ആ പശും ഗാസി പൃഥിവീം വനസ്പതീനുഷാസാ നക്തമോഷധീഃ । വിശ്വേ ച നോ വസവോ വിശ്വവേദസോ ധീനാം ഭൂത പ്രാവിതാരഃ
നീ പശുക്കളെയും ഭൂമിയെയും മരങ്ങളെയും ഉഷസ്സിനെയും രാത്രിയെയും ഔഷധികളെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു; സർവ്വജ്ഞന്മാരായ വസുക്കൾ ഞങ്ങളുടെ ചിന്തകൾക്ക് സംരക്ഷണമായിരിക്കണം.
പ്ര സൂ ന ഏത്വധ്വരോഽഗ്നാ ദേവേഷു പൂര്വ്യഃ । ആദിത്യേഷു പ്ര വരുണേ ധൃതവ്രതേ മരുത്സു വിശ്വഭാനുഷു
നമ്മുടെ യജ്ഞം മുന്നോട്ട് പോവട്ടെ, ദേവന്മാരിൽ പ്രാചീനനായ അഗ്നേ; ആദിത്യന്മാരിലും, ഉറച്ച വ്രതമുള്ള വരുണനിലും, എല്ലായിടത്തും പ്രകാശിക്കുന്ന മരുതുകളിലും.
വിശ്വേ ഹി ഷ്മാ മനവേ വിശ്വവേദസോ ഭുവന്വൃധേ രിശാദസഃ । അരിഷ്ടേഭിഃ പായുഭിര്വിശ്വവേദസോ യന്താ നോഽവൃകം ഛര്ദിഃ
സർവ്വജ്ഞന്മാരും ലോകത്തിന് ഉപകാരകരുമായ വസുക്കൾ, ലോകം വളരാൻ സഹായിക്കുന്നവരും ശക്തരുമാണ്; സുരക്ഷിതമായ സംരക്ഷണത്തോടെ, സർവ്വജ്ഞന്മാരായ അവർ ഞങ്ങൾക്ക് ദുർഭാഗ്യരഹിതമായ ഒരു കാവൽ നൽകണം.
ആ നോ അദ്യ സമനസോ ഗന്താ വിശ്വേ സജോഷസഃ । ഋചാ ഗിരാ മരുതോ ദേവ്യദിതേ സദനേ പസ്ത്യേ മഹി
ഇന്ന് ഒരുമയോടെ ദേവന്മാർ എല്ലാവരും ഞങ്ങളോടു വരിക; സ്തുതിയും ഗീതവും കൊണ്ട്, മരുതുകളും ദൈവമായ അദിതിയും അവളുടെ മഹത്തായ വാസസ്ഥലത്തും സന്നിഹിതരാകണം.
അഭി പ്രിയാ മരുതോ യാ വോ അശ്വ്യാ ഹവ്യാ മിത്ര പ്രയാഥന । ആ ബര്ഹിരിന്ദ്രോ വരുണസ്തുരാ നര ആദിത്യാസഃ സദന്തു നഃ
പ്രിയപ്പെട്ടവരായ മരുത് ദേവന്മാരേ, കുതിരകളോടൊപ്പം കൊണ്ടുവരുന്ന നിങ്ങളുടെ പ്രിയമായ ഹോമങ്ങൾ ഇവിടെ വരട്ടെ. ഇന്ദ്രനും വരുണനും ശക്തരായ ആ പുരുഷന്മാരും ആദിത്യന്മാരും നമ്മുടെ ദർഭാസനത്തിൽ ഇരിക്കട്ടെ.
വയം വോ വൃക്തബര്ഹിഷോ ഹിതപ്രയസ ആനുഷക് । സുതസോമാസോ വരുണ ഹവാമഹേ മനുഷ്വദിദ്ധാഗ്നയഃ
നാം ദർഭം വിരിച്ച് ഭക്തിപൂർവ്വം ഹോമം അർപ്പിച്ച് സോമം ചുരണ്ടി, മനുഷ്യർ അഗ്നിയെ വിളിക്കുന്നപോലെ വരുണനെ നിങ്ങൾക്കായി വിളിക്കുന്നു.
ആ പ്ര യാത മരുതോ വിഷ്ണോ അശ്വിനാ പൂഷന്മാകീനയാ ധിയാ । ഇന്ദ്ര ആ യാതു പ്രഥമഃ സനിഷ്യുഭിര്വൃഷാ യോ വൃത്രഹാ ഗൃണേ
മരുത് ദേവന്മാരും വിഷ്ണുവും അശ്വിനികളും പൂഷനും കൃത്യമായ ചിന്തയോടെ ഇവിടെ വരിക. വൃത്രനെ സംഹരിക്കുന്ന, വൃഷഭസ്വരൂപനായ, സമ്മാനങ്ങളുമായി വരുന്ന, ഞാൻ പാടുന്ന ഇന്ദ്രൻ ആദ്യം എത്തട്ടെ.
