ഏവാ വാമഹ്വ ഊതയേ യഥാഹുവന്ത മേധിരാഃ । നാസത്യാ സോമപീതയേ നഭന്താമന്യകേ സമേ
ജ്ഞാനികൾ മുമ്പ് വിളിച്ചപോലെ, ഞാൻ സഹായത്തിനായി നിങ്ങളെ വിളിക്കുന്നു; നാസത്യന്മാരേ, സോമപാനം ചെയ്യാൻ, മറ്റുള്ളവർ അതേ സ്ഥലത്ത് സന്തോഷിക്കട്ടെ.
ഇമേ വിപ്രസ്യ വേധസോഽഗ്നേരസ്തൃതയജ്വനഃ । ഗിര സ്തോമാസ ഈരതേ
ഈ സ്തോത്രങ്ങൾ യജ്ഞത്തിന്റെ പുരോഹിതനായ ജ്ഞാനിയായ അഗ്നിക്കായി പ്രചോദിതനായ കവി ഉയർത്തുന്നു.
അസ്മൈ തേ പ്രതിഹര്യതേ ജാതവേദോ വിചര്ഷണേ । അഗ്നേ ജനാമി സുഷ്ടുതിമ്
ജനങ്ങളെ അറിയുന്ന ജാതവേദസായ അഗ്നിയെ ഈ ഭക്തികൾ അർപ്പിക്കുന്നു; അഗ്നേ, ഞാൻ ഈ ഉത്തമമായ സ്തുതിയെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.
ആരോകാ ഇവ ഘേദഹ തിഗ്മാ അഗ്നേ തവ ത്വിഷഃ । ദദ്ഭിര്വനാനി ബപ്സതി
അഗ്നേ, നിന്റെ കഠിനമായ പ്രകാശം കിരണങ്ങൾ പോലെ തെളിയുന്നു; നിന്റെ പല്ലുകൾ കൊണ്ട് നീ കാടുകൾ വിഴുങ്ങുന്നു.
ഹരയോ ധൂമകേതവോ വാതജൂതാ ഉപ ദ്യവി । യതന്തേ വൃഥഗഗ്നയഃ
പച്ച നിറമുള്ള, പുകകൊണ്ടുള്ളവ, കാറ്റ് തള്ളിയവ, ആകാശത്തിലേക്ക് ഉയരുന്നു; അഗ്നിയുടെ ജ്വാലകൾ വേറേ വേറേ നീങ്ങുന്നു.
ഏതേ ത്യേ വൃഥഗഗ്നയ ഇദ്ധാസഃ സമദൃക്ഷത । ഉഷസാമിവ കേതവഃ
ഇവയാണ് അഗ്നിയുടെ വേറേ വേറേ ജ്വാലകൾ, തെളിഞ്ഞു ഒന്നിച്ച് പ്രത്യക്ഷമാവുന്നു, ഉഷസ്സിന്റെ കിരണങ്ങൾ പോലെ.
കൃഷ്ണാ രജാംസി പത്സുതഃ പ്രയാണേ ജാതവേദസഃ । അഗ്നിര്യദ്രോധതി ക്ഷമി
കറുത്ത അന്തരീക്ഷങ്ങൾ ജാതവേദസിന്റെ സന്തതികൾ കടന്നു പോകുന്നു; അഗ്നി ഭൂമിയിൽ മുന്നേറുമ്പോൾ.
ധാസിം കൃണ്വാന ഓഷധീര്ബപ്സദഗ്നിര്ന വായതി । പുനര്യന്തരുണീരപി
പോഷണം സൃഷ്ടിച്ച്, അഗ്നി ഔഷധികളെ വിഴുങ്ങുന്നു; അവൻ നീങ്ങുമ്പോൾ, ചുവപ്പു നിറമുള്ളവ വീണ്ടും മടങ്ങിവരുന്നു.
ജിഹ്വാഭിരഹ നന്നമദര്ചിഷാ ജഞ്ജണാഭവന് । അഗ്നിര്വനേഷു രോചതേ
നാവുകൾ കൊണ്ട്, അഗ്നി തന്റെ ജ്വാലകൊണ്ട് ചുറ്റും ചുട്ട്, ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കി, കാടുകളിൽ പ്രകാശിക്കുന്നു.
അപ്സ്വഗ്നേ സധിഷ്ടവ സൌഷധീരനു രുധ്യസേ । ഗര്ഭേ സഞ്ജായസേ പുനഃ
ജലങ്ങളിൽ, അഗ്നേ, നീ സ്ഥാപിതനാണ്; ഔഷധികളെ നീ തടയുന്നു. ഗർഭത്തിൽ നീ വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു.
