സമാനം വാം സജാത്യം സമാനോ ബന്ധുരശ്വിനാ । അന്തി ഷദ്ഭൂതു വാമവഃ
നിങ്ങളുടെ ബന്ധം ഒരുപോലെയാണ്, ബന്ധുത്വം ഒരുപോലെയാണ്, അശ്വിനികൾ. നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹം ഞങ്ങളോടു അടുത്തിരിക്കുക.
യോ വാം രജാംസ്യശ്വിനാ രഥോ വിയാതി രോദസീ । അന്തി ഷദ്ഭൂതു വാമവഃ
അശ്വിനികൾ, ലോകങ്ങളിലൂടെയും ഇരുപാടിലൂടെയും സഞ്ചരിക്കുന്ന നിങ്ങളുടെ രഥം. നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹം ഞങ്ങളോടു അടുത്തിരിക്കുക.
ആ നോ ഗവ്യേഭിരശ്വ്യൈഃ സഹസ്രൈരുപ ഗച്ഛതമ് । അന്തി ഷദ്ഭൂതു വാമവഃ
ആയിരം പശുക്കളോടും കുതിരകളോടും കൂടി ഞങ്ങളോടു വരിക. നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹം ഞങ്ങളോടു അടുത്തിരിക്കുക.
മാ നോ ഗവ്യേഭിരശ്വ്യൈഃ സഹസ്രേഭിരതി ഖ്യതമ് । അന്തി ഷദ്ഭൂതു വാമവഃ
ആയിരം പശുക്കളോടും കുതിരകളോടും കൂടി ഞങ്ങളെ വിട്ടുപോകരുത്. നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹം ഞങ്ങളോടു അടുത്തിരിക്കുക.
അരുണപ്സുരുഷാ അഭൂദകര്ജ്യോതിരൃതാവരീ । അന്തി ഷദ്ഭൂതു വാമവഃ
ചുവപ്പും വേഗതയുമുള്ളത് വെള്ളമായി, സത്യത്തെ നിലനിർത്തുന്ന പ്രകാശമായി മാറി. നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹം ഞങ്ങളോടു അടുത്തിരിക്കുക.
അശ്വിനാ സു വിചാകശദ്വൃക്ഷം പരശുമാഁ ഇവ । അന്തി ഷദ്ഭൂതു വാമവഃ
അശ്വിനികൾ, വൃക്ഷം നന്നായി പിളർന്നുവീണു, കൊയ്ത്തുകാരൻ കത്തിയാൽപോലെ. നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹം ഞങ്ങളോടു അടുത്തിരിക്കുക.
പുരം ന ധൃഷ്ണവാ രുജ കൃഷ്ണയാ ബാധിതോ വിശാ । അന്തി ഷദ്ഭൂതു വാമവഃ
കോട്ടപോലെ, ധൈര്യത്തോടെ, കറുത്ത ദുഷ്ടസംഘത്തെ തകർക്കുക. നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹം ഞങ്ങളോടു അടുത്തിരിക്കുക.
വിശോവിശോ വോ അതിഥിം വാജയന്തഃ പുരുപ്രിയമ് । അഗ്നിം വോ ദുര്യം വച സ്തുഷേ ശൂഷസ്യ മന്മഭിഃ
ഓരോ വീട്ടിലും, പ്രിയപ്പെട്ട അതിഥിയെ വാഴ്ത്തി, ആഗ്രഹപൂർവ്വം ഞാൻ അഗ്നിയെ, നിങ്ങളുടെ ആശ്രയത്തെ, വാക്കുകൾകൊണ്ട് പാടുന്നു.
യം ജനാസോ ഹവിഷ്മന്തോ മിത്രം ന സര്പിരാസുതിമ് । പ്രശംസന്തി പ്രശസ്തിഭിഃ
ജനങ്ങൾ ഹവികൾ അർപ്പിച്ച്, മിത്രനെ clarified butter നല്കുന്നതുപോലെ ഭക്തിയോടെ, സ്തുതികളാൽ നിന്നെ പുകഴ്ത്തുന്നു.
പന്യാംസം ജാതവേദസം യോ ദേവതാത്യുദ്യതാ । ഹവ്യാന്യൈരയദ്ദിവി
സർവ്വം അറിയുന്നവനായി, ദേവന്മാർ ആഗ്രഹപൂർവ്വം ആകാശത്തിലേക്ക് ഹവികൾ കൊണ്ടുപോകാൻ അയച്ചവനാണ് അവൻ.
ആഗന്മ വൃത്രഹന്തമം ജ്യേഷ്ഠമഗ്നിമാനവമ് । യസ്യ ശ്രുതര്വാ ബൃഹന്നാര്ക്ഷോ അനീക ഏധതേ
നാം വൃത്രനെ സംഹരിക്കുന്നവനായി, മഹത്തായ അഗ്നിയെ, ഉജ്ജ്വലമായവനെ സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു; അവന്റെ പ്രശസ്തമായ ശബ്ദം മുന്നിൽ വൻതോതിൽ ഉയരുന്നു.