വി നോ ദേവാസോ അദ്രുഹോഽച്ഛിദ്രം ശര്മ യച്ഛത । ന യദ്ദൂരാദ്വസവോ നൂ ചിദന്തിതോ വരൂഥമാദധര്ഷതി
ദേവന്മാരേ, ഞങ്ങൾക്കായി തകർക്കാനാവാത്ത, ഉറപ്പുള്ള ഒരു സംരക്ഷണം നൽകൂ. ദൂരം ആയാലും അടുത്ത് ആയാലും, നിങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നവരെ ഒരു ദോഷവും തൊടുകയില്ല.
അസ്തി ഹി വഃ സജാത്യം രിശാദസോ ദേവാസോ അസ്ത്യാപ്യമ് । പ്ര ണഃ പൂര്വസ്മൈ സുവിതായ വോചത മക്ഷൂ സുമ്നായ നവ്യസേ
നീതിമാന്മാരായ ദേവന്മാരേ, നിങ്ങൾക്കിടയിൽ ബന്ധവും സ്ഥിരമായ സഹായവും ഉണ്ട്. പഴയതും പുതിയതുമായ ഭദ്രതയ്ക്കായി നിങ്ങൾ ഞങ്ങളോട് വേഗത്തിൽ ദയാപൂർവ്വം സംസാരിക്കണം.
ഇദാ ഹി വ ഉപസ്തുതിമിദാ വാമസ്യ ഭക്തയേ । ഉപ വോ വിശ്വവേദസോ നമസ്യുരാഁ അസൃക്ഷ്യന്യാമിവ
ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിങ്ങളെ സ്തുതിച്ചിരിക്കുന്നു; നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹം അനുഭവിക്കാൻ. സർവ്വജ്ഞന്മാരായ ദേവന്മാരേ, ഞാൻ വിനയത്തോടെ മറ്റൊരാളെ തേടുന്നവനുപോലെ നിങ്ങളെ സമീപിക്കുന്നു.
ഉദു ഷ്യ വഃ സവിതാ സുപ്രണീതയോഽസ്ഥാദൂര്ധ്വോ വരേണ്യഃ । നി ദ്വിപാദശ്ചതുഷ്പാദോ അര്ഥിനോഽവിശ്രന്പതയിഷ്ണവഃ
നല്ല വഴികാട്ടിയായ സൂര്യൻ ഉയർന്ന്, ഉന്നതനും മഹത്വമുള്ളവനായി നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. രണ്ട് കാലുള്ളവരും നാല് കാലുള്ളവരും, ആഗ്രഹത്തോടെ ചാടാൻ ഉത്സുകരായവരും, ഇപ്പോൾ വിശ്രമിക്കുന്നു.
ദേവംദേവം വോഽവസേ ദേവംദേവമഭിഷ്ടയേ । ദേവംദേവം ഹുവേമ വാജസാതയേ ഗൃണന്തോ ദേവ്യാ ധിയാ
ഓരോ ദേവനോടും സഹായത്തിനായി, അനുഗ്രഹത്തിനായി, ശക്തിക്കായി, ദിവ്യമായ ചിന്തയോടെ പാടിക്കൊണ്ട് നാം വിളിക്കാം.
ദേവാസോ ഹി ഷ്മാ മനവേ സമന്യവോ വിശ്വേ സാകം സരാതയഃ । തേ നോ അദ്യ തേ അപരം തുചേ തു നോ ഭവന്തു വരിവോവിദഃ
ദേവന്മാർ എല്ലാവരും മനുവിനായി ഒരുമിച്ച്, ഒരേ ലക്ഷ്യത്തോടെ, സമ്പത്ത് നൽകുന്നവരായി നിലകൊള്ളുന്നു. അവർ ഇന്ന്, ഭാവിയിലും, ഞങ്ങളുടെ വഴികൾ അറിയുന്നവരായിരിക്കുക.