ഉദഗ്നേ തവ തദ്ഘൃതാദര്ചീ രോചത ആഹുതമ് । നിംസാനം ജുഹ്വോ മുഖേ
അഗ്നേ, നിന്റെ നെയ്യിൽ നിന്നു ഉയരുന്ന ആ ജ്വാല അർപ്പണം അർപ്പിക്കുമ്പോൾ പ്രകാശിക്കുന്നു; നിന്റെ വായിൽ നിന്നു നാവുകൾ നീളുന്നു.
ഉക്ഷാന്നായ വശാന്നായ സോമപൃഷ്ഠായ വേധസേ । സ്തോമൈര്വിധേമാഗ്നയേ
പാൽഭക്ഷണവും മാംസഭക്ഷണവും നൽകുന്നവനും, സോമം ചുമക്കുന്ന ജ്ഞാനിയുമായ അഗ്നിയെ, ഞങ്ങൾ ഗാനം പാടി സേവിക്കുന്നു.
ഉത ത്വാ നമസാ വയം ഹോതര്വരേണ്യക്രതോ । അഗ്നേ സമിദ്ഭിരീമഹേ
മഹത്തായ പ്രവൃത്തികളുള്ള പുരോഹിതനായ അഗ്നേ, ഞങ്ങൾ വിനയപൂർവ്വം സമിദ് അർപ്പിച്ച് നിന്നെ സമീപിക്കുന്നു.
ഉത ത്വാ ഭൃഗുവച്ഛുചേ മനുഷ്വദഗ്ന ആഹുത । അങ്ഗിരസ്വദ്ധവാമഹേ
ഭൃഗുവിനുപോലെ വിശുദ്ധനായ അഗ്നേ, മനുഷ്യർ വിളിക്കുന്നവനേ, അങ്കിരസ്സുപോലെ നിന്നെ ഞങ്ങൾ വിളിക്കുന്നു.
ത്വം ഹ്യഗ്നേ അഗ്നിനാ വിപ്രോ വിപ്രേണ സന്സതാ । സഖാ സഖ്യാ സമിധ്യസേ
അഗ്നേ, അഗ്നിയോടൊപ്പം ജ്ഞാനി മറ്റൊരു ജ്ഞാനിയുമായി, സ്നേഹിതൻ സ്നേഹിതനുമായി, നീ പ്രജ്വലിക്കുന്നു.
സ ത്വം വിപ്രായ ദാശുഷേ രയിം ദേഹി സഹസ്രിണമ് । അഗ്നേ വീരവതീമിഷമ്
അതിനാൽ, സേവിക്കുന്ന ജ്ഞാനിക്ക്, ആയിരക്കണക്കിന് സമ്പത്തും വീര്യവാനായ ഭക്ഷണവും നീ അഗ്നേ, ദയവായി നൽകേണമേ.
അഗ്നേ ഭ്രാതഃ സഹസ്കൃത രോഹിദശ്വ ശുചിവ്രത । ഇമം സ്തോമം ജുഷസ്വ മേ
അഗ്നേ, സഹോദരാ, മഹാബലശാലിയേ, ചുവന്ന കുതിരകളോടുകൂടിയവനേ, വ്രതത്തിൽ ശുദ്ധനായവനേ, എന്റെ ഈ സ്തുതി ദയവായി സ്വീകരിക്കണമേ.
ഉത ത്വാഗ്നേ മമ സ്തുതോ വാശ്രായ പ്രതിഹര്യതേ । ഗോഷ്ഠം ഗാവ ഇവാശത
എന്റെ സ്തുതികൾകൊണ്ട് അഗ്നേ, നീ ശക്തന്മാർക്കായി വിളിക്കപ്പെടുന്നു; പശുക്കൾ കാളവളപ്പിൽ കൂടുന്നതുപോലെ, അവർ ഒന്നിക്കുന്നു.
തുഭ്യം താ അങ്ഗിരസ്തമ വിശ്വാഃ സുക്ഷിതയഃ പൃഥക് । അഗ്നേ കാമായ യേമിരേ
അങ്കിരസ്സിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായ അഗ്നേ, എല്ലാ സമൃദ്ധിയുള്ള വീടുകളും വേറേ വേറെയായി നിന്റെ ആഗ്രഹത്തിനായി സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
അഗ്നിം ധീഭിര്മനീഷിണോ മേധിരാസോ വിപശ്ചിതഃ । അദ്മസദ്യായ ഹിന്വിരേ
അഗ്നിയെ, ധാർമ്മികരും, വിവേകശാലികളും, മനനശീലികളും, ജ്ഞാനികൾ, ഹോമാസനത്തിൽക്കായി ഉണർത്തുന്നു.