അമൃതം ജാതവേദസം തിരസ്തമാംസി ദര്ശതമ് । ഘൃതാഹവനമീഡ്യമ്
അമരനായ, സർവ്വം അറിയുന്നവൻ, പ്രകാശമുള്ളവൻ, ഇരുണ്ടതിനെ അകറ്റുന്നവൻ, നെയ്യാൽ ഹവികൾ അർപ്പിക്കപ്പെടുന്ന, ആരാധ്യനായവൻ.
സബാധോ യം ജനാ ഇമേഽഗ്നിം ഹവ്യേഭിരീളതേ । ജുഹ്വാനാസോ യതസ്രുചഃ
ഈ ജനങ്ങൾ തടസ്സമില്ലാതെ ഹവികൾ അർപ്പിച്ച് അഗ്നിയെ ആരാധിക്കുന്നു; അവർ ക്രമമായി കരണ്ടി കൊണ്ട് അർപ്പണം ചെയ്യുന്നു.
ഇയം തേ നവ്യസീ മതിരഗ്നേ അധായ്യസ്മദാ । മന്ദ്ര സുജാത സുക്രതോഽമൂര ദസ്മാതിഥേ
അഗ്നേ, ഈ പുതിയ ചിന്ത ഞങ്ങൾ നിന്നോടാണ് അർപ്പിക്കുന്നത്; ആഹ്ലാദകരമായ, ഉത്ഭവം നല്ലത്, കൃത്യമായ, അശേഷമായ, അത്ഭുതകരമായ അതിഥി.
സാ തേ അഗ്നേ ശംതമാ ചനിഷ്ഠാ ഭവതു പ്രിയാ । തയാ വര്ധസ്വ സുഷ്ടുതഃ
അഗ്നേ, ഈ ഏറ്റവും ശുഭവും പ്രിയവുമായ ഹവിയാകട്ടെ നിന്നെ സന്തോഷിപ്പിക്കട്ടെ; അതിനാൽ ഞങ്ങളുടെ സ്തുതിയാൽ നീ വളരട്ടെ.
സാ ദ്യുമ്നൈര്ദ്യുമ്നിനീ ബൃഹദുപോപ ശ്രവസി ശ്രവഃ । ദധീത വൃത്രതൂര്യേ
പ്രഭയിലും മഹത്വത്തിലും നിറഞ്ഞ അവൾ, തടസ്സങ്ങളെ അതിജയിക്കാൻ വലിയ പ്രശസ്തി ഞങ്ങൾക്ക് നൽകട്ടെ.
അശ്വമിദ്ഗാം രഥപ്രാം ത്വേഷമിന്ദ്രം ന സത്പതിമ് । യസ്യ ശ്രവാംസി തൂര്വഥ പന്യമ്പന്യം ച കൃഷ്ടയഃ
കുതിര, പശു, വേഗമുള്ള രഥം, ശക്തനായ ഇന്ദ്രൻ എന്നപോലെ, സത്യം പാലിക്കുന്നവൻ, പ്രശസ്തി വ്യാപിച്ചവൻ, ജനങ്ങൾ പ്രശംസിക്കേണ്ടതെല്ലാം പുകഴ്ത്തുന്നു.
യം ത്വാ ഗോപവനോ ഗിരാ ചനിഷ്ഠദഗ്നേ അങ്ഗിരഃ । സ പാവക ശ്രുധീ ഹവമ്
ഗോപവനൻ വാക്കുകൾകൊണ്ട് തിരഞ്ഞെടുത്ത അഗ്നേ, അംഗിരസിന്റെ സന്തതി, ശുദ്ധനായവാ, ഞങ്ങളുടെ ആഹ്വാനം കേൾക്കണമേ.
യം ത്വാ ജനാസ ഈളതേ സബാധോ വാജസാതയേ । സ ബോധി വൃത്രതൂര്യേ
ജനങ്ങൾ തടസ്സമില്ലാതെ ശക്തി നേടാൻ നിന്നെ ആരാധിക്കുന്നു; തടസ്സങ്ങൾ അകറ്റാൻ നീ ഉണരണമേ.
അഹം ഹുവാന ആര്ക്ഷേ ശ്രുതര്വണി മദച്യുതി । ശര്ധാംസീവ സ്തുകാവിനാം മൃക്ഷാ ശീര്ഷാ ചതുര്ണാമ്
ഞാൻ ആഹ്വാനം ചെയ്ത്, പ്രശസ്തമായ ശബ്ദത്തോടും ആനന്ദഭരിതമായ മനസ്സോടും കൂടി പാടുന്നു; ജയിച്ച സൈന്യങ്ങളുടെ ഘോഷംപോലെയും നാലുപേരുടെ ഗർജ്ജനപോലെയും.
