വിദ്മാ ഹി രുദ്രിയാണാം ശുഷ്മമുഗ്രം മരുതാം ശിമീവതാമ് । വിഷ്ണോരേഷസ്യ മീള്ഹുഷാമ്
നാം രുദ്രന്മാരുടെ ഭയങ്കരമായ ശക്തിയും, ഗര്ജ്ജിക്കുന്ന ശക്തശാലിയായ മരുതുകളുടെ വീര്യവും, ഈ വിഷ്ണുവിന്റെ സമൃദ്ധിയുമാണ് അറിയുന്നത്.
വി ദ്വീപാനി പാപതന്തിഷ്ഠദ്ദുച്ഛുനോഭേ യുജന്ത രോദസീ । പ്ര ധന്വാന്യൈരത ശുഭ്രഖാദയോ യദേജഥ സ്വഭാനവഃ
രണ്ടു ലോകങ്ങളും ചേര്ന്നിരിക്കുന്നു, വേഗമുള്ളവര് തയ്യാറാണ്; പ്രകാശമുള്ളവര് വയലുകള് കടന്നുപോകുന്നു, നിങ്ങള് സ്വയം പ്രകാശിക്കുന്നവരായപ്പോള്.
അച്യുതാ ചിദ്വോ അജ്മന്നാ നാനദതി പര്വതാസോ വനസ്പതിഃ । ഭൂമിര്യാമേഷു രേജതേ
നിങ്ങളുടെ ജനനസമയത്ത്, അചഞ്ചലമായ പര്വ്വതങ്ങളും വൃക്ഷങ്ങളും പോലും വിറയ്ക്കുന്നു; ഭൂമി നിങ്ങളുടെ സഞ്ചാരത്തില് കുലുങ്ങുന്നു.
അമായ വോ മരുതോ യാതവേ ദ്യൌര്ജിഹീത ഉത്തരാ ബൃഹത് । യത്രാ നരോ ദേദിശതേ തനൂഷ്വാ ത്വക്ഷാംസി ബാഹ്വോജസഃ
മരുത്ഗണങ്ങളേ, നിങ്ങളെത്താന് വലിയ ആകാശം പോലും ഉണരുന്നു; അവിടെ പുരുഷന്മാര് തങ്ങളുടെ ശരീരത്തിലും ചർമ്മത്തിലും കൈകളുടെ ശക്തിയിലും തങ്ങളുടെ വീര്യം കാണിക്കുന്നു.
സ്വധാമനു ശ്രിയം നരോ മഹി ത്വേഷാ അമവന്തോ വൃഷപ്സവഃ । വഹന്തേ അഹ്രുതപ്സവഃ
സ്വന്തം ശക്തിക്ക് അനുസരിച്ച്, മഹത്വവും തേജസ്സും ശക്തിയും ഉള്ള പുരുഷന്മാര് തങ്ങളുടെ മഹിമയും ക്ഷീണമില്ലാത്ത ശക്തിയും വഹിക്കുന്നു.
ഗോഭിര്വാണോ അജ്യതേ സോഭരീണാം രഥേ കോശേ ഹിരണ്യയേ । ഗോബന്ധവഃ സുജാതാസ ഇഷേ ഭുജേ മഹാന്തോ ന സ്പരസേ നു
പശുക്കളാല് യജ്ഞം അര്പ്പിക്കുന്നു, സോഭരിമാരുടെ രഥത്തില്, പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള പാത്രത്തില്. നല്ല ജന്മം പ്രാപിച്ച, പശുക്കളുടെ ബന്ധുക്കളായ മഹാന്മാര്, അവരെ ഭക്ഷ്യത്തിനായി കീഴടക്കാന് കഴിയില്ല.
പ്രതി വോ വൃഷദഞ്ജയോ വൃഷ്ണേ ശര്ധായ മാരുതായ ഭരധ്വമ് । ഹവ്യാ വൃഷപ്രയാവ്ണേ
ശക്തിയുള്ള മരുത്ഗണങ്ങള്ക്കും അവരുടെ കൂട്ടത്തിനും, ഉത്സാഹത്തോടെ യജ്ഞം ആഗ്രഹിക്കുന്നവരായവര്ക്കുമാണ് ഹോമങ്ങള് അര്പ്പിക്കേണ്ടത്.