തം ത്വാമജ്മേഷു വാജിനം തന്വാനാ അഗ്നേ അധ്വരമ് । വഹ്നിം ഹോതാരമീളതേ
യുദ്ധങ്ങളിൽ ശക്തനായ അഗ്നിയെ, യാഗസമയത്ത്, അഗ്നിയായി, പുരോഹിതനായി, അവർ വിളിക്കുന്നു.
പുരുത്രാ ഹി സദൃങ്ങസി വിശോ വിശ്വാ അനു പ്രഭുഃ । സമത്സു ത്വാ ഹവാമഹേ
നീ അനേകം സ്ഥലങ്ങളിൽ പ്രിയങ്കരനാണ്, എല്ലാ ജനങ്ങളുടെയും അധിപനാണ്; സമവായങ്ങളിൽ ഞങ്ങൾ നിന്നെ വിളിക്കുന്നു.
തമീളിഷ്വ യ ആഹുതോഽഗ്നിര്വിഭ്രാജതേ ഘൃതൈഃ । ഇമം നഃ ശൃണവദ്ധവമ്
ആഹ്വാനിക്കുമ്പോൾ നെയ്യാൽ പ്രകാശിക്കുന്ന അഗ്നിയെ വിളിക്കൂ; അവൻ നമ്മുടെ ഈ പ്രാർത്ഥന കേൾക്കട്ടെ.
തം ത്വാ വയം ഹവാമഹേ ശൃണ്വന്തം ജാതവേദസമ് । അഗ്നേ ഘ്നന്തമപ ദ്വിഷഃ
ആ ജാതവേദസായ അഗ്നിയെ, ഞങ്ങൾ കേൾക്കുന്നവനായി വിളിക്കുന്നു; അഗ്നേ, ഞങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളെ നീ നശിപ്പിക്കണമേ.
വിശാം രാജാനമദ്ഭുതമധ്യക്ഷം ധര്മണാമിമമ് । അഗ്നിമീളേ സ ഉ ശ്രവത്
ജനങ്ങളുടെ അത്ഭുതകരമായ രാജാവും, ധർമ്മങ്ങളുടെ നിരീക്ഷകനുമായ അഗ്നിയെ ഞാൻ ആഹ്വാനിക്കുന്നു; അവൻ കേൾക്കട്ടെ.
അഗ്നിം വിശ്വായുവേപസം മര്യം ന വാജിനം ഹിതമ് । സപ്തിം ന വാജയാമസി
എല്ലാ ജനങ്ങൾക്കും അഗ്നി, യൗവനത്തോടെ, മഹാബലശാലിയായ ഒരു യുവാവുപോലെയും, കുതിരപോലെയും, ഞങ്ങൾ അവനെ ഉണർത്തുന്നു.
ഘ്നന്മൃധ്രാണ്യപ ദ്വിഷോ ദഹന്രക്ഷാംസി വിശ്വഹാ । അഗ്നേ തിഗ്മേന ദീദിഹി
ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുകയും, വൈരികളെ അകറ്റുകയും, ദുഷ്ടശക്തികളെ ദഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അഗ്നേ, നിന്റെ കഠിനതയോടെ പ്രകാശിക്കണമേ.
യം ത്വാ ജനാസ ഇന്ധതേ മനുഷ്വദങ്ഗിരസ്തമ । അഗ്നേ സ ബോധി മേ വചഃ
ജനങ്ങൾ മനുഷ്യരെപ്പോലെ അങ്കിരസ്സിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ നിന്നെ അഗ്നേ, ഉണർത്തുമ്പോൾ, നീ എന്റെ വാക്ക് ശ്രദ്ധിക്കണമേ.
യദഗ്നേ ദിവിജാ അസ്യപ്സുജാ വാ സഹസ്കൃത । തം ത്വാ ഗീര്ഭിര്ഹവാമഹേ
അഗ്നേ, നിന്റെ ശക്തി സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ജനിച്ചതായാലോ, ജലങ്ങളിൽ ജനിച്ചതായാലോ, ഞങ്ങൾ നിന്നെ ഗാനങ്ങളാൽ വിളിക്കുന്നു.
തുഭ്യം ഘേത്തേ ജനാ ഇമേ വിശ്വാഃ സുക്ഷിതയഃ പൃഥക് । ധാസിം ഹിന്വന്ത്യത്തവേ
നിനക്കായി ഈ ജനങ്ങൾ അവരുടെ എല്ലാ ഭവനങ്ങളും വേർതിരിച്ച് സമർപ്പിക്കുന്നു; അവർ നിന്റെ ആനന്ദത്തിനായി ഭോജ്യങ്ങൾ ഒരുക്കുന്നു.