ക്വ സ്യ വൃഷഭോ യുവാ തുവിഗ്രീവോ അനാനതഃ । ബ്രഹ്മാ കസ്തം സപര്യതി
ആ യുവാവായ കാള, ശക്തമായ കഴുത്തും വശപ്പെടാത്ത മനസ്സുമുള്ളവൻ എവിടെയാണു്? ആരാണ് ആ പുരോഹിതൻ അവനെ ആരാധിക്കുന്നത്?
കസ്യ സ്വിത്സവനം വൃഷാ ജുജുഷ്വാഁ അവ ഗച്ഛതി । ഇന്ദ്രം ക ഉ സ്വിദാ ചകേ
ആ കാള സന്തോഷത്തോടെ ആരുടെ പിഴിയലിലേക്കാണ് ഇറങ്ങിവരുന്നത്? ആരാണ് ഇന്ദ്രനെ സൃഷ്ടിച്ചത്?
കം തേ ദാനാ അസക്ഷത വൃത്രഹന്കം സുവീര്യാ । ഉക്ഥേ ക ഉ സ്വിദന്തമഃ
വൃത്രനെ സംഹരിച്ചവാ, നിന്റെ വറക്കുകൾ ആരാണ് നേടിയത്? നിന്റെ മഹത്തായ വീര്യങ്ങൾ ആരാണ് നേടിയെടുത്തത്? ആരാണ് ഏറ്റവും ഭക്തിയോടെ സ്തുതി പാടുന്നത്?
അയം തേ മാനുഷേ ജനേ സോമഃ പൂരുഷു സൂയതേ । തസ്യേഹി പ്ര ദ്രവാ പിബ
മനുഷ്യരിലും പൂരു വർഗ്ഗത്തിലും നിന്നുവേണ്ടി ഈ സോമം പിഴിയപ്പെടുന്നു; വരിക, വേഗത്തിൽ എത്തി അതു് കുടിയ്ക്കൂ.
അയം തേ ശര്യണാവതി സുഷോമായാമധി പ്രിയഃ । ആര്ജീകീയേ മദിന്തമഃ
ശര്യണാവതിൽ നിന്നുവേണ്ടി ഈ പ്രിയപ്പെട്ട സോമം ഉണ്ട്; അർജീകീയത്തിൽ അതു് ഏറ്റവും മദകരമായിരിക്കുന്നു.
തമദ്യ രാധസേ മഹേ ചാരും മദായ ഘൃഷ്വയേ । ഏഹീമിന്ദ്ര ദ്രവാ പിബ
ഇന്ന് നിന്റെ മഹാദാനത്തിനായി ഈ മനോഹരവും ഉല്ലാസകരവും ശക്തിയുള്ള പാനീയമുണ്ട്; വരിക ഇന്ദ്രാ, വേഗത്തിൽ എത്തി കുടിയ്ക്കൂ.
യദിന്ദ്ര പ്രാഗപാഗുദങ്ന്യഗ്വാ ഹൂയസേ നൃഭിഃ । ആ യാഹി തൂയമാശുഭിഃ
ഇന്ദ്രാ, പടിഞ്ഞാറോ കിഴക്കോ വടക്കോ നിന്നു് മനുഷ്യർ നിന്നെ വിളിക്കുമ്പോൾ, നീ വേഗത്തിൽ നിന്റെ കുതിരകളോടെ ഇവിടെ വരിക.
യദ്വാ പ്രസ്രവണേ ദിവോ മാദയാസേ സ്വര്ണരേ । യദ്വാ സമുദ്രേ അന്ധസഃ
നീ ആകാശത്തിൽ നിന്നു് ഒഴുകുന്ന സോമത്തിൽ ആനന്ദിക്കുമ്പോഴോ, അല്ലെങ്കിൽ സോമത്തിന്റെ സമുദ്രത്തിൽ ആനന്ദിക്കുമ്പോഴോ—
ആ ത്വാ ഗീര്ഭിര്മഹാമുരും ഹുവേ ഗാമിവ ഭോജസേ । ഇന്ദ്ര സോമസ്യ പീതയേ
നിന്റെ വലിയതും വിശാലവുമായ സ്തുതികളാൽ ഞാൻ നിന്നെ വിളിക്കുന്നു, ഒരു പശുവിനെ വിളിക്കുന്നതുപോലെ; ഇന്ദ്രാ, സോമം കുടിയ്ക്കാൻ വരിക.