വൃഷണശ്വേന മരുതോ വൃഷപ്സുനാ രഥേന വൃഷനാഭിനാ । ആ ശ്യേനാസോ ന പക്ഷിണോ വൃഥാ നരോ ഹവ്യാ നോ വീതയേ ഗത
കാളപോലെയുള്ള കുതിരകളോടും ശക്തിയോടും, കാളപോലെയുള്ള രഥത്തോടും ചക്രങ്ങളോടും, പരുന്തുപോലെയുള്ള വേഗതയോടെ, പുരുഷന്മാരേ, ഞങ്ങളുടെ യജ്ഞത്തിലേക്ക് ഞങ്ങള്ക്കായി വരിക.
സമാനമഞ്ജ്യേഷാം വി ഭ്രാജന്തേ രുക്മാസോ അധി ബാഹുഷു । ദവിദ്യുതത്യൃഷ്ടയഃ
അവരുടെ അലങ്കാരങ്ങള് ഒക്കെ ഒരുപോലെയാണ്, കൈകളില് പൊന്നുപോലുള്ളത് പ്രകാശിക്കുന്നു; അവരുടെ കുന്തങ്ങള് മിന്നല് പോലെ തിളങ്ങുന്നു.
ത ഉഗ്രാസോ വൃഷണ ഉഗ്രബാഹവോ നകിഷ്ടനൂഷു യേതിരേ । സ്ഥിരാ ധന്വാന്യായുധാ രഥേഷു വോഽനീകേഷ്വധി ശ്രിയഃ
അവര് ഭയങ്കരരും കാളപോലുള്ള ശക്തിയുമുള്ളവരും ആണ്; മനുഷ്യരില് ആരും അവരെ തുല്യരല്ല. അവരുടെ ഉറച്ച വില്ലുകളും ആയുധങ്ങളും രഥത്തില് ഉണ്ട്, അവരുടെ മഹിമ കൂട്ടങ്ങളിലാണ്.
യേഷാമര്ണോ ന സപ്രഥോ നാമ ത്വേഷം ശശ്വതാമേകമിദ്ഭുജേ । വയോ ന പിത്ര്യം സഹഃ
അവരില് ആരും താഴ്ന്നവരല്ല, ആരും മറ്റൊരാളേക്കാള് മേലല്ല; അവരുടെ പേര് മഹത്വമുള്ളതും, ശക്തിയില് എന്നും ഒന്നായതുമാണ്, പിതാക്കന്മാരില് നിന്ന് ലഭിച്ച ശക്തിപോലെയാണ്.
താന്വന്ദസ്വ മരുതസ്താഁ ഉപ സ്തുഹി തേഷാം ഹി ധുനീനാമ് । അരാണാം ന ചരമസ്തദേഷാം ദാനാ മഹ്നാ തദേഷാമ്
മരുത്ഗണങ്ങളെ ആരാധിക്കൂ, അവരെ പാടിക്കൂ; കാരണം ദാനശീലരുടെ അനുഗ്രഹങ്ങള് അവര്ക്കാണ്. ചക്രത്തിന്റെ അരകളുപോലെ അവരുടെ ദാനങ്ങള് അനന്തമാണ്, അവരുടെ മഹത്വം അവര്ക്കാണ്.
സുഭഗഃ സ വ ഊതിഷ്വാസ പൂര്വാസു മരുതോ വ്യുഷ്ടിഷു । യോ വാ നൂനമുതാസതി
മരുത്മാരുടെ സംരക്ഷണത്തിൽ, മുമ്പത്തെ പ്രഭാതങ്ങളിൽ അനുഗ്രഹം ലഭിച്ചവനും, ഇപ്പോഴും അതേ അനുഗ്രഹം അനുഭവിക്കുന്നവനും ഭാഗ്യവാനാണ്.
യസ്യ വാ യൂയം പ്രതി വാജിനോ നര ആ ഹവ്യാ വീതയേ ഗഥ । അഭി ഷ ദ്യുമ്നൈരുത വാജസാതിഭിഃ സുമ്നാ വോ ധൂതയോ നശത്
നിങ്ങൾ ശക്തരായ പുരുഷന്മാർ ആരുടെ യാഗത്തേക്കാണ് സഹായത്തിനായി വരുന്നത്, അവനെ നിങ്ങളുടെ മഹത്വവും ശക്തിയും നിറഞ്ഞ അനുഗ്രഹങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും അനുഗമിക്കട്ടെ.
യഥാ രുദ്രസ്യ സൂനവോ ദിവോ വശന്ത്യസുരസ്യ വേധസഃ । യുവാനസ്തഥേദസത്
രുദ്രന്റെ പുത്രന്മാർ, ദൈവിക സൃഷ്ടാക്കന്മാരായ യുവാക്കൾ, ആകാശം കൈവശമാക്കുന്നതുപോലെ, അതുപോലെ ഞങ്ങൾക്കും ആകട്ടെ.
