സോമ ചിത്രമുക്ഥ്യം ദിവ്യം പാര്ഥിവം വസു । തന്നഃ പുനാന ആ ഭര
സോമ, ദിവ്യമായോ ഭൂമിയിലെയോ എത്ര മനോഹരമായ വസ്തുക്കളുണ്ടോ, അവയെല്ലാം ശുദ്ധീകരിച്ചു ഞങ്ങളിലേക്ക് കൊണ്ടുവരിക.
യുവം ഹി സ്ഥഃ സ്വര്പതീ ഇന്ദ്രശ്ച സോമ ഗോപതീ । ഈശാനാ പിപ്യതം ധിയഃ
നിങ്ങൾ ഇരുവരും പ്രകാശത്തിന്റെ അധിപന്മാരാണ്, ഇന്ദ്രനും സോമനും, പശുക്കളുടെ രക്ഷകരാണ്; ഭവാന്മാർ ഞങ്ങളുടെ ചിന്തകൾ പോഷിപ്പിക്കട്ടെ.
വൃഷാ പുനാന ആയുഷു സ്തനയന്നധി ബര്ഹിഷി । ഹരിഃ സന്യോനിമാസദത്
വൃഷഭം, ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടവൻ, ജീവതത്തിൽ ഗർജ്ജിച്ച് ദർഭാസനത്തിൽ ഇരുന്നു; കനകവർണ്ണൻ തന്റെ വാസസ്ഥലത്ത് എത്തി.
അവാവശന്ത ധീതയോ വൃഷഭസ്യാധി രേതസി । സൂനോര്വത്സസ്യ മാതരഃ
വൃഷഭത്തിന്റെ വിത്തിൽ, കുഞ്ഞിന്റെ മാതാക്കൾ, ചിന്തകൾ ഉണർത്തപ്പെട്ടു.
കുവിദ്വൃഷണ്യന്തീഭ്യഃ പുനാനോ ഗര്ഭമാദധത് । യാഃ ശുക്രം ദുഹതേ പയഃ
ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടവൻ, ഗർഭം വഹിക്കുന്നവരിൽ, അവർ പാൽപോലെ തിളങ്ങുന്ന ദ്രവ്യം ദോഹിക്കുന്നവരിൽ, ഗർഭം വെക്കുന്നു എന്ന് തോന്നുന്നു.
ഉപ ശിക്ഷാപതസ്ഥുഷോ ഭിയസമാ ധേഹി ശത്രുഷു । പവമാന വിദാ രയിമ്
പഠിച്ചവർ, നിങ്ങൾ അടുത്ത് വന്ന് ഉറച്ചുനിൽക്കൂ; ശത്രുക്കളിൽ ഭയം നിറയ്ക്കുക; ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടവാ, ഞങ്ങൾക്ക് സമ്പത്ത് നൽകൂ.
നി ശത്രോഃ സോമ വൃഷ്ണ്യം നി ശുഷ്മം നി വയസ്തിര । ദൂരേ വാ സതോ അന്തി വാ
സോമാ, ശത്രുവിന്റെ ശക്തിയും ഉജ്ജ്വലതയും ജീവശക്തിയും നീ അകലെ ആയാലും അടുത്തായാലും തകർക്കണമേ.
പ്ര കവിര്ദേവവീതയേഽവ്യോ വാരേഭിരര്ഷതി । സാഹ്വാന്വിശ്വാ അഭി സ്പൃധഃ
ദൈവങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹത്തിനായി പ്രചോദിതനായ കവി തടസ്സമില്ലാതെ തന്റെ പ്രവാഹങ്ങളോടെ മുന്നോട്ട് ഒഴുകുന്നു, എല്ലാ എതിരാളികളെയും നേരിടുന്നു.
സ ഹി ഷ്മാ ജരിതൃഭ്യ ആ വാജം ഗോമന്തമിന്വതി । പവമാനഃ സഹസ്രിണമ്
പവിത്രനായ സോമാ, നീ പാടുന്നവർക്കു കന്നുകാലികളാൽ സമ്പന്നമായ ധനം, ആയിരംമടങ്ങ് പ്രതിഫലം നൽകുന്നു.