ആ ത ഇന്ദ്ര മഹിമാനം ഹരയോ ദേവ തേ മഹഃ । രഥേ വഹന്തു ബിഭ്രതഃ
ദേവനായ ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ മഹത്വം നിന്റെ കുതിരകൾ രഥത്തിൽ കയറ്റി കൊണ്ടുപോകട്ടെ.
ഇന്ദ്ര ഗൃണീഷ ഉ സ്തുഷേ മഹാഁ ഉഗ്ര ഈശാനകൃത് । ഏഹി നഃ സുതം പിബ
ഇന്ദ്രാ, ഞാൻ നിന്നെ പാടുന്നു, വാഴ്ത്തുന്നു; നീ മഹാനും ശക്തനുമാണ്; വരിക, ഞങ്ങൾ പിഴിഞ്ഞ സോമം കുടിയ്ക്കൂ.
സുതാവന്തസ്ത്വാ വയം പ്രയസ്വന്തോ ഹവാമഹേ । ഇദം നോ ബര്ഹിരാസദേ
പിഴിഞ്ഞ സോമവും ഉത്സാഹവുമോടെ ഞങ്ങൾ നിന്നെ വിളിക്കുന്നു; ഈ ഞങ്ങളുടെ ഇരിപ്പിടം നിനക്ക് ഇഷ്ടമായിരിക്കട്ടെ.
യച്ചിദ്ധി ശശ്വതാമസീന്ദ്ര സാധാരണസ്ത്വമ് । തം ത്വാ വയം ഹവാമഹേ
ഇന്ദ്രാ, നീ എല്ലായ്പ്പോഴും എല്ലാവർക്കും പൊതുവായവനാണ്; അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ നിന്നെ വിളിക്കുന്നു.
ഇദം തേ സോമ്യം മധ്വധുക്ഷന്നദ്രിഭിര്നരഃ । ജുഷാണ ഇന്ദ്ര തത്പിബ
പുരുഷന്മാർ കല്ലുകൊണ്ട് പിഴിഞ്ഞ ഈ മധുരമായ സോമം നിനക്കാണ്; അതു് സ്വീകരിച്ചു, ഇന്ദ്രാ, കുടിയ്ക്കൂ.
വിശ്വാഁ അര്യോ വിപശ്ചിതോഽതി ഖ്യസ്തൂയമാ ഗഹി । അസ്മേ ധേഹി ശ്രവോ ബൃഹത്
സകലരിലും പ്രശസ്തനായ ജ്ഞാനിയേ, ഞങ്ങളിലേക്കു വന്നു, ഞങ്ങൾക്ക് വലിയ പ്രശസ്തി നൽകേണമേ.
ദാതാ മേ പൃഷതീനാം രാജാ ഹിരണ്യവീനാമ് । മാ ദേവാ മഘവാ രിഷത്
പുള്ളിക്കാളുകളുടെ ദാനിയും പൊന്നാലങ്കാരമുള്ളവരുടെ രാജാവും ആ ദൈവം ഞങ്ങളെ ദോഷം ചെയ്യരുതേ.
സഹസ്രേ പൃഷതീനാമധി ശ്ചന്ദ്രം ബൃഹത്പൃഥു । ശുക്രം ഹിരണ്യമാ ദദേ
ആയിരം പുള്ളിക്കാളുകൾക്കു മേൽ, ഞാൻ വലുതും തെളിഞ്ഞതുമായ പൊന്നു നൽകിയിരിക്കുന്നു.
നപാതോ ദുര്ഗഹസ്യ മേ സഹസ്രേണ സുരാധസഃ । ശ്രവോ ദേവേഷ്വക്രത
ശക്തിയുള്ള കോട്ടയുടെ സന്തതിയാകുന്നവൻ, ആയിരം സമ്മാനങ്ങളോടെ, ദേവന്മാരിൽ എന്നെ പ്രശസ്തനാക്കി.