പ്ര വഃ ശംസാമ്യദ്രുഹഃ സംസ്ഥ ഉപസ്തുതീനാമ് । ന തം ധൂര്തിര്വരുണ മിത്ര മര്ത്യം യോ വോ ധാമഭ്യോഽവിധത്
പാപരഹിതരായ ദേവന്മാരേ, ഞാൻ നിങ്ങളെ സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നവരിൽ പ്രധാനമായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. വരുണനും മിത്രനും, നിങ്ങളുടെ നിയമങ്ങൾ പാലിക്കുന്ന മനുഷ്യനെ വഞ്ചനയൊന്നും തൊടുകയില്ല.
പ്ര സ ക്ഷയം തിരതേ വി മഹീരിഷോ യോ വോ വരായ ദാശതി । പ്ര പ്രജാഭിര്ജായതേ ധര്മണസ്പര്യരിഷ്ടഃ സര്വ ഏധതേ
നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹം ലഭിക്കാൻ സേവിക്കുന്നവൻ സമൃദ്ധിയിലേക്കും വലിയ ഐശ്വര്യത്തിലേക്കും കടന്നുപോകുന്നു. അവൻ ന്യായപ്രകാരം സന്തതിയോടെ ജനിച്ച്, ദോഷമൊന്നും കൂടാതെ എല്ലാറ്റിലും വളരുന്നു.
ഋതേ സ വിന്ദതേ യുധഃ സുഗേഭിര്യാത്യധ്വനഃ । അര്യമാ മിത്രോ വരുണഃ സരാതയോ യം ത്രായന്തേ സജോഷസഃ
നിങ്ങൾ ഇല്ലെങ്കിൽ അവൻ കലഹം മാത്രം കാണുന്നു; നല്ല വഴികാട്ടികളോടൊപ്പം അവൻ വഴി സുഖമായി കടക്കുന്നു. ആര്യാമൻ, മിത്രൻ, വരുണൻ, സമ്പത്ത് നൽകുന്നവൻ, ഒരുമിച്ച് സംരക്ഷിക്കുന്നവനെ അനുഗ്രഹിക്കുന്നു.
അജ്രേ ചിദസ്മൈ കൃണുഥാ ന്യഞ്ചനം ദുര്ഗേ ചിദാ സുസരണമ് । ഏഷാ ചിദസ്മാദശനിഃ പരോ നു സാസ്രേധന്തീ വി നശ്യതു
സമതലത്തിലും നിങ്ങൾ അവനുവേണ്ടി ഇറങ്ങിവരുന്നു; കഠിനതയിലും എളുപ്പം കടക്കാൻ വഴി ഒരുക്കുന്നു. ഈ ഇടയ്ക്കുള്ള ഇടിമുഴക്കു പോലും, വളരെയടുത്ത് വന്നാലും, ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് അകന്ന് നശിക്കട്ടെ.
യദദ്യ സൂര്യ ഉദ്യതി പ്രിയക്ഷത്രാ ഋതം ദധ । യന്നിമ്രുചി പ്രബുധി വിശ്വവേദസോ യദ്വാ മധ്യംദിനേ ദിവഃ
ഇന്ന് സൂര്യൻ ഉദിക്കുന്നപ്പോൾ, പ്രിയമായ ഭരണാധികാരിയായ നിങ്ങൾ സത്യം സ്ഥാപിക്കുന്നതും, അസ്തമയത്തിലും ഉണരുമ്പോഴും, അല്ലെങ്കിൽ മധ്യാഹ്നത്തിൽ ആകാശത്ത്, സർവ്വജ്ഞന്മാരായ നിങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതും.
യദ്വാഭിപിത്വേ അസുരാ ഋതം യതേ ഛര്ദിര്യേമ വി ദാശുഷേ । വയം തദ്വോ വസവോ വിശ്വവേദസ ഉപ സ്ഥേയാമ മധ്യ ആ
അല്ലെങ്കിൽ, മഹാശക്തന്മാരേ, രാത്രിയെത്തുമ്പോൾ നിങ്ങൾ സത്യം സ്ഥാപിക്കുന്നതും, ഭക്തർക്കായി സംരക്ഷണം ഒരുക്കുന്നതും, സർവ്വജ്ഞന്മാരായ വസുക്കളേ, അതിനിടയിൽ ഞങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ അടുത്ത് നിലകൊള്ളട്ടെ.
യദദ്യ സൂര ഉദിതേ യന്മധ്യംദിന ആതുചി । വാമം ധത്ഥ മനവേ വിശ്വവേദസോ ജുഹ്വാനായ പ്രചേതസേ
ഇന്ന് സൂര്യോദയത്തോ, മധ്യാഹ്നത്തോ, സർവ്വജ്ഞന്മാരായ നിങ്ങൾ മനുവിന് അനുഗ്രഹമായി, ഹോമം അർപ്പിക്കുന്ന ജ്ഞാനിക്ക് നൽകുന്നതെന്തുമാകട്ടെ, അതു ഞങ്ങൾക്കു ലഭിക്കട്ടെ.