പരി വിശ്വാനി ചേതസാ മൃശസേ പവസേ മതീ । സ നഃ സോമ ശ്രവോ വിദഃ
നിന്റെ മനസ്സോടെ നീ എല്ലാം പരിശോധിക്കുമ്പോൾ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; സോമാ, ഞങ്ങൾക്ക് പ്രശസ്തി നൽകണമേ.
അഭ്യര്ഷ ബൃഹദ്യശോ മഘവദ്ഭ്യോ ധ്രുവം രയിമ് । ഇഷം സ്തോതൃഭ്യ ആ ഭര
വലിയ മഹത്വത്തോടെ നീ ഒഴുകണം, ദാനശീലികൾക്ക് സ്ഥിരമായ സമ്പത്ത് നൽകണം, പാടുന്നവർക്കു പോഷണം നൽകണം.
ത്വം രാജേവ സുവ്രതോ ഗിരഃ സോമാ വിവേശിഥ । പുനാനോ വഹ്നേ അദ്ഭുത
നല്ല വ്രതമുള്ള സോമാ, രാജാവിനെപോലെ ഗീതികളിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു; അത്ഭുതകരമായ അഗ്നിയായ ശുദ്ധീകരണശക്തി.
സ വഹ്നിരപ്സു ദുഷ്ടരോ മൃജ്യമാനോ ഗഭസ്ത്യോഃ । സോമശ്ചമൂഷു സീദതി
ജലത്തിൽ ജയിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള അഗ്നി, കൈകളിൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, സോമാ പാത്രങ്ങളിൽ ഇരിക്കുന്നു.
ക്രീളുര്മഖോ ന മംഹയുഃ പവിത്രം സോമ ഗച്ഛസി । ദധത്സ്തോത്രേ സുവീര്യമ്
ഉത്സവത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നവനെപോലെ കളിച്ചുകൊണ്ട്, സോമാ, നീ പവിത്രത്തിലേക്ക് എത്തുന്നു, പാടലിന് വീര്യവും ശക്തിയും നൽകുന്നു.
ഏതേ ധാവന്തീന്ദവഃ സോമാ ഇന്ദ്രായ ഘൃഷ്വയഃ । മത്സരാസഃ സ്വര്വിദഃ
ഈ വേഗമുള്ള തുള്ളികൾ, സോമങ്ങൾ, ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി ആഗ്രഹത്തോടെ, പ്രകാശം അറിയുന്നവരായി, ഓടിപ്പോകുന്നു.
പ്രവൃണ്വന്തോ അഭിയുജഃ സുഷ്വയേ വരിവോവിദഃ । സ്വയം സ്തോത്രേ വയസ്കൃതഃ
സ്വന്തമായി തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും, എതിരാളികളെ ജയിക്കുകയും, വിശ്രമത്തിലേക്കുള്ള വഴി അറിയുകയും, അവർ പാടലിന് ശക്തി സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
വൃഥാ ക്രീളന്ത ഇന്ദവഃ സധസ്ഥമഭ്യേകമിത് । സിന്ധോരൂര്മാ വ്യക്ഷരന്
തുള്ളികൾ വെറുതെ കളിച്ചുകൊണ്ട്, ഒരേ സദസ്സിൽ കൂടി, നദിയിൽ നിന്ന് തിരകൾ ഒഴുക്കുന്നു.
ഏതേ വിശ്വാനി വാര്യാ പവമാനാസ ആശത । ഹിതാ ന സപ്തയോ രഥേ
ഈ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നവരൊക്കെയും എല്ലാ അഭിലഷിത വസ്തുക്കളും തേടുന്നു, നല്ലപോലെ കെട്ടിയ കുതിരകൾ രഥത്തിൽ പോകുന്നതുപോലെ.