തരോഭിര്വോ വിദദ്വസുമിന്ദ്രം സബാധ ഊതയേ । ബൃഹദ്ഗായന്തഃ സുതസോമേ അധ്വരേ ഹുവേ ഭരം ന കാരിണമ്
സമ്പത്ത് തേടി, ഞങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ സ്തുതികളോടെ, ഇന്ദ്രനെ സഹായത്തിനായി വിളിക്കുന്നു; സോമം പിഴിഞ്ഞു, ഉച്ചത്തിൽ പാടിക്കൊണ്ട്, ദാനശീലനായി അവനെ വിളിക്കുന്നു.
ന യം ദുധ്രാ വരന്തേ ന സ്ഥിരാ മുരോ മദേ സുശിപ്രമന്ധസഃ । യ ആദൃത്യാ ശശമാനായ സുന്വതേ ദാതാ ജരിത്ര ഉക്ഥ്യമ്
ലോഭിയോ ഉറച്ച മനസ്സുള്ളവനോ, സോമത്തിന്റെ മദത്തിൽ അതിവേഗിയുമായ അവനെ തടയാൻ കഴിയില്ല; സോമം പിഴിയുന്നവർക്കും ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കും അവൻ സ്തുതിക്കു യോജ്യനാണ്.
യഃ ശക്രോ മൃക്ഷോ അശ്വ്യോ യോ വാ കീജോ ഹിരണ്യയഃ । സ ഊര്വസ്യ രേജയത്യപാവൃതിമിന്ദ്രോ ഗവ്യസ്യ വൃത്രഹാ
ശക്തനോ, ബലവാനോ, കുതിരകളിൽ സമ്പന്നനോ, പൊന്നുപോലെയോ ആയ ഇന്ദ്രൻ, വൃത്രനെ സംഹരിച്ച്, പശുക്കൾക്കായി വിശാലമായ ലോകം തുറക്കുന്നു.
നിഖാതം ചിദ്യഃ പുരുസമ്ഭൃതം വസൂദിദ്വപതി ദാശുഷേ । വജ്രീ സുശിപ്രോ ഹര്യശ്വ ഇത്കരദിന്ദ്രഃ ക്രത്വാ യഥാ വശത്
മണ്ണിനടിയിൽ ഒളിപ്പിച്ചതും പലരും ഒത്തുചേർത്ത സമ്പത്തും, വജ്രം കൈവശമുള്ള, മനോഹരമായ വായുള്ള, കനകകുതിരകളോടുകൂടിയ ഇന്ദ്രൻ ഭക്തർക്കു തന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം നൽകുന്നു.
യദ്വാവന്ഥ പുരുഷ്ടുത പുരാ ചിച്ഛൂര നൃണാമ് । വയം തത്ത ഇന്ദ്ര സം ഭരാമസി യജ്ഞമുക്ഥം തുരം വചഃ
നിനക്ക് മുമ്പ്, പുരാതനകാലത്തും മനുഷ്യർക്കായി ചെയ്തതെന്തും, മഹാപ്രശംസിതനായ ഇന്ദ്രാ, അതെല്ലാം ഞങ്ങൾ ഇപ്പോൾ യജ്ഞവും സ്തുതിയും വേഗത്തിലുള്ള വചനവും ആയി നിനക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.
സചാ സോമേഷു പുരുഹൂത വജ്രിവോ മദായ ദ്യുക്ഷ സോമപാഃ । ത്വമിദ്ധി ബ്രഹ്മകൃതേ കാമ്യം വസു ദേഷ്ഠഃ സുന്വതേ ഭുവഃ
സോമാർപ്പണങ്ങളോടെ, പലതവണ വിളിക്കപ്പെടുന്നവനേ, വജ്രധാരിയേ, മഹത്വമുള്ള സോമപാനിയേ, സ്തുതിക്കാരനു ഏറ്റവും ആഗ്രഹിക്കുന്ന സമ്പത്തും സോമം പിഴിയുന്നവർക്കു ഏറ്റവും ഉത്തമവുമാണ് നീ.