വയം തദ്വഃ സമ്രാജ ആ വൃണീമഹേ പുത്രോ ന ബഹുപായ്യമ് । അശ്യാമ തദാദിത്യാ ജുഹ്വതോ ഹവിര്യേന വസ്യോഽനശാമഹൈ
രാജാധികാരികളായ ദേവന്മാരേ, ഒരു പുത്രൻ ധാരാളം ആഹാരം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതുപോലെ, ഞങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ സമൃദ്ധിയായ അനുഗ്രഹം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു. ആ ഹോമം അർപ്പിച്ച്, ആ ഐശ്വര്യം ലഭിച്ചുകൊണ്ട്, ഞങ്ങൾ ദാരിദ്ര്യം അനുഭവിക്കാതിരിക്കട്ടെ.
യേ ത്രിംശതി ത്രയസ്പരോ ദേവാസോ ബര്ഹിരാസദന് । വിദന്നഹ ദ്വിതാസനന്
മുപ്പത്തിമൂന്ന് ദേവന്മാർ ദർഭാസനത്തിൽ ഇരുന്നു, ഇരട്ടയുള്ള ആഹാരം അറിയുന്നവരായി.
വരുണോ മിത്രോ അര്യമാ സ്മദ്രാതിഷാചോ അഗ്നയഃ । പത്നീവന്തോ വഷട്കൃതാഃ
വരുൺ, മിത്രൻ, അര്യമാൻ, നമ്മെ അനുഗ്രഹിക്കുന്നവരും, അവരുടെ ഭാര്യമാരോടൊപ്പം വണങ്ങപ്പെടുന്ന അഗ്നിയും, ഇവർ എല്ലാവരും നമ്മെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കട്ടെ.
തേ നോ ഗോപാ അപാച്യാസ്ത ഉദക്ത ഇത്ഥാ ന്യക് । പുരസ്താത്സര്വയാ വിശാ
അവ വിശ്വസനീയമായ രക്ഷകരായ ദേവന്മാർ മുകളിൽ നിന്നും താഴെ നിന്നും, മുന്നിൽ നിന്ന് മുഴുവൻ ശക്തിയോടെ നമ്മെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
യഥാ വശന്തി ദേവാസ്തഥേദസത്തദേഷാം നകിരാ മിനത് । അരാവാ ചന മര്ത്യഃ
ദേവന്മാർക്ക് എങ്ങനെ ഇഷ്ടമാണോ അതുപോലെ ഇതു നടക്കട്ടെ; അവരുടെ ഭാഗം ആരും കുറക്കരുത്, എത്രയും വൈരിയായ മനുഷ്യനും പോലും.
സപ്താനാം സപ്ത ഋഷ്ടയഃ സപ്ത ദ്യുമ്നാന്യേഷാമ് । സപ്തോ അധി ശ്രിയോ ധിരേ
ഏഴു വാൾ, ഏഴു മഹത്വങ്ങൾ, ഏഴു തവണ അവർ തങ്ങളുടെ മഹിമ സ്ഥാപിച്ചു.
ബഭ്രുരേകോ വിഷുണഃ സൂനരോ യുവാഞ്ജ്യങ്ക്തേ ഹിരണ്യയമ്
ഒരു തവിട്ടുനിറമുള്ള, അപൂർവനായ, ശക്തനായ, യുവാവായവൻ പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള രഥം കെട്ടുന്നു.
യോനിമേക ആ സസാദ ദ്യോതനോഽന്തര്ദേവേഷു മേധിരഃ
ഒരു പ്രകാശമുള്ള, ബുദ്ധിമാനായ ദേവൻ ദൈവങ്ങളിൽ ഗർഭത്തിൽ പാർക്കുന്നു.
വാശീമേകോ ബിഭര്തി ഹസ്ത ആയസീമന്തര്ദേവേഷു നിധ്രുവിഃ
ഒരു ദേവൻ ഉറച്ച മനസ്സോടെ ഇരുമ്പ് കത്തിയെ കൈയിൽ വഹിക്കുന്നു.
വജ്രമേകോ ബിഭര്തി ഹസ്ത ആഹിതം തേന വൃത്രാണി ജിഘ്നതേ
ഒരു ദേവൻ കൈയിൽ വജ്രം പിടിച്ചു, അതുകൊണ്ട് ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്നു.