ഉദഗ്നേ തവ തദ്ഘൃതാദര്ചീ രോചത ആഹുതമ് । നിംസാനം ജുഹ്വോ മുഖേ
അഗ്നേ, നിന്റെ നെയ്യിൽ നിന്നു ഉയരുന്ന ആ ജ്വാല അർപ്പണം അർപ്പിക്കുമ്പോൾ പ്രകാശിക്കുന്നു; നിന്റെ വായിൽ നിന്നു നാവുകൾ നീളുന്നു.
ഉക്ഷാന്നായ വശാന്നായ സോമപൃഷ്ഠായ വേധസേ । സ്തോമൈര്വിധേമാഗ്നയേ
പാൽഭക്ഷണവും മാംസഭക്ഷണവും നൽകുന്നവനും, സോമം ചുമക്കുന്ന ജ്ഞാനിയുമായ അഗ്നിയെ, ഞങ്ങൾ ഗാനം പാടി സേവിക്കുന്നു.
ഉത ത്വാ നമസാ വയം ഹോതര്വരേണ്യക്രതോ । അഗ്നേ സമിദ്ഭിരീമഹേ
മഹത്തായ പ്രവൃത്തികളുള്ള പുരോഹിതനായ അഗ്നേ, ഞങ്ങൾ വിനയപൂർവ്വം സമിദ് അർപ്പിച്ച് നിന്നെ സമീപിക്കുന്നു.
ഉത ത്വാ ഭൃഗുവച്ഛുചേ മനുഷ്വദഗ്ന ആഹുത । അങ്ഗിരസ്വദ്ധവാമഹേ
ഭൃഗുവിനുപോലെ വിശുദ്ധനായ അഗ്നേ, മനുഷ്യർ വിളിക്കുന്നവനേ, അങ്കിരസ്സുപോലെ നിന്നെ ഞങ്ങൾ വിളിക്കുന്നു.
ത്വം ഹ്യഗ്നേ അഗ്നിനാ വിപ്രോ വിപ്രേണ സന്സതാ । സഖാ സഖ്യാ സമിധ്യസേ
അഗ്നേ, അഗ്നിയോടൊപ്പം ജ്ഞാനി മറ്റൊരു ജ്ഞാനിയുമായി, സ്നേഹിതൻ സ്നേഹിതനുമായി, നീ പ്രജ്വലിക്കുന്നു.
സ ത്വം വിപ്രായ ദാശുഷേ രയിം ദേഹി സഹസ്രിണമ് । അഗ്നേ വീരവതീമിഷമ്
അതിനാൽ, സേവിക്കുന്ന ജ്ഞാനിക്ക്, ആയിരക്കണക്കിന് സമ്പത്തും വീര്യവാനായ ഭക്ഷണവും നീ അഗ്നേ, ദയവായി നൽകേണമേ.
അഗ്നേ ഭ്രാതഃ സഹസ്കൃത രോഹിദശ്വ ശുചിവ്രത । ഇമം സ്തോമം ജുഷസ്വ മേ
അഗ്നേ, സഹോദരാ, മഹാബലശാലിയേ, ചുവന്ന കുതിരകളോടുകൂടിയവനേ, വ്രതത്തിൽ ശുദ്ധനായവനേ, എന്റെ ഈ സ്തുതി ദയവായി സ്വീകരിക്കണമേ.
ഉത ത്വാഗ്നേ മമ സ്തുതോ വാശ്രായ പ്രതിഹര്യതേ । ഗോഷ്ഠം ഗാവ ഇവാശത
എന്റെ സ്തുതികൾകൊണ്ട് അഗ്നേ, നീ ശക്തന്മാർക്കായി വിളിക്കപ്പെടുന്നു; പശുക്കൾ കാളവളപ്പിൽ കൂടുന്നതുപോലെ, അവർ ഒന്നിക്കുന്നു.
തുഭ്യം താ അങ്ഗിരസ്തമ വിശ്വാഃ സുക്ഷിതയഃ പൃഥക് । അഗ്നേ കാമായ യേമിരേ
അങ്കിരസ്സിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായ അഗ്നേ, എല്ലാ സമൃദ്ധിയുള്ള വീടുകളും വേറേ വേറെയായി നിന്റെ ആഗ്രഹത്തിനായി സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
അഗ്നിം ധീഭിര്മനീഷിണോ മേധിരാസോ വിപശ്ചിതഃ । അദ്മസദ്യായ ഹിന്വിരേ
അഗ്നിയെ, ധാർമ്മികരും, വിവേകശാലികളും, മനനശീലികളും, ജ്ഞാനികൾ, ഹോമാസനത്തിൽക്കായി ഉണർത്തുന്നു.