യേ ചാര്ഹന്തി മരുതഃ സുദാനവഃ സ്മന്മീള്ഹുഷശ്ചരന്തി യേ । അതശ്ചിദാ ന ഉപ വസ്യസാ ഹൃദാ യുവാന ആ വവൃധ്വമ്
മനസ്സിൽ ഓർമ്മയോടെ സദാ സ്നേഹത്തോടെ നടക്കുന്ന, യുക്തരായ ദാനശീലികളായ മരുത്മാർ, ഈ സ്നേഹത്താൽ നിങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ വളർന്നു.
യൂന ഊ ഷു നവിഷ്ഠയാ വൃഷ്ണഃ പാവകാഁ അഭി സോഭരേ ഗിരാ । ഗായ ഗാ ഇവ ചര്കൃഷത്
യുവാക്കളും ഏറ്റവും പുതിയവരും, പ്രകാശമുള്ള കാളകളായ നിങ്ങൾ, ശുദ്ധമായ വാക്കുകളിൽ പാടപ്പെടുന്നു; പാട്ടുപാടുന്നവരെപ്പോലെ നിങ്ങൾ മുഴങ്ങുന്നു.
സാഹാ യേ സന്തി മുഷ്ടിഹേവ ഹവ്യോ വിശ്വാസു പൃത്സു ഹോതൃഷു । വൃഷ്ണശ്ചന്ദ്രാന്ന സുശ്രവസ്തമാന്ഗിരാ വന്ദസ്വ മരുതോ അഹ
യാഗത്തിൽ കയറ്റിയ കയ്യുപോലെ ശക്തരായ, എല്ലാ യാഗങ്ങളിലും പുരോഹിതന്മാരുടെ മദ്ധ്യേ വിജയികളായ, പ്രകാശവും മഹത്വവുമുള്ള മരുത്മാരെ ഞാൻ പാട്ടിലൂടെ വണങ്ങുന്നു.
ഗാവശ്ചിദ്ഘാ സമന്യവഃ സജാത്യേന മരുതഃ സബന്ധവഃ । രിഹതേ കകുഭോ മിഥഃ
കാളകളും ബന്ധങ്ങളായ മരുത്മാരോടൊപ്പം ഐക്യത്തോടെ കൂട്ടായ്മയിൽ കുന്നിൻ മുകളിൽ സുഖമായി സഞ്ചരിക്കുന്നു.
മര്തശ്ചിദ്വോ നൃതവോ രുക്മവക്ഷസ ഉപ ഭ്രാതൃത്വമായതി । അധി നോ ഗാത മരുതഃ സദാ ഹി വ ആപിത്വമസ്തി നിധ്രുവി
പ്രഭാസ്വരമായ കവചം ധരിച്ച മരുത്മാരേ, ഒരു മനുഷ്യനും നിങ്ങളുടെ സൗഹൃദത്തിലേക്ക് വരുന്നു; മരുത്മാരേ, ഞങ്ങളിലേക്ക് വരൂ, നിങ്ങളുടെ സൗഹൃദം എന്നും ഉറപ്പാണ്.
മരുതോ മാരുതസ്യ ന ആ ഭേഷജസ്യ വഹതാ സുദാനവഃ । യൂയം സഖായഃ സപ്തയഃ
ദാനശീലികളായ മരുത്മാരേ, നിങ്ങൾ കാറ്റിന്റെ ഔഷധം കൊണ്ടുവരുന്നു; നിങ്ങൾ ഏഴു സുഹൃത്തുക്കളാണ്.
യാഭിഃ സിന്ധുമവഥ യാഭിസ്തൂര്വഥ യാഭിര്ദശസ്യഥാ ക്രിവിമ് । മയോ നോ ഭൂതോതിഭിര്മയോഭുവഃ ശിവാഭിരസചദ്വിഷഃ
നിങ്ങൾ സിന്ധുവിനെ സംരക്ഷിച്ചതുപോലെയും, തൂർവയെ സഹായിച്ചതുപോലെയും, കൃവിയെ അനുഗ്രഹിച്ചതുപോലെയും, സന്തോഷം നൽകുന്നവരായ നിങ്ങൾ അനുഗ്രഹങ്ങളോടെ ഞങ്ങളോടു ദയചെയ്യുക, ശത്രുക്കളെ അകറ്റുക.
