സ്വാദി॑ഷ്ഠയാ॒ മദി॑ഷ്ഠയാ॒ പവ॑സ്വ സോമ॒ ധാര॑യാ । ഇന്ദ്രാ॑യ॒ പാത॑വേ സു॒തഃ
ഏറ്റവും രുചികരവും ആനന്ദകരവുമായ പ്രവാഹത്തിൽ, ഇന്ദ്രൻ കുടിക്കാൻ ചുരണ്ടിയ സോമമേ, നീ ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരിക്കുക.
ര॒ക്ഷോ॒ഹാ വി॒ശ്വച॑ര്ഷണിര॒ഭി യോനി॒മയോ॑ഹതമ്! ദ്രുണാ॑ സധസ്ഥമാസദത്
അസുരന്മാരെ നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, എല്ലാവരിലും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നവനേ, നീ നിന്റെ ജന്മസ്ഥലത്ത് എത്തി! നീ മരച്ചട്ടിയിൽ ഇരുന്നു.
വരിവോധാതമോ ഭവ മംഹിഷ്ഠോ വൃത്രഹന്തമഃ । പര്ഷി രാധോ മഘോനാമ്
ഏറ്റവും വിശാലനും മഹത്തായവനും, വൃത്രനെ സംഹരിക്കുന്നവനുമായ് മാറണം; ദാനശീലരുടെ സമ്പത്ത് ഞങ്ങൾക്കു നൽകണം.
അഭ്യര്ഷ മഹാനാം ദേവാനാം വീതിമന്ധസാ । അഭി വാജമുത ശ്രവഃ
മഹാദേവന്മാരുടെ സഭയിലേക്കു, ആനന്ദം പകരുന്നവനേ, നീ ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരിക്കുക; ഞങ്ങൾക്കു ശക്തിയും പ്രശസ്തിയും നൽകണം.
ത്വാമച്ഛാ ചരാമസി തദിദര്ഥം ദിവേദിവേ । ഇന്ദോ ത്വേ ന ആശസഃ
ഇന്ത്യേ, അതിനായാണ് ഞങ്ങൾ ദിവസേന നിന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നത്; ഞങ്ങളുടെ എല്ലാ പ്രതീക്ഷകളും നിന്നിലാണു.
പുനാതി തേ പരിസ്രുതം സോമം സൂര്യസ്യ ദുഹിതാ । വാരേണ ശശ്വതാ തനാ
സൂര്യന്റെ മകൾ, തന്റെ ശാശ്വതമായ വസ്ത്രത്തിൽ, നിന്റെ ഒഴുകുന്ന സോമത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു.
തമീമണ്വീഃ സമര്യ ആ ഗൃഭ്ണന്തി യോഷണോ ദശ । സ്വസാരഃ പാര്യേ ദിവി
പത്തുപേർ സഹോദരിമാരെപ്പോലെ ആ ദൂരെയുള്ള ആകാശത്ത് ഒരുമിച്ച് അവനെ പിടിക്കുന്നു.
തമീം ഹിന്വന്ത്യഗ്രുവോ ധമന്തി ബാകുരം ദൃതിമ് । ത്രിധാതു വാരണം മധു
വളരെയൊന്നും വളയാത്തവർ അവനെ ചുരണ്ടുന്നു, അവർ മധുരമായ ശക്തിയെ ഊതി പുറത്ത് വിടുന്നു, മൂന്ന് പാളികളുള്ള മധുരപാനമായത്.
അഭീമമഘ്ന്യാ ഉത ശ്രീണന്തി ധേനവഃ ശിശുമ് । സോമമിന്ദ്രായ പാതവേ
കെട്ടിയിട്ടില്ലാത്ത പശുക്കൾ ആ കുഞ്ഞിനെ ചുരണ്ടുന്നു, ഇന്ദ്രന് കുടിക്കാൻ സോമം.
അസ്യേദിന്ദ്രോ മദേഷ്വാ വിശ്വാ വൃത്രാണി ജിഘ്നതേ । ശൂരോ മഘാ ച മംഹതേ
അവന്റെ ഉല്ലാസത്തിൽ ഇന്ദ്രൻ എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും സംഹരിക്കുന്നു; വീരൻ ദാനങ്ങളിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു.