മാം ചത്വാര ആശവഃ ശവിഷ്ഠസ്യ ദ്രവിത്നവഃ । സുരഥാസോ അഭി പ്രയോ വക്ഷന്വയോ ന തുഗ്ര്യമ്
നാലു വേഗമുള്ളവരും ശക്തിയുള്ളവരും ഉത്തമമായ ദാനങ്ങളുമായി എന്നെ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുന്നു, ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് പോകുന്ന കുടുംബംപോലെ.
സത്യമിത്ത്വാ മഹേനദി പരുഷ്ണ്യവ ദേദിശമ് । നേമാപോ അശ്വദാതരഃ ശവിഷ്ഠാദസ്തി മര്ത്യഃ
മഹാശക്തനായവാ, ഞാൻ നിനക്കു സത്യമായി പരുഷ്ണി നദിയുടെ കടവു കാണിച്ചിരിക്കുന്നു; ഈ ജലങ്ങൾ കുതിര നൽകുന്നവയല്ല, ഏറ്റവും ശക്തനേക്കാൾ വലിയ മനുഷ്യൻ ഇല്ല.
യുക്ഷ്വാ ഹി ദേവഹൂതമാഁ അശ്വാഁ അഗ്നേ രഥീരിവ । നി ഹോതാ പൂര്വ്യഃ സദഃ
ദേവന്മാർ വിളിച്ച കുതിരകൾ നീ ചാരിയനായി കൂട്ടി, അഗ്നേ, സഭയിൽ പുരാതന ഹോതാവായിരിക്കുക.
ഉത നോ ദേവ ദേവാഁ അച്ഛാ വോചോ വിദുഷ്ടരഃ । ശ്രദ്വിശ്വാ വാര്യാ കൃധി
ദേവന്മാരേ, ദൈവം ഞങ്ങളോട് സംസാരിക്കട്ടെ; ഏറ്റവും ജ്ഞാനിയായവൻ; എല്ലാ സമ്പത്തുകളും ഞങ്ങൾക്ക് നൽകണമേ.
ത്വം ഹ യദ്യവിഷ്ഠ്യ സഹസഃ സൂനവാഹുത । ഋതാവാ യജ്ഞിയോ ഭുവഃ
നീ, ഏറ്റവും ചെറുപ്പനായവാ, ശക്തിയുടെ പുത്രനായവാ, വിളിക്കപ്പെടുന്നവനേ, നീ സത്യസന്ധനും യജ്ഞത്തിന് യോഗ്യനുമാണ്.
അയമഗ്നിഃ സഹസ്രിണോ വാജസ്യ ശതിനസ്പതിഃ । മൂര്ധാ കവീ രയീണാമ്
ഈ അഗ്നി ആയിരക്കണക്കിന് സമ്പത്തിന്റെ ഉടമയും, നൂറുകണക്കിന് ഐശ്വര്യത്തിന്റെ അധിപനും, ജ്ഞാനികളുടെ തലവനുമാണ്.
തം നേമിമൃഭവോ യഥാ നമസ്വ സഹൂതിഭിഃ । നേദീയോ യജ്ഞമങ്ഗിരഃ
അവനോടു, ചക്രത്തിന്റെ അരയിലേക്കു പോലെ, നിപുണരായവർ ഒന്നിച്ചു നമസ്കാരവും സമർപ്പണവും അർപ്പിക്കുന്നു; അങ്കിരസേ, യജ്ഞം ഞങ്ങളോട് അടുത്തെത്തിക്കൂ.
തസ്മൈ നൂനമഭിദ്യവേ വാചാ വിരൂപ നിത്യയാ । വൃഷ്ണേ ചോദസ്വ സുഷ്ടുതിമ്
അവനോടു, എല്ലായ്പ്പോഴും യുവാവായവനോടു, പലവിധമായ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് സ്തുതി അർപ്പിക്കൂ; ശക്തനായി നിലകൊള്ളുന്നവനെ നല്ല സ്തുതികൾകൊണ്ട് ഉത്സാഹിപ്പിക്കൂ.
കമു ഷ്വിദസ്യ സേനയാഗ്നേരപാകചക്ഷസഃ । പണിം ഗോഷു സ്തരാമഹേ
ദൂരദർശിയായ അഗ്നേ, നിന്റെ സേനയോടൊപ്പം, പശുക്കളോടൊപ്പം പാണിമാരെ കടന്ന് പോകാൻ ഞങ്ങൾക്കാവുമോ?
മാ നോ ദേവാനാം വിശഃ പ്രസ്നാതീരിവോസ്രാഃ । കൃശം ന ഹാസുരഘ്ന്യാഃ
ദേവന്മാരുടെ കൂട്ടങ്ങൾ, പാലെടുക്കുമ്പോൾ പശുക്കളെപ്പോലെ, ഞങ്ങളെ ഉപേക്ഷിക്കരുതേ; വലിച്ചടയ്ക്കുന്ന പശുവിന്റെ ക്ഷീണിച്ച മക്കനെപ്പോലെ ഞങ്ങൾ ആകരുതേ.