തം ത്വാമജ്മേഷു വാജിനം തന്വാനാ അഗ്നേ അധ്വരമ് । വഹ്നിം ഹോതാരമീളതേ
യുദ്ധങ്ങളിൽ ശക്തനായ അഗ്നിയെ, യാഗസമയത്ത്, അഗ്നിയായി, പുരോഹിതനായി, അവർ വിളിക്കുന്നു.
പുരുത്രാ ഹി സദൃങ്ങസി വിശോ വിശ്വാ അനു പ്രഭുഃ । സമത്സു ത്വാ ഹവാമഹേ
നീ അനേകം സ്ഥലങ്ങളിൽ പ്രിയങ്കരനാണ്, എല്ലാ ജനങ്ങളുടെയും അധിപനാണ്; സമവായങ്ങളിൽ ഞങ്ങൾ നിന്നെ വിളിക്കുന്നു.
തമീളിഷ്വ യ ആഹുതോഽഗ്നിര്വിഭ്രാജതേ ഘൃതൈഃ । ഇമം നഃ ശൃണവദ്ധവമ്
ആഹ്വാനിക്കുമ്പോൾ നെയ്യാൽ പ്രകാശിക്കുന്ന അഗ്നിയെ വിളിക്കൂ; അവൻ നമ്മുടെ ഈ പ്രാർത്ഥന കേൾക്കട്ടെ.
തം ത്വാ വയം ഹവാമഹേ ശൃണ്വന്തം ജാതവേദസമ് । അഗ്നേ ഘ്നന്തമപ ദ്വിഷഃ
ആ ജാതവേദസായ അഗ്നിയെ, ഞങ്ങൾ കേൾക്കുന്നവനായി വിളിക്കുന്നു; അഗ്നേ, ഞങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളെ നീ നശിപ്പിക്കണമേ.
വിശാം രാജാനമദ്ഭുതമധ്യക്ഷം ധര്മണാമിമമ് । അഗ്നിമീളേ സ ഉ ശ്രവത്
ജനങ്ങളുടെ അത്ഭുതകരമായ രാജാവും, ധർമ്മങ്ങളുടെ നിരീക്ഷകനുമായ അഗ്നിയെ ഞാൻ ആഹ്വാനിക്കുന്നു; അവൻ കേൾക്കട്ടെ.
അഗ്നിം വിശ്വായുവേപസം മര്യം ന വാജിനം ഹിതമ് । സപ്തിം ന വാജയാമസി
എല്ലാ ജനങ്ങൾക്കും അഗ്നി, യൗവനത്തോടെ, മഹാബലശാലിയായ ഒരു യുവാവുപോലെയും, കുതിരപോലെയും, ഞങ്ങൾ അവനെ ഉണർത്തുന്നു.
ഘ്നന്മൃധ്രാണ്യപ ദ്വിഷോ ദഹന്രക്ഷാംസി വിശ്വഹാ । അഗ്നേ തിഗ്മേന ദീദിഹി
ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുകയും, വൈരികളെ അകറ്റുകയും, ദുഷ്ടശക്തികളെ ദഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അഗ്നേ, നിന്റെ കഠിനതയോടെ പ്രകാശിക്കണമേ.
യം ത്വാ ജനാസ ഇന്ധതേ മനുഷ്വദങ്ഗിരസ്തമ । അഗ്നേ സ ബോധി മേ വചഃ
ജനങ്ങൾ മനുഷ്യരെപ്പോലെ അങ്കിരസ്സിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ നിന്നെ അഗ്നേ, ഉണർത്തുമ്പോൾ, നീ എന്റെ വാക്ക് ശ്രദ്ധിക്കണമേ.
യദഗ്നേ ദിവിജാ അസ്യപ്സുജാ വാ സഹസ്കൃത । തം ത്വാ ഗീര്ഭിര്ഹവാമഹേ
അഗ്നേ, നിന്റെ ശക്തി സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ജനിച്ചതായാലോ, ജലങ്ങളിൽ ജനിച്ചതായാലോ, ഞങ്ങൾ നിന്നെ ഗാനങ്ങളാൽ വിളിക്കുന്നു.
തുഭ്യം ഘേത്തേ ജനാ ഇമേ വിശ്വാഃ സുക്ഷിതയഃ പൃഥക് । ധാസിം ഹിന്വന്ത്യത്തവേ
നിനക്കായി ഈ ജനങ്ങൾ അവരുടെ എല്ലാ ഭവനങ്ങളും വേർതിരിച്ച് സമർപ്പിക്കുന്നു; അവർ നിന്റെ ആനന്ദത്തിനായി ഭോജ്യങ്ങൾ ഒരുക്കുന്നു.