പവസ്വ ദേവവീരതി പവിത്രം സോമ രംഹ്യാ । ഇന്ദ്രമിന്ദോ വൃഷാ വിശ
ദൈവശക്തിയോടെ നീ ഒഴുകുക, സോമാ, ശുദ്ധീകരണത്തിലൂടെ, പ്രിയമായവനേ; വൃഷഭനേ, ഇന്ദ്രന്റെ കൂട്ടത്തിലേക്ക് വരിക.
ആ വച്യസ്വ മഹി പ്സരോ വൃഷേന്ദോ ദ്യുമ്നവത്തമഃ । ആ യോനിം ധര്ണസിഃ സദഃ
വലിയവനേ, മഹത്തായ വൃഷഭ സോമാ, നിന്റെ വലിയ പ്രവാഹം ഒഴുക്കുക; നിന്റെ ശാശ്വത വാസസ്ഥലത്തിലേക്ക് കടക്കുക.
അധുക്ഷത പ്രിയം മധു ധാരാ സുതസ്യ വേധസഃ । അപോ വസിഷ്ട സുക്രതുഃ
ചതുരനായവന്റെ ചുരണ്ടിയ സോമത്തിന്റെ പ്രവാഹങ്ങൾ പ്രിയപ്പെട്ട മധുരം പാൽപോലെ പുറത്ത് വിട്ടു; ജ്ഞാനിയേ, നീ ജലങ്ങളിൽ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
മഹാന്തം ത്വാ മഹീരന്വാപോ അര്ഷന്തി സിന്ധവഃ । യദ്ഗോഭിര്വാസയിഷ്യസേ
വലിയവനേ, നീ പശുക്കളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ മഹാനായ നദികൾ നിന്നെ പിന്തുടരുന്നു.
സമുദ്രോ അപ്സു മാമൃജേ വിഷ്ടമ്ഭോ ധരുണോ ദിവഃ । സോമഃ പവിത്രേ അസ്മയുഃ
സമുദ്രം ജലങ്ങളിൽ ശുദ്ധമായി, ആകാശത്തിന് തൂണും ആധാരവും; സോമം ശുദ്ധീകരണത്തിൽ ഉത്സുകനാണ്.
അചിക്രദദ്വൃഷാ ഹരിര്മഹാന്മിത്രോ ന ദര്ശതഃ । സം സൂര്യേണ രോചതേ
ശക്തനായ ഹരിയും വലിയവനും, കാണാനാവാത്ത മിത്രനെപ്പോലെ, ഗർജ്ജിച്ചു; അവൻ സൂര്യനോടൊപ്പം പ്രകാശിക്കുന്നു.
ഗിരസ്ത ഇന്ദ ഓജസാ മര്മൃജ്യന്തേ അപസ്യുവഃ । യാഭിര്മദായ ശുമ്ഭസേ
ഇന്ദുവേ, നിന്റെ ശക്തിയാൽ ഗീതങ്ങൾ ശുദ്ധമാകുന്നു, കാണാനാവാത്തവനേ, നീ ഉല്ലാസത്തിനായി അലങ്കരിക്കുന്ന അതുകൊണ്ട്.
തം ത്വാ മദായ ഘൃഷ്വയ ഉ ലോകകൃത്നുമീമഹേ । തവ പ്രശസ്തയോ മഹീഃ
നിന്റെ ഉല്ലാസത്തിനായി, വേഗമുള്ളവനേ, ലോകങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നവനേ, ഞങ്ങൾ നിന്നെ തേടുന്നു; നിന്റെ പ്രശംസകൾ മഹത്തായവയാണ്.
അസ്മഭ്യമിന്ദവിന്ദ്രയുര്മധ്വഃ പവസ്വ ധാരയാ । പര്ജന്യോ വൃഷ്ടിമാഁ ഇവ
ഇന്ദുവേ, ഞങ്ങൾക്കായി, ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി, നിന്റെ പ്രവാഹത്തിൽ മധുരപാനം ഒഴുക്കുക, മഴയുള്ള മേഘംപോലെ.
ഗോഷാ ഇന്ദോ നൃഷാ അസ്യശ്വസാ വാജസാ ഉത । ആത്മാ യജ്ഞസ്യ പൂര്വ്യഃ
ഇന്ദുവേ, നീ പശുക്കളിലും പുരുഷന്മാരിലും കുതിരകളിലും ശക്തിയിലും സമ്പന്നൻ; നീ യജ്ഞത്തിന്റെ പ്രാചീന ആത്മാവാണ്.