യത്സിന്ധൌ യദസിക്ന്യാം യത്സമുദ്രേഷു മരുതഃ സുബര്ഹിഷഃ । യത്പര്വതേഷു ഭേഷജമ്
മരുത്മാരേ, സിന്ധുവിലും അസിക്നിയിലും സമുദ്രങ്ങളിലും പർവ്വതങ്ങളിലും യാഗസമൃദ്ധമായ ഔഷധം ഏത് ഉണ്ടോ—
വിശ്വം പശ്യന്തോ ബിഭൃഥാ തനൂഷ്വാ തേനാ നോ അധി വോചത । ക്ഷമാ രപോ മരുത ആതുരസ്യ ന ഇഷ്കര്താ വിഹ്രുതം പുനഃ
എല്ലാം കാണുന്ന നിങ്ങൾ അതിനെ നിങ്ങളുടെ ശരീരത്തിൽ വഹിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങള്ക്ക് വേണ്ടി സംസാരിക്കൂ. മരുത്മാരേ, രോഗിയുടെ ദോഷം നീക്കുകയും, നഷ്ടപ്പെട്ടത് തിരികെ നൽകുകയും ചെയ്യൂ.
വയമു ത്വാമപൂര്വ്യ സ്ഥൂരം ന കച്ചിദ്ഭരന്തോഽവസ്യവഃ । വാജേ ചിത്രം ഹവാമഹേ
നാം സഹായം തേടി, ആരും തുല്യരില്ലാത്തവനേ, ഭാരമായ ഭാരം ചുമക്കുന്നവരെപ്പോലെ നിന്നെ വിളിക്കുന്നു; സമ്പന്നമായ ഐശ്വര്യത്തിനായി നിന്നെ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.
ഉപ ത്വാ കര്മന്നൂതയേ സ നോ യുവോഗ്രശ്ചക്രാമ യോ ധൃഷത് । ത്വാമിദ്ധ്യവിതാരം വവൃമഹേ സഖായ ഇന്ദ്ര സാനസിമ്
സഹായത്തിനായി ഞങ്ങൾ നിന്നെ സമീപിക്കുന്നു; ധൈര്യശാലിയായ ആ മഹാനായവൻ ഞങ്ങളിലേക്കു വരട്ടെ. ശക്തി നൽകുന്ന സുഹൃത്തായും സഹായകനായും ഞങ്ങൾ നിന്നെ തിരഞ്ഞെടുത്തു.
ആ യാഹീമ ഇന്ദവോഽശ്വപതേ ഗോപത ഉര്വരാപതേ । സോമം സോമപതേ പിബ
കുതിരകളുടെ നാഥാ, പശുക്കളുടെ നാഥാ, വയലുകളുടെ നാഥാ, സോമത്തിന്റെ നാഥാ, ഇവിടെ വന്ന് സോമം കുടിക്കൂ.
വയം ഹി ത്വാ ബന്ധുമന്തമബന്ധവോ വിപ്രാസ ഇന്ദ്ര യേമിമ । യാ തേ ധാമാനി വൃഷഭ തേഭിരാ ഗഹി വിശ്വേഭിഃ സോമപീതയേ
സുഹൃത്തുക്കളില്ലാത്ത ഞങ്ങൾ, സുഹൃത്തുക്കളുള്ളവനേ, ജ്ഞാനിയേ, നിന്നെ തേടിയിരിക്കുന്നു. ശക്തിയുള്ളവനേ, എല്ലാ ശക്തികളോടും കൂടി സോമം കുടിക്കാൻ വരിക.
സീദന്തസ്തേ വയോ യഥാ ഗോശ്രീതേ മധൌ മദിരേ വിവക്ഷണേ । അഭി ത്വാമിന്ദ്ര നോനുമഃ
നിന്റെ പക്ഷികൾ, പശുക്കളുടെ കിടക്കയിൽ ഇരിക്കുന്നതുപോലെ, മധുരവും ഉല്ലാസവും നിറഞ്ഞ പാനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു; ഞങ്ങൾ നിന്നെ പുകഴുന്നു.
അച്ഛാ ച ത്വൈനാ നമസാ വദാമസി കിം മുഹുശ്ചിദ്വി ദീധയഃ । സന്തി കാമാസോ ഹരിവോ ദദിഷ്ട്വം സ്മോ വയം സന്തി നോ ധിയഃ
നാം വിനയത്തോടെ നിന്നെ സമീപിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു; നിന്റെ അനുഗ്രഹങ്ങൾ വീണ്ടും വീണ്ടും തടയപ്പെടേണ്ടതെന്ത്? ആഗ്രഹങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്കുണ്ട്, അവ നൽകൂ; ഞങ്ങൾക്കു ചിന്തകളുണ്ട്, നിനക്കു ദാനങ്ങൾ ഉണ്ട്.