വയമേനമിദാ ഹ്യോഽപീപേമേഹ വജ്രിണമ് । തസ്മാ ഉ അദ്യ സമനാ സുതം ഭരാ നൂനം ഭൂഷത ശ്രുതേ
വജ്രം കൈവശമുള്ള ഈ മഹാശക്തനിൽ ഞങ്ങൾ സോമം നിറച്ചു; അതുകൊണ്ട് ഇന്ന്, ഒരുമിച്ച മനസ്സോടെ, പിഴിഞ്ഞ സോമം കൊണ്ടുവരിക, പ്രശസ്തിക്കായി അവനെ അലങ്കരിക്കൂ.
വൃകശ്ചിദസ്യ വാരണ ഉരാമഥിരാ വയുനേഷു ഭൂഷതി । സേമം ന സ്തോമം ജുജുഷാണ ആ ഗഹീന്ദ്ര പ്ര ചിത്രയാ ധിയാ
വൃക്കൻ എന്ന ശത്രുവും അവന്റെ മാർഗങ്ങളിൽ അലങ്കരിക്കപ്പെടുന്നു; അങ്ങനെ, സ്തുതിയിൽ ആനന്ദിക്കുന്ന ഇന്ദ്രാ, നീ ഇവിടെ വന്നു, ഈ സ്തുതിഗാനം അത്ഭുതമായ ചിന്തയോടെ സ്വീകരിക്കണമേ.
കദൂ ന്വസ്യാകൃതമിന്ദ്രസ്യാസ്തി പൌംസ്യമ് । കേനോ നു കം ശ്രോമതേന ന ശുശ്രുവേ ജനുഷഃ പരി വൃത്രഹാ
ഇന്ദ്രന്റെ ഏത് പ്രവർത്തിയാണു പുരുഷാർത്ഥമല്ലാത്തത്? ഏത് പ്രശസ്തിയാൽ, ആരുടെ പേരിൽ, ജനനത്തിൽമുതൽ വൃത്രഹൻ അറിയപ്പെടാതെ ഇരിക്കുന്നു?
കദൂ മഹീരധൃഷ്ടാ അസ്യ തവിഷീഃ കദു വൃത്രഘ്നോ അസ്തൃതമ് । ഇന്ദ്രോ വിശ്വാന്ബേകനാടാഁ അഹര്ദൃശ ഉത ക്രത്വാ പണീഁരഭി
ഇന്ദ്രന്റെ ഏത് മഹത്തായ ധൈര്യങ്ങൾ അചഞ്ചലമാണു? വൃത്രനെ സംഹരിച്ചവന്റെ ഏത് പ്രവർത്തി പൂർത്തിയായിട്ടില്ല? ഇന്ദ്രൻ എല്ലാ കപടന്മാരെയും നശിപ്പിച്ചു, തന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം പണിമാരെ ജയിച്ചു.
വയം ഘാ തേ അപൂര്വ്യേന്ദ്ര ബ്രഹ്മാണി വൃത്രഹന് । പുരൂതമാസഃ പുരുഹൂത വജ്രിവോ ഭൃതിം ന പ്ര ഭരാമസി
വൃത്രനെ സംഹരിച്ച ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങൾ നിനക്കു പുതിയ സ്തുതികൾ അർപ്പിക്കുന്നു; പലതവണ വിളിക്കപ്പെടുന്ന വജ്രധാരിയേ, ഞങ്ങൾ സമൃദ്ധമായ സ്തുതികൾ ഭക്ഷണത്തെപ്പോലെ നിനക്കു സമർപ്പിക്കുന്നു.
പൂര്വീശ്ചിദ്ധി ത്വേ തുവികൂര്മിന്നാശസോ ഹവന്ത ഇന്ദ്രോതയഃ । തിരശ്ചിദര്യഃ സവനാ വസോ ഗഹി ശവിഷ്ഠ ശ്രുധി മേ ഹവമ്
ശക്തിയില്ലാത്തവരും അനേകംപേരും, സഹായത്തിനായി ശക്തനായ ഇന്ദ്രനെ വിളിച്ചു; ദാനശീലനേ, ദൂരത്തുനിന്നും ഞങ്ങളുടെ സോമാർപ്പണത്തിലേക്ക് വരിക, മഹാശക്തനേ, എന്റെ വിളി കേൾക്കേണമേ.