ഏഷ ദേവോ അമര്ത്യഃ പര്ണവീരിവ ദീയതി । അഭി ദ്രോണാന്യാസദമ്
ഈ അമരനായ ദേവൻ ഇലകളുള്ള ശാഖപോലെ ചലിക്കുന്നു; അവൻ പാത്രങ്ങളിൽ പ്രവേശിച്ചു.
ഏഷ ദേവോ വിപാ കൃതോഽതി ഹ്വരാംസി ധാവതി । പവമാനോ അദാഭ്യഃ
ഈ ദേവൻ, തെളിഞ്ഞവൻ, ഇടുങ്ങിയ വഴികൾ കടന്ന് ഓടുന്നു; സ്വയം ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവനെ വഞ്ചിക്കാൻ കഴിയില്ല.
ഏഷ ദേവോ വിപന്യുഭിഃ പവമാന ഋതായുഭിഃ । ഹരിര്വാജായ മൃജ്യതേ
ഈ ദേവൻ, ജ്ഞാനികളോടും സത്യത്തിൽ ജീവിക്കുന്നവരോടും കൂടെ, സ്വയം ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന ഹരിയെ ശക്തിക്കായി ശുദ്ധമാക്കുന്നു.
ഏഷ വിശ്വാനി വാര്യാ ശൂരോ യന്നിവ സത്വഭിഃ । പവമാനഃ സിഷാസതി
ഈ സ്വയം ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവൻ എല്ലാ നിധികളും തേടുന്നു, വീരൻ, കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം പോകുന്നതുപോലെ.
ഏഷ ദേവോ രഥര്യതി പവമാനോ ദശസ്യതി । ആവിഷ്കൃണോതി വഗ്വനുമ്
ഈ ദൈവം, ശുദ്ധികരിക്കുന്നവൻ, തന്റെ രഥത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു; അവൻ സന്തോഷം പകരുന്നു, തന്റെ ഗാനം മുഴുവൻ പരസ്യമായി അറിയിക്കുന്നു.
ഏഷ വിപ്രൈരഭിഷ്ടുതോഽപോ ദേവോ വി ഗാഹതേ । ദധദ്രത്നാനി ദാശുഷേ
പ്രഭാവമുള്ളവരാൽ സ്തുതിക്കപ്പെടുന്ന ഈ ദൈവം, വെള്ളത്തിലൂടെ ഒഴുകുന്നു; ഭക്തന് അവൻ ധനസമ്പത്ത് നൽകുന്നു.
ഏഷ ദിവം വി ധാവതി തിരോ രജാംസി ധാരയാ । പവമാനഃ കനിക്രദത്
അവൻ ആകാശം മുഴുവൻ ഒഴുകുന്നു, അന്തരീക്ഷങ്ങൾ കടന്ന്, തന്റെ പ്രവാഹത്തോടെ; ഗർജ്ജിക്കുന്ന ശുദ്ധികരകൻ.
ഏഷ ദിവം വ്യാസരത്തിരോ രജാംസ്യസ്പൃതഃ । പവമാനഃ സ്വധ്വരഃ
അവൻ ആകാശം മുഴുവൻ വ്യാപിച്ചു, ആരും സ്പർശിക്കാതെ, അന്തരീക്ഷങ്ങൾ കടന്ന്; സ്വയം യാഗം ചെയ്യുന്ന ശുദ്ധികരകൻ.
ഏഷ പ്രത്നേന ജന്മനാ ദേവോ ദേവേഭ്യഃ സുതഃ । ഹരിഃ പവിത്രേ അര്ഷതി
പഴയ ജനനത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച ഈ ദൈവം, ദേവന്മാർക്കായി ചുരണ്ടപ്പെടുന്നു; കനകവർണ്ണൻ ശുദ്ധികരണത്തിൽ ഒഴുകുന്നു.
ഏഷ ഉ സ്യ പുരുവ്രതോ ജജ്ഞാനോ ജനയന്നിഷഃ । ധാരയാ പവതേ സുതഃ
നാനാവിധ വ്രതങ്ങൾ പാലിച്ച്, പുതുതായി ജനിച്ച്, പ്രകാശങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു; ചുരണ്ടപ്പെട്ടവൻ തന്റെ പ്രവാഹത്തിൽ ശുദ്ധിയാകുന്നു.