തേ ഘേദഗ്നേ സ്വാധ്യോഽഹാ വിശ്വാ നൃചക്ഷസഃ । തരന്തഃ സ്യാമ ദുര്ഗഹാ
സ്വയം ആശ്രയിക്കുന്നവരും എല്ലാം കാണുന്നവരുമായ അഗ്നേ, ഞങ്ങൾ അവരിൽ ഒരാളാകട്ടെ; കഠിനമായ വഴികൾ കടക്കാൻ ഞങ്ങൾക്കാകട്ടെ.
അഗ്നിം മന്ദ്രം പുരുപ്രിയം ശീരം പാവകശോചിഷമ് । ഹൃദ്ഭിര്മന്ദ്രേഭിരീമഹേ
ആനന്ദകരനും എല്ലാവർക്കും പ്രിയങ്കരനും ശക്തനും ശുദ്ധമായ ജ്വാലയുമായി അഗ്നിയെ ഞങ്ങൾ സന്തോഷമുള്ള മനസ്സോടെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
സ ത്വമഗ്നേ വിഭാവസുഃ സൃജന്സൂര്യോ ന രശ്മിഭിഃ । ശര്ധന്തമാംസി ജിഘ്നസേ
പ്രകാശത്തോടെ അഗ്നേ, നീ സൂര്യൻ പോലെ കിരണങ്ങളാൽ സൃഷ്ടിക്കുന്നു; ശത്രു ശക്തികളെ നീ തകർക്കുന്നു.
തത്തേ സഹസ്വ ഈമഹേ ദാത്രം യന്നോപദസ്യതി । ത്വദഗ്നേ വാര്യം വസു
ഇതിനായി, ഞങ്ങൾ നിന്നിൽ നിന്നുള്ള ഒരിക്കലും നിരാശപ്പെടുത്താത്ത മഹത്തായ അനുഗ്രഹം ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അഗ്നേ, നിന്റെകണ്ണിൽ വിലപ്പെട്ട സമ്പത്ത് ലഭിക്കുന്നു.
സമിധാഗ്നിം ദുവസ്യത ഘൃതൈര്ബോധയതാതിഥിമ് । ആസ്മിന്ഹവ്യാ ജുഹോതന
അഗ്നിയെ ഇന്ധനത്തോടെ ആദരിക്കുക, നെയ്യാൽ അതിഥിയെ ഉണർത്തുക; ഇവിടെയായി ഹോമങ്ങൾ അർപ്പിക്കുക.
അഗ്നേ സ്തോമം ജുഷസ്വ മേ വര്ധസ്വാനേന മന്മനാ । പ്രതി സൂക്താനി ഹര്യ നഃ
അഗ്നേ, എന്റെ സ്തുതികൾ സ്വീകരിക്കണമേ, ഈ ചിന്തയാൽ നീ വളരട്ടെ; ഞങ്ങളുടെ ഗീതങ്ങളിൽ സന്തോഷിക്കണമേ.
അഗ്നിം ദൂതം പുരോ ദധേ ഹവ്യവാഹമുപ ബ്രുവേ । ദേവാഁ ആ സാദയാദിഹ
ഹോമങ്ങൾ എത്തിക്കുന്ന ദൂതനായ അഗ്നിയെ ഞാൻ മുന്നിൽ സ്ഥാപിക്കുന്നു; ദേവന്മാരെ ഇവിടെ വരുത്താൻ ഞാൻ അവനെ വിളിക്കുന്നു.
ഉത്തേ ബൃഹന്തോ അര്ചയഃ സമിധാനസ്യ ദീദിവഃ । അഗ്നേ ശുക്രാസ ഈരതേ
ഇന്ധനം ചേർത്ത അഗ്നിയുടെ ഉയർന്ന ജ്വാലകൾ പ്രകാശിക്കുന്നു; അഗ്നേ, പ്രകാശമുള്ളവകൾ ഉയരുന്നു.
ഉപ ത്വാ ജുഹ്വോ മമ ഘൃതാചീര്യന്തു ഹര്യത । അഗ്നേ ഹവ്യാ ജുഷസ്വ നഃ
എന്റെ ഹോമപാത്രങ്ങൾ നെയ്യുമായി സന്തോഷത്തോടെ നിന്നെ സമീപിക്കട്ടെ; അഗ്നേ, ഞങ്ങളുടെ ഹോമങ്ങൾ സ്വീകരിക്കണമേ.
മന്ദ്രം ഹോതാരമൃത്വിജം ചിത്രഭാനും വിഭാവസുമ് । അഗ്നിമീളേ സ ഉ ശ്രവത്
ആനന്ദകരനായ യജ്ഞികനും പ്രകാശമുള്ളവനും ദീപ്തിയുള്ളവനുമായ അഗ്നിയെ ഞാൻ സ്തുതിക്കുന്നു; അവൻ ഞങ്ങളെ കേൾക്കട്